1819 resultaten.
Over en weer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 ik schuifel maar iets
en schrijf de eerste letter
op papier of in gedachte
het naakte jaar, nu en hier,
wacht op mij, de zetter
totdat ik, de dichter, de geachte
met blauw of zwart een geboorte vier
kent u dat ook
de idee, dat alles al is beschreven
door mij en mij en menig dichter
het is toch zo, dat wat ik zeg
links of rechts om of…
Uit het niets ontstaan?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
390 Na de openheid,
ongenaakbaar in de regen,
jij naakt, ik verlegen?
Dante’s hel breekt los
of gaat de hemel open?
maakt ons dat nog uit?
Vaker misgetast,
strohalmen naar de toekomst,
weegschaal van geluk ?
Uiterste balans,
wat je kiest is om het even,
het eind brengt evenwicht.…
"Mes études"
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 vaak word ik
door schoonheid verblind
het is een tint die mij
met haar verbindt
en ik de blauwe lucht
zie als hemel
terwijl het gras ruikt naar parfum
dat ik ooit rook in Leningrad
het is de dag voelen in een zachte
zwoele schemer
zonder dat ik het licht verlaat
naakt is dan ook de werkelijkheid
die na verloop van tijd
het vlies…
Revolutionibus Orbium Celestum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
543 Hij herformuleerde Aristarchus' theorie
En grondvestte aldus de moderne astronomie
Waardoor er een nieuwe ideeënwereld naakte
Die aan ons bijgeloof een einde maakte
Met zijn planeet die om een ster heen draait
Heeft Copernicus ons gedachtengoed verfraait
Waarna de wetenschappelijke tijd aanving
En de kerkelijke macht ten onder ging
Nu zitten…
bloter dan voorheen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
743 de zon is geel maar
brandt geen gaten
in het doek
je ogen kijken
maar ze spreken niet
geen tranen in hun hoek
het gras is groen
maar ruikt veel
minder dan voorheen
naakt is tegenwoordig
bloter door
de lengte van het been
ik schilder nachten
omdat dagen me
te helder zijn
ik zie de pijn
die kleuren doodt
de grauwigheid…
UNZE LEVENSDAGEN
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
599 geschreven
onze weg heeft Hij
nauwkeurig uitgetekend
duur en afstand
precies berekend
toch is die weg
niet voor iedereen
gelijk, voor d’ ene
loopt hij over rozen,
voor d’ andere door
slijk, voor d’ ene kort
voor d’ andere lang
maar eenmaal aan
de grote doorgang
is niets meer van belang
ons aardse kleed valt af
bedekt ons graf en naakt…
Lethargie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
571 Ik ben allang niet meer
de borstklever die ik vroeger was
de magie heeft mij losgelaten
de magische stemmen zijn verdwenen
en diep in mij
vliegt een kraai tegen een denkbeeldige doorgang
In mij is een duizelingwekkend hoge berg
er is louter stilte en een ijskoude wind
die langs mijn naakte lichaam giert
Zeker, er zijn spelonken
met levendige…
LAIS CCLXX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Bomen staan naakt en bevrijd.
De huizen glimmen en de spin gaat dood.
De kale maan houdt niet van narigheid:
zij wil haar aarde echt en recht en bloot.
De zon loenst schuin, zijn gluren is van lood.
De mens loopt krom, kop in de kast en koud
zijn de gedachten, lelijk, dom en oud.
