1518 resultaten.
schreierstoren
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.529 versteende tranen
afscheid van een voetganger in de regen
die voor de toren wilde oversteken
gillende stemmen knarsende remmen
droge tranen en verzonken gedachten
afscheid van forensen in de avond
die de volgende dag weer terugkomen
drommende bussen dreinende treinen
natte kranten en kortstondige dromen
afscheid en altijd weer hier
die schemer…
Lied
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.589 Ik schrijf voor jullie een lied over de bomen
over de wolken de hemel en de zee
het schemeren in wazige vertes
een lied van schoonheid dat klinken zal voor twee
ik schrijf mezelf een lied om treurnis te verdrijven
om te gedenken aan hoe het vroeger was
hoewel verdriet er altijd wel zal blijven
klink ik op jullie en hef daarbij het glas
ik…
Mereldrama
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
1.375 Kat loert lui
met één groen oog
zie ze daar bouwen
onder de schuttingboog
zij berekent haar kans
en wacht de tijd
al spinnend spiedt zij
hoe moeder merel gedijt
dan wordt het onrustig
rondom het nest
zij vliegen met hapjes
tot schemering rest
Poes kijkt en gaapt
geen beweging bij `t huis
een fladderende vleermuis
maakt schemergeruis…
FABULA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Tussen rotswanden van een ruim spijshuis
brengt milde schemer leven onder zee
en druipsteenkunst uit schone grottenstee
met samenspel vol vrede bij elkaar thuis.
Klinkt hier ergens het verstilde gedruis
uit toverwoorden van de Eftelingfee?
Poolijs en woestijnzand gaan samen mee
achter geheimzinnig oerwoudgeruis.…
Groene idylle
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
655 hier is de sleutel van mijn hemel
het stukje Eden in mijn achtertuin
waar vogels vrolijk flierefluiten
tot schemering hun snavels dicht
daar klimmen maagden in de palmen
verschuilen juffertjes zich in ‘t groen
zet de leeuwenbek zo’n grote mond op
dat bange rozen rimpelen in de wind
maar als het botert tussen de bloemen
smeert de klaver…
Le col de l'homme mort
gedicht
2.8 met 33 stemmen
8.097 wachtte nog met sneeuwen
maar de stilte was al ingetreden
toen wij stegen met dat lopen
dat een vorm van stilstaan is
wij zochten naar een uitzicht
een punt voor het verdwijnt
wij wisten niet hoe men
de draagkracht meet van ijs
we waren samen en alleen
we waren nauwelijks en nog
zoals de laatste vogels in de lucht
voor het begon te schemeren…
IN DEN SWARTE KAT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 Vrolijk verkopen van spijs en drank verblijdt
het vertrek, waarin plechtige stemming
van de abdij heerst bij milde schemering,
zich op donker hout van wand en kast verbreidt.
Gezellig zitten en genietend smullen;
zacht geruis roept je naar het nabije Slot,
dat ieders verbeelding rijk wil vullen.…
en als zijn blik ontdooit
hartenkreet
2.0 met 11 stemmen
2.153 zij onder
blikken die vasthouden
groeien later in ’t ijs
de boten liggen aan de ketting
en de man in ’t bloed
gaat ruggelings een eenzaam pad
dat hij onder gevallen loof vermoedt
de as van het vuur is nu nat
en hij zwijgt de zomer
zo licht hij woorden uit ogen
al zijn het geen vensters
bladeren vallen zwart
door de avondlijke schemering…
Mijn muze...
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
2.848 Je lichaam slaapt dicht tegen mij aan
als een warme, zwoele zomernacht
Mijn ogen glijden over je heen
Zien elke spier glanzen onder je huid
Deze momenten koester ik en glimlach
Je zó kwetsbaar lief te zien slapen
Langzaam zie ik de schemer van de ochtend
als strepen over je lichaam verschijnen
Een gevoel van ultiem genot bekruipt mij
Ik wil…
herfstelijke Noordzee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.128 gemist
eerder ‘t vermoeden van een herfst
wanneer de wind verloren waait in wolken
papieren vliegers rusten in het zand
waar pas nog kindervoeten dansten
bonte fladderfiguren in een wind
de hemel tegemoet die ‘t wanen liet
wat meeuwen in hun vlucht verkondigden
het fluiten horen over duinenruggen
zeezout inademen en verte zien
op schemering…
Waak 2
gedicht
3.1 met 16 stemmen
8.602 Ik wist goed dat dit zou overgaan,
zo lang het verre, jonge lam kon wachten,
bleef ik onbeweeglijk staan, alsof uit de schemer niets te wekken viel.
