1291 resultaten.
Lof der duisternis
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.898 Nu is na de avond de nacht gekomen:
'k lig in het duister, in het warme bed;
als een plant, in een perk in d' aard gezet,
voel ik in de stilte mij opgenomen,
verwonderlijk bevredigd, zalig vrij. -
Het leven heb ik achter mij gelaten:
voorbij de dag, de dooltocht door zijn straten -
't leven der mensen trok aan mij voorbij.…
DOOI
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.529 Droef is de dooi
maar als uitgeblomd
gesmolten bloeisel
gefilterd komt
na duistere reizen
door wijze grond
kristal is voor de ogen,
wijn voor de mond,
muziek voor de luisteraar,
drank voor de plant,
dan leer ik de lesse,
van dooi in 't verstand.…
Mijn Koude Namiddag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
709 Zittend bij het raam
Kijk ik in de late winterzon
Bomen kaal, planten dood
Dat is wat de winter vormt
Zittend bij het raam
Schotels op de daken
Ontvangen levenloze energie
Waarmee mensen zich vermaken
Ik kijk naar je raam en wacht
Denk aan het moment dat jij daar stond
Denk aan het gelukkigste moment dat ik ken
Ik kijk naar je en je lacht…
Afscheid van mijn kerk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
804 Wij, die weten nu van wanten,
die nu elders gaan
en onze appelboompjes planten.…
Vaderdag dialoog
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
447 het kost je niet je kop, die ene keer per jaar~
~Ga maar alleen, ik ga niet mee, te lezen valt er niets
Al had hij enkel ~De Privé~, dat is tenminste iets
En zijn TV die is kapot, nu al een jaar of vier
Dus ik verveel me daar dan rot en daarom blijf ik hier
Vertel me ook eens en passant wat ik die brombeer geef
Een bosje anjers of een plant…
Het Dooit.
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.727 Droef is de dooi
maar als, uitgeblomd,
dat donzen droomsel
gefilterd komt
uit zuivere lagen
van wijze grond,
kristal is voor de ogen,
wijn voor de mond,
muziek voor de dichter,
drank voor de plant,
dan leer ik de lesse
van dooi in 't verstand.…
wat je zaait mag je oogsten – van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
915 wie jij bent
mens van mensen
op de grens van jouw jaren
stil verborgen of tierig openhartig
daar vieren wij wat jij ons zaait
om blijvend te ontkiemen
het hoofd in feestende wolken
schrijft een pen op papier
de welgemeende wens
dat jij mag blijven strooien
oogsten en genieten ook
van de mooie dingen die er zijn
de bloemen, de planten…
Leeg huis
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
490 Er is niets mis met het huis op zich, sterker
nog, het floreert volop en er heerst een serene
rust, terwijl ik de planten teveel water geef.
Maat houden was nooit aan mij besteed. Er waren
nachten in ondergrondse danslokalen, waarbij ik
de tel van de bierflesjes geheel kwijtraakte.
Als bierbrouwer had ik zeker geen winst gemaakt.…
Ik mis je zo
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
516 Ik begroef mijn
hart in de wortels van deze sierlijke planten
om mijn hart later, na een zwaar leven vol
beroerde downs, weer op te kunnen graven.
De rek was er al zo vaak uit, maar steeds
hebben mijn beschermengelen mij weer laten
slingeren als Tarzan aan een woudliaan.…
Windfluiter
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
483 dood
in het diepe zwijgen van de nacht
er gaat een gerucht rond
dat er een vreemdeling is aangekomen
met veel geld en fatsoen
ze hebben zijn snor afgeschoren
zijn dodelijke wapens zijn vernietigd
al zijn corrupte geld aan de armen gegeven
heb je het fluiten van de warme wind gehoord
er is een vrouw die hier onkruid komt wieden
wilde planten…
MIJN HERINNERING!
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
698 alzo,
versmelten wij samen
in de gloeiing en de herinneringen die
het vuur uitwaait,
tijdens de vertering van ons vroegere
speelgoed
de volgende ochtend,
stappen we met een houten kop,
maar opgelucht en gelukkig
uit ons eiken bed
en houden ons
aan onze afspraak:
zodra
de herfst
de bomen uitkleedt,
zullen wij een eik planten…
HET STILLE VERBOND
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 er subtiel en bedeesd op wijzen
het zijn de talrijke bloemen
die in geuren en kleuren
ons met hun pracht tonen dat wat
ooit heeft weten te gebeuren
wat sommigen niet durven benoemen
het zijn de sterren die stralen
die ons over proberen te halen
het ook te zien
maar ik heb het misschien
al veel eerder gezien
ik zag het aan en in de planten…
Beltane
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 Ik ben geheel gekleed in lucht
en roep zo de goden aan,
de elementen, planten, dieren,
dank de geesten dat ik hier mag staan.
Ik ga liggen op het koele gras,
koester me aan de warme zon,
genietend sluit ik mijn ogen,
denk aan de ‘Grote Rite’, de levensbron.…
BUIGZAAM WILLEN ZIJN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 Bamboe wil ik planten, in mijn tuin.
Krachtige buigzaamheid heb ik dan
levend dichtbij. Ik zoek iets anders
voor strak en ferm rechtop staan.
‘k houd niet van te moeten breken.…
Alles is denkbaar!