Niemand heeft haar licht gezien.…
Strijdkrachten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 Wil je geen kop koffie en een peuk
Vijf dollar misschien, we doen geen kwaad
Of vind je ons sarcasme niet zo leuk
Anders gooien we wel een handgranaat
Dus klimt hij vrijwel naakt uit zijn bunker
We bevinden ons in Zuid Libanon
En iets maakt los in hem een hunker
Naar de genade van een zoon van Zion
Zijn leven laten of hem laten leven
Het…
Blinde vlek
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
550 Eerlang was het al min of meer bekend
maar nog niet overal
en wereldwijd
doch thans is intergenerationeel
dankzij een jarenlange samenwerking
van prominente universiteiten
op megaschaal een onderzoek
verricht
op intercultureel
antropologisch
psycholinguïstisch en taalpathologisch
terrein, meer specifiek
primatologisch
De naakte…
Aan zijn voeten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
280 Het blinde meisje met haar grootouder:
wat moest zij op dat moment in de zaal,
aan zijn tenen lagen er negen naakt.…
Groentelezing
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
266 Bloemen lezen doorgaans geen poëzie
al helemaal niet in de verwilderde achtertuin
van mijn grijze oudoom in den vreemde
die groente verzorgt als zijn het zijn kinderen
zijn hart achtergebleven in een naakt verleden
in het verloren land van oude rabarber en koolrabi
een spreekwoordelijk land
waar hij niet meer kan leven
zonder bloemkool…
in de vroegte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
157 tegen vijven wanneer de ochtend
al schurend tegen het eerste licht
mijn ontsteltenis zwijgend zoals mijn
boekdelen bezwaard zijn door de nacht
die het droomgeruis uit mijn naakte
verlangen schudt
niets is verwerpelijker dan een man
die schreit zonder boeg en spiegel, maar
zich herpakt voor het wonder
dat tracht zich in het vooronder
te…
Waterverf
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
4.447 het onbeminde bed van de naakte waarheid
het schilderspapier wacht geduldig bezeten
hongerig naar de volgende natte verfstreek
een explosie van groen! bossen! natuur!
vrijgevochten onder een strak gestreken hemel
waterverf – zeg je
maar ik weet wel beter
het zijn de zilte tranen
die de verf doen vloeien.…
Zwoele zomeravond
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
2.354 Jouw hart klopt heftig binnenin
en snel van alle kledingstukken ontdaan,
springen we naakt het zwembad in.…
Herfst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
608 'n Twijgje wind slechts
speelde met het laatste blad
van de bijna naakte boom,
die eenzaam, verloren haast
en half verdronken,
zich oprichtte uit laag hangende
dauw, over wat bij helder zijn
een weiland bleek.…
spiegel van de schoonheid
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.578 warmte en licht,
niet in de spiegel te zien,
geven je de glans van kalverliefde,
van nooit beschade emoties,
je naakte zelve.
hey lief meisje,
waar kan ik jouw spiegel vinden?…
Kwinkslag.
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.653 Een óplawaai, een schop die
vaak geen herrie maakt,
een nudist is zónder kleren,
dus meestal naakt.
Een góede buur, één waar je
meestal wel suiker lenen kunt,
een lieve zus, waar je verdrietjes
mee delen kunt.
Een brommende eega waar je soms
je inspiratie vandaan haalt of
juist niet.…
Een nieuw begin
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.393 Snelle, donkere wolken
Zoeken door tranen heen
Jouw helder lachen
Grillige, naakte takken
Zwiepen door de wind in
Jouw sombere gedachten
Schrammende, gewonde bladeren
Schroeien littekens in
Jouw bedrogen herinneringen
Een ijzige, huiverende mist
Dringt door de schimmen van
Jouw serene dromen
Een nieuwe, blauwer wordende horizon…
natte droom
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
2.383 als nimfen
leunen zij met
hun blanke lijven
tegen mijn vragend vel
vier handen glijden
willekeurig over
een geurige vlakte
waar hemelse nagels
het genot verfijnen
om de eenheid
van samen
uit te breiden
lange haren schuren
elkaars naakte aarde
plakkend waar
vocht verschijnt
totdat de nog prille liaan
langzaam een verhoogde
potentie…
monsterleger
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.414 monster
Jouw sentimenteel gedoe
Ik verafschuw jouw blindheid
Je bloeddorstige wreedheid
Met mijn effectloze bliksemschicht
Vernietig ik jouw inwerking
Het loodzware gewicht
Waarmee je mijn hart gesloopt had
Wordt erbarmelijker
Rampzalig is de verdediging
Waarmee ik het maar moest doen
Verwoest door jouw monsterleger
Sta ik hier dan naakt…
Wacht .....
