1421 resultaten.
Kanarie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
657 Een dag onder wolken
toen nevel boven het gras hing
met donkerbruin bier
en vergane glorie
onder de mystiek
van de oude stad
die verlangend
aan het water lag
je liep naar de vogel
in de zilveren kooi
die in de kroeg op tafel stond
je vroeg of de kanarie kon zingen
wist jij veel over liefde en klaagzang
er hing geen antwoord…
Sterren aan de hemel.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
710 niemand spaart,
als god of mens ook nu niet kon verhoeden
dat dwazen weer tot beulen zijn ontaard,
dat twijfel dan de blik niet zal verblinden,
dat angst noch haat de mensheid dan verdeelt,
dat 't hart zich met de rede blijft verbinden
en solidariteit de wonden heelt,
dat fonkelingen die zozeer verblijdden
en nu uit vele ogen zijn vergaan…
Geen titel (zei de...)
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
743 Zei de zandkorrel tegen de waterdruppel:
'De wereld kan vergaan
maar wij blijven altijd bestaan'.…
Medeleven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
512 naar buiten gegaan
onder de beklemming vandaan
maar niemand keek me aan
allen op pad naar hun doel
in een strak afgemeten pas
ik stond daar alleen
het spel dat zij speelden
was mij onbekend maar
zij waren met velen
inwisselbaar zonder end
er zat geen leven in dit
maatschappelijk bewegen
slechts hout en steen
als restanten uit het vergaan…
Godvergeten bang
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
527 alles zal vergaan
ik weet niet eens
je naam maar
lees gruwelijkheden
in je ogen
we houden
elkaar vast in
een laatste greep
op ons bestaan
maar het is gedaan
het hete licht dat
ons omringt heeft
geen goddelijke allure
we schroeien door
hitte van de vuren
geen engelengezang
wel godvergeten bang
om te sterven door
de chaos die…
Winter sonnet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
608 In veelvoud flonkert het licht van de maan
dat tot stralende sterren lijkt te vergaan.
Vogels en vissen en wat kruipt op de aarde
moeten hun levenslot tenslotte aanvaarden.…
De zegeningen van de misantropie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
668 Waarheen nu nog te lopen,ik dreig gauw te vergaan,
er is geen ander baken dan het schijnen van de maan.
Broeder kom me hoeden, de sneeuw bedekt mijn daken.
Het tocht in mijn vertrekken en de zoldering gaat kraken.
Is er dan geen afgrond hier, waar ik me in kan storten
Wat zou het toch een zegen zijn mijn leven in te korten.…
De dood en de duik!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Als ik naakt een duik doe in het Marnix-zwembad te Amsterdam
fier, fris en frank warm voorgedoucht
ontdaan van stof en stoffelijkheid
denk ik aan mijn dood , mijn sterven
denk ik, zou het zo gaan, zal ik zo vergaan
zo aangenaam, zo warm, zo oerstil, zo behaaglijk
zo lief, zo mooi, zo blauw, zo schoon, zo fijn,
zonder pijn, verdriet, angst…
Verlangen,
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 Zonder jou, een troosteloos leven,
Waarom moest jij gaan
Voor mij een eindeloos streven
van eenzaamheid vergaan
Zoals wolken drijven in de luchten
gaat alles, als een mooie droom voorbij
Ik zou uit die wereld willen vluchten
laten verdriet, miserie,
weemoed onder mij.…
Cemetery blues
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
685 De klokken luiden, afscheid wordt genomen
Een korte plechtigheid, een vers, een lied
De gang naar ‘t kerkhof, nee, die is er niet
Ik zie de stoet vertrekken langs de bomen
De oude zerken staan hier schots en scheef
En ook de houten kruizen, half vergaan
Waarop al lang de namen niet meer staan
Daar weer en wind ze langzaamaan verdreef…
NATUURLIJKE MONUMENTEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
422 weg
en blijft altijd staan
bomen vallen om –
als ze goed ziek zijn
of slecht geworteld –
door de wind
leggen zich neer – alleen door
bekenden in het wilde bos omringd –
zijn zelf hun eigen monumenten
vermolmd en half bekleed
met mos
tot ze vele jaren later
net als die in de mens
zijn gedachten toch
ooit eens helemaal vergaan…
Weeffout?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 oorden reis,
verstrooi mij in de sporen
van de golven van een
oceaan, om daar te ontwaken
leer mij van de vruchtbare
grond te eten indien ik de
aardse armen ontstegen
in het oog van een argeloze
orkaan, die mij zwijgend aan
de blinde zwijnen voert,
niet te denken wat voor mij
eerder werd aangeroerd,
verteerbaar zal vergaan…
LENTEVERLANGEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 nu d’ aarde ligt troosteloos en zwart
Ik verlang naar zachte en zoete geuren
die mij hoop geven en levenskracht
Ik verlang naar d’ eerste zonnestraal
die de natuur met warmte overspoelt
naar een hemel helder en klaar
die mij ’s morgens blijde begroet
Ik verlang naar vogelzang in de vroege
ochtendstond
en dat het winterleed vlug mag vergaan…
VERSCHROEIENDE ZOMER
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
698 de droogte verschrompelt hun harten meer en meer
het juligras verschroeit door een brandende zon;
waarlangs hydrangeas weelderig met witte trossen
nu verdroogde stengels tonen met rosse koppen
alleen de akkerwinde die verzengende hitte overwon
tropische dagen hebben de zomerpracht verknoeid
en voor de bloei zijn vele kleuren en geuren vergaan…
Wat echt telt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
480 Het hevig bloeien in de bonte zomerkleuren
is tot een stil vervloeien in de mist vergaan,
en trager klopt het hart en kruipt het bloed in bochten
waar het de droesem van de wijn nu achterlaat.…
LEEUW van AZIE
netgedicht
1.4 met 14 stemmen
461 Het eed'le geliefde
maar gevreesde dier
van India's Gir woud
leeft tevreden en bewust
in zijn verkleind woonrijk
door de bescheiden manen
om de krachtige kop
waait vergane trots
die eens schrik aanjoeg
bij Perzen Turken en Joden
wier landen het tehuis was
van de koninklijke rover
zijn beminde gezellin
laat haar vrijer alleen
wijdt…
JUMBO 's STAP
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
469 Het welzijn der bedragen doet verstaan:
"Hier heerst stemming van geurig koffiehuis,
fijntjes en bescheiden, wil nimmer vergaan."…
KOUDE VLAM
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 het wil haar wereld zijn, vreugd’ én pijn,
het wil alleen in haar bestaan, het wil
alleen haar zoenend het nog zijn, het
wil in haar als het in haar vergaan.
