1774 resultaten.
Gekwelde queeste
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
560 Wel eenentwintig dagen ondergronds
Onzichtbaar van de aardbodem verdwenen
Geloken ogen, spieren zonder zenen
Kwijnde onhoorbaar leegte
zonder ons
Haar lelieblanke huid is niet van grenen
Zij zwijgt als 't graf - waar moet mijn zang nu henen
Is het haar ziel, de duivel of haar genen
Moet ik om mijn gekwelde queeste wenen?…
Jouw dappere keuze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
370 Er volgden dagen van praten;
herinneringen, regeldingen,
wat je wilde bij je graf.
En toen alles tussen ons
was gezegd en gedaan,
ben je over de zee
van onze ontelbare tranen
Van me heen gegaan…
Nachtstorm
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
152 Ik bespeur woede in mijn hart,
mijn mond zwijgt als het graf,
mijn ogen schieten links, rechts,
mijn oren potdicht en met recht.
Dan klinkt de reddende stem
ver weg, hoog boven de wolken.
Mijn tong verlamd, geen stem
klinkt uit mijn strottenhoofd.
De storm waait eensklaps over,
rust keert terug in mijn hoofd.…
Morgen, bij dageraad
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
121 Ik zal niet kijken naar de gouden gloed van de vallende avond,
Noch de zeilen in de verte die afdalen naar Harfleur,
En als ik aankom, zal ik op je graf
Een boeket van groene hulst en bloeiende heide leggen.…
O nacht (2)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
535 Wie ligt er in dit ondiepe graf waarop ik zit
terwijl de maden over mijn been gaan en
wellicht op zoek naar vers nieuw vlees, doch
ze vinden geen ingang en blazen de aftocht
door de kieren van het graf naar benee
Maar wie ligt er nou?…
Verdriet
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
2.078 Een doffe, droge, felle pijn
omvat en wurgt mijn ganse denken;
mijn ziel en zinnen zijn zo leeg
ik kan geen aandacht schenken
aan de helderwitte morgendauw
die als een sprei van fijn satijn
ligt uitgespreid; 't graf bedekkend.
De pijn dreunt als een droef refrijn.
Waarom heb ik steeds vergeten
te zeggen dat ik van haar hield?…
de burggraaf
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.892 wordt een arme koksiaan
met hang naar raskolniken
in zijn jaszak huist een hongerige chinchilla
in zijn hand een glaasje oorlam
de queest naar zijn gezond verstand
brengt hem de sphynx van Thebe
in haar blikken wacht een lynx
op het ontbreken van een antwoord
de burggraaf heeft de vraag niet goed gehoord
vroeg in de ochtend wordt de graaf…
In de kraag gevat.
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.837 bodem gaan dan maar
jij bent mijn enige echte houvast
het leven is zo eenzaam en zwaar
laveloos van drank en verdriet
zijn hoofd diepgestoken in zijn `kraag`
schuimt hij straten af achter het stuur
de lantaarnpaal stond als hinderlaag
gebroken door de manier van leven
de hals genekt door vriendje fles
geen bloemen geen speech bij zijn graf…
ode aan de Vlamingen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
863 Dood zijn wij
en tóch zijn wij in leven
zij aan zij
staan wij
naast elkander in ons nauwe graf
Struiken, modder, ijs en steen,
vertellen niet,
kunnen doden echt niet leren spreken
zoals men ziet
het gelaat gaat snel verbleken
het wordt koud
Slechts even
was het streven
de hel te overleven
al wat ons na al die tijd
nog steeds
in leven…
DODE HOND
gedicht
3.9 met 52 stemmen
13.677 Maar wat van mij hield is weg, ik graaf een gat
leg wat er overbleef daarin en gooi het dicht.
De hond is nergens meer, iedere dag.…
Strijdbijl begraven
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
3.688 Laten we de strijdbijl maar begraven
ook al zullen we nooit vrienden zijn
graaf een gat en gooi die bijl erin
de opluchting daarna is fijn
'k weet niet eens meer hoe het gekomen is
want zelfs vrienden waren we niet
toch vlogen we elkaar steeds in de haren
en juist dat geeft toch verdriet
en al zullen we nooit vrienden worden
wat natuurlijk…
Vader onthuld
netgedicht
4.7 met 41 stemmen
2.089 diep gevoel van binnen
Heeft hij voor mij
Nooit de sluier opgelicht
In de loop der jaren
Komt hij steeds dichter op mij af
Telkens herken ik in mijzelf
Van hem iets wat hij nooit kon openbaren
Het is zevenentwintig jaar geleden
Dat hij het leven gaf
Maar ik herken hem
In mijn sober leven
en mijn gestage wedloop
naar het dreigend graf…
Thymen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
4.608 Een jonge vrouw
gehurkt
voor 't graf
vertelt haar
groot verdriet
aan 't doodgeboren
Thymen-kind,
maar
hoort hij 't wel
of niet?
