1348 resultaten.
duo-gedicht:
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
871 Mise-en-scène: Het erfrecht van de hoop
wuif naar mij
en hoor hoe de wind stil valt
in het water
en de stenen van een volle maan
laat mij
aan uw schaduw beklijven
ik zal zwijgen
als een woord
dat rijpt in het wollen huis
diep
de groet
aan een beladen boom; de eerste ster
en vruchten door het raam
ik zal uw passen niet…
LOSERS
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
739 Zij zullen geen appels stelen
maar bedauwde pruimen plukken
die zij feilloos kunnen vinden
in de boomgaard, deze krukken
die geen vruchten zullen telen
geen droog brood zullen verdienen
maar die slenterend door het leven
lachend het geluk ontvangen
dat zich zomaar weg laat geven
zonder doel of discipline.…
Haar natuur,
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
706 Als ze danst, wordt een werveling
universeel, ze betreedt met beide
voeten elk werelddeel en de sterren -
en de zonnestralen, op alle windstromen
wordt haar beweging waargenomen,
ze draalt niet in haar zinnelijke vlucht,
in de wenteling wordt de aardse
zwaartekracht vermeden en deelt zij
met mensen haar serene vrucht, zaait de
liefde uit…
Blindganger [cyclus]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 geleden
schikt zich zijn dorre geest
doorbroken wanden
blauwe beken schimmelt de huid
stromen vol van jaren
achterom
in zijn ogen
waait geen vuur vonkt nog even
als de wind hem raakt
geen heden geen terug
mistnevel dwars over oog
getrokken compromis
in zijn ogen
getekend leven
met rode linten omfloerst
wijsheid uit dorre dagen
vruchten…
Waarachtig?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
677 Laat me varen in jouw dromen, totdat die
dag aanbreekt, te denken aan de bloesem is
haar zien en ruiken, letterlijk te proeven van
de geleerde vruchten in hun rijpere betekenis.…
Zij is het mysterie van de nacht
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
671 Hij belooft zichzelf om over zijn zinnen te waken
en haar terug te vinden in de bloeiende vruchten van de ziel
Zij is het mysterie
waar zijn hartstocht verdrinkt in onvermogen
En waar hij ook zoekt, hij vindt haar niet, want:
Zij is te perfect om mens te kunnen zijn,
niet van deze wereld
Hij is van deze wereld,
teveel mens om perfect…
Herfst
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
749 de natuur tovert haar kleuren
in oranje, rood en geel
kastanjes en paddenstoelen
vormen een geheel
de vruchten zijn rijp
de oogst kan beginnen
de bladeren vallen
en wij gaan ons bezinnen
moeder aarde in overvloed
zaait nu haar zaden
dag en nacht zijn in balans
voorbij het zonnebaden
de wind laat van zich horen
het regent dat het giet…
Bij muziek
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.596 Stille muziek,
Als gij nog eenmaal later
Een zilvren wiek
Doet flitsen over 't donker water,
Zult gij dan ook, o lied,
Door Licht het onverklaarbare aan te roeren,
Mij naar dit jaar,
Zo dor en zwaar,
En vol verdriet,
Dat ik schier dacht
Het heeft geen vruchten voortgebracht,
Daar het mijn handen ledig liet,
Zachtvleuglig medevoeren
Als…
constant
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 valk
die op met vrucht beladen akkers
het ritselen van voedsel ziet en verder
niets dan vallen doet: eenvoud lijkt de wet
waarnaar je eigen hand zich richt, lied
dat jou en haar tot niets verdicht.…
dame blanche
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
889 universitair ziekenhuis
van -zeg maar- Ouagadougou
de ebbenzwarte reus Orpheus
die hier kadavers prepareert
voor autopsie
staat aan haar zijde
de kille schoonheid
van haar blank en romig lijf
gesteven als een uitheems eiland
van vanille-ijs
ontroert de zwarte man
in hart en nieren
hij buigt zich, proeft haar tepels
als bevroren vruchten…
Een hemels festijn
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
671 dat wij van de dageraad genieten
de verse bloemen plukken in de dauw
en de uitgedroogde plantjes vlug begieten
de courgettes en pompoenen zijn gegroeid
snijboontjes gerijpt, en de tomaten kleuren
tussen basilicum en tijm die zalig geuren
de kleine moestuin lijkt helemaal volgroeid
augustus ; de maand om rijk te oogsten
volle korven vruchten…
HEIMWEE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.083 Ook ík moest eenmaal eten
Van de verboden vrucht,
Ook ik heb neergezeten In
doodsheid en gezucht;
Maar nu niet meer. Mijn tranen
Hebben de storm bedaard;
Vaak is 't, of door de lanen
Een geur van rozen waart.
