Alle inzendingen over zonlicht

1372 resultaten.

Sorteren op:

Echten buiten seizoen

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.508
Nog is de oven dood, nog lopen kippen op de lege schappen en is daar buiten het dorp een opsomming van niets: schoorvoetend zonlicht, vechten tegen de gure molenwind, nauwelijks gras, niets eens een brink, die dorpen immers liggen verderop.…

Tulpen

poëzie
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.406
Bloedplassen, trots het zonlicht levend rood, Zag 'k wijd vervloeien tot de horizont; Uit lang gespleten, geel ett'rende wond Walmde wee-zoete reuk, als van de dood; En 't leek, alsof een bloedstraal opwaarts spoot, En onbeweeglijk hing boven de grond: De droppels sidderden, helrood en rond, Gestold tot blad'ren aan de beukeloot.…

Een and're wereld

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.833
Dan ziet ze weer het zonlicht, van elke last bevrijd, want al wat onvolmaakt is krijgt daar volkomenheid!…

Onoverkomelijke tegenspoed

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.152
Hysterisch gekrijs vervult de kamer waar we momenten ervoor nog met onze lippen een liefdesverklaring hebben afgelegd je onredelijke woorden hebben het zonlicht van de dag kwijt gemaakt onwerkelijk ook hoe je vanuit het niets me bijna tot bloedens toe raakt Om medelijden mee te krijgen zoals je daar zit niet wetende hoe je met…

Oogstlied

poëzie
3.7 met 31 stemmen aantal keer bekeken 4.547
Zachte regen daalde, Vriendlijk zonlicht straalde Mild op halm en aar.…

Herfst en Hoop

hartenkreet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 831
Hoe verloren ik mij ook waan in dit naderend sterven , het sterkt me in mijn hoop dat er in het zonlicht nieuw leven zal ontstaan. Dit seizoen ontroert me met haar goudbruine broosheid. Ik loop zachtjes met haar mee en neem dan geduldig afscheid.…

Stukjes winterwit

netgedicht
5.0 met 439 stemmen aantal keer bekeken 493
je weerkaatste glinsterde en dook warm op mijn huid waar kleine stukjes winterwit er wel heel snel uit sprongen in de vol roodbruine glans van het zonlicht voorhanden zonder mijn vel ernstig te verbranden eindeloos goddelijk was het zonnebad dit jaar waarin de koude noorden wind met veel misbaar zijn plek opeiste na wat korte…

Zomergedachte

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.107
Zonlicht betast haar welvingen de wind speelt blonde tressen zachte rondingen worden omvat door strandzand warmte maakt haar onrustig ze vist roze slippers uit badtas en trippelt naar zee hij laat zand tussen zijn vingers doorlopen genoot daarnet van een spannende videoclip op roze badlaken zo gaat het steeds het glipt…

Morgen in de bergen

poëzie
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.912
Toen rijpte 't klare zonlicht zelf, en vloeide Als zuiver-blanke room van wal tot wal, Tot het opeens in overvolle val Het vale meer met brandend goud besproeide.…

Berkenbosje

poëzie
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.977
Ik liep door het helder verlichte bos, De berkenblaadjes hingen los Naar beneden aan slingrende takjes, De beukjes staken hun takken rechtuit, En over het hoge varenkruid Viel zonlicht in helgele vlakjes.…

Extase in de oase

netgedicht
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.531
Het donker kreunt, het zonlicht dreunt, een roodgekoonde horizon rolt aan over de heuvels. Fatima likt tergend traag de druppels van haar vingers, de nacht was wild, de ochtend naakt met dauwbedekte bloemen. De karavaan vertrekt vandaag naar het verre Marrakesh, maar Fatima legt zich te rusten op een kussen vol met goud.…

