1130 resultaten.
Uren
poëzie
3.4 met 5 stemmen
986 Hoe zal het zijn, als die U placht te roepen
De sluimer van zijn langste nacht begon,
En hij niet meer Uw dansvervlochten groepen
Zien zal bij maanlicht of de gloed der zon?…
O, gij voor wie de driften zwijgen
poëzie
3.4 met 11 stemmen
1.349 Ik voel het, ‘k ben voor u verdwenen,
Maar toch mijn harte zal niet wenen,
Een kindeke ligt op uw schoot,
Dat gij met feller gloed zult minnen
Dan ‘t woest gestorm der hete zinnen,
Dat u de mannenliefde bood.…
De weg naar Sippenaeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 Het platte pays s’arrete
En het inmiddels toegetreden donker
Verschuilt een boerenhoeve
Een oranje gloed verlicht de deur
Die opengaat bij mijn aankomst
Gekoesterd in gastvrijheid
Vrij in essentie
Weg van beestachtige
Civilisatie, gebaande wegen,
Zonder glorie noch gratie.
Hier speel ik op de piano en schrijf mijn poezie.…
Diep in mij
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
518 Kijkend naar haar eeuwige verte waar mijn leven
vervoering heeft teruggevonden daar de gloed helemaal was
verdwenen, tezelfdertijd merk ik enig verstrooiing van licht in verschillende
soorten kleur tevoorschijn komen dat zowaar een onbekend gevoel met zich meebrengt.…
Burj khalifa
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
512 dan ruist in 't struikgewas het riet
dat nimmer buigt doch stil geniet
een vogel zwierend door de gloed een vlinder die hen 's ochtends groet…
Burj khalifa
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
552 dan ruist in 't struikgewas het riet
dat nimmer buigt doch stil geniet
een vogel zwierend door de gloed een vlinder die hen 's ochtends groet…
Als het bloesemt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
699 Warmte omhelst mijn lichaam, als een zachte gloed van vreugde.
Wind fluistert, krachtig en vernieuwend, vol leven
en licht. Knoppen breken open, bloesems vullen elke tak, de
lucht trilt van geur en kleur. In tinten en tonen schildert zij een caleidoscoop
van vreugde, een ongekend lenteconcert dat het mooie voorjaar tot een wonder kroont.…
Omgekeerd Morgenrood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
270 En zo blijf ik staan, tussen kou en gloed, met hart dat klopt in stil verzet.…
De Blinde Man en het Laatste Licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
110 En toch, als de storm zijn diepste dieptepunt bereikt,
en de felle paarse gloed aan de horizon bezwijkt,
fluistert een stem in de nacht: Laat het los, laat het zijn.
Er is een einde aan de strijd, een grens aan alle pijn.
De blinde man laat zijn wapen zakken in het zand,
en de rust keert eindelijk terug in het geteisterde land.…
BLIJDE VERWACHTING
netgedicht
2.5 met 61 stemmen
9.367 Jij staart naar de wolkenslierten
gewenteld in een pijnlijke gloed
van vele, moeilijke spinsels.
De bevruchting moet een zegen blijven,
de navelstreng die lengt
zoals het daglicht in het voorjaar.
Jij wordt loom als een moeras in de laagste zon.
Ik weiger te berusten in een vergeefs lot.…
verleid me
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
1.654 Helder maar smaakloos, geen kleur meer, geen gloed.
Zo leven wij samen de dood tegemoet.
Weg met de eenzaamheid! leve de sleur!
jaloezie, irritaties, gesprekken, gezeur!
De liefde geeft hoop, de liefde heeft zin.
De liefde is een valstrik maar ik trap er zo graag in!
steeds dezelfde fouten, steeds dezelfde pijn.…
VERWACHTING
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.317 En de vlammende Gloed
Treedt, zo ras hij ontwaakt,
’t Lage dal, waar hij blaakt,
Met de vurige voet,
En schiet lijnrecht omhoog
Naar de opperste boog;
En zijn hoornige kop,
Immer hoger gestrekt,
Scheurt het wolkenkleed op:
Of hij de Heer van de Hemel ontdekt.…
Natuurdans van de tijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
71 Van middag naar avondrood
Licht verzacht haar gloed,
Lange schaduwen strekken,
Lucht kleurt rozen-goud.
Koelte keert nu weer,
Bloemen sluiten traag hun blad,
Rust daalt op het land.
Vogels zoeken rust,
Laatste groet aan het daglicht,
Stilte neemt het over.
De zon zakt nu weg,
Duister roept de eerste ster,
Nacht begint opnieuw.…
Herinnering
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.189 De ongerepte schoonheid van de wouden van New Forest
of het genieten van pure muziek van Bach of Arvo Pärt
Reeds verdween je in de verte als een fata morgana
die mijn geest parten speelde en mij dorstig achterliet
Maar in mijn hart bleef de zoete verrukking
die het simpele feit van jouw bestaan mij schonk,
oplichten als een warme, gouden gloed…
Terugkeer uit den Vreemde
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.220 en met het stijgen der jaren
steeg ook de wanhoop en verschraalde de moed;
k had allengs haast geen wens meer
dan nog eenmaal bij haar te zitten, in de gloed
van het haardvuur, desnoods als mijns vijands gast.…
het verraad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
766 weer knijpt de nacht de jongen wakker
in zijn zoveelste bed dat met opzet ingesteld
op het voorafgaande uur rond raast
in de slinkende kamer aangetast door de peilloze klok
op zoek naar het licht van de dag;
de jongen houdt zich roepend om mama en papa
vast aan het kussen dat boos in zijn vingers bijt
terwijl een nachtelijke gloed
zijn getekend…
AAN MIJNE VRIEND GERRIT JOAN MEIJER.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.580 Hechter wordt die band gesloten,
Als der wetenschappen gloed
Ombruist door 't ontvlamd gemoed,
Brave land- en kunstgenoten
Met dezelfde zielspijs voedt:
o! Die band verbindt als 't bloed!
