1456 resultaten.
waarom, oh waarom?
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
508 Een kans voorbij
een gebroken steel; van een eens zo
schitterende bloem, die nimmer meer
ontlook voor die zoete zoen.
Die paar lippen verlaten in de nacht;
het licht verduistert in zijn laatste
kracht. Oh, waarom heb ik niets gezien?
Is spijt een hartstocht die nimmer meer
zal zien.…
huivering
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
684 De lucht is helder, geparkeerde voertuigen
schitteren aan weerszijden in stilte.
Terwijl wij een straat inslaan, reiken
onze schaduwen al haast tot aan de volgende hoek.
We gaan nog even langs de rivier
om de zon te bewonderen voor ze ondergaat.…
De oppervlakte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 Europa
Onze cultuur
Schept bewondering
Maar er is een muur
Naar andere culturen
Die
Verwoestingen
oorlog
En armoede hebben te verduren
Wat we niet willen weten
Is buiten onze grenzen
ver van ons af
Europa wil weer
Blinken, schitteren
Maar ten koste van hoeveel
Als medespeler
Op het wereldse toneel
Europa
Het continent
zijn burgers…
Sterfdag van een huwelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Sterfdag van een huwelijk
Een droom werd bezegeld
in solide, schitterend goud
de geboorte was geregeld
van een verbintenis, van jong tot oud
Wij koesterden ons in de warme cocon
gesponnen in de heerlijke lente
wij investeerden en zagen de zon
ontvingen geluk plus rente
Samen gingen wij door goede tijden
genoten, maar vergaten…
Black friday
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
698 Opwinding bedekt de stad beperkt
het verstand van de opgewonden meute met
het oog gericht op de vriendelijk
verlichte etalages
dat gebied om te kijken
Kijk daar; op rood fluweel ligt
een schitterend juweel
voor de helft van de prijs wordt het jouw deel
de zorgen verdwijnen als men het sieraad in
gedachten onder de vrolijk versierde
boom…
Noodkreet van de oceanen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
1.479 De wezens die in onze boezem leven,
zo raadselend veelkleurig en
schitterend van vorm, worden
bedreigd en sterven uit.
De zeven zeeën vol van wonder
vervullen de aarde en al wat leeft,
kleuren blauw in zwarte leegte,
nog even en zij kleuren grauw.…
Stilte
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
509 Op haar mooist met rozen in het haar
Een schitterend bruidsboeket zo stond ze daar
Vandaag de mooiste dag van haarleven
Zou ze hem haar hand en liefde geven
Hij, mannelijk stoer, doch jong verlegen
Stond daar in uniform compleet met degen
Licht blozend, van haar hield hij het meest
Vandaag was het hun huwelijksfeest
De volgende dag trok…
Een wandeling
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
502 stevig
is geworden
door de
vele regen
van de
afgelopen
tijd
Het loopt fijn
alsof ik
op een
zacht
stevig
tapijt loop
Ik wentel
me diep
in de heerlijke
energie van
de natuur
die loslaat
met al zijn
kleuren
en pracht
Een kleine
regenbui
vergezeld me
en de zon blijft
zachtjes stralen
en geeft een
mooie schittering…
Gretig jong
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 kleuren verder
naar fel en lijkt
zwart-omrand
de berm te zijn
waarin licht blauw
zich warm
koestert in wit
je huid proeft
gretig jong in
de smaken brutaal
zacht en meeslepend
waarbij ik kies
voor de dubbele
regenboogkleuren
met hun aller subtielste
geuren uit het grootste
natuurlijke assortiment
van de lente zomer en
een schitterende…
vertrouwen op mijn handen
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
506 Ik vond je schokkend,
zinderend,
beminnelijk opwindend,
schitterend;
in mijn ogen door mijn lippen
bleef je
vertrouwen op mijn handen,
rauw verlangen.
En mijn vingers kunnen zwijgen,
deze zin
van ons leven beschrijven
zonder
woorden die jij alleen te horen krijgen zou
als ik
jouw zin alsnog laat incarneren.…
JONGE VENNEN
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
183 Luchtige pijnbomen en dennen staan
aan de oevers, geven waterwelving
een dansspel van springende schittering,
waarin schaduwen opduiken, weer weg gaan.
