171637 resultaten.
Voorbij de ruis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
166 Voorbij de ruis
begint het echte gesprek.
Niet daar waar iedereen
het snel met elkaar eens is,
waar woorden keurig aansluiten
en de verschillen verdwijnen
onder een laag van goede bedoelingen.
Maar daar waar het schuurt.
Waar belangen hun eigen taal spreken,
waar stilte soms harder klinkt
dan wat er gezegd wordt,
waar…
Eb en vloed
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
164 Waarom treur ik
om de afstand tussen
de duinen en de zee?
De zilte golven kussen het zand
bij elke ademhaling van de nacht.
Je bent een onbekend mysterie, zeg je?
Nee, jij bent het geheim dat mij naar mezelf toe drijft.
Wat ik zoek, zoekt mij.…
Afstam
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
67 uit huizen waar de klok
luider was dan de televisie
stam ik van af,
waar iemand altijd door het raam
naar buiten keek
voor hij de deur opendeed
een grote afkomst heb ik niet,
wel een moeder die vond dat je
je schoenen uitdeed
voor je binnenkwam
ik ben allang ergens anders,
maar nog steeds
klop ik mijn schoenen af
voor ik
binnenkom…
Schaakmat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
120 Vanaf de hemel hierboven
kon ik mijn ogen niet geloven
ik stond perplex
want ik zag iets geks
schijnwijsheid van filosofen.
Des morgens rijpte een plan
iets wat voor de wet niet kan
maar werk voor de heren
ik laat ze creperen
als lesje voor ‘t hele span.
Terstond zond ik een ziel naar beneden
niet zonder haar eerst te verkleden
deze…
Laat je me?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
71 Op de vloer luister ik
naar jou, ver weg in huis
de geluiden blijven onderweg
ergens hangen - je bidt
als een vogel en ineens
duiken er vragen op
mij, die me verlammen
(Soms zijn het jouw handen
..om mijn borsten of jouw mond
..jouw zuigende mond)
Het plafond is leeg, niets
te zien, alleen te voelen
maar ik geef geen kik
Ik hoor jouw…
Woordenas
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
105 Dwaalstroom in het lexicon.
De hoofdweg verwaaid —
wilde zaden, mondgemeen
met de woestenij.
Je spreekt de puurheid,
gehoord in het veel tonende
Brief-tijd. Vakantie-schuim.
De boosheid sleept haar letters voort.
De klacht haakt zich vast
aan het broodmes —
hoelang meet de honger?
Nu, de New York -nacht,
oog -in -oog met het as…
Stervende zwaan
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
273 De avond zinkt in purperen schaduwen neer bij de wilg,
een slapend oog in het rimpelende, koude water.
vergeten is de hand die beelden wilde schilderen,
wanneer het duister zacht de oever omhelst.
Daar glijdt de zwaan, een eenzame, ijzige schim,
zijn vleugels dragen het bleke licht van de maan.
geruisloos snijdt zijn borst door het stervende…
Nachtkamer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
87 In dit heimweeland is iedere arbeider
ooit woorden-zwerver geweest,
ontheemd en zonder fantasiewereld.
De storm huilt om het eenzaam huis,
het venster rilt van bange vlagen,
binnen verstomt het wild gedruis,
de nacht verdrijft de grauwe dagen.
Een zacht vuur koestert de verstilde wand,
het hart vind rust, de storm ten spijt,
bevrijd van…
Kindervreugd
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
366 Het kind is toch zo opgetogen,
het volwassen spelen is zwaar,
maar moet het kind gedogen,
met tegenzin, toch moet ’t maar.
Ze huppelt door het natte gras,
lammetjes huppelen mee,
ram en ooi vinden ’t geen pas,
zijn boos wat het kind dee.
De zon heeft een andere kijk,
schijnt uitbundig op ’t tafereel,
maakt van het gras gouden tijk,
ooi…
Werktitel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
71 Er woont een meisje in mijn hoofd
dat is per ongeluk en geheel toevallig
ze is fijn en fantastisch ze is vrolijk en verliefd.
Ze is bij mij ingetrokken dat deed ze zonder kloppen.
Zonder omkijken naar wat er was,
geen woord over exen,
geen last van het verleden,
geen lijken uit de kast.
Samen trekken we flesjes leeg.