de krullen van heur haren krullen in zijn mond.
de klanken van haar woorden zingen in het rond.
haar handen strelen het, het is als vuur en lont.…
GEBED
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 Goede stille Nacht, het wil in U vergaan.
Dit kleine zwart krijgt grootsheid in Uw haven,
dit git wordt stil en zachter dan Uw naam.…
HERBEGIN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
393 Vergane Aarde werd tot leven gewekt,
wat heden, ja, in eeuwigheid door klinkt:
"Elke morgen is een reine schepping,
waarbij schaduw vlucht, verrassend licht gloort,
een frisse zon rijst vol bemoediging.
Vergezeld van het verblijdende Woord
de dag doorbrengen tot late schemering,
leidt helder schijnend door duisternis voort."…
Pamflet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 hangt het daar
Om het kind terug naar zijn kamer te sturen
Maar in de late donkere uren
Waarin het voorbeeld voorbeeld is
Waar, in een tijd van duisternis
En er veel is te verduren
Daar broedt een vogel op zijn ei
En maakt wel zeven kinderen blij
Die wonen vreugdevol in zijn borst
En weten van de vredesvorst
Het bidden is hem niet vergaan…
Olympische spelen FORMIDABLE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
516 grote scherm in onze huiskamer:
De Openingsceremonie weerspiegelt
de gemoedstoestand van La France
De irritante regen houdt aan
de boten zijn slaapverwekkend
Het commentaar frustrerend
de kadeacts vallen in het water
Frankrijk wilde vooral uitpakken
wat mij betreft kunnen ze inpakken
Macron Bonaparte wil gloriëren
maar is allang vergane…
Troosteloze bak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Op de vensterbank staat een bloem,
half vergaan, net als mijn goede voornemens.
De klok tikt, de asbak puilt uit,
ik staar naar het plafond en vraag me af
of iemand hier ooit nog iets nieuws zal zeggen.
Misschien is vrede gewoon
dat alles blijft zoals het is,
en niemand er nog iets om geeft.…
Noodweer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
488 Het oude huis wankelt op z’n vesten,
Fietsers vliegen uit hun baan,
Vogels schuilen in hun nesten,
Lijkt wel dat de wereld zal vergaan.
Peter houdt zijn vingertje al bij ’t gat,
Vreest het land zal onderlopen,
Als de dijken het gaan begeven,
Wat een rampspoed zal dat geven.…
FLUISTERING BLIJFT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
393 "Zuidoosthoek" zucht de bosrand met weemoed:
de naam van 't vergane gebouw bekoort
immer het loof vol zinkende avondgloed.…
Zwarte stappen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
475 Elke stap beticht zichzelf,
alsof richting schuld draagt,
alsof vooruitgaan een vorm van
vergaan is,
wanneer het zijn geen plaats
krijgt.
Een spiegelend landschap
is te verstaan,
niet door te kijken,
maar door te breken.
Ware de zon ondergegaan
zou het licht
zich herinneren
hoe schaduw begonnen is.…
Voorwaardelijk bestaan
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
302 Boven de rand waar
geen paden meer gaan
blijft iets achter
dat niet kan vergaan
geen stem die vraagt
geen hand die weegt
alleen wat ademt
zonder dat het beweegt
een zachte vacht tegen
een koude steen
geen prijs,geen reden
geen moeten,geen tijd
alleen een blijven
een stille nabijheid
beneden woelt het
meten en meer,
geven en…
BUITENSTVALLAAT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
233 Trotse boerderijen werken voldaan,
omgeven door geurige weilanden,
wier arbeidsstemmen nooit zullen vergaan.
Het malse grasveld laat buiten zijn randen
knoestige bomen en woeste struiken staan,
die het hart der wildernis doen branden.…
Niet voor lang
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
875 Niet voor lang herworteld leven,
steeds weer moeten verder gaan,
dàt is 't lot ons hier gegeven,
dàt de wet in ons bestaan,
lijk de bomen vruchten dragen
als de bloesems zijn vergaan,
lijk de zon de dag kan vragen
als de sterren niet meer staan -
maar de steppe zal gaan bloeien,
in woestijn valt regen neer.…
pluisje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
76 echter waande het pluisje zich een edel dier
tot hier en niet verder
zei de meest wijze van de twee
ik ben geen herder van op hol geslagen vee
ik vang ideeën uit de lucht
ik bouw kastelen op wolken
die worden bewoond door mens en hun klucht
maar als er eentje zucht
onder grote druk van zijn eigen bestaan
zal ik dat in het ledige laten vergaan…