171637 resultaten.
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
67 het klimaatactivisme wordt graag verkocht
als hoop, enige moed en eigen idealisme
uit overtuigende liefde voor de aarde
gaan we de straat op,
de aarde heeft geen liefde nodig
ze is geen moeder die we moeten redden,
geen treurende weduwe die op ons wacht
zij heeft nooit
om die familierelatie gevraagd
het is een kolkende bol vuur
die al…
zijn stille schaduw - cptss
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
98 angst die zich voltrekt in het
onzichtbaar zijn van beelden, ontdaan
van dat spektakel raakt vervreemding
het slot dat piept en kraakt terwijl
zij hem op de keper beschouwt
zij raakt de snaren in zijn stem-gedrag, het
wild in zijn ogen is rijp voor de slacht, het
vangen van eenhoorns is een kunst, een
kunst die laaft aan zijn spraak dat in…
Ballade
poëzie
3.6 met 31 stemmen
12.225 Het schip voer af. - Zij oogde ’t na…
Het zonlicht ging met hem!
Nog hoorde zij het laatste woord
Dier jonge, diepe stem:
‘Tot weerziens, Moeder!’ - En zijn kus,
Die op haar lippen brandt,
Zijn blik, die lang de hare zocht,
En ’t wuiven van zijn hand.
Zij bergt het alles in heur hart.
Geen dag, geen nacht gaat om,
Of voor haar ogen rijst…
Twee jongens kloven stammen, stoken brand
gedicht
3.0 met 26 stemmen
16.205 Pan, tot de rand gepompt water, een anker,
zanger van butsen sist op geblakerde staven.
Steken droog hout in de stapel, brengen de koude
tot kook, vatten smoezelig weefsel, zij tillen
het bijna ontilbare op.
Rennen dan rond met wat ziedt, roepen
woest van gevaarlijk plezier. En de vrouwen,
de jonge, van blozende benen, van stro
in bruisende…
M.Minkukel
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
187 Vooral bij de
taalkundige
snoodaards
die missen
de boot
blijken de
scheldkanonnades
zeer
groot…
Balen
snelsonnet
3.3 met 9 stemmen
119 Wat zou ik met mijn boodschappen gaan sjouwen
Flink leverde ze bij mij aan de deur
Nu hoor ik nieuws dat ik oprecht betreur
Ik kon ze met mijn data niet vertrouwen
Ze zijn gehackt, en ík moet gaan betalen
Een nare situatie dus, flink balen…
September 2026
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
238 De zonnebloemen bijna uitgebloeid
De herfst klopt aan de deur
En langzamerhand verliest in de natuur
alles weer haar kleur.
Alleen het rood van de liefde blijft
en voor wie het wil weten
Vanavond heb ik met mijn liefste
nog lekker mosselen gegeten.…
Zwanenzang
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
76 Het is al laat. De schaduwen vallen over de wilg bij het water
en de kou strijkt langzaam langs de oever neer.
Je moet nu niet meer denken aan de hand van weleer,
die zo graag beelden op het doek had willen schilderen.
Dat is voorbij. Het duister eist zijn eigen stilte op.
Kijk liever hoe de zwaan daar glijdt, geruisloos,
een bleke schim die…
De vogel en de kat
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
65 Een zonnig najaar voelt als een dierbare schat
Weer een dag mooi weer gehad
Maar morgen druipt het kletsnat van de bomen
Vast en zeker weer op die loerende kat
Die het op het late vogelnestje voorzien had
Met zijn mooi getekend zwart wit velletje
Grote lieve groene mysterieuze amandelvormige ogen
Sluipt hij geruisloos onder de bomen zonder…
Engeltjes
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
109 Ik heb helemaal niks met engeltjes,
En toch koester ik er twee,
In kerststukjes die ik kreeg
Van mijn helaas overleden vriend.
