171637 resultaten.
De spiegel en de herfst
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
174 Het najaar daalt geruisloos neer en legt zich stil over de stad,
een zware deken geweven uit de adem van verloren zielen.
Ik loop over het bekende plaveisel waar de schaduwen zich strekken,
terwijl in de schemering de menselijke ego's stijgen en weer vallen.
In de verte jagen miljoenen stemmen bezeten voort,
koortsachtig op zoek naar de illusie…
Gallium
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
84 zolang een sluitende
definitie ontbreekt
blijft twijfel bestaanbaar
met het zuur
van onrijpe bessen
als legering van geest
is troost breekbaar zacht
als antwoord op plicht
op verzaking
zo zacht dat metaal
smelt in je hand…
Elke stap telt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
75 Sinds die dag is niets meer
vanzelfsprekend als voorheen.
De tijd beweegt soms sneller
dan het hart en hoofd aankunnen,
en wat ooit moeiteloos ging,
vraagt nu geduld, moed en aandacht.
Er zijn dagen waarop woorden zoeken,
beweging wachten laat,
of vermoeidheid als een zware jas
over de schouders valt.
Dagen waarop de wereld…
Odysseus’ verhaal; voor de val
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
155 Ik wilde niet, echt niet, niet mijn Ithaka verlaten,
dus veinsde ik waanzinnigheid en ploegde met os
en ezel het strand om en zaaide zout.
Echter was het mijn grootvader, Palamedes, die mij
doorzag, – laat ik daar eens mee beginnen. Ik kon
zeker niet goed jagen: vraag het de broers van mijn
moeder, Antikleia, allen kinderen van Autolykos…
Gebeden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
84 Wat je doet
is een gebed
Besef wel
tot wie of wat je bidt
met je daden
en waar je toewijding op gericht is
Op rijkdom misschien
Op roem
Of op de schoonheid van het hout
dat je bewerkt
Op het welzijn van je gezin
het in stand houden van de natuur
die ons voedt
het begrijpen van de natuur
die ons bedreigt
het bewonderen van de natuur…
AAN DE DIJK
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
55 De appelboom wuift
met zijn hoge, wijde kruin
vol kleine vruchten:
de zakenboer verdwijnt snel;
de kunstschilder treedt graag aan.…
Schimmenspel…
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
102 Dagelijks bewegen is weggesneden
en vervangen door comfortabele rust
krachten van lijf zijn lang geleden
tot bewegingsloos klimaat gesust.
Zwijgend voegen zitkussens zich vorm
om al wie niet jaagt of hoeft te vluchten
bevrijd van angst in woeste storm
dient het nu stilstand te bevruchten.
Traagschuim zinkt traag door de tijd
terwijl het…
De oude vader
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
175 Wie reist daar zo laat door het grijzende dal?
Het is de oude vader, getekend door de tijd,
Zijn blik gericht op de eeuwige kosmos,
Maar in zijn hart zingt een kinderlijke vrolijkheid.
De stad om hem heen mag dan sterven in steen,
Hij draagt de lofzang van de schepping alleen.
Want ach, wat is het leven zacht,
Een spel van zonlicht en van schaduwnacht…
Achter de eeuwige grens
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
92 Mijn grootvader brengt zijn erf naar het wad,
ik zie het golven van zijn dunne haren.
Soms wacht hij en blijft nog even staren;
van alsmaar klagen heeft hij genoeg gehad.
Geruisloos ademt het grint zijn schrede,
het gebed dat hij elke dag voordroeg.
In zijn zieke knuist rust waar ik om vroeg;
wat bij hem lag, maakte hem tevreden.
Zijn lief…
Sonn(i)et
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
65 Soms waag ik mij aan ‘t schrijven van sonnetten
maar spoedig raak ik in de strik
van rijm en metrum. Dan denk ik:
Waar moet je bij zoiets al niet op letten.
Die strakke vormen naar mijn hand te zetten
is iets waar ik zowat in stik.
Soms lukt het met een limerick,
want die kent minder van die wetten.