------------------------------------------------
uit: Het Liegend Konijn, jrg 2 (2004)…
Lamento
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
1.273 Hij heeft oneindig liefgehad om al
die kleine dingen en vond geluk zo
heel gewoon maar nooit of nimmer
stond hij stil bij dit intens gevoel
van heel alleen en droefenis
wat moet hij nu beginnen
De dag ebt weg, de schemer glijdt
hij ziet de schimmen dolen
de beelden spinnen in zijn hoofd
haar geur sprankelt in zijn dromen
hij hoort, hij…
Thans is het uur dat schaduwen neigen
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.397 Thans is het uur dat schaduwen neigen,
En de avond, als een teder lied,
Om huize’ en zielen zacht komt zijgen,
En moede durend, stil vervliet
In de open schoot van ’t schemer-zwijgen…
Thans is in al de zielen vreê,
En dank-gebed in al de huizen;
En zelfs wie wránge dagen leê
Voelt in zijn wezen kalmte suizen
Als een slaap-zware zomer-zee……
BRUSSEL
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.820 Hun ouderdom volmaakte tooi en luister,
Zij dromen in een schemering van duister
Verheven boven het moderne grauw.
In de weerspiegelingen hunner ramen
Vloeien de beelden van 't verleden samen
En flonkeren als zonneschijn in dauw.…
Spinnewiel
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.106 er zijn zijden draden spon
langs wielen die er haast bezweken
en waar engelen voorzagen
waar zijn wakeland verging
Het was een speldenprik die viel
om lome ogen uit te steken
van de tijd die er verstreken
werd gespaard als zegening
en die de dwazeling stomdronken
meenam in zijn apenstreken
en liet dansen als een nar
in zonverlaten schemering…
Mens in wording
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
808 Van voorouderlijk
dier naar de mens die bewust
is van z’n bestaan
ontwikkeling zoals
die plaatsvindt van baby naar
de volwassenheid
In de schemering
heersen oerangsten door het
onverklaarbare
zinken wij in de
onderwereld of valt de hemel
naar de aarde?…
duister verlangen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
544 onuitgesproken over de tongen
er waart een duister stigma onder de lendenen
het ochtendgloren
verheft hem tot de nietigheid
de genade staat als een megaliet
het steen licht op voor ijle creaturen
tegels verschuiven het sterven van silhouetten
met het hart op het enige boek
legt hij de hand op dode letters
de gevangenis van zijn spreken
en in de schemer…
December
poëzie
3.1 met 21 stemmen
5.613 Al de zon is uitgeblonken,
En het jaar is heengezegen,
En mijn handen zijn nog open,
En mijn hart is leeggeschonken,
En het heeft niets weergekregen, -
Schemer laat één lichte sprankel
Aan een hart, dat niet mag hopen!…
als zij kind had kunnen zijn
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
646 kunnen slapen zonder het wakend
oog in haar linker zij
als zij kind had kunnen zijn
ontwetend van het ondragelijke dagelijkse sterven in haar
geen kennis van ouderdomssentiment
gewoon met de stenen in haar buik
kunnen hinkelblokken kunnen stoepkrijten
de regenboog nabij gekleurd
zij is de vrouw zonder kind
gehuwd met duister en schemering…
LICHT DES LEVENS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Witroze schemer verzacht een zangersmond,
die overal klinkt, uit bloemen, op de grond.
Broederschap tussen elfen en gnomen?
Ach, hier blijven, nooit meer vandaan komen...
Geurige rozenadem zweeft soezend rond,
toont zijn zoete draaidans als eeuwige stond,
maar drijft me tevens naar de boszomen.…
LICHT DES LEVENS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
731 Witroze schemer verzacht een zangersmond,
die overal klinkt, uit bloemen, op de grond.