Een omgekeerde…
als hij kijkt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
84 Vanaf de allereerste zoen
heeft hij zich stilletjes afgevraagd
wat hem zo aantrekkelijk maakt
waarom hij over het strand rollen wil
samen het zout van hun lijven spoelen
hij steeds weer verdrinkt als hij kijkt
Het moeten wel zijn ogen zijn
want zo’n lijf kan toch iedereen krijgen
en om zijn karakter nou op te hemelen
dat zou werkelijk te…
strip na strip, doosje apotheek ( benzo’s )
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
102 ik sta niet stil bij de wachtende
al looft elke wonder mijn verbintenis
tot terug in de tijd waar het wondertje
in tablet vorm met smaak aan mij
werd opgediend
mijn weten wist van kennis
bitter weinig, een pammetje
voor het slapen, eentje bij
het opstaan en zomaar
even een pilletje tussendoor
het leven gleed als gesprokkeld
glas dat…
Van Dantje naar Danny
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
418 Van Dantje naar Danny
Toen ik jong was werd ik veel gepest
Ik hoorde niet bij de rest
Maar ik wist ooit komt er een dag
Dan zal iedereen tegen mij opkijken
En zal iedereen mijn naam kennen
Dat kunnen ze in de Benelux niet meer ontkennen
Van Dantje naar Danny
Ik heb alleen naar de mensen een paar verwijten
Helaas is er veel afgunst en…
Laatste minuut
snelsonnet
4.0 met 6 stemmen
102 Oranje ging er lekker tegenaan
Een ouderwetse clash met onze buren
Ze legden ons nu niet eens in de luren
De Duitse trainer was ietwat ontdaan
Want Jürgen zag die Mannschaft toch nog stranden
En stond dus even met de mond vol tanden…
Die nacht van zelfvernedering
poëzie
3.6 met 12 stemmen
4.794 Die nacht van zelfvernedering
van deemoed aan de dodensponde
in een gestage preveling;
"vergeef mijn zonden."
Van pogen, dat mijn leven, al
mijn zijn ik u uitgeven konde
en woorden mij niet kwamen dan
"vergeef mijn zonden."
Een simpel woord van leniging
het enigst, wat ik heb gevonden,
waarin mijn ziel uitwenen ging
"vergeef mijn…
Zelfportret
gedicht
3.8 met 60 stemmen
9.182 ‘s Ochtends heb ik moeite mijn bed uit te komen,
‘s avonds om er in te gaan. En iedere nacht
moet ik minstens een keer plassen.
Ik hou van mijn vrouw, we liggen lepeltje-lepeltje;
van andere vrouwen droom ik nauwelijks meer.
Schaamteloos draag ik pyjama’s en pantoffels,
ook maak ik graag een kuiertje.
Ik verheug me niet meer zo op feestdagen,…
Nu nog
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
143 De avondnevel maakt alles zacht
doet bomen verdwijnen.
Die mag ik zelf verzinnen.
Want er is geen verte.
Er is alleen nu.
Een lichaam tot stilstand.
Een naakt veld.
Mijn woorden als wapens afgedaan.
Straks komt zij!
Onbedekt, een groot, haast oranje licht.
Tot die tijd blijf ik hier.
En weet hoe stil de wind kan waaien.…
September
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
295 Vallende goudgele bladeren,
zon, regen en soms een vlaag van wind.
Lucht die door de kleren blaast,
geuren waarin het hart zich vindt.
Gevoelens niet altijd te verklaren,
die diep van binnen naar boven raken.
Ze zoeken een weg door alle aderen
en zijn alleen met troostende vergezichten te bedaren.
September, maand waarin ik werd geboren,…
heroverde adem
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
156 wie ooit de tocht
door de krochten
van de hel heeft gemaakt
kent de smaak van zwavel
en weet dat spreken daarover
heroverde adem benemen kan
de handen uit de grond
rondom je enkels die branden
het onmogelijke pad
dat omhoog leidt in de hoop
op verhelderend licht
zonder zicht op de verlossing
iedere afzonderlijke
stem van een halfdode…
Kustdorp
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
222 Ik droom van een kust waar azuren paleizen
verrijzen tussen de duinen loom en goud verbrand
waar zilveren meeuwen in een kille cirkel reizen
boven het schuimend lijkbeeld van het zilte strand
De dennenbossen spuwen hun bedwelmend parfum
terwijl het kinderspel verstomt in de felle zon
vliegers als dolle zielen in een doods vacuüm
zoeken de hemel…
Van stormen en blauw
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
94 Een scheuren in 't oude en zware,
het schip dat breekt uit het diep.