En als het onverhoopt een keertje lukt…
Zie je het niet meer zitten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
91 Zie je het niet meer zitten
sta op en ga liggen, rust uit
laat alle onvrede uit als een hond
en kijk naar de bomen, voel het groen
je stoplicht stond gewoon op rood
ook in de nacht, is ie een flop, sta op
drink een groen bakkie thee, rustthee
slenter wat, rommel wat met dit of dat
of lees een stukkie in een boek
dat werkt voor je gemoed…
Licht
gedicht
3.0 met 1 stemmen
804 Vanavond zou ik dingen willen zeggen
terwijl er eigenlijk geen dingen voor zijn
zoiets als licht - willen uitleggen
wat licht is voor de dood
ons meeneemt in de nacht
de nacht in terwijl ik ons
probeer terug te denken
naar elkaar vanavond -
maar zie de glazen in onze handen
tot de randen gevuld met licht
---------------------------…
Ernst
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.918 Wanneer mijn voorhoofd rimpels krijgt,
Mijn brede wenkbrauw nederdaalt,
Mijn oog niet blinkt, maar duister straalt,
En uitspreekt wat mijn mond verzwijgt,
Een traan mij langs de wangen schiet,
Mijn schedel nederbukt naar de aard,
Bezorgde vrienden, vrees dan niet
Dat wanhoop mij door 't…
Landschap
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
121 Groene glooiingen
nodigen uit tot zwijgen.
De kom biedt stille rust.…
Herinnering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 Een vreemdeling zonder realistisch spiegelbeeld
ging over de stoffige wegen van het beruchte moerasland,
zoekend naar de warmte van de late middag
en de koele aanraking
van wit linnen op de naakte huid.
Buiten zinderde de zon genadeloos over het landschap.
In de schaduw van mijn geest gaf ik hem een thuis.
Ik stelde me voor dat hij in…
Femke Broeders-Bol
snelsonnet
4.6 met 8 stemmen
170 Haar lieve korte naam kon haast niet korter
Haar nieuwe naam klinkt toch een beetje raar
Want Femke Bol werd Broeders-Bol dit jaar
Ze trouwde met Ben Broeders, ook een sporter
Gelukkig maar dat zij niet achteloos
Voor Ben Berliner of Ben Olie koos…
De stem die bleef
netgedicht
2.9 met 27 stemmen
137 Ze schreef zoals ze leefde: vrij en onverschrokken,
geen woord dat boog voor schaamte of gebod;
haar liefde brak door grenzen, dichtgesloten,
en waarheid brandde als een vuurtoren op zee.
Haar pen sneed door de nevel van verboden,
door stille monden, dromen zonder naam;
ze koos het eenzaam recht van zelf te leven,
en had de moed te minnen zonder…
Couple - Sean Henry
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
115 1.
op een voetstuk geplaatst
van de wereld afgekeerd
boven de zee verheven
staren man en vrouw
uit staal en brons geboren
naar het vloeibare
onbevattelijke alles en niets
het water zoekt ze verlangend op
om hen als dichtregels te verlaten…
Blauwe sferen
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
194 De avond valt in blauwe sferen,
het laatste zonlicht op het tapijt
dat stil in deze kleine kamer ligt—
alsof er geen lucht is, en geen adem.
We moeten nu gaan, beste vriend,
het afscheid valt ons zwaar.
Neem jouw rugzakje maar mee,
en twee rollen toiletpapier.
Het is echt lachen geweest
met die kolderieke humor van jou.
De rivier roept…
Magritte of niet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
91 Ceci n'est pas une rime
Al rijmt het volgens schema
En schuilt daarin de kiem
Voor het gemiddelde poëma
Geen beeldhouwwerk van woorden
Rondom diepzinnige gedachten
Die des dichters rust verstoorden
En diens zielepijn verzachtten
Slechts wijsheidjes voor tegels
Met één doel aan elkaar gelijmd
In inhoudsloze regels
Zodat het volgens schema…
Voor altijd, Quin
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
67 Ik kwam van school,
zette mijn fiets in de schuur.
