1348 resultaten.
Een nieuw jaar
gedicht
3.3 met 3 stemmen
13.006 Eetbaar
de kleine vruchten en draken van koek.
Op de steiger blijkt de kist gevoerd
met gestreepte zijde. Leegte, lavendelgeur.
Gisteren zwommen hier zwanen als schepen.
De woorden struikelen. Verhalen
worden brabbeltaal. De namen
van de kinderen raken vergeten.…
Eugenetica
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
633 Galton; Adolf's Faust
Die fantaseerde over Meesterrassen
en dat idee bezwangerde de lucht
't Schoot wortel in Amerika en droeg vrucht.
Dit was wat Hitler grootscheeps toe ging passen.…
Dankgebed voor de zomer
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
558 zonnebalsem de winter toedekt
Ik dank God voor de warme zon
die mild over ons leven schijnt
ik dank God voor haar helder licht
die de donkere wolken wegdrijft
Ik dank God voor de landschappen
die nu veranderen van uur tot uur
de merel en lijster zingen er op los
en monnikskappen fleuren in het bos
Ik dank God voor de rijke vruchten…
Een intieme beleving?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 Het sterven is een intiem beleven
wat te kort kwam, niet af was in een bestaan
zoals ongesnoeide bomen aan de horizon,
ik moest de vruchten plukken waar het kon
zij waren of ikzelf niet rijp genoeg om te mogen
oogsten uit de levensdromen, berusting
is vaag ritueel, dat op het laatste moment
net iets anders lopen kan , waar ik tot
in het…
bof en buitenkans - van harte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
969 onderwijl de tijd tikt
waarin leeftijd nog
minder lijkt te tellen
groeien de vruchten
uit de boom van liefde
die jij en jou omarmt
intussen echter
leert ons het weten
niet vanzelf spreekt het
dat ook na het nu
morgen de rozen geuren
of de maan schijnt
daarom en van harte
vieren wij jou en het leven
dat zich met en rond jou
samen met…
Onthecht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
482 Die verklaring heeft mijn intermenselijke
eenzaamheid niet echt opgekrikt en sinds ik
anti-depressiva slik dreigt mijn echte ik er
hard op achteruit te gaan, waarvan ik op alle
manieren de wrange vruchten pluk, maar zonder
die medicatie wacht mij een gapend graf en heb
ik het permanente uitzicht op hartverscheurende
martelingen via wanen…
Het zwijgen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
594 Het woord werd geen vlees,
maar slechts een verboden vrucht van een waan.
Bij de beklemming van de stiltes kon men daar ineens
Maria zien staan. Kon het hart zich luchten en de stiltes
doormiddel van een korte lot verzoening weerstaan.…
LANG OF BREED?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
418 snel de hoogte zoekt
het wolkendek tegemoet
een wiebelige top krijgt
zijn bast misschien schade aanbrengt
of angst door de lucht strooit
mocht de groeikracht eens wijs
van stam in takken overgaan
een wijde kroon scheppen
waar Gods milde adem
zegenend doorheen waait
dan
had het ruime luchtige loof
geurige bloesems
veelbelovende vruchten…
Wij zullen blijde zijn
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.026 De bomen blozen
van vruchten. En ons hoofd is schoon als duizend rozen,
nu we overvloedig zijn van zwenkend zomer-bloed...
o God, God, ik en kende U niet, en was verlóren;
maar nu ge Uw adem door mijn adem deinen doet,
is Uw gedaante menig-voud in mijn herboren,
'lijk, beken-veel door 't barstend lente-land, een vloed.…
Som der gelijke delen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 vergeten echo’s vervagen maar
klinken in de kruistocht van weer en tegenwind,
om een plaats te vinden in de stroom van
zinnen uit de verlaten jeugd van onschuld,
bittere smaak aller dromen verregend
op het bord met krijt verhult de geur van
beelden en die raken we nooit meer kwijt,
bodemloze bron in de verste hoeken van
de geest, de vrucht…
Geloof in hout en steen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 in hout is geloof gesneden,
een geschapen verhaal
van windingen en trossen
de vruchten ten toon
van een houdbaar geloof
in goed gepolijste groeven.