Dierbre Meijer!…
Elianes jaarfeest
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.554 De gloed
Van ’t bloed
In zilten vloed
Van staâg geween verdronken,
Is al
’t Geschal
Van Feest of Bal
Niet weer in staat te ontvonken.
Neen, zang
Waar dwang
En hartgeprang;
Doch waar voor zuivre wensen
Ons heil
Slechts veil
In ’t hoogste peil,
Dan maakte u dit mijn hart de zaligste aller mensen.…
Vroege vogels
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
562 Over de weidse
Oostvaardersplassen
hangt in de kilte
der morgenstond
de wazige damp
van een manshoge nevel,
schuilplaats voor duizenden gasten
Onder de brede
vleugels van Jara
wacht ik, onzichtbaar
voor andere vogels,
in slinkend duister
aan drempels van licht,
op de rossige gloed van Aurora
Door galerijen
verspreidt zich…
Hof van Eden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 En om mij heen klonk uit die paarse gloed
een diep geluid, zacht en sonoor,
het bijenvolk dat ik opgewonden hoorde zingen.
Dronken van al die honing in overvloed,
zingend als een Russische mannenkoor
terwijl ze van bloem naar bloem gingen.…
Schemering
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
521 Tinten rood en groen, met zo'n mooie gouden gloed
of een prachtige paarsblauwe hemel met een oranje randje rond-
om haar, bovendien zorgen kriskras door elkaar getrokken witte strepen van
gevleugelde en voorbijtrekkende vogels ook voor een echt en waar openluchtspektakel.…
Roze morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
723 Hoe het linnen kreunt onder spanning van verlangen,
dat mijner ribben vuur, o hout dat zingend brandt—
zelfs nu de gloed moet doven, blijft de hitte hangen.
Roze morgenlicht dat door de oorschelp breekt,
wit als schuim waar oogwit golven kust.…
De beer is los
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
568 Tot de verbazing, te paard gekomen,
in haar ogen, en een lichte gloed,
of doffe glans,
geen hitsig blikverlangend willen;
een uitkomst
die niemand bevredigt (of had verwacht).…
Spelletjes spelen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 De gloed van het scherm op ons gezicht.
Klikkende knopjes.
Soms een kleine lach.
Een boze klank.
Maar altijd vergeving
Het was toen nog allemaal goed.
Geen pesten.
Geen pijn.
Geen gevoelens meer om hier niet meer te zijn.
Het was een goede tijd.
Ik heb zo’n spijt dat ik dat niet heb gekoesterd.
Ervan heb genoten.
Nee.…
De Roep
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
279 Zo gaat men, met ogen vol van onbekend licht,
door dalen waar herinneringen als nevel hangen,
het verlangen brandt niet als vuur, maar als gloed in as
die wacht op wind om op te laaien tot ster.…
Vroege vogels
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
258 Over de weidse
Oostvaardersplassen
hangt in de kilte
der morgenstond
de wazige damp
van een manshoge nevel,
schuilplaats voor duizenden gasten
Onder de brede
vleugels van Jara
wacht ik, onzichtbaar
voor andere vogels,
in slinkend duister
aan drempels van licht,
op de rossige gloed van Aurora
Door galerijen
verspreidt zich…
Onleesbaar klaaglied
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
726 stem die versteent
In het slakkenhuis van mijn oor
Of beter nog
Zwijg maar laat me getuige zijn
Van jouw aarzelende pas
Jagend naar nergens
Hoeveel zinnen heb ik al verspild
Een aangespoelde inktvis bleef ik
Met zuignappen door een blakende zon verschroeid
Er is altijd nog de huiver
Het milde gebaar dat het bloed beroert
Het is die gloed…
De doos van Dora *)
gedicht
4.4 met 94 stemmen
11.329 Jij godsgeschenk voor monomannen, als drager
van de eeuwige hartstochtelijke gloed.
Was het nieuwsgierigheid of valkuil onvermoed
dat je, ondanks het oppergoddelijk verbod,
een doodskoplogo en heel streng beloven, het doosje even
kieren liet en tijd en eeuwigheid verschoven?…
Ada's bruiloftsfeest
poëzie
5.0 met 200 stemmen
2.827 De stormwind gierde met dof gedruis;
'k Doorstak de bruigom in Ada's huis;
Daar binnen stond ze, en 's bruigoms bloed
Stroomde op 't satijn met purp'ren gloed;
Daar zonk ze neer, nu bleek, straks rood...
Toen 'k haar omhelsde was ze dood.
De stormwind giert nog met dof gedruis,
En 'k dwaal weer treurig om Ada's huis.…
SLEDEVAART
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.257 't Was of Gods niet te naken gloed,
Die helder oplaait in uw ziel,
Door blinkend prisma tot mij viel
Met al de warmte van uw bloed.
Even voor dit juwelen licht
Heeft duizels donker mij bedekt.
Toen heeft uw lach mij opgewekt
En zag 'k uw glanzend aards gezicht.
Uw handen hielden strak de toom
En temperden de gulle draf.…