De ene staat te pronken naast de TV,
En de tweede waar ik eet,
Zodat ik er altijd eentje heb in ’t zicht,
Niet dat ik 't zie als mijn plicht,
Maar omdat mijn vriend weer even
Bij mij lijkt, en dat doet…
afkader
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
118 tot hier is
waar breedte zich tot lengte
verhoudt
als functie van
verwijdering of nadering
de eerste stap
een zucht van oosterlengte
als reis door wandelgangen
hartzeer ten spijt
diepgang kent een einde
weerzien een begin
-zo’n beetje vanaf hier…
Onderweg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
66 Zwerver zonder spiegelbeeld
je wilt naakt zijn, aan de warme kant,
onder de koelte van wit katoen
Zon zindert over het land
ik fantaseerde dat je
in mijn wezen woonde
Een jongeman nog, spelend in het rulle zand
zoals de jeugd zich langzaam aan mij toonde:
onhandig, en met bloemen zonder taal.…
Klein
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
49 ik verlang niet naar verre landen
maar naar zwarte koffie
in de vroege morgenstond
vers brood dat kraakt onder het mes
naar zonlicht dat op de houten tafel valt
waar we aan op lange zomeravonden
met een lach en traan proosten
ik verlang naar niets dat glanst van ver—
alleen dat kleine
dat is genoeg…
mijn woorden schallen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
69 ik kan me niet verschuilen achter
mijn huid die zonder woorden
twijfelt aan het nut om te gaan
waar ingetogenheid de mot
is uit een oude klerenkast
bezijden het reliëf dat me steunt
in elk willekeurig uitgehouwen
daad raak ik uitgespard in de
ring waar ik mijn gevoel leerde
te doven en vuisten te laten vlammen
nu is de tijd naadloos aaneen…
Eenzaam maar niet alleen
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
74 De buren komen steeds dichterbij
Uit de flat en van de huizenrij
Met koffietje pannenkoek en babbel
Gooit het heil leger eenzaamheid te grabbel
Aanzien of geld speelt hier geen rol
Lekkernijen warmte alles zonder tol…
Tuintwijfels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
60 De reizende mens schiep
de herberg, later ook het café
en hij zag dat het goed was
De wouden zijn gekapt, de bomen
verzaagd, vertimmerd en geboend
- een bank waarop ik zit
achter in het café bij mensen die
over de bijzonderheden van hun leven
praten en mij vragen wat ik weet
van mijn werk, is het meer
dan wat ik doe? En tot waar
reikt…
FRANSE OPSTAND
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
119 Maanlichte nacht overhuifde
de rustige kabbelzee
waarop een statig zeiljacht
koerste naar Zuid-Engelands kust
langs Dovers witte rotsen
slopen zwarte gestalten
naar de vissershut
waar licht trilde weer verzakte
in de kleine woning
van ruwe balken en planken
vonden hertog en markies
veilig onderkomen bij
mensen van het ruige leven…
Leeftijd is maar een getal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
100 Leeftijd zegt hoeveel jaren je telt, maar niet wie je bent of wat voor jou geldt.
Niet waar je van lacht, wat je energie geeft, of hoe iemand de dagen beleeft.
Achter dat cijfer zit zoveel meer, een mens, een verhaal, keer op keer.
Soms denken we snel: zo hoort het te gaan, alsof leeftijd bepaalt waar we zouden moeten staan.