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
294 schreeuwlelijke ochtendhumeurwaan
hij rukt aan zijn staartpen
trekt alles methodisch
categorisch in twijfel
maar heeft geen idee
of hij wel echt bestaat
tenminste dat denk ik
als ik zit op mijn twijg
en zwijg in mijn dagdromend
dichterbestaan
bestaat hij eigenlijk
die kempende krijger
leeft hij erop los
bij de gratie gods
en plant…
Sjors Boesch – We noemen hem Kees XXIV; vers 283
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
314 De knoppen niet uit te zien rollen,
opkomende bollen niet laten knakken
onder volle billen,
knokige knieën
diep in de grond gedrukt;
tenen niet in vechtstand gestoken,
geen harkende vingers
in ’t frisse groen
van stikstof minnende planten
met doorns
die de vroeg ontluikende lust
verstikken in bloed
dat druipen en kruipen zal
langs…
Samenleven
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
405 Steen in de ochtend
kleine planten zonder naam
stilte in de lucht
In de zachte ruimte tussen
ons in waar mijn aandacht zich opent
zonder haast voel ik hoe je aanwezigheid mijn
binnen raakt en iets in mij herkent dat al lang wilde ademen.…
laat die arme ziel toch met rust
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.102 rondingen, ook een compliment
ik lach om lot en misverstand
vandaag wil ik kijken
alleen kijken in die ogen
geen parels zoeken
maar gewoon, ogen
(29 mei 2005)
mission impossible
en als ik die oester
nou eens laat liggen
in het zoute water
en dan met mijn roze
duikbril naar de
vissen kijk en zwem
en van die water-
planten…
Zwevend op winden waait de zee door 't duin
poëzie
4.1 met 14 stemmen
3.053 Zwevend op winden waait de zee door 't duin,
En 't zout blijft achter in 't diep-koele zand;
Geen bloemengloed, geen groen van sapp'ge plant
Kleurt 't bleke egaal van vér-zichtbare kruin;
Maar 't water, neerfilt'rend, doet, tuin naast tuin,
Laaien van tulpenrood 't wijdvlammend land,
En ruist als bossen op, tot waar de rand
Vaal is…
Een kinderspiegel
gedicht
3.2 met 67 stemmen
38.690 Ik neem ook hele leuke planten met veel bloemen
niet van die saaie sprieten en geen luis, of zoiets raars.
Ik neem een hele lieve man die tamelijk beroemd is
de hele dag en ook de hele nacht
blijven wij als maar bij elkaar.'
--------------------------------
uit: 'Strijklicht', 1971.…
Klaproos
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.346 Ik identificeer me met die plant;
terwijl zij haar oranjerode gewaad toont,
in het veld en langs berm en bosrand.
Ieder voorjaar bloei ik op,
gedragen door mijn vlassige steel,
en aanvankelijk nog in de knop,
bewaar ik mijn kostbaar stuifmeel.
Van heel het wilde veldboeket,
prijk ik er hoog boven uit.…
Eerste liefde
poëzie
3.2 met 11 stemmen
2.908 – ’t Hart ontsluit niet weer:
Geknakte lelie, op haar steel gebogen,
Leeft nog de plant, maar – draagt geen bloemen meer!…
LENTE OP DE TUINDERIJ IN WOLFHEZE
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
523 Ik plant
steentjes in de harde grond
en zie walibi's in de dierentuin
naast bokken en ganzen be-
wegen en..uh...ik verdwaal
alweer in holle, huivering-
wekkende gedachten. De
lente die breekt door. Ik zag
op de gezichten van mede-
cliënten iets van zon, wer-
kelijk van blijheid en licht-
heid die de lente verspreidt.…
De zonnebril van plastic
gedicht
3.1 met 19 stemmen
8.457 Klapwiekt nu maar weer heen, vandaag is alles goed,
vandaag zijn wij bereid ons voort te planten.
-------------------------------
uit: 'Het geheim', 1952.…
Schade
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 mijn huid
de kerkklok slaat zwijgzaam
over hellingen van zwart fluweel
ik wacht op het vuur van de hemel
en het vallen van de vloed
op majestueus tapijt
dit aanzien verblindt
bij nacht en ontij
ik omarm de naderende averij
alleen voor dit moment
voor dit uitzicht
op de trillende ruimte
waar God in het landschap
onverslaanbaar licht plant…
Laatste Wens
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.200 En bij de dicht begraasde zoom
Men plante een schaduwrijke boom,
En bloemen, bont van kleuren;
Ik heb de bloemen steeds bemind;
En in de zoele avondwind
Hoe zoet zijn bloemengeuren!
En in der bomen kruin, hoe zacht,
Geheimvol klinkt de liefdeklacht,
De zang der nachtegalen!…
Apollo 11
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
701 afgereisd
De toevloed van een barbecuend, brassend
Met camera's behangen gedrang
Dat nabij Florida's Cape Kennedy
Brallend in bermuda's en bikini's
Een etherisch bakbeest opwolkend
Verzwolgen zag worden door het heelal
En verstomd ten hemel starend
Op slag haar gejoel bedaarde
Voor de sonderende gezanten
Die een vlag poogden te planten…
Rond de langste dag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
674 De droogte duurde lang dit jaar
en wekte verbazing dat er nog planten waren
die kennelijk genoeg hadden aan 't weinige water
dat nog was, of moeite deden dit te vinden
in diepere lagen waarin nog veel verscholen ligt.
Anders is dat met gras,
het schreeuwt als een verwend kind om water
en meststoffen.…
Veelzijdigheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
564 Als tolk van de natuurlijke orde
de regels op de akker en het planten
uiten wolken met toelichtingen
verklaringen op veel geschriften
het dragen van herkenningstekenen.
Al blijf ik kind en leerling ineen
mijn haren kleuren dagelijks grijzer.…
Een kinderspiegel
gedicht
5.0 met 7 stemmen
9.071 Ik neem ook hele leuke planten met veel bloemen
niet van die saaie sprieten en geen luis, of zoiets raars.
Ik neem een hele lieve man die tamelijk beroemd is
de hele dag en ook de hele nacht
blijven wij alsmaar bij elkaar.'
---------------------------
uit: 'Beemdgras', 1968…