Ik hoop weer. Als de weiden
Fonklen van morgenschijn,
Denk ik in vroom verbeiden:
Hier zal mijn zomer zijn.…
AAN KATHARINA ROZEBOOM, WEDUWE GOEDHALS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.893 Dan mocht om zulk een prijs en rozenkrans alleen
Mijn hof en naam vol vreugds, vol vruchts, vol zegens heten.…
het kostbaarste vieren – van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
909 betekenen
de grootste hartstocht
is het jonge leven
dat jij en jouw liefde
de wereld schonk
dat alles vieren wij
in jouw jaardag
met voor het komend jaar
een welgemeende wens
zit het tegen soms
til het op – even maar
keer het om en zet het neer
en kijk er anders tegenaan
als het citroenen regent
moet je niet verzuren
maar de vruchten…
Herfsttuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 En is dit de laatste framboos, wat klein van stuk,
En de aller-aller-laatste tomaat: wie is er nog over om
bloemen te bestuiven en groene vrucht een blos te geven?…
Mijn biologische klok?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 die klonk als een tijdloze gong
in uitersten soeverein te regeren
prozaïsch entiteit naast een diepzinnige
werkelijkheid in het samenzijn,een
waarachtig vuurwerk creëert, waarin
verliefdheid een eufemisme leek als
een oase in een vurige woestijn
in het collectieve onderbewuste
waarin elk in z’n domein domineert
floreren de zoetste vruchten…
De vleugelnootboom spreekt
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.016 Tussen twee vleugels mijn vrucht.
Keer om en loop naar links.
Ik wijs je de weg. Je ziet
de wandelpaden van mijn labyrint.
Loop van mij weg. Mis je me al?
Straks loop je weer naar mij toe
en zie je de veelarmigheid van mijn kroon.
Kijk naar de andere kant, lage beplanting.…
Godbang (Lisboa)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Tegen 't fel azuren zwerk
stond in al haar toegewijde kracht
te restaureren bastion van geestelijke macht
doorluchte vrucht van generaties vakmanwerk
alweer een kerk.
Ik dacht die vele vrome timmerlui indachtig
en zeker ook beschonken
ben ik niet te diep gezonken
heb ik het soms mis?…
In Stilte Verlangd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
565 De lach zo zoet als de vruchten na het rijpen,
Doch voorbijgaand als een vallende ster.
De lippen zo zacht en teder,
Als de belofte van een nieuwe lente die ontwaakt.
Haar aanwezigheid is als een zomerbries in de grauwe winter.…
Blauwe maan in de droogte
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
284 ik wil niet geraken
tot een zuigende zucht
van een droge vrucht
in droevig verwachten.…
MIJN HERT IS ALS EEN BLOMGEWAS
poëzie
3.6 met 28 stemmen
4.409 Mijn hert is als een vrucht, die wast
en rijp wordt, in de schauw verholen,
aleer de hand des najaars heeft,
te vroeg eilaas, de boom bestolen!
