1139 resultaten.
De handdruk
poëzie
3.5 met 18 stemmen
3.494 Ja teder en trouw, of veerkrachtig als staal –
Uw hand zij de tolk van uw hart!
Een hand zij een pand van een hartlijk gemoed,
Waarachtige troost in de rouw!
Gastvrijheid, uw welkom, uw zegen, uw groet,
Het zegel dier liefde, der trouw.
En – ’t kusje te–met zij verleidende zoet –
Uw handdruk zij heilig, o vrouw!…
Mijn thuis
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.075 hemelbed
Plotseling en onverwachts heb ik een nieuw thuis
De grote zolder vol met oude soms half vergane spulletjes
De tuinen zijn verwaarloosd vogels vliegen rond
Liefdesbrieven van wel honderd jaar geleden geel verschoten
Ik lees ze vol ontroering te midden op de stoffige grond
Wilde rozen geuren en kleuren in het licht van de avondzon
De stal…
Nederlands toekomst
poëzie
3.7 met 9 stemmen
883 Lang dreunt hun nagalm door ons diepst gemoed;
Al wat we, luistrend, in ons zelve hoorden
Is 't, dat uw stalen stem weerklinken doet.
Wij wéten 't doel, de plicht.…
Dikkerdack in Tbilisi
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.146 Beter te figureren in een vrolijk stripverhaal
gestoken in jacquet en levend in salons
dan te verdwijnen tussen steen en staal,
de chaos en de troep van menselijke echelons.…
de brug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 bielzen groen en geel van mos
slenter ik in zacht’ gedachten speels
vol met verwarde vragen door het bos
de krakende kracht van oer oud hout
draagt over ‘t vol gegroeide doornen dal
de gebroken brug, op palen ooit gebouwd,
al jaargetijden lang gestut van wal tot wal
verweerde bielzen vormden ooit een beukenboom
staande balken steunden de stalen…
Oude Kerstkaarten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
951 vaag een schamel lichtje scheen
alles leek er nog vredig en rustig, zonder sleur
ontbladerde bomen stonden met lichtende takken
waarop treurig, hongerig een roodborstje zat
in de achtertuin enkele besneeuwde sparren
en ‘n vreemde maan verrees over ’t naaldendak
binnen zat de familie gezellig rond ‘t haardvuur
rode kaarsjes voor de stal…
Zelfs oude schaduwglans is afwisselend een dans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Er zijn van die dagen zoals die ene hele speciale dag,
die naar vermag van staal niet te buigen of voornemens is,
waar de oude Binnenmaas boekdelen spreekt als getuigenis.
Dat ene dorp met een laan tal van geheimen bewaard,
daar gedachten ooit stormden met wellicht gespreide hand,
historisch verband nog steeds akkers bekleed naar men weet.…
Namen, namen, namen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
672 Luister lieve strijkviertelbewoners
Komt vrienden, ridders van de kousenband
En spoed u naar piano nobile
Eén woninglaagje boven de parterre
Daar komt de Sint en Piet loopt met me mee
De wind draait steeds in cirkels over pleinen
Zijn mijter zoekt beschutting in de stal
Bedekt zijn kale kruin, dat klinkt halal
Maar liever duikt hij onder…
DE SLACHT
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
826 als een useful idiot die je was van dag één
roestvrij staal en waterslangen
zie ze daar de mensen die mij
mijn eigen melk te drinken gaven alsof ze van me hielden
ze zetten straks een mes in mijn zachte huid
mijn warme zachte buik
terwijl mijn blauwzwarte ogen breken in het neonlicht
en mijn hart mijn laatste bloed pompt
in de goot
ze onteren…
Antwoorden aan Rala
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
546 Met wiebelende bandjes,
waarmee ik alle randjes overschrijd,
en stalen zenuwen,
wat mij betreft, een hart
dat niet snel hoge toeren maakt.…
Argus Panoptus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.157 Argus Panoptus
‘s Zomers is de blauwe man
meester van het groene veld
de winter dreef hem in de stal
en iedere avond meldt hij zich dan,
voor een plaats in het gebint
de vrouw waar hij van houdt
is hem ontstegen door wat zij weet
geen nijg meer met de kroon
vele nachten blijven koud
door de groene droom van hoon
als de zon de dagen…
Moeder dicht
gedicht
3.6 met 45 stemmen
49.601 Wees nou maar zoet - 't genie staat weer op stal.
------------------------------------------------
uit: 'Huishoudpoëzie', 1957.