Het vroege kikkerkoor wekt vol liefdeslust
steltlopers en zwemvogels tot stil jagen
en nestzorg voor komende levenskust.…
WITE MAR
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
188 Vloeiend verdwijnt warme schittering.
Kikkers en salamanders laten hun strijd,
zoeken een modderbed voor overwintering.
Het verharde ven is tot dragen bereid.
IJzers krassen bij voortgaan en draaiingen.
Vreugde op de ruime ijsbaan galmt wijd.…
schemer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
63 gaan altijd hand in hand gaan
na een volmondig en gewetensvol jaar
en wie de vergankelijkheid niet langer
als een vijand beschouwt, ontdekt
dat het leven niet ondanks, maar
mede dankzij zijn eindigheid
betekenis draagt
laat de stilte deze
woorden dragen
en de duisternis zal het
omarmen want ook zonder
licht kan een leven schitteren…
Stroboscopische enclave
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
724 we liepen
scherven
sneden onszelf
met diepe
kerven door
breuklijnen
in het glas
verblind
door kleuren
van brekend licht
verwondden
wij ons in de
stroboscopische
enclave
door de
hoog frequente
ragfijne
schittering
werden onze
hersenen getriggerd
tot vrij spel
weg vielen
alle beperkingen
ongecontroleerde
contacten…
Binnenvuren
gedicht
2.7 met 258 stemmen
160.208 Dit is het wat de schemering mij bracht
verbijstering om de dag, haar korte duren
het willen overdoen van verloren uren
het willen tegenhouden van de nacht
een laatste vogel zingt, en in zijn droeve toon
hoor ik de weemoed van mijn eigen klacht:
'k heb niet geheeld wat ik te helen dacht
ik was niet schitterend maar doodgewoon
op wijsheid in…
De schoonste bloem
poëzie
3.5 met 29 stemmen
4.000 Hoe schitteren duizend bloemen
in heid' en veld en woud
hier bloeiend aan de glooiing
daar slingrend om het hout.
Maar niet alleen daar buiten
bloeit menig bloemelijn:
de lieflijkst aller bloemen
bloeit in ons huisje klein.
Die bloeme heet de liefde
van moeder tot haar kind.
Een bloem die ieder onzer
thuis altijd bloeiend vindt.…
losse eindjes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
506 ik word week van dingen dieren
mensen van alles wat onaf is van
alles dat anders loopt dan bedoeld
van struikeling stotter botsing
van gestuntel met de deur
een grapje dat in het water valt
maakt me zacht net als
mijn hart als iemand zachtjes zingt
ik smelt van de beller die zegt:
ik ben verkeerd verbonden
een schitterende scherf…
momenten van even
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.000 waar een zachte mist
de velden bekleedt
schampt de wazige zon
de wedergeboren aarde
zij allen hebben weet
van mijn innerlijke waarde
ik zoek nog steeds
de eeuwige verbinding
naar herstellende heelheid
verloren in mijn menszijn
geschapen breekbaarheid
in komen, zijn en gaan
wie ben ik nog, zo denk ik
in mijn tastbaar bestaan
de schittering…
eeuwige roes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
85 ik bespeur je liefde in elk
moment, zelfs als wonderen
spijbelen en herstwinden aan
je adem rukken, iets boven-
natuurlijks is de staat waarin
je placht om affectie te laten
schitteren in je spiegelschrift
hoe bedaarlijk jij mijn chaos
kan hanteren als het spreken
mij de nacht toekent met uithalen
die de ketenen in mijn
ziel doen kletteren…
L' image de la Croix
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
788 mijn lijf, genageld
aan de schepping
kruist zich naar vieren,
verbeeldend de
levendige beweging
de arm ter rechterzijde
draagt de last van sterven
in ons aardse niet te vermijden
soms gericht om inzicht te verwerven
vaak ook het onbegrijpelijk lijden
de linker kent de vreugde
de zonnestralen in de
ogen van een kind
de schitterende…
Wanneer de vorst des lichts... (Vertaling)
poëzie
3.3 met 26 stemmen
11.150 Als de Zonnegod slaat met zijn gulden teugels
Komt zijn hand, schitterend omhoog uit de zee
Zijn uitgespreide haardos van levend goud, waarmee
