1348 resultaten.
Mijn overleden moeder verjaart vandaag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
747 zeker niet kende
We hebben veel aan en om elkaar gegeven zodat
ik wel vandaag narcissen ga leggen op haar graf
en het grondig ga opknappen, ga schoon maken
ik zal veel moeten bukken maar uitsluitend buigen
Buigen met maximale emotionele en blije devotie
voor haar die mij droeg, mij baarde en bijstond
in het gegeven leven van de ontstane vrucht…
Oer wortels?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 Zijn we zelf niet de vruchten
die niet ver vallen van dezelfde boom?
Vissen en baden we niet in weelde
uit dezelfde onuitputtelijke zee?
Zijn we niet tevens gebroken wit en fluwelen zwart
van alle steeds autonome gedachten om daaruit
iedere nuance te verwachten met een open hart?…
Honingzoete pit?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
389 Uit haar zachte mond klonken
sirenen, gezang zonder
woorden, zo stapte ze uit
haar ziel, gebaarde met de
ogen en haar lippen - vast
besloten, alsof ze mij haar
zegen gaf zo sprak ze, wacht
met wikken niet te lang, het
wegen ligt in een zachte vrucht
te rijpen van een honingzoete pit.…
De knop
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
880 Altijd de zon op haar kop, weliswaar
op blauwe lucht verzot, maar toch
in de race voor de sappigste vrucht -
zij moet ermee de markt op!
Wees dus een tevreden computerknop.
Privé en uitgesproken zakelijk.
Immer bereid tot wat voor idee.
Ongehoord te scoren op een wereldtop!…
Herinnering aan tenerife
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Terug naar de koude diepte kruipen
Veel verder nog vervloog de as
Van een vulkaan tot rookgewelf
Terwijl de oceaan mij duldde
Zich aan het vuur tot wolken dronk
Brutaal kroop een herinnering
Vanachter ongeziene ogen
En kraste door de horizon
Een vroeger onvermogen
En heel het wijdse toverland
Begon naar al die as te smaken
De vrucht…
Blauwe lotus
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
500 dan in liegende vaart over oeralbergen en zwarte zeeën
voor ieder die verloren is
zal de zin voor altijd stromen
die waarspreekt over Amors tover
op vleugels naar Promessia
verweesd verbonden na de schanddaad der onttovering
ongekozen vluchtige wegen
klucht van uitstel in haar verzwegen
kwade spreuken der drakenzoon
als wrange vruchten…
Werkman
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
216 Wanneer hij plukt, die wrange vrucht
van doelloosheid en lethargie.
Het is voorbij, het werkzame leven —
te moe om nog extra energie te geven.…
omdat het gras ook groeit
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
558 wel is het zo, dat de vruchten van het doorleven in mijn lijf en leden
met mate zijn gaan wonen. en dat het denken en voelen
steeds meer wijsheid onderkent
die mij bewust ongekend of ontkent
de weg is oneindig, maar een pad bepaalt zelf de richting van
wat in mij is neergeschreven.
en mij nog zal brengen !…
Misbruik
poëzie
3.5 met 18 stemmen
7.266 Ieder zintuig heeft zijn waarde;
Ieder heeft zijn deel op aarde:
Ruik het bloempje; smaak de vrucht;
Zie Natuur haar kleed schakeren;
Hoor het boskoor kwinkeleren;
Voel de zoele kus der lucht!
Waan niet, als een God der Goden,
Alles onder uw geboden
Dienstbaar aan uw grilligheden!…
Nog
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.316 hebben schuren geheimen
is de stad een plek
de avond bruist in al
schaarse bomen
Nog waaien winden
schoon door mist in zeelucht
bevaren door statische wollen schepen
en laat de zon
bij het zien
zijn al droevigste kleuren vrij
Nog zijn er tranen
om de schoonheid
het bos en het veld
bewuiven met vleugels
geuren van bloemen mee
Nog geven vruchten…
Brieven aan Plinius I* )
gedicht
3.5 met 16 stemmen
10.354 vruchten rijpen aan de warme muren,
vergeet dat niet: het zijn de laatste uren
van de zomer. warmte, niets kan nog gebeuren.