Opgedragen aan alle dichtende moeders van deze site…
Diepe verachting...
poëzie
4.1 met 14 stemmen
4.863 Afkeer van ons, die leefden om te leven
Dit diep meedogenloos verschrikt bestaan,
Waarin werd staal in mannenlijf gedreven
Bij slaande trom en wapperende vaan.
Afkeer van ons, die vaderlandse zangen
Aanhieven uit een kinderlijke waan,
En als beschonkenen, daarin gevangen
Elkander stieten met de wapens aan.…
't Puttertje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.019 Wind
die aantrekt tot een zware storm
zeer divers gekleurde bladeren
bungelend aan laatste adem
tot een storm hun einde zegent
guur is wind, nog natter die regen
op stalen rossen of in blik
wij kunnen er tegen
Liefde voor muziek en passie
voor bijzondere fotografie
tijd leert dan de dagen, tekenen
van een glorieus herstel zien
daar muziek…
Harm Heisa (1873-1956)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Wantrouwig en alleen
met een deken om zich heen
liep en sliep hij overal
in een hooiberg of een stal
in het bos onder een boom
in de regen en de kou
gaven ze hem eten en kleren
dat hij niet bevriezen zou
bouwden hem een hut
gat in de grond met takken, plaggen
daar zat hij beschut
het had geen nut
Harm bleef buiten slapen.…
Ik ben zinnens, zinnens meer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
160 Leren surfen, surfen op golf, meter negentig, negentig lang,
spierkas sterk, knieën staal, blauwe ogen, ogen in verte,
waterrat, rat puur, op haar na verdronken, verdronken,
sukkelde diep, rees herboren, schuim, schuim als god.…
Traagzaam trekt de witte wagen
poëzie
4.5 met 53 stemmen
11.869 Hij besproeit, en met gewijden
pallem speerst hij peerd en stal,
om de lijkvaart te bevrijden
van gevaar en ongeval.
Ha! wie weet hoeveel gevaren
die niet hebben uit te staan,
die met peerden, - God bewaar' hen! -
die met hunne meesters gaan?…
Wanneer gij mij beziet
poëzie
3.6 met 10 stemmen
3.406 M'n kin en wangen scheren
met blinkend Engels staal;
soldaten zien marcheren,
vooraan hun generaal;
uit enge laarzen springen
in sloffen wijd en breed;
en duizend andere dingen.
die ‘k in der haast vergeet.
Dat al, rechtuit gesproken,
haalt bij de wellust niet,
die gij verwekt, Katoke,
wanneer ge mij beziet!…
SPOTLIED OP DE VRIJE VROUWEN
poëzie
3.3 met 7 stemmen
3.595 Nergens is ze fris en mollig
Alles knokig vlees en been
Welke man gevoelt zich lollig
Naast zo'n lopend stuk rookvlees
Naast zo'n lopend stuk rookvlees
Vrije vrouwen vinden vrijen
ouwerwetse flauwigheid
Voor verliefde zoenpartijen
heeft de vrije vrouw geen tijd
Nee, ze schrijven liever boeken
over 't huwelijksgenot
En ze dragen stalen…
Herakles
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Hij doodde leeuwen, draken, monsters;
bracht hinde en hellehond naar ’s konings hof,
Hij maakte stallen schoon, hij stal
een gouden gordel, gouden appels, vee;
hij droeg de hemel op z’n brede schouders.
