Alle inzendingen over graf

1774 resultaten.

Sorteren op:

Gekwelde queeste

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
Wel eenentwintig dagen ondergronds Onzichtbaar van de aardbodem verdwenen Geloken ogen, spieren zonder zenen Kwijnde onhoorbaar leegte zonder ons Haar lelieblanke huid is niet van grenen Zij zwijgt als 't graf - waar moet mijn zang nu henen Is het haar ziel, de duivel of haar genen Moet ik om mijn gekwelde queeste wenen?…

Jouw dappere keuze

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 370
Er volgden dagen van praten; herinneringen, regeldingen, wat je wilde bij je graf. En toen alles tussen ons was gezegd en gedaan, ben je over de zee van onze ontelbare tranen Van me heen gegaan…
Mark A.30 november 2025Lees meer >

Nachtstorm

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 152
Ik bespeur woede in mijn hart, mijn mond zwijgt als het graf, mijn ogen schieten links, rechts, mijn oren potdicht en met recht. Dan klinkt de reddende stem ver weg, hoog boven de wolken. Mijn tong verlamd, geen stem klinkt uit mijn strottenhoofd. De storm waait eensklaps over, rust keert terug in mijn hoofd.…

Morgen, bij dageraad

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 121
Ik zal niet kijken naar de gouden gloed van de vallende avond, Noch de zeilen in de verte die afdalen naar Harfleur, En als ik aankom, zal ik op je graf Een boeket van groene hulst en bloeiende heide leggen.…

O nacht (2)

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Wie ligt er in dit ondiepe graf waarop ik zit terwijl de maden over mijn been gaan en wellicht op zoek naar vers nieuw vlees, doch ze vinden geen ingang en blazen de aftocht door de kieren van het graf naar benee Maar wie ligt er nou?…
elze6 oktober 2023Lees meer >

Verdriet

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.078
Een doffe, droge, felle pijn omvat en wurgt mijn ganse denken; mijn ziel en zinnen zijn zo leeg ik kan geen aandacht schenken aan de helderwitte morgendauw die als een sprei van fijn satijn ligt uitgespreid; 't graf bedekkend. De pijn dreunt als een droef refrijn. Waarom heb ik steeds vergeten te zeggen dat ik van haar hield?…

de burggraaf

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.892
wordt een arme koksiaan met hang naar raskolniken in zijn jaszak huist een hongerige chinchilla in zijn hand een glaasje oorlam de queest naar zijn gezond verstand brengt hem de sphynx van Thebe in haar blikken wacht een lynx op het ontbreken van een antwoord de burggraaf heeft de vraag niet goed gehoord vroeg in de ochtend wordt de graaf…

In de kraag gevat.

hartenkreet
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.837
bodem gaan dan maar jij bent mijn enige echte houvast het leven is zo eenzaam en zwaar laveloos van drank en verdriet zijn hoofd diepgestoken in zijn `kraag` schuimt hij straten af achter het stuur de lantaarnpaal stond als hinderlaag gebroken door de manier van leven de hals genekt door vriendje fles geen bloemen geen speech bij zijn graf…
Maria Johanna14 december 2005Lees meer >

ode aan de Vlamingen

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 863
Dood zijn wij en tóch zijn wij in leven zij aan zij staan wij naast elkander in ons nauwe graf Struiken, modder, ijs en steen, vertellen niet, kunnen doden echt niet leren spreken zoals men ziet het gelaat gaat snel verbleken het wordt koud Slechts even was het streven de hel te overleven al wat ons na al die tijd nog steeds in leven…

DODE HOND

gedicht
3.9 met 52 stemmen aantal keer bekeken 13.677
Maar wat van mij hield is weg, ik graaf een gat leg wat er overbleef daarin en gooi het dicht. De hond is nergens meer, iedere dag.…

Strijdbijl begraven

hartenkreet
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.688
Laten we de strijdbijl maar begraven ook al zullen we nooit vrienden zijn graaf een gat en gooi die bijl erin de opluchting daarna is fijn 'k weet niet eens meer hoe het gekomen is want zelfs vrienden waren we niet toch vlogen we elkaar steeds in de haren en juist dat geeft toch verdriet en al zullen we nooit vrienden worden wat natuurlijk…
Moeke9 september 2006Lees meer >

Vader onthuld

netgedicht
4.7 met 41 stemmen aantal keer bekeken 2.089
diep gevoel van binnen Heeft hij voor mij Nooit de sluier opgelicht In de loop der jaren Komt hij steeds dichter op mij af Telkens herken ik in mijzelf Van hem iets wat hij nooit kon openbaren Het is zevenentwintig jaar geleden Dat hij het leven gaf Maar ik herken hem In mijn sober leven en mijn gestage wedloop naar het dreigend graf…
Rikus Kiers23 september 2006Lees meer >

Thymen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.608
Een jonge vrouw gehurkt voor 't graf vertelt haar groot verdriet aan 't doodgeboren Thymen-kind, maar hoort hij 't wel of niet? De bleke avondzon verschuilt zich achter wolkenflard om zo de neerslag kans te geven; die komt en ook heel hard.…

Geen been om op te staan (sonnet)