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.152 Dansend in woeste golven
trek je mij zachtjes aan
het voelt weer als een tweede huid
ik wil me laten gaan
droomloos drijven zonder pijn
blikken verzand in niet meer weten
hoe koud en kil kan leven zijn
hoe langzaam het vergeten
mijn glimlach omhelst jouw zijn
verwarmt de naakte sporen
weer doen zeearmen pijn
ik voel mij verzopen verloren…
schijnwereld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
766 ik tracht de lucht te vangen
met de palmen van mijn hand
adem de zucht van jouw verlangen
op het godverlaten strand
ik verhaal mijzelf op schijnende dromen
zie in het licht van de deinende zilte zee
waar ik je naakte lijf voorbij zie stromen
je ogen vragen mij, ga je mee
ik stap met grijpende handen dieper weg
heb geen weet meer van vaste…
Vannacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
679 De naakte werkelijkheid is ongewenst.
Geef hem Sensatie: vluchtige, gezwinde
zenuwimpulsen, Voelen – onbegrensd.
Vannacht zal ik haar wederom beminnen:
mijn Avondster, mijn Muze, mijn Idee.
Wat moest ik zonder haar, mijn Droom, beginnen?
Dan zat ik hier en dronk mijn kruidenthee...…
Voor Ko
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
641 We waren rap van tong en welbespraakt,
En oogstten weliswaar wat complimenten,
Maar wisten ook: het is nog lang geen lente,
(wie zalig worden wil die bidt en waakt)
Toch was jij overtuigd: ‘de glorie naakt!’
Dat wist je niet aflatend in te prenten,
Je werkte onverstoorbaar, onverzaakt.…
Kussen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
463 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
niet aan ergernis gebonden
of muizenissen uit een vergeten land
bedenk ik me
nu je naakt naast me ligt
en ik je wil kussen
op jouw zachte wangen
alsjeblieft
laat me toe in jouw gedachtewereld
neem me mee in jouw stoute dromen
Er zijn geen woordenboeken
die alleen…
Schilderij
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
2.065 als vluchtige vlinders likraak op je lijf
je buik op het bed je rug breed ontbloot
Ik zoen je heupen ik voel zonder handen
hoe laaiend jij onder mijn vleugels ligt
de haartjes omhoog en de ogen half dicht
nooit weet waar de vlindertjes zullen landen
en sterven als stempels op je huid
een schilderij ten voeten uit
voor jou van mij
naakt…
Rosita.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.367 kastanje bruin krullend haar
blauwe meedogenloze ogen
een babyachtige neus
boven volle paarse lippen
met bijpassende nagels
alles was nog onuitgepakt
in een strakke groene jurk
zwarte fonkelende netkousen
in muiltjes met stilettohak
onder een grote paraplu
bleke sproeten huid
onvolwassen borsten
magere blote billen
gestriemde rug
je naakte…
Harde modder, guur kristal
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.208 Harde modder, guur kristal:
in mijn naakte woonste
rijk en arm aan niets en al,
ben 'k de ziekste en schoonste.
Huis dat afsluit en dat kijkt:
hart dat, onbewogen,
hoort de zee die wast en wijkt
vóor verzádigde ogen.
In geen spiegel, gruwvol-eêl,
't beeld van een begeren.…
Autonoom,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
669 Je hebt je bewezen
in een volmaakt wezen,
gekleed of naakt, ik weet
niet wat me het meeste raakt,
een schoonheid, de eenvoud
van het ‘ zijn ’, verleidt
mij tot stilte, dieper dan
al de kleren van de pauwen
in hun drachtige veren, zich
uit als alle vogels te samen, in
vrije vlucht van bonte specht
tot Vlaamse gaai, veel herken
ik niet…