het zijn de stille dagen van het jaar,
want alles wordt geduldiger gedragen
in veelvoud van de laatste dracht.
september weet wat dierbaarheid betekent
en liefde tekent schaduwen van was.…
- als nevel optrekt -
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
1.248 als nevel optrekt
geeft de aarde schoonheid bloot
ontwaakt in mij heftig verlangen
mij neer te vlijen in haar moederschoot
deinend op het wuivend graan
een bloem om kleuren te bekennen
appelboompje, bereid zijn vruchten af te staan
grazig als een grastapijt waarover prille pootjes rennen
als nevel optrekt
krioelen krolse beestjes nog dauwdronken…
als uit den hemel
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.126 ik bemin
zijt gij mijn roozeken en alwaar ik spreeken mag
hoor ik slechts uwe teedersten lach
zoet, zoo zoet
in mijne biddenden herte woont gij reeds lange tijd
zeg mij toch, onbevreesd, dat uwe perelden blomme
zich zal neêrvlijen in den rooden gloed, gelijk nooit eer
ik zal u eeren, mijne deerne
in den schoot van uwe ruischenden vruchten…
Verenpracht
hartenkreet
2.0 met 12 stemmen
1.501 Toch geniet ik steeds weer van zo`n klucht,
Het spel van winnen en verliezen,
De natuur in dier, maar ook de mens,
Doet mij beseffen, het is god`s vrucht.
Wie had dat ooit gedacht,
De zon, de maan en al de sterren,
Het wakend oog van god, zo waar,
Zij hebben mij geluk gebracht.…
herfst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
789 Wanneer door regen en wind en tijd
de kastanjeboom van ons plein bladert
en de kinderen er met alles wat ze
vinden kunnen, de stekelige vruchten
naar beneden hebben gehaald
en er de noot van hebben uitgekleed
en hebben ontdaan van de stekelige bast
en de naakte kastanjes, teveel om
te rapen, teveel om nog interessant te zijn
laten liggen…
De Israëlische dichter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
741 Verboden vruchten, een voor jou en een
voor hem, toen ze in het bad van de
hotelkamer lag, zo krom en geil als
een hoefijzer. Opnieuw kuste hij jou,
in gedachten bleven de paarden wit
en de wereld werd zwart.…
Corneille
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
640 Ik zag je vruchten her en der verschijnen
op de meest vreemdsoortige artikelen,
ik vond je de laatste levende van de oude
meesters die nog schilderden met hun ziel.
Soms als ik depressief ronddoolde en opeens
een werk van jou aanschouwde, brak de hemel
open in mijn verduisterde hart.…
Wijze oude uil
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.492 Je zou nooit gaan
je zou nooit gaan
zonder de vrucht
van mijn schoot te doorgronden..
Zonder je kleinkind geboren uit mijn liefde voor jou te kunnen aanschouwen,
is wat je me altijd fluisterde.
Zacht zodat het geheim
ons alleen bekend zou blijven.
Blijkbaar hebben we elkander teleurgesteld
zonder het te beseffen.…
Midden in de tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.004 En als ik dan ‘s ochtends naar buiten kijk
dan vertakken mijn gedachten terug
naar de vruchten van jouw tijd,
naar die boom vol met blad
op een stam reikend
tot in de oneindigheid
waarin je zo veilig kon opklimmen,
altijd wel een tak
binnen handbereik.…
Moederschap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
973 Kanongebulder dat nooit zwijgt
En jij en ik worden bedreigd
Door mag're Hein
Of als de honger ons verdreef
Al wat ons lief was achterbleef
Och arme ziel
Een kilometerslange vlucht
Je buikje bol van waterzucht
Naar het asiel
Door Mammielief besmet met aids
Of Pa mishandelde je steeds
De zielenpiet
Of reeds als vrucht geaborteerd
Is…
TE VROEG BLOEIENDE PERZIK
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.141 En uit verholen gloeien
Gij bloem en vruchten maakt.