Dat er voor iedereen…
Grens
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
294 Grens
Het is ochtend
De wijzers op één lijn
Bewapend met vlag
Alerte focus
Speurend naar de drempel van de horizon
Vurige passie
De kalklijn vervaagt
Een blik terug in de tijd
Een duizelingwekkend besef
Een teken
Een voorbode
Hier trek ik de lijn
Buitenspel!…
Jezus mijn Heer en Koning
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
54 Hoe mag ik opgaan naar Uw huis
Heer naar Uw tempelwoning
Om daar te zingen tot Uw eer
dat ik bemin en U vereer
Jezus mijn Heer en koning…
NESSUN DORMA
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
135 De beroemde operazangeres Tosca Traviata Tristessa Tortellini
zong gisteren de passionele aria "Nessun Dorma" van Puccini
achtereenvolgens in 27 talen,
genoeg om het Guinness-boek te halen,
want ze zong op het Rode Plein, geblinddoekt en in monokini ...…
alweer
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
108 hoor daar is het weer
het alweerbericht
de alweerverwachting
een nieuwe Desert Storm
na bommenregens zonder doel
die met grote precisie
alweerlozen definitief evacueren
naar de andere wereld
het grote niets
de alweerspiegeling van toen
en toen en toen
toen alweermannen
zich ook alweergod voelden
en alweerklinkt
fighting for peace…
GEDACHTE
poëzie
4.1 met 9 stemmen
4.623 De bloem, door gure najaarsvlagen
Verschrompeld en verdord en van de steel geslagen,
Verrukt het oog niet meer;
Maar als de lente naakt, de winterboei verbrekend,
En langs het grazig veld de schoonste kleuren tekent
Dan rijst zij schoner weer.
Zo wisselt alles hier beneden:
’t Verachtelijk slijk, waarin wij vaak met huivring treden,
Is dikwijls…
Levensloop
gedicht
3.5 met 64 stemmen
28.705 Voor bijna alles heb ik mij geschaamd.
Mijn nek, mijn haar, mijn handschrift en mijn naam,
de schooltas die ik van mijn moeder kreeg,
mijn vader die zich in een blazer hees,
het huis waar ik voor vriendschap heb bedankt.
Maar nu mijn vader aan vijf slangen hangt,
zijn mond steeds heser over afscheid spreekt,
nu hurkt mijn schaamte in een…
Dwaas aan de Poort
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
285 Als een verwelkte bloem in een vergeten tuin,
zo daalt de hoogmoed af naar haar verval.
Het is een decadente tocht, een traag verlies
van dromen die te droevig zijn voor deze late uren.
Want het leven, zo herinneren de kronieken ons,
schenkt beurtelings voorspoed en bittere tegenspoed,
en de tijd kent geen genade wanneer het lot voltrokken is.…
zonder titel
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
159 Wat de zonnebloemen van van Gogh
betreft,
mij ontbreekt het aan het
zuidelijke licht voor jou
de warme zon en iemand
die een vioolconcert in blauw en geel voor jou
speelt,
aan drie tinten geel in een vaas
een zakdoek en jouw zonnebloemen
die ik in het zand leggen kan
voor jou.…
Drie dagen Washington
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
150 Wedloop in Washington!
Donald en Xi Jinping
halen de banden aan
voor 's werelds vree
Of is hun streven toch
staathuishoudkundiger
en is het mikpunt de
portemonnee?…
Grijze asfaltzee
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
199 Neonlicht flikkert in een vette plas
blauw baken voor een verloren ziel
de tramlijnen snijden door de stad
ijzer op ijzer snerpt in de kou
de vroege ochtend breekt aan
en dromen worden uitgespuugd
Op de hoek staat een man met lege handen
hij praat zacht tegen een lantaarnpaal
deelt zijn dronken wijsheid met het kille licht
steegjes ruiken…
EEUWIG LANDSCHAP
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
95 Mijn bloed zingt zacht door 't gouden avondlicht,
de zon verdwijnt achter de verre horizon.
De wereld wordt een droom, een vergezicht,
terwijl de avond langzaam verder komt.
De vogels zwijgen boven 't stille land,
de rivier weerspiegelt hemel, dorp en licht.
De avond raakt de wereld met haar hand
en legt haar stilte op mijn gezicht.
Is dit…
NACHTWACHT
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
218 Boven dampen van gaslicht
uit stomende schepen
gemeerd aan de gelderse kade
staat in het uur van de wolf
het alziend oog in het zenit
van zijn rijzende baan
In transparant water
der grachtengordel
weerspiegelt zich
in serene luciditeit
een zoete verboden lichtval
die voor somnambulante
halfslapende dansers
meer geschikt…