het koraal omspeelt het orgel
al eeuwen in de kerk,
gevormd van hout en steen,
trouw aan een bezonken vaart
op de koers van overleven,
van steeds weer streven.…
drup drup
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 afstand van mijn
ontoegeeflijk verlangen
om mij als personage
in diepe rust te leggen
dán, druppel druppel drup, een
aaneengeregen ketting zonder
onderbreking, dan…drup drup
- even wachten, en ja hoor
drup voor drup en af en toe een straal
ach, het ouder worden behoeft
meer aandacht aan mijn slingeding, het
ding die mij nog telkens de vruchten…
zonder oogst (1)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 nog proberen wij
in te grijpen maar
het is al te laat
natuurlijk blijft
de aarde groen
maar zonder oogst
van vrucht en bloem
wel hitte wateroverlast
stormen en tornado’s
heftige valwinden onweer
gigantische blikseminslagen
in luchten die in tal van
variaties hun slechte kanten
laten zien en voelen
wat er nog leeft
wordt snel omgebracht…
Afscheid
hartenkreet
3.6 met 23 stemmen
3.084 Verboden vruchten mag je niet plukken
laat ze hangen en geniet
van al 't moois wat het oog je biedt!
Al valt het zwaar
't is voorbij
het doek is gevallen voor jou en mij.
We wisten dit mocht niet zo zijn,
maar herinneringen aan deze mooie tijd
verzachten ook enigszins de pijn.…
De kleinste dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.363 rillend
Draden in een bloedlauwe bries
Welig speeksel van de dageraad
Een bron van bruisbelletjes
Een lelie zou in haar voetsporen groeien
Murmelt de profeet in zijn baard
(Versneden kul voor de sul die knielt voor het gouden kalf)
De dorst van haar vezels
Bloeit roezig onder mijn vingers
Het sap gloeit vol
Door de maalstroom van haar vrucht…
Een goede gave...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
610 Het echte leven ging verloren,
door het eten van een gestolen vrucht.
Met als gevolg dat de hele mensheid
onder het doodsoordeel kwam te staan.
Tezamen lijdt en tezamen zucht.
God biedt ons leven aan.
Heeft de mens het niet gehoord?
O ja, wel degelijk, luister maar.
Het geluid klinkt overal op aarde.
heel duidelijk en klaar.…
een mijmering
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
942 denk niet aan mij
als je ruikt
aan bloesem
na een malse bui
vergeet mij
als je hooi ruikt
in zon of wind
op het veld gedroogd
ik ben een mens in de rui
al even door
de aanstormende
ouderdom gedoogd
zie mij als gerijpte vrucht
zoet, zuur of beurs.…
zacht weer kerstent
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
732 winter zit in de kluts
geen rijp op onze ruit
witte kerstvorst bleef uit
wie was daarop berekend
de wilde kardinaalsmuts
rozerood gekarteld blad
Christelijk op orde in het kruis
altijd al te goeder trouw bekend
natuurlijk giftig voor hoofdluis
vruchten in kamers van de doos
kleurend vermiljoen tot purperrood
de zaden hingen buiten…
Liefde is...
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.931 het puin
scherven versteven geluk hervind
verdraagt niet langer de warmte
van plan b, op mijn kille vlees
en sla me neer in dit aards verlangen
tot het groeiend leed
ook mijn hoop ontroofd
en laat me zachtjes vallen
hoe het een en ander wordt gevoeld
en slechts de doffe blik regeert
men noemt het: dood door friendly fire,
en de vrucht…
- De trotse stijle witte graven -
netgedicht
4.0 met 54 stemmen
1.011 Verlaten bergen doden de vruchten van de velden.
Aan het eind van de dodengang staan graven.
missen het verglijden van de tijd, deze zielen,
die met zoveel kracht voor anderen droegen,
dikwijls hebben klaargestaan zonder te vragen.…
La Dame Blanche
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
650 mijn stem met fluweel stoffeert
( en al wat eb was
over mijn strand
woest vloed
blinkend als kind
met vlinders in handen
verborgen lacht
zo beef ik des nacht
in volle vallende sterren
mijn adem over jouw huid)
zing ik vlakke tonen ronder en rollend
van mijn tong het hemelbed in
op het ritme van je levenslijn
gelijk de vrucht…
Zaden van de berk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
687 beloven
kan ik alles, beneden is
waarschijnlijk niets, slechts
gedachten waarin ik verdwaal,
op het eind te trots om te
huilen, onmogelijk mijn tijd
te ruilen tot plek verkleind
tot afgezoomde zerk, waarin
ik me kan verschuilen, daar
boven jagen wolken van de
associaties op mijn zaden
van de zilverberk, die ieder
jaar weer vrucht…
Ik zie de mens, maar ik begrijp hem niet
poëzie
4.0 met 9 stemmen
1.885 Ik zie de mens, maar ik begrijp hem niet: –
Hij eet van 't leven al wat lekker smaakt,
En proeft van ál zijn passies: zijn mond raakt
Iedere vrucht, die iedre hand hem biedt.…
Pinksterfeest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 Word vervuld met de Heilige Geest
Want de vrucht van de Geest is goedheid
Trouw, blijdschap, maar liefde het meest
Zachtmoedigheid en vriendelijkheid.…
Wereldvrede is.....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
727 Het dodental stijgt
Arabieren Palestijnen Joden
land geen land
water vruchtbaarheid
besterft elkander
liefde geen liefde
een stem die roept
twijgt takken om ons heen
gevleugeld en bebroed
een regenwolk
een wonderwolk
exotische verfrissing
er scharen mensen
om ons heen
stemgedrag afgezworen
vruchten vallen af
gerijpt lang
volrijp en…
Herfstregens op het Dodenhof
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
812 Zeg mij, waar heb ik de vruchten
van mijn jeugd gelaten?
Waar vind ik nog de glimlach van steile bloemen
bloeiend naar die ene ranke vlinder?
Voor jou boog ik zo diep
- voor de dromen in jouw mooie blik
Laat mij nog eenmaal in jouw hart gedijen
sluit mij in met tederheid
- voordat de herfstregens kletteren op mijn Dodenhof…
De Schepping 3
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
480 er geen boom of plantje staan
Ik pak het met de dragline aan
Er is maar één dag tijd~
Hij groef wat kuilen in de korst
Het water stroomde aan
Geen druppeltje werd er gemorst
-Nou ja, wat spatjes op de borst-
Zie daar: De Oceaan
Het nieuwe land dat zo ontstond
Lag nauwelijks één tel braak
Het kiemde rijk aan boerenbont
En strooide vrucht…
spoorloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 het spoor loos
zocht ik de bron
de wortels van mijn bestaan
die plakkerig als stroop
bleken te kleven
langs het zwarte git
van wegen die mijn vader baande
zijn vruchten rijpten
negen in getal
in het vrouwelijk schoon
waarlangs ruiende drift
zijn potlood sleep
als strepen van krijt
op zwarte wegen
diep gekerfde pijnen
uit tranen van…
wat je zaait mag je oogsten – van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
915 daar waar het ochtendlicht
het voorbije jaar verdrijft
lonkt een nieuw levensjaar
met de bladzijden blanco nog
als in het oogstseizoen
met de wind in de haren
de zon op het gezicht
genieten wij jouw vruchten
proeven wij de rijkheid
van immense vreugde en intens verdriet
die jou maken wie jij bent
mens van mensen
op de grens van jouw…
Mijn fee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
602 smaak heeft van chocolade ijs
als ik dan naar haar verschijning kijk
raakt de ochtend vol verwachting,
en terwijl de dag zich al maar verder vult
met verlichte en schuimende zielenroom
geraak ik in trance, (ik bied geen weerstand)
die mij dan geheel omhult en zalig vervult
en met een laatste avondzucht
word ik thans bevrijd van een oude vrucht…