Aardse bodem

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 921
de ganzen roepen in hoge V-vormige vluchten, verbinden een ieder die luistert en tuurt, met de eeuwige oertijd van zomer en winter, steeds weer naar omhoog kijken dwingen ze af, terwijl op de grond rottend blad van populieren een zwaar herfstig parfum afgeeft, in ijle geuren, heldere manen overwinnen nu het bleke zonlicht, dat wikt en vecht…
Tjoke4 november 2007Lees meer >

Begin van de lente

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.780
Nu moet men vroeger opstaan, want de tijd wordt kostbaar en bij zonlicht nagemeten. Die nieuwe zon! gezondheid en jolijt! het zoetste bed wordt kwelling voor ’t geweten, om half acht heeft iedereen ontbeten, om acht zijn zorgen in het vuur geleid.…

Een wonder

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 857
De zon, de sterren en de maan de planeten in hun eeuwige baan het universum zo bijzonder is er door God, dus een wonder De jonge adelaar die zweeft het zonlicht dat goud om de wolken weeft het uitspansel zo heel bijzonder is er door God, dus een wonder De bossen, de hei of een meer en ook de zee trekt ons steeds weer de mooie Aarde zo…

Mijn ogen zwijgen luid

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.661
Mijn ogen zwijgen luid hoe donker is jouw donker geven alleen dromen licht zie je nooit meer ster- geflonker ik houd mijn ogen ziende dicht was het de voorzienigheid gaf de dichte mist geen zicht was zonlicht een oogverblindend feit of deed het lot jouw ogen dicht de schaduw zienderogen afgedaan wat kan kijkdichtheid jou nog leren…

Wandeling

poëzie
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.785
weelde stil te dwalen uren lang, door de lover-kathedralen, rijk aan zang, velden langs met wind-bewogen goudgeel graan; vlagen kwamen, vlagen komen, snellen aan, en te speuren onder ’t dolen schaûw op ’t pad en te zien de watermolen, ’t waterrad, dán te luist’ren en te leven in ’t geruis en het zonlicht…

VEROVERD, EEN VROEGE VALENTIJN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 560
samenvloeiden; bij ons twee de liefde zich openbaarde Bleek ‘t dat we sedertdien opbloeiden daar ik in haar ‘t allerliefste ontwaarde Twee stel ogen boorden zich in elkaar alsof plots van herkenning sprake was Herkenning dat was het toch, blijkbaar gezien de liefde die ik in haar ogen las Lang kastanjebruin haar in een vlecht in het zonlicht…
Ton Rijkers13 februari 2014Lees meer >

Naar het leven

hartenkreet
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.378
Als zonlicht stralend Schep je mij, Maakt diep gevangen Dromen vrij.…
Sammy26 juli 2008Lees meer >

Margootje

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.027
En hier lag ik dan met haar gelegen in ons beider blootje en ik zuchtte van de liefde en een eindeloos bestaan ze rookte zichtbaar nog wat na toen zij daar rond dreef in dat slootje waar een laatste druppel zonlicht ooit ten onder is gegaan De nacht was doodstil aangebroken toen ze stierf - mijn Margootje en ik fluisterde de paarden nog…
jan haak29 december 2008Lees meer >

Nacht-schaduw

netgedicht
4.8 met 70 stemmen aantal keer bekeken 1.324
Ik vind jou aan de rand van een duister bestaan zoals een schaduw zijn evenbeeld begroet steek jij voor mij het licht weer aan en ik volg je...op de voet door het donker van een nacht onder een deken van kilte waar ik wacht tot de stilte oplost in zonlicht dat weer zal gaan schijnen op een nieuwe dag waarin ik je langzaam zie verdwijnen…

Ik altijd de hare

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.135
Door de zee van het geluk Zullen wij blijven varen Samen één stuk Ik altijd de hare Storm tegen ons gekeerd De golven hoog Wij hebben veel geleerd Van elk soort betoog Een zachte wind Streelt onze huid Zonlicht is ons goedgezind De meeuwen zingen luid Heuvels en dalen Zo zal het altijd gaan Soms zullen wij verdwalen Maar ook naast…