De bleke
avondzon
verschuilt
zich achter
wolkenflard
om zo
de neerslag
kans te geven;
die komt
en ook
heel hard.…
Geen been om op te staan (sonnet)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
969 hij bakent zijn gedachtenwereld af
een huis en meubels, mensen, lief en leed
hij bouwt zichzelf een zijn - wat zelfbeeld heet -
beweegt zich vrij in wat hij grenzen gaf
de bange verten lijken zo veraf
zo ongekend dus onbestaand hij weet
niet eens wie ooit de muren overschreed
hij loopt, zich veilig wanend, richting graf
tot peilers…
Samen met de fles
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.950 Al zal ik, half verzonken,
toch weer opstaan in de nacht
- als Lazarus uit zijn graf –
even zien of jij nog leeft
en niet te veel hebt gedronken.…
De bloem is een gehavend blad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
778 De bloem is een gehavend blad
waarop tijd zich laat schrijven
die ons slechts een moment beklijft
het graf toedekt dat allen wacht.…
Goddeloos geweld
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.145 Onder mijn voetstappen trilt de aarde:
doden klagen in hun graf steen en been,
maar ik laat een ieder in zijn waarde
en dus gaat niemand ooit nog zinloos heen.
Dien ik enkel sinistere heren,
of ben ik toch goed en u het kwaad,
wanneer ik geen godsbeeld ooit zal eren?
En wie neemt nu van wie de maat?…
Voortgang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
718 is het dan voorbij
ligt de klim nu achter mij
gaat het verder bergaf
richting een grijs dal
een open graf
waarin leven slechts wacht
op het verlossende eind
nee
het is nog lang
geen eeuwige nacht
voor ik ga kwijnen
verdwijnen als in een dikke mist
ontvlamt mijn haard en baart mijn brein
verstilde wolken van verwondering
word…
Ikaros opnieuw
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
815 zacht
vlokken kosmische deeltjes
Geen weg terug
hemel en aarde even blank
Het grote verdwijnen
kan gaan beginnen
Er groeien vleugels zachtaardig
met donzige veertjes uit de huid
De zon geeft licht en is ver weg
Aarde en warmte duwen hem omhoog
De zee spint haar teerste weefsel
vermengd met lucht vergeefs en golft
tot schuim en as en graf…
O Penélope
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.812 De hals is ranker dan een giraf
draait mij ermee om in het graf.
Pronte borsten volmaakte natuur
heerlijk te boetseren in liefdesvuur.
Statige rug van bijzondere klasse
windt zich steil om wervelassen.
Heilige heupen swingen de godendans
van Shiva en bidden mijn rozenkrans.…
Volmaakte stilte
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
720 Alleen in volmaakte stilte
in de opgetrokken schemer
praat ik zachtjes zittend
op jouw graf, 'k heb veel te lang
in angst geleefd
maar toch ben je altijd
voelbaar roepend en vragend aanwezig,
maar er is iets, iets ongrijpbaars
met vergezichten - zo ver
dat dwars door het heden
breekt, daarom probeer
ik te ontsnappen aan de…
Een liedeke van de ooievaar
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.632 Heb-je gewandeld om Farao's graf?
En ben-je mij niet vergeten?
Oievaar, lepelaar!
Wie of er je rokje knipte?
Zijn er je kousen nog altijd rood?
En waarom mis ik-je rechterpoot?
Of liet-je die in Egypte?
Oievaar, lepelaar!
Och, kon ik je spreken leren!
Olijkert, draag-je wat nieuws hier heen?…
De grote Joseph
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
591 een hond
oefenen zwaluwen
hun vertrek
op lijnen waar was
is ingehaald
verdwijnen mensen
in stervende woorden
verliest oom Joseph
gekoesterde taal
koestert het nichtje
zijn woordenschat
waar gezocht wordt
naar een raakvlak
ontrafelt mysterie
langs oorlogspad
ontmantelt geduld
in een woordloze jas
opent het einde
spreekt het graf…
Grootvader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 terwijl je maten stierven
werd toen de wereld een tafel
met een geknoopt kleed
en een stapel kruiswoordpuzzels
heb je zo goed leren vissen
omdat er toch iets moest zijn
dat je mij kon leren
heb jij echt een Duitse zoon
en was dat om na al die jaren
toch de vijand aan te durven zien
waarom zie ik in de spiegel
een scheefgezakt graf…
Heil licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
526 Licht, meer dan materiële waarde
daar waar donkere graf geopend is.…
Waren mijn zonden de spijkers in Uw handen?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
497 Leidde mij dwars door geopend graf naar huis,
Waar ik een plaats in Uw Vaders liefde mag erven.…
Herdenken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
639 Op wat groot en
onverzettelijk was: het kruis, de helden
in hun graf. Je wist, ze stierven niet alleen
voor ’t vaderland, ze stierven ook voor mij.
Twee bochten lang dacht je het antwoord
te weten op de vraag wat goed is en wat kwaad,
wat trouw is en verraad.…
Het stuift...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 Het stuift…
In mijn hoofd stuit het verstand op de greppel die ik als kind groef
tussen stekelige kruisbessenstruiken en margrieten in,
en waar een kruis een graf benoemt
en nog een steen met eeuwige letters
aan die kant waar de bloemen zijn.…
de uitgeschilderde rots
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 in hoop verzucht verzet ik mijn
schreden en inhaleer het offer
dat mijn adem draagt op waarden
van gekrenkt papier, het heden lijkt
voortvluchtig als de tijd mijn
smeken vertraagt
ik zoek in de uren van droge
prielen en graaf het refrein
in het gras van donker aarde terwijl
de einder vlucht op het teken
van de ondergaande zon
het kluchtig…
Maar niet voor mij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
481 Nee, als ik ooit in ’t kille graf zal zakken,
is er voor mij nooit één sonnet gebakken.…