Mijn hert gelijkt de sterre, die
verschiet, en aan de hoge wanden
des hemels ene sparke strijkt,
die, eer ‘k heraêm, houdt op van branden!…
Weer gaat het vege licht der asters bloeien
poëzie
3.7 met 20 stemmen
3.206 - Ik, in wiens hand de zoele vruchten wogen
maar wie de zoen ontzegd werd van de beet;
die, naar 'k u weet, o herfstig mededogen,
me des te allèner weet;
eeuwige maaier, ik, die sneed het koren
maar nimmer voor zich-zelf de garve bond;
eindloze vaarder in zijn vochte voren
die nooit de haven vond:
weer naêrt een herfst; en weer naêrt…
Saudade
poëzie
4.3 met 21 stemmen
6.058 Ook de gelukkige worden droever,
Want zij zijn voorgoed voorbij:
Kussen, weelden, woorden van vroeger
Zijn als een dode vrucht in mij.
Ik heb alleen herinneringen,
Mijn leven is al lang voorbij.
Hoe kan een dode dan nog zingen?
Geen enkel lied leeft meer in mij.…
Loflied voor de melkkoe
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.866 Maar nu nog ligt zij hier hevig te herkauwen
De noeste boer slijpt de zeis
Het kan haar nauwelijks benauwen
Haar koele kop geeft geen kik, vormt het bewijs
Dat zij haar lui verteren
Het gereutel van haar 4 magen
Voorlopig niet af wil leren
Haar zalig verklaren is een tikje overdreven
Alhoewel ik haar nooit zag happen
Naar de verboden vrucht…
Pantheon
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
636 woekert een zwarte korst
Hij spreidt een nieuw ontwerp
Te ruim voor de tekentafel
Een bestemming van plundertochten
Een statige prooi voor barbaren
De aardschok schendt het graniet
De zondvloed spoelt de nissen
Een paus graait naar bronsbeslag
Hij laat een kanon smeden voor de engelenburcht
De tempel houdt stand en rust op een ring
-Vrucht…
Aanblik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
5.972 Warmrood
de vruchten en vreugden, de jubel
van lief en geliefde, de triomf van
bekrachtiging, kinderen, onze kinderen,
mensen een stap verder dan wij.
Het is oorlog en vrede geweest,
Rusland heeft in brand gestaan,
Japan scheurde het oosten stuk,
Duitsland barstte van trots en
brak kapot in ruïnes en lijken.…
De Uitredding
poëzie
2.7 met 7 stemmen
2.451 Mijn mond vol bitt're vruchten,
Mijn hart leeg als een hel,
De lucht zwaar van de zuchten
Die 'k niet meer tel.
Tot, zie, een schijn zich kondigt,
Spokig geheester door
Dat als een ziel die zondigt
Zijn loof verloor.…
writersblock
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 Wanneer het zo gevreesde writersblock,
bij de eerste vruchten van de pen,
als een bewegende berg voor je springt
en het zicht op creatieve puls ontneemt,
als knellende band van mijnwerkerslamp,
je hoofd tot barstens toe tracht te kleineren.
Oh woorden, laat mij nu niet in de steek, nu niet !…
het is slechts een herinnering
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.278 de gedachte aan je stem
die over heuvels en zeeën vloog
naar andere landen toen je
vreemde vruchten proefde
en opgewonden raakte
van smekende vrouwenogen
altijd een muntstuk in je hand
het was al een herinnering
bij je krantje kopen
en kopje koffie op de hoek
toen later vroeger werd
van samen naar de bioscoop
mijn tranen en jouw zakdoek…
Nachtklam
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Naalden boren zich in de zachte vrucht,
waarvan de warme vloed van vlees
zich geurend verspreidt.
Met zakken van wind en zwarte gaten in de ogen
loopt de dood zich te pletter tegen regen.
Regen, die zich verslindend in bruine vegen
van verrotting, omzet in snijdend riet.
(Een sfinx wendt zich af
en verschuift de eeuwen.…