Hij nare angst, en slaap, en onware dromen
Van mensen hun lichaam wegstrijkt, en berg, en bos, en bomen
En steden vol mensen, en velden met het vee
In duisternis verdwaald, op hun plaats terug…
Zomertopjes
hartenkreet
5.0 met 12 stemmen
1.886 Zacht zonnetje lief ik kom eraan
Ik ga me heerlijk aan je warmen
Op een ligbedje genieten chillen
Je stralen vol van licht omarmen
Zacht zonnetje lief ik kom eraan
Je mag mijn natte lichaam drogen
Kleur mijn huid maar mooi bruin
Zodat ik weer mooi getint zal ogen
Zacht zonnetje lief ik kom eraan
Op het allermooiste eiland Tenerife
Schitteren…
Déjà Vú
netgedicht
4.2 met 70 stemmen
2.873 Oma's Droom
Een smal boerenslootje
zonder peddels
Glij ik langzaam door turkooizen
Gifgroene polders uitgestrekt
piepkleine huisjes links en rechts
Zó dichtbij het aanraken mogelijk
aanééngesloten op een rij
Bukkend onder een dwergenbruggetje
spinnenwebben uit het gezicht halend
afvragend dit Déjà Vú
schitteren kleine raampjes
Binnen…
Voor Marloes
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.130 Haar lange bruine lokken, vurig koppig en tegelijk zo zacht,
Vanavond netjes, glanzend, boven haar schouders omhuld door zacht katoen -
weerschijnen samen met haar jonge mooie kleren,
en de glimlach rond haar ogen, de zachtste schittering in haar blik,
mild, onrustig soms, vrolijk en met vrouwelijke kracht,
is zij de Koningin van…
Roos van de geest
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
691 boven dier zijn
schilfert af, roos van de geest
Wachten op het einde
een reuzenbaby in een luier
dat heb je niet verdient
Je bent al dood
de mens in je stierf toen je
niet wist waar je was, wie je was
Pijn en verdriet voel je niet
dat namen wij van je over
de dag dat je vroeg wie we waren
In je lichaam trekt de dood sporen
schitterende…
Je Ogen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.116 Schitteren als een diamant..
Soms zijn je ogen troebel..
En doorlopen met tranen..
Vanwege alle pijn en verdriet..
Soms zijn je ogen donker..
Donker als de nacht..
Met alleen maar leegte..
Maar er komt een tijd..
Dat ook deze ogen weer stralen..
en blinken van levenslust..
Je ogen verbergen niets..
Al zou je het graag willen..…
Liefhebber
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
760 Nu droeve ogen
onder maanlicht schitteren
heeft U deze naam in gedachten
het is de naam uit het verhaal
de deur naar vrolijke danszalen
bruiloftflirt naast de fruitschaal
en toekomst langs een dun riviertje
verzamel alleen
de belangrijkste woorden
om bewustzijn te betoveren
in een keurig passend jasje
gemaakt met eerbied
spoedig afgestaan…
ze was een ééndimentionaal ford van schoonheid
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
568 Ze was een ééndimentionaal fort
van schoonheid
uitgelijnd tot in perfecte sferen
de gearticuleerde wind
uit haar mond echter
wasemde een gruis van baksteen
het uitbreken van de wandeugden
construkties van vormloos lood
die zwaar op het hart vielen
of was ze slechts
de poort
boven een stinkende slotgracht
Haar schitterend
blinkende…
Gaya's pandemische ingreep
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
814 genoeg van het kwaad in de mens
die z’n schitterend nieuwe brein
misbruikt en inzet als wapentuig-
wekt Gaya, godin van de aarde
een oer-organisme oud als ’t leven
dat zich voedt met al het kwade-
die gevoelens van zijn gastheer
als ‘n virus genetisch manipuleert
zo diens frustraties neutraliseert-
die zich snel als ‘n virus voortplant…
gedichten.nl
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
780 Wat mij altijd weer raakt
verwondert en
overweldigt
zijn de gedichten en hartenkreten
met passie gemaakt
en vanuit gevoel geschreven
over de liefde, verdriet en emoties
waarin we troost vinden
maar ook zo'n plezier aan beleven
zij raken je hart en scoren hoog en
schitteren in het virtuele
vlak als een regenboog
in kleurrijk prachtige zinnen…