Door het raam zag ik jullie staan,
alsof de kamer iets wist
wat ik nog niet wist.
‘Ga even zitten, lieverd,’
zei mama.
Maar ik bleef staan,
geleund tegen de tafel,
toen zij vertelde
hoe weinig tijd er over was.
Ik zei alleen: ‘O.’
Niet omdat het klein was,
maar omdat ik geen woorden…
't VOSKE
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
146 In het Drimmelse spijshuis
aan rivier de Amer
bewonder je langs glijdende
vrachtschepen en zeilboten
der woelige wereld
aan de overzij zetelt
wildernis van de Biesbosch
genieters van spijs en drank
worden hier verwend
met uitzicht over
drukke watervreugde naast
stille groene ruigte.…
Dans met het leven - van harte
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
118 Verjaren is dansen door de tijd,
een pas naar wat nog komen gaat,
een glimlach naar de toekomst,
een warme blik op wat je achterlaat.
Je danst langs herinneringen,
langs mensen die je nooit vergeet,
langs mooie dagen, soms wat verdriet,
langs alles wat je heeft gevormd
tot de mens die je vandaag bent.
Soms gaat het licht en onbevangen,…
Aquilegia
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
71 met mildheid van schreden
zachtheid van tandeloze wolken
regenloos tot hemel
als wisseling van denkbeeldige wacht
hedendaags bezongen
nog onvoldragen tot meimaand
dit is werkelijk nieuw leven…
Klare horizon
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
75 De horizon kleurt langzaam klaar
het diepste zelf is zuiver waar
de wind fluistert wat de stilte al wist
de morgenstond verdrijft de mist
Een nieuw en helder spiegelbeeld ontwaakt
terwijl het oude denken langzaam staakt
de woordenstroom zakt in de weidse oceaan
de pasteltinten van een droom breken aan
Het is de erosie van de trotse geest…
After hours
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
163 In een diepe late-night mix
van oerwoudstammen jazz
dreunen dreigend de tam-tams
hypnotiseren wajangspelers
bedwelmend als de gamelan
dan laaien vlammen uit de lava
van java's halfdode vulkanen
in de voorouderlijke ritmes
schemerend in een verzwegen
raadselachtig en obscuur
halfduister en zwartwit enigma
weliswaar verborgen…
Hervorming
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
91 Ze had het over weefsel
onze gemeenschap
als er iemand wegvalt
door overlijden bijvoorbeeld
dat dit dan voelt als iets
wat kapot, een gat of een steek
beschadigd
Ik dacht na,
ja!
Maar ook een weefsel dat zich hervormt,
vanzelf, zoals je lichaam
zich elke nacht herstelt,
de dingen, organismen zich hergroeperen
En zo snel…
Mijn levensloop
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
296 Mijn leven kende vele ups,
Daarnaast ook nog downs.
Het meeste ik genoot
Van m’n leven op deez kloot,
Was de liefdes ik ervoer.
D’eerste kwam van mijn moer,
En van vader, zus en broer,
De mooiste van mijn lief.
Daarnaast een caleidoscoop
Van ontelbre ervaringen,
Zowel groot als heel erg klein,
Zowel langdurig als kort.
Ik ben over…
Verwondering
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
74 Nevel op het pad
door de takken breekt het licht
een vogel zwijgt
In het prille morgenlicht
drijft een nevel over het pad, een bijna
onhoorbare stilte tussen de bomen, waar het water
glanst en de opkomende zon geleidelijk door de takken breekt.
Langs brede oevers rusten
bloemen in het zachte gras, hun pure
kleuren dragen dauw die nog…
De kolonelisten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
60 De luitenant-kolonel is een held
Het is moeilijk leven
met een verlies
Dat roept vragen op
Over zijn minachting
van mensen en de grondwet
Gelukkig hebben de winnaars verloren
Ze trokken zich terug
uit de vlakte waar geen eten is
Zo kregen de kolonelisten hun zin
Ze zijn geen slechte verliezers
Uiteindelijk hebben ze gewonnen
Maar…