235 resultaten.
anders zwartwit
netgedicht
3.9 met 38 stemmen
3.048 zo op het oog schat men haar benen
even lang, links en rechts als haar armen
eveneens wordt beweerd dat haar borsten
loodrecht op de horizon staan, wat
onnatuurlijk is, gezien de zwaartekracht
de jubel van tenen en het kriebelen
van vleugels in plaats van haren op de rug
hij weet dat niet en denkt aan lammer-
gieren op de thermiek in…
Kruiend ijs
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
454 Winden gieren zoals
ze altijd waaien, zaaien
spoken in mijn hoofd,
cirkelen weg door open
kieren, glippen weg met
de magere lijven om die naar
de kille boezem terug te drijven,
rook dat waart langs vagevuur
en blinde gaard, dooft de
gulle lach om de vastberaden
lippen, kan ik alleen verklaren,
dat ik in dