1749 resultaten.
Af (voor E.S.)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 Zij hoort hem dof en niet begrijpend aan en gaat
slaat zich het stof van de gebutste veren
schudt hem diep verdrietig van zich af.
Weer heeft ze moeten leren
maar één ding staat:
Zij is niet laf.…
Terug in de tuin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 Daarginds is een groot veld
waar ik ga zingen
om mijn ziel te bevrijden
Mensen zijn van goud, sterren-
stof in het grote, grote veld
- eindelijk terug in de tuin
'O, mag ik met je mee?
Weg uit de smog!'…
b d met d t
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
425 om opdat
ze zwichtten
Voor het bestormen van het Capitool
Het had niet veel gescheeld of het symbool
Van Vrijheid in New York gaf zich haast prijs
Als 'Oude Wereld'beeld vanuit Parijs
D.T. wordt subversiviteit
verweten
De schanddaad van D.B. nimmer vergeten
Hoe krom het recht is toont hun beider band
De één een enkel-, d'ander stof…
Als notoir dwarskijker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 lucht breken
toen ik als notoir
dwarskijker focuste
op de zwart grijze
onderkanten van
de dreigende wolken
de cumulus
stortte zijn hart
uit in mijn view
die de hardheid
van de wereld al
vaak aanschouwd
had in confrontatie
de wind was
niet mijn vriend
in zijn ongedurige
nieuwsgierigheid
waar ik ook schuilde hij
volgde met hem stof…
Herboren als genie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 ik heb
vannacht voor
het eerst je ogen
op zien lichten
uit de onrust
waar jij in slaapt
ook hoorde ik
het lage zoemen
van de frequentie
waarmee jij
soms met
anderen praat
die dislocatie
neemt je
krachten weg
en laadt niet zo
vaak maar wel
heel snel ook op
dan lijkt het
of je weer
herboren bent
ontdaan van
remmingen en stof…
De natie
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
436 Ze zweren dat het kort zal duren,
maar de leugen kleeft aan hun lippen
als stof van de weg.
Tienduizenden vertrekken
om een getal te worden
in een spel dat hen niet kent.
Strategie is de taal van de winnaar.
Het graf is de taal van de soldaat.
“Maak je geen zorgen,” zegt men,
terwijl nachtmerries zich vastbijten
in het geheugen.…
Buiten patroon
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
370 De achterkant zou morgen wel klaar zijn:
op een open rug had ze niet gerekend,
toen ze nog meer dan voldoende stof zag.
Een knotje grijs lag op een lap satijn
waar al nieuw leven op was getekend.
Ze weende toen leeftijd in een plooi lag.…
VIJF EN TWINTIG JAREN
poëzie
3.6 met 28 stemmen
7.425 geeft gij mij de stof voor mijn maatgezang aan!
Ja, een stof voor mijn verzen, een grond voor mijn voeten,
vanwaar verder mijn oog in het rond moge gaan,
om aan d’ eindpaal der tijden een toekomst te ontmoeten,
die alleen van die tijden de loop leert verstaan!
(meerdere strofes zijn weggelaten)…
De Stofzuiger
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.715 Er is waarschijnlijk geen huishoudelijk apparaat
Dat ik meer verfoei of meer hartgrondig haat
En niemand kan me ooit van 't denkbeeld overtuigen
Dat 't nuttig is voor 'n mens om stof te zuigen
Van geen elektrisch ding, geen wrede kettingzaag
Kreeg ik zoveel enge zweren in mijn maag
Maar niemand zal me ooit het trotse hoofd zien buigen
Voor…
Ik zonder jou
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
516 De minuten rijgen zich aaneen
in nodeloos herhalen en vermalen
tot fijn stof, onzichtbaar verdwijnt
in ogen, neusgaten en longen
van ons lijfelijk bestaan op zoek
naar de bron van verjongen.…
PEDAGOGIEK
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
5.924 gereden
vond er niet meer hoe het was
ik zat in een andere klas
maar dat is al lang geleden
liep van boven naar beneden
steeds te zeulen met die tas
sprong soms even op het gras
keek niet naar het 'niet betreden'
ben vergeten wat we deden
dacht dat het belangrijk was
afgeleiden, vlammen in een glas
tot er distillatie op zou treden
stof…
gesloten dossier
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.778 jaren weken
het huisje aan de haven is niet meer
geheim adres van menig Haagse heer
de muren kunnen nu niet langer spreken
de schimmen zijn gevlucht naar verre streken
al wezen kwade vingers keer op keer
en lispelden de tongen van weleer
het spitten is een loze daad gebleken
het is weer rustig in de oude buurt
en het dossier ligt onder stof…
In memoriam de Scala
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
955 Bedekt met stof, ontdaan van alle klater
Stond heel de boel heel rustig te vergaan
Men wilde het in ere gaan herstellen
Maar door die brand is nu voor menigeen
Een tastbaar stukje jeugd voor altijd heen
Toch hoeft dit oud-bezoekers niet te kwellen
Want heus: geen herbestemming voor zo'n ding
Benadert ooit je jeugdherinnering…
Tussen Tigris en Eufraat
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.051 bloeien de rozen niet
vandaag zeker niet
wel is de kleur al rood
verspreid
wel ruikt het rood naar dood
door vuur
en vallen de tranen
op de zwarte aarde
die millenia lang
de mensheid baarde
nu krijsen stemmen fel
het verscheurd gemoed
en de rozen bloeden wel
en kleuren rivieren rood
in de glans van de dood
de gouden kleur
van het stof…
Douchegordijn
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.893 Haren sluik nat van het rein en
damp omgeeft als sluierbruid
strijkt voorbij aan warme huid
nee velt aan haar vast te lijnen
Stof devoot om middel heen
dagen tot langdradig strelen
los gedragen voile te delen
zo doortastend mooi zij scheen
Tot haar heupen zich ontfermen rond
-als, warm als, lokkend omgeven als nee als-
de wanhoopsflop…
Schone zegen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.127 De schoonheid draagt een verbeten sluier
ze schijnt gemaakt van ondoorzichtbaar stof
en toch ik wil haar ogen helder zien
zijn ze bruinig of donker blauw of dof
Is haar lichaam tastbaar zolang ik leef
kan ik haar wel binnen tijd verbeelden
ik denk dat ze niets om mij geeft
andren spreken over haar waar ik zwijg
En als ik merk dat ze is opgelicht…
splinters
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.486 scheurend splijten ze de binnenkant van
die buizen met hun stilgezwegen naam
'Eustachius waer bestu bleven'
schreeuw ik, dat mijn huig ervan gaat rillen
en mijn mond zich stom met trillingen vult
het gedrum van oude noten op rust,
stof zie'k nog van vellen springen,
trommelt m'n vliezen aan diggelen
het volume staat op zacht
dat zeggen…
Schildering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
879 blauw het doek, flarden wit
kalm en geel de eerste streken
dan een scheut oranje, de stof
vat vlam, vuur en gloed alom
buiten zinnen nu smijt
de Schilder met rode tonen
laat linnen bloeden, blozen
maar dan bekruipt hem spijt
open wonden stelpt hij met
een mauve pastelverband
steeds dikker, doffer, grauwer
totdat hij plots met rappe hand…
Verpakt met lint
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
830 jouw wereld is papier
je knipt en vouwt
versiert het leven
met de mooiste kleuren
verpakt met lint
het dagelijks gebeuren
voor mij
was hout
het fijnst om
mee te werken
het voelde aan
als vloeibaar goud
ik draaide
freesde en polijstte
de mooiste jaren
bij elkaar
zag niet hoe jij
in stof vergrijsde
je zag mijn vrienden
komen…
vogelverschrikker
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
779 er loopt wel eens iemand langs
het weiland en werpt een blik
over gerafelde veren
gestoken in het strohoofd
en ziet misschien twee knopen
ronddraaien in zijn maag van stof
als grassprieten kriebelen
aan tenen omwikkeld met
sokken vol rot nieuwspapier
en wind kleren vies blaast in
de regen denkt hij vaak me
taak hier is flink door…
Waterstofperoxide
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.094 Water is de oplossing tegen dof
roest is het rotten van futloos kaal
dat blauwgrijs begon zoals metaal
zonder pardon tint tot rood stof
Verwittig het niet met hamerslag
ontzie het ijzer van kleurloosheid
ook al raken de strakke lijnen kwijt
juist in corrosie blinkt jaar tot dag
gesprongen gaten vallen -niet te lassen
in `t zwakste deel…
wind
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
971 Wind blaast al het stof van me af, de regen valt op me neer als zoet verdriet van iemand die ik niet ken
Ze blaast steeds harder, ze wil niet weg, het zoete valt stuk en raakt bitter als ze doorgaat met verdriet
't Raakt niet, gaat met een boog om me heen, voel de tikken van de druppels als ze neerkomen op mij
Waarheen moet het gaan als het niet…
bloemsuikerspinnen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.578 bloemsuikerspinnen, zo smaak ik u
in roemrijker bundels bind je regendichten niet
oranjerood verstart in u een cyclus van verschijnen
verdwijnen, als tuur ik door het kijkglas
van de stoof naar u naar buiten
dan stuift een straaljacht door uw ruim
het laat u schuimen als het strand dat
pas werd gladgespoeld. de lucht die is van u
van mij…
dichtvrouw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
764 nieuwe dichter opgestaan
leert ze anders ook genieten
ze sprak van warmte en ook
wel van een vreemde pijn
die haar zomaar kon bespringen
in de luie stralen van een
late zomerzon en soms in bad
het warme water kwam beroeren
ze is een minnaar van rare zinnen
en kronkels in de ziel, ze vult
en dicht en opent af en toe het raam
om het stof…
Spinnenrag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
585 Op de beslagen ramen verschijnt
nog eenmaal de wasem van mijn stem,
één voorjaarbeurt en de kamer
maakt zich vrij van stof of spoor
in waar mijn schaduw snel verscheen,
in aanwezigheid van mij, een tocht
die uit geopende vensters verdween, en
teloor ging tussen avond en de nacht,
ontsnapt in alle standen, benieuwd naar
een ander onderkomen…
Juist ja schreef op koeienletters
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.580 ze ons nu vrij om aan te slaan
in steen stelden we slechts vertrouwen
in door de eeuwen aan pootjes gehouwen
met als kunst vast recht blijven gaan
We olieden effen schaapshuid
waarop in kloosters schrepe inktkoelies
hun hanenpoot rechtten want ons oogvlies
wenst open tekens met een sluit
Nu nóg geldt voor recht én cursief
lang van stof…
Wie nog tranen heeft…
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
560 Als beleven kijken is, wijkt
alles voor het nietig stof, géén
pakkende gelijkenis en worden
gedachten snel geschiedenis.…
Dat niemand weet
gedicht
3.0 met 27 stemmen
14.343 Dat niemand weet waar of we ons bevinden
en waarom we hier gekomen zijn
wordt angstvallig stilgezwegen voor de kinderen
Die verklappen niets van ons geheim
Er is een plek waar iemand zich ter aarde moet werpen
voor één glas oorspronkelijk water
en een kop vol stof is alles wat hem wacht
Treurclowns murmeren 'dat hij eerst moet leren
door…
vergankelijkheid 2
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
924 purend op de dood
zogend aan de borsten
van de glorie, gezuiverd
in de mond van het leven
't ligt
er aan banden
in de palmen van de tijd
vergankelijkheid
het is een fluisteren
op de lijn waar een mens niet gaan kan
't is
als het blootvoets breken
van het barre metaal daar
ginds, houdt iets de adem in
in die verre woestijn
het stof…
Milieu nog maar een keer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
484 Niks dan brokken, ver-
wrongen staal en stof dat omhoog vliegt.
En resten geschrokken achterlaat.-…