Och God, Uw lente prijkt -
Wie weet - nog vele jaren.
Laat 't hart Uw gunst ervaren,
Tot het in bloei bezwijkt.…
fortuin het leven – van harte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 op het ritme van de tijd
vieren wij vandaag
de jaardag van jouw leven
niet vanzelfsprekend even
maar nadrukkelijk dankbaar
voor de gift en gaven
die jij ons bent en gaf
dagelijks genieten wij
uit onze passie geboren
de vruchten van jouw zijn
die jij op eigen wijze
doorgaf aan het leven
dat zich baren liet
uit de liefde die jij ringde…
Koppeltje duikelend kind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Soms toon ik vruchten van nachten sloven
zielgedachten die nog maar niet willen doven.
Dan worden letters woorden en woorden zinnen
als nakomelingen van de nacht die ze bracht.
Neem dan gerust beelden vrij mee naar huis
vraag knagend aan getoonde kaas als muis
mij echter geen verklaarbare handleiding hier.…
Ode aan de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Ik laat een kus rusten op de oevers van haar lippen
Voel onder haar boezem een onregelmatige hartslag kloppen
De onverwachte zoen van een nieuwe maand zoet smakend naar meer
terwijl allerhande vruchten zoals appels en peren voorbijkomen om van te houden.…
Dichtregels voor onzichtbare zieken , publicatie voor de Vlaamse warmste week 18-24 december/ opgenomen door woordentij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
978 Pittig zijn haar vruchten, terpentijn en olie komen uit de bast, de deur gaat open, 't ontwaken van de dagen, hopen op welslagen.
Zie de nachten zijn aan ’t wakkeren.
Kerststronken zijn op komst,
Zalige momenten blijven hopen op een gezonde wederkomst.…
Anabasis
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
391 is niet te betalen, mijn schat
onze reis is een zoektocht
naar het prille begin
waar jij vandaan kwam,
dat van je pa heeft
niet veel zin het gaat om
het land van je moeder
en waar ik vandaan kwam
niet identiek maar
toch ook hetzelfde
dat van de levenden
tussen hemel en aarde
the middle of nowhere
waar alles begon
de vrucht…
Fiere Kastanje (aan de laan Oranje)
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.186 je hebt je vruchten weer geschonken
ik heb ze voor je opgeraapt
op een sierlijk schaaltje laten lonken
wel zó dat ze niet zijn weggekaapt
je hebt je bladeren laten zweven
fors heeft de kou roofbouw gepleegd
en ik heb stilletjes weggegeven
jouw blad - tranend bijeengeveegd
en daar sta jij, o trotse boom
de winter kleurt je kaalheid
maar…
AAN ENE JEUGDIGE VRIENDIN
poëzie
2.1 met 14 stemmen
4.185 Verg de appelboom geen vruchten, als hij afwierp wat hij had!
Wacht geen bloemen van de Zanger, nog vermoeid van Nieuwpoorts slag,
waar het Album ener Jonkvrouw zich versierd door achten mag!
Wacht gij evenwel een versje, zonder tooi van taal gerijmd?
Zijn u welkom zwakke regels, ongekunsteld saamgelijmd?…
Sluipmoordenaar
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
3.245 I
Je verlangen naar zijn trage wurggreep
botst met zwakke zuchten naar de vrijheid
slaafse trekken weten van geen eindstreep
zochten macht in jou op vroege leeftijd
jij begon en jij zult moeten stoppen
niemand anders kan jouw wil verlossen
maar je kunt voor hulp op deuren kloppen
om zijn pijn je lichaam uit te rossen
II
Vruchten moeten…
De Maan droeg haar huid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
16 Een hagedis kroop door een
citroenmaan
waar sterren als verdwaalde
vruchten staan
haar schubben vingen een zilveren
schijn
alsof zij ooit een ander had kunnen
zijn
een vreemd geruis bewoog door
haar wezen
als een vergeten melodie verstomd
en geruisloos verdwenen
haar staart verdween in een
vreemde nacht
waar alles sliep en niets…