Herakles bood het volk bescherming,
veiligheid, voorspoed en veel mooie mythen;
Hellas eerde Herakles als held.…
We doen er zelf aan mee/Doen we er zelf aan mee?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 ‘k Kocht rozen voor dochter
in een stal aan de weg
‘t moesten de mooiste zijn,
want zij de liefste
‘Komen ze uit Africa?’ vroeg’k
‘Ja, u kunt ook die andere,
uit Nederland’, wees hij
Maar nee, deze koos ik al.
‘Gek hè?’…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
233 Toekomst groeit in scheurtjes
Van vandaag
Voedt zich uit de bodemlaag
Ademt onze gedachten
Draagt zij onze krachten
als getijden naar de zee
Met eeuwig geduld
Waar zij een nieuw idee
Nog in schemernevel hult
Achter gesloten deuren
Van hoge gebouwen
Beweegt zij zwijgzaam
In de schaduw van licht
Waar bruggen wortel schieten
Waar staal…
Niemand ooit zo gebroken als wij nu ademen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
279 die stiller viel dan vallen
ik schrijf je neer in de geschiedenis
met bittere, verwrongen leugens
maar nog steeds, als stof, rijs ik
door de modder van Mechelen
door de longen vol inkt
door de jaguarogen van stadsgoden
die ons eten terwijl wij denken dat het wolken zijn
toen de bergen zwegen
toen de wind de namen stal…
Nieuwe liefde
poëzie
3.5 met 54 stemmen
7.356 O als de zon zinkt, zet een laatste maal de stalen wil in rood
en blakert op de rode, kubies-gestapelde bakstenen!
O het verlangen van die rode stenen te breken uit de rode huls,
te spatten hun leven, gelijk een zot geweld, tot aan de zon,
die hun leven schonk, in gek begeren van het laaiend lijf.…
De avond valt, het wijde land wordt donker
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.740 Mijn handen zijn gemetseld aan de spade,
Daarmee sla ik de grond die openbreekt,
Mijn handen zijn twee sterke stalen bladen,
Met harde bulten die de zon niet weekt.…
APOCALYPSE REVISITED
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 Moeizaam sleuren machtige motoren
tonnen staal de hoogte in:
genesteld in hun kille buik
het zilverglanzend ei
Als de laaddeuren straks opendraaien
valt het lijzig traag
en onherroepelijk
naar het levende hart
van Hiroshima.
Megatonnen
splijten het heelal
één ogenblik
tot onnoemelijke fractalen.…
Leve het sinterklaasfeest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 het decor waarin wij sinterklaas vieren is als het zwart
in een platgeslagen traditie raakten velen verward
volwassenen die al jaren zuchten omdat men
het kinderfeest met zwarte piet van
de Nederlander stal
traditie wordt onze zekerheid
een geest die zeker is
verkeert in verval
met ontsteltenis zie ik het beeld van de demonstranten voorbijflitsen…
LIEFDE-ZANG
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.223 Zo gij - de luie laan der zomeren verlaten,
de kudden van uw lust naar laatre stal gemend,
en toé de vrede-deure' en stil het gierend blaten,
en 't zorgen voor het voer der morgenden geláten,
de diepre vreugde van de winter-landen kent;
zo gij geen liefde zoekt in strakke dag-gelaten,
en zelfs geen luistrend oor naar duistre nachten wendt…
Lei met de toverfluit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Op een avond was onze Lei
aan het eten op de hei
toen opeens twee oude wijven
vroegen of ze mochten blijven
eten en overnachten in de stal;
en dat God Lei dan belonen zal.
Lei lachtte, gaf ze eten, liet ze slapen
op het zachte hooi tussen de schapen.…
HET GERS
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.818 Hoe gulzig is het gers
en goed om in te baden
tot boven uwe boeg,
o gierig rundervee,
dat, in de oude stal,
hebt oude voederbladen
en vuile draf geteerd,
zo menig maand alree!
Hoe geren zie ‘k u, hoorne
omhoge, neuzegaten
wijd open, almedeens,
in ‘t gulzig gers gelaten!
Ge'n weet uw weelde niet,
noch uwe weg!…