Ik voel het vuren, het klare,
dat lang in de diepte sliep.
O, de winden die hoog opwaaien,
de wegen zo groen en zo vrij!
Zie de meeuwen die zwenken en draaien,
een nieuwe morgen in mij.
Geen stilstaan meer in de schaduw,
geen vrees in het zilveren licht.
Mijn borst is van…
Eerlijk
snelsonnet
4.1 met 11 stemmen
151 Dat de verkiezing dit jaar eerlijk was
Kon ik je van tevoren wel vertellen.
De uitslag was niet moeilijk te voorspellen,
Voor Poetin loopt de Rus graag in de pas.
Want Russen die hun ware mening geven
Die spelen - eerlijk waar - daar met hun leven.…
Altijd meer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
170 De liefde smaakt zoet,
Liefde krijg je nooit genoeg,
Je wilt altijd meer.…
Misthoorn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
164 Wat is het heerlijk
om schuim te zijn
met zijn allen, grote plukken
hongerig mensschuim, een mist
van leven, en ik een vlokje
in eigen kleuren, ik
moet even met mijn zieligste stem
mijn beklag doen en blazen
dat ik er ben, ik
los veel te vroeg al op
niet zoals toen
ik net geboren was en groeide
van mijn eigen afval
nee, het is een…
oor en luister
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
78 de horizon klimt uit het nachtelijke
dal, schuurt langs de silhouetten
die de nacht tot stilstaan hebben
geroepen, geruisloos en zuiver zacht
toegerust en met het oog op de klok
draagt een wondere wereld bij
aan de opsmuk die ik als een
offer draag in de vele wankele
momenten waarin ik het duister
lees al ware het een plaag
van historische…
Spiegelbeeld…
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
166 Bloedende handjes
werken dagelijks in de hel
ze naaien leren lapjes aan elkaar
voor de voetbalbond, razendsnel.
Een eenzame kip zit
afzonderlijk in een ijzeren kist
zonder gras onder haar pootjes
weet ze niet wat zij heeft gemist.
We kijken allen naar voetbal
in het stadion en op tv
we smikkelen van de kip-kluifjes
en zitten verder…
Het antwoord van de kosmos
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
78 Hoor hoe de nacht uw diepe klacht omarmt
waar de ijle mist het kille graf verwarmt
het dwalend kind door onmacht zwaar beproefd
ziet slechts het wezen dat in 't duister kwijnt
terwijl het vaderland in rook verdwijnt
doch treur niet om wat achterblijft
wanneer de kille wind de nevels drijft
de wees is nimmer teder en alleen
wie opkijkt blikt…
Dagdromerijen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
93 Onder duistere stenen
en verstampte gronden
verzand in de wereldse chaos
ligt naast elk vuur als een schaap
een bestormd brein op het nadir
in een dalende lijn
Van bemoste rotsen
tot sterrenbeelden
verstrengelt al
als luidruchtig alomvattend
het wrange verplichte donker
welk na dagdromerijen
gekromde lijnen
nooit vergaan kan
maar…
Schaduw van het lot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
198 O broze mens, wat zal ons lot gaan weven,
in deze nacht van wijn en schone dromen?
wanneer het zwaard de stilte heeft genomen
en veteranen strijden om het leven.
Slechts een herinnering aan vroege minne,
een laatste hoofdstuk uit vervlogen tijden;
een schrift waarin de pen de ziel wou bevrijden,
waar de taal verstomde om de geest te winnen.…
Blarenlied
poëzie
4.1 met 19 stemmen
4.587 Wij, dorre en dode blaren,
Wij komen stil gevloon
En vlechten door uw haren
Een goud- en bronzen kroon.
Daar, waar wij ritselend vielen,
En strooiden herfst-gewaad,
Daar sterft iets in uw zielen...
Gij, die er over gaat.
Wij leggen in uw ogen
Traan van weemoedigheid;
'De zomer was een leugen';
Zo zucht ge, wijl ge schreit.
Neen,…