Broederschap tussen elfen en gnomen?
Ach, hier blijven, nooit meer vandaan komen...
Geurige rozenadem zweeft soezend rond,
toont zijn zoete draaidans als eeuwige stond,
maar drijft me tevens naar de boszomen.…
- Weerschijn -
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.124 gedragen door vleugels van geloof,
verder dan te sterven en dood te zijn
kon ik wenen om je, mijn eenzaamheid
want ik droeg je diep in mijn gelukzalig hart,
mijn beste schemering
..mijn weerschijn,
mijn stervende stap,
naar het oneindige stoffelijke bestaan,
dat nachtenlang aangebroken was.…
Ik zou er nog maar eens over nadenken.
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
675 Ik zou er nog maar eens over nadenken,
als ik jou was
over mijn aanbod,
zo vorstelijk en genereus
Het omhelst een kompleet nieuwe toekomst,
met einders die we kunnen aanraken
in de eerste schemering
Met Blauwe gaaien,
die in hun lavendelkleed
boven ons in de lucht wervelen
En onder de Paardenkastanjes
zullen we de kievitsbloemen…
BESTENDIG?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.016 Het sterke geloof mag bescheiden schijnen
als een kaars in dalende schemer of nacht.
Dat wassen zuiltje heeft mateloze kracht;
verleiding wil steeds bij zijn vlam verschijnen.
De dansende vuurtong kan zich verkleinen,
dan walmend opspringen met trotse macht.…
getroffen door engelen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
850 hart
alsof getroffen door engelen
mijn honger voor liefde
verdwijnt in stilte
schreeuwend naar god
voor een paar armen
mijn adem koud
mijn hartslag stervende
schaduwen van herinneringen
forceren mijn ziel te vluchten
de maan
een stille getuige
van mijn stem en daden
littekens op mijn hart
alsof getroffen door engelen
de schemering…
EEN MAAN VOL LIEFDE
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
823 Nu vannacht de maan vol liefde zit
kan ik je schoonheid niet weerstaan
Je zalige lijf, je benen en je haarsnit
wel overal komen mijn handen aan
Nu die maan door ’t dakraam licht
landt hij op je prachtig blanke huid
En ziet ’t tedere dat ik daar verricht
in het schemer door ’t dakraamruit
Nu die maan op je lichaam straalt
raak ik nòg heviger…
Het afgelegen tijdsboeket
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
535 Deze dood mijn lief deze dood ontwaakt aan de
schemerige polderrug ver weg van alle klanken
die de kilte zomen aan de eenzaamheid waar
geen mens of dier ontkomt aan de gevolgen
van dit afgelegen tijdsboeket
het zicht nimmer scherp als mijn ogen
haken aan de wimpers en geen trots gebaar of
een wuivend vaarwel maar telkens een opnieuw
ontmoeten…
WAT KOMT ?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.282 Bij warme huis'lijke gezelligheid
van een plechtig of knus ervaren kerstfeest
wacht de vage toekomst, die men mint én vreest,
als nevel door vragende schemer verspreid.
De koude duisternis voert een stille strijd,
hangt over het woonoord van een bosgeest.…
de kortste dag (winterpunt)
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.216 kleurt de hemel dun, waterblauw
een draad van spinnenrag
hangt eenzaam in de lucht
glinstert zilver, als bij toverslag
door de wind, die even zucht
wat laatste bladeren
aan takken kaal, bijna bloot
kleuren nog eenmaal op
van okergeel naar herfstig rood
het water kabbelt al in grijs
de lucht weerspiegelt laag
het zweemt al naar schemer…
Antilope ( over een diepe liefde )
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
619 )
Zeg mijn lief
wat
zeg ou ervan
mijn schat
myn klos kom
snel
als een antilope
tussen zon en maan
licht
als de wind
die valt
naar het zuiden
en
geen keer meer vindt
nat als de regen
die alles vervroegt
vurig
als de zon
die – oh liefde –
de schoonheid bezingt
en
roept om ou
mysterieus
als de maan
in
bleke schemering…