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 969
hij bakent zijn gedachtenwereld af een huis en meubels, mensen, lief en leed hij bouwt zichzelf een zijn - wat zelfbeeld heet - beweegt zich vrij in wat hij grenzen gaf de bange verten lijken zo veraf zo ongekend dus onbestaand hij weet niet eens wie ooit de muren overschreed hij loopt, zich veilig wanend, richting graf tot peilers…

Samen met de fles

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.950
Al zal ik, half verzonken, toch weer opstaan in de nacht - als Lazarus uit zijn graf – even zien of jij nog leeft en niet te veel hebt gedronken.…

De bloem is een gehavend blad

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 778
De bloem is een gehavend blad waarop tijd zich laat schrijven die ons slechts een moment beklijft het graf toedekt dat allen wacht.…

Goddeloos geweld

netgedicht
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Onder mijn voetstappen trilt de aarde: doden klagen in hun graf steen en been, maar ik laat een ieder in zijn waarde en dus gaat niemand ooit nog zinloos heen. Dien ik enkel sinistere heren, of ben ik toch goed en u het kwaad, wanneer ik geen godsbeeld ooit zal eren? En wie neemt nu van wie de maat?…

Voortgang

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 718
is het dan voorbij ligt de klim nu achter mij gaat het verder bergaf richting een grijs dal een open graf waarin leven slechts wacht op het verlossende eind nee het is nog lang geen eeuwige nacht voor ik ga kwijnen verdwijnen als in een dikke mist ontvlamt mijn haard en baart mijn brein verstilde wolken van verwondering word…

Ikaros opnieuw

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 815
zacht vlokken kosmische deeltjes Geen weg terug hemel en aarde even blank Het grote verdwijnen kan gaan beginnen Er groeien vleugels zachtaardig met donzige veertjes uit de huid De zon geeft licht en is ver weg Aarde en warmte duwen hem omhoog De zee spint haar teerste weefsel vermengd met lucht vergeefs en golft tot schuim en as en graf…

O Penélope

hartenkreet
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.812
De hals is ranker dan een giraf draait mij ermee om in het graf. Pronte borsten volmaakte natuur heerlijk te boetseren in liefdesvuur. Statige rug van bijzondere klasse windt zich steil om wervelassen. Heilige heupen swingen de godendans van Shiva en bidden mijn rozenkrans.…

Volmaakte stilte

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 720
Alleen in volmaakte stilte in de opgetrokken schemer praat ik zachtjes zittend op jouw graf, 'k heb veel te lang in angst geleefd maar toch ben je altijd voelbaar roepend en vragend aanwezig, maar er is iets, iets ongrijpbaars met vergezichten - zo ver dat dwars door het heden breekt, daarom probeer ik te ontsnappen aan de…
Redcloud10 maart 2011Lees meer >

Een liedeke van de ooievaar

poëzie
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.632
Heb-je gewandeld om Farao's graf? En ben-je mij niet vergeten? Oievaar, lepelaar! Wie of er je rokje knipte? Zijn er je kousen nog altijd rood? En waarom mis ik-je rechterpoot? Of liet-je die in Egypte? Oievaar, lepelaar! Och, kon ik je spreken leren! Olijkert, draag-je wat nieuws hier heen?…

De grote Joseph

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 591
een hond oefenen zwaluwen hun vertrek op lijnen waar was is ingehaald verdwijnen mensen in stervende woorden verliest oom Joseph gekoesterde taal koestert het nichtje zijn woordenschat waar gezocht wordt naar een raakvlak ontrafelt mysterie langs oorlogspad ontmantelt geduld in een woordloze jas opent het einde spreekt het graf…

Grootvader

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 701
terwijl je maten stierven werd toen de wereld een tafel met een geknoopt kleed en een stapel kruiswoordpuzzels heb je zo goed leren vissen omdat er toch iets moest zijn dat je mij kon leren heb jij echt een Duitse zoon en was dat om na al die jaren toch de vijand aan te durven zien waarom zie ik in de spiegel een scheefgezakt graf…

Waren mijn zonden de spijkers in Uw handen?

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 497
Leidde mij dwars door geopend graf naar huis, Waar ik een plaats in Uw Vaders liefde mag erven.…

Herdenken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
Op wat groot en onverzettelijk was: het kruis, de helden in hun graf. Je wist, ze stierven niet alleen voor ’t vaderland, ze stierven ook voor mij. Twee bochten lang dacht je het antwoord te weten op de vraag wat goed is en wat kwaad, wat trouw is en verraad.…

Het stuift...

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
Het stuift… In mijn hoofd stuit het verstand op de greppel die ik als kind groef tussen stekelige kruisbessenstruiken en margrieten in, en waar een kruis een graf benoemt en nog een steen met eeuwige letters aan die kant waar de bloemen zijn.…

de uitgeschilderde rots

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
in hoop verzucht verzet ik mijn schreden en inhaleer het offer dat mijn adem draagt op waarden van gekrenkt papier, het heden lijkt voortvluchtig als de tijd mijn smeken vertraagt ik zoek in de uren van droge prielen en graaf het refrein in het gras van donker aarde terwijl de einder vlucht op het teken van de ondergaande zon het kluchtig…
elze2 maart 2014Lees meer >

Maar niet voor mij

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 481
Nee, als ik ooit in ’t kille graf zal zakken, is er voor mij nooit één sonnet gebakken.…