De taal vergaan

netgedicht
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.878
De taal vergaan, de stem gedoemd tot zwijgen, zo ver van hier gereisd, om niet meer weer te keren, geen afscheid ook, geen zonlicht vol erbarmen. Waar moeten zij die blijven zich nu warmen, waar troost gaan vinden, woorden die iets zeggen? Geen duisternis dekt warm hen toe die treuren.…
Adeleyd5 augustus 2010Lees meer >

Angstaanval

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 529
griezelen in bed, niet vanwege spoken, die zijn oud nieuws voor jou, maar vanwege herbeleving van de dag, teveel zonlicht en een raar voorgevoel dat de dingen niet zullen blijven wat ze zijn -is zo gek nog niet- pracht en praal ging over in brandende gedachten, zenuwen overprikkeld en duivels is nu de nachtegaal.…
c. paris19 augustus 2010Lees meer >

Thans door banken mist

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 528
voeten als een slaap zomerzee van kalmte durend ik word overmand door beelden wat was wat is wat komt een weeldepracht dauwt peluwzacht in ‘t land voor elk vertrouwd dier langs het maïsveld langs de laagwei van nabij hoor ik dieren lopen van eigen klank in een betovering van mistbanken ik haast mij niet bij vroege morgenmist het zonlicht…
Quicksilver21 september 2010Lees meer >

Tjukurpa (droomtijd)

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
stammenwet oerkracht is hoorbaar beschilder mijn huid als verloren mens met witkalk en aardse mystiek daar waar geboortegeesten wenken op de heilige Uluru ontwakkering slaat woeste tranen los diep uit mijn zwarte kassen waar miskende ogen puilen blanke meren creëren mijn nazaten als verschoppeling die verdrinken in zweet en zonlicht…

Het anker in een zee van licht

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 908
draagt zijn glinstering als een vloeibaar kleed der naaktheid De kille winterzon glijdt als een oogopslag over een koortsige Aarde die eens het droesem dronk uit de diepzee van haar verleden Haar huid ligt gevroren, bedekt onder een zware adem van ijs Ze slaapt haar roes uit in een bed van kristallen dekens Hij spreidt zijn zonlicht…

Biomassa

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 628
het gps-netwerk ontkent elke positie een boswachter in geen velden of wegen uitgesleten slingerpaden zonder richting  negeren noord en oost, zuid en west schaars zonlicht breekt in scherven verkwijnt in een loodgrijze bladerprut dieren, pijnlijk doodgemaakt, missen pootjes, oogjes, oortjes, staarten, tongen vogels zijn snavelloos, hun…

URETERP VALLAAT

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
Hemels blauw, met zonlicht doorweven, tuurt door forse eiken, wil muren verzachten. Koele schaduw en versnipperde gloed liefkozen donkerbruine bakstenen, schenken strenge ramen spraakzaam gemoed. Gevels bezingen verlopen venen, waar noestheid bloeide - bij blije boerendans, strooien Friese weemoed om zich henen.…

In passe partout

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
op haar tenen schrijdt zij door een hemelsblauwe zaal bijna glijdend door de lucht geleidt verplaatst de sleep van haar japon Japanse zijde een weinig stof van de zalmgekleurde marmervloer lieflijk geel van glas in lood zeeft zonlicht dat weerspiegelt op haar schoon gelaat amandelogen die door jadegroen zijn aangedaan en welgevormde…

SAULIEU

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
Hoe roestig zijn de ijzeren ledikanten Hoe lastig is het zoeken naar Pompon De beeldhouwer die terug is naar De Bron Creëerde dieren, kleintjes en giganten We vinden hem dicht bij de kerk begraven Zien op een stenen paal een condor staan Getoeter kondigt luid een bruiloft aan Het zonlicht koestert duiven, maar ook raven De bruidegoms zijn…