Alle inzendingen over gloed

1130 resultaten.

Sorteren op:

Uren

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 986
Hoe zal het zijn, als die U placht te roepen De sluimer van zijn langste nacht begon, En hij niet meer Uw dansvervlochten groepen Zien zal bij maanlicht of de gloed der zon?…

O, gij voor wie de driften zwijgen

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.349
Ik voel het, ‘k ben voor u verdwenen, Maar toch mijn harte zal niet wenen, Een kindeke ligt op uw schoot, Dat gij met feller gloed zult minnen Dan ‘t woest gestorm der hete zinnen, Dat u de mannenliefde bood.…

De weg naar Sippenaeken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 662
Het platte pays s’arrete En het inmiddels toegetreden donker Verschuilt een boerenhoeve Een oranje gloed verlicht de deur Die opengaat bij mijn aankomst Gekoesterd in gastvrijheid Vrij in essentie Weg van beestachtige Civilisatie, gebaande wegen, Zonder glorie noch gratie. Hier speel ik op de piano en schrijf mijn poezie.…
B. DiVincenzo29 augustus 2020Lees meer >

Diep in mij

netgedicht
2.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 518
Kijkend naar haar eeuwige verte waar mijn leven vervoering heeft teruggevonden daar de gloed helemaal was verdwenen, tezelfdertijd merk ik enig verstrooiing van licht in verschillende soorten kleur tevoorschijn komen dat zowaar een onbekend gevoel met zich meebrengt.…
CB18 juni 2022Lees meer >

Burj khalifa

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 512
dan ruist in 't struikgewas het riet dat nimmer buigt doch stil geniet een vogel zwierend door de gloed een vlinder die hen 's ochtends groet…
Scherzo7 februari 2025Lees meer >

Burj khalifa

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 552
dan ruist in 't struikgewas het riet dat nimmer buigt doch stil geniet een vogel zwierend door de gloed een vlinder die hen 's ochtends groet…
Scherzo8 februari 2025Lees meer >

Als het bloesemt

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 699
Warmte omhelst mijn lichaam, als een zachte gloed van vreugde. Wind fluistert, krachtig en vernieuwend, vol leven en licht. Knoppen breken open, bloesems vullen elke tak, de lucht trilt van geur en kleur. In tinten en tonen schildert zij een caleidoscoop van vreugde, een ongekend lenteconcert dat het mooie voorjaar tot een wonder kroont.…
CB14 maart 2025Lees meer >

Omgekeerd Morgenrood

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 270
En zo blijf ik staan, tussen kou en gloed, met hart dat klopt in stil verzet.…

De Blinde Man en het Laatste Licht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 110
En toch, als de storm zijn diepste dieptepunt bereikt, en de felle paarse gloed aan de horizon bezwijkt, fluistert een stem in de nacht: Laat het los, laat het zijn. Er is een einde aan de strijd, een grens aan alle pijn. De blinde man laat zijn wapen zakken in het zand, en de rust keert eindelijk terug in het geteisterde land.…

BLIJDE VERWACHTING

netgedicht
2.5 met 61 stemmen aantal keer bekeken 9.367
Jij staart naar de wolkenslierten gewenteld in een pijnlijke gloed van vele, moeilijke spinsels. De bevruchting moet een zegen blijven, de navelstreng die lengt zoals het daglicht in het voorjaar. Jij wordt loom als een moeras in de laagste zon. Ik weiger te berusten in een vergeefs lot.…

verleid me

hartenkreet
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.654
Helder maar smaakloos, geen kleur meer, geen gloed. Zo leven wij samen de dood tegemoet. Weg met de eenzaamheid! leve de sleur! jaloezie, irritaties, gesprekken, gezeur! De liefde geeft hoop, de liefde heeft zin. De liefde is een valstrik maar ik trap er zo graag in! steeds dezelfde fouten, steeds dezelfde pijn.…
cilty*15 juni 2004Lees meer >

VERWACHTING

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.317
En de vlammende Gloed Treedt, zo ras hij ontwaakt, ’t Lage dal, waar hij blaakt, Met de vurige voet, En schiet lijnrecht omhoog Naar de opperste boog; En zijn hoornige kop, Immer hoger gestrekt, Scheurt het wolkenkleed op: Of hij de Heer van de Hemel ontdekt.…

Natuurdans van de tijd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 71
Van middag naar avondrood Licht verzacht haar gloed, Lange schaduwen strekken, Lucht kleurt rozen-goud. Koelte keert nu weer, Bloemen sluiten traag hun blad, Rust daalt op het land. Vogels zoeken rust, Laatste groet aan het daglicht, Stilte neemt het over. De zon zakt nu weg, Duister roept de eerste ster, Nacht begint opnieuw.…

Herinnering

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.189
De ongerepte schoonheid van de wouden van New Forest of het genieten van pure muziek van Bach of Arvo Pärt Reeds verdween je in de verte als een fata morgana die mijn geest parten speelde en mij dorstig achterliet Maar in mijn hart bleef de zoete verrukking die het simpele feit van jouw bestaan mij schonk, oplichten als een warme, gouden gloed…
troebadoer7 december 2007Lees meer >

Terugkeer uit den Vreemde

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.220
en met het stijgen der jaren steeg ook de wanhoop en verschraalde de moed; k had allengs haast geen wens meer dan nog eenmaal bij haar te zitten, in de gloed van het haardvuur, desnoods als mijns vijands gast.…

het verraad

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 766
weer knijpt de nacht de jongen wakker in zijn zoveelste bed dat met opzet ingesteld op het voorafgaande uur rond raast in de slinkende kamer aangetast door de peilloze klok op zoek naar het licht van de dag; de jongen houdt zich roepend om mama en papa vast aan het kussen dat boos in zijn vingers bijt terwijl een nachtelijke gloed zijn getekend…

AAN MIJNE VRIEND GERRIT JOAN MEIJER.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.580
Hechter wordt die band gesloten, Als der wetenschappen gloed Ombruist door 't ontvlamd gemoed, Brave land- en kunstgenoten Met dezelfde zielspijs voedt: o! Die band verbindt als 't bloed! Dierbre Meijer!…

Elianes jaarfeest

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.554
De gloed Van ’t bloed In zilten vloed Van staâg geween verdronken, Is al ’t Geschal Van Feest of Bal Niet weer in staat te ontvonken. Neen, zang Waar dwang En hartgeprang; Doch waar voor zuivre wensen Ons heil Slechts veil In ’t hoogste peil, Dan maakte u dit mijn hart de zaligste aller mensen.…

Vroege vogels

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 562
Over de weidse Oostvaardersplassen hangt in de kilte der morgenstond de wazige damp van een manshoge nevel, schuilplaats voor duizenden gasten Onder de brede vleugels van Jara wacht ik, onzichtbaar voor andere vogels, in slinkend duister aan drempels van licht, op de rossige gloed van Aurora Door galerijen verspreidt zich…

Hof van Eden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
En om mij heen klonk uit die paarse gloed een diep geluid, zacht en sonoor, het bijenvolk dat ik opgewonden hoorde zingen. Dronken van al die honing in overvloed, zingend als een Russische mannenkoor terwijl ze van bloem naar bloem gingen.…

Schemering

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 521
Tinten rood en groen, met zo'n mooie gouden gloed of een prachtige paarsblauwe hemel met een oranje randje rond- om haar, bovendien zorgen kriskras door elkaar getrokken witte strepen van gevleugelde en voorbijtrekkende vogels ook voor een echt en waar openluchtspektakel.…
CB28 augustus 2022Lees meer >

Roze morgen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 723
Hoe het linnen kreunt onder spanning van verlangen, dat mijner ribben vuur, o hout dat zingend brandt— zelfs nu de gloed moet doven, blijft de hitte hangen. Roze morgenlicht dat door de oorschelp breekt, wit als schuim waar oogwit golven kust.…

De beer is los

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
Tot de verbazing, te paard gekomen, in haar ogen, en een lichte gloed, of doffe glans, geen hitsig blikverlangend willen; een uitkomst die niemand bevredigt (of had verwacht).…

Spelletjes spelen.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 667
De gloed van het scherm op ons gezicht. Klikkende knopjes. Soms een kleine lach. Een boze klank. Maar altijd vergeving Het was toen nog allemaal goed. Geen pesten. Geen pijn. Geen gevoelens meer om hier niet meer te zijn. Het was een goede tijd. Ik heb zo’n spijt dat ik dat niet heb gekoesterd. Ervan heb genoten. Nee.…
Minke M10 februari 2026Lees meer >

De Roep

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 279
Zo gaat men, met ogen vol van onbekend licht, door dalen waar herinneringen als nevel hangen, het verlangen brandt niet als vuur, maar als gloed in as die wacht op wind om op te laaien tot ster.…

Vroege vogels

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 258
Over de weidse Oostvaardersplassen hangt in de kilte der morgenstond de wazige damp van een manshoge nevel, schuilplaats voor duizenden gasten Onder de brede vleugels van Jara wacht ik, onzichtbaar voor andere vogels, in slinkend duister aan drempels van licht, op de rossige gloed van Aurora Door galerijen verspreidt zich…

Onleesbaar klaaglied

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
stem die versteent In het slakkenhuis van mijn oor Of beter nog Zwijg maar laat me getuige zijn Van jouw aarzelende pas Jagend naar nergens Hoeveel zinnen heb ik al verspild Een aangespoelde inktvis bleef ik Met zuignappen door een blakende zon verschroeid Er is altijd nog de huiver Het milde gebaar dat het bloed beroert Het is die gloed…
Wim Veen23 januari 2005Lees meer >

De doos van Dora *)

gedicht
4.4 met 94 stemmen aantal keer bekeken 11.329
Jij godsgeschenk voor monomannen, als drager van de eeuwige hartstochtelijke gloed. Was het nieuwsgierigheid of valkuil onvermoed dat je, ondanks het oppergoddelijk verbod, een doodskoplogo en heel streng beloven, het doosje even kieren liet en tijd en eeuwigheid verschoven?…

Ada's bruiloftsfeest

poëzie
5.0 met 200 stemmen aantal keer bekeken 2.827
De stormwind gierde met dof gedruis; 'k Doorstak de bruigom in Ada's huis; Daar binnen stond ze, en 's bruigoms bloed Stroomde op 't satijn met purp'ren gloed; Daar zonk ze neer, nu bleek, straks rood... Toen 'k haar omhelsde was ze dood. De stormwind giert nog met dof gedruis, En 'k dwaal weer treurig om Ada's huis.…

SLEDEVAART

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.257
't Was of Gods niet te naken gloed, Die helder oplaait in uw ziel, Door blinkend prisma tot mij viel Met al de warmte van uw bloed. Even voor dit juwelen licht Heeft duizels donker mij bedekt. Toen heeft uw lach mij opgewekt En zag 'k uw glanzend aards gezicht. Uw handen hielden strak de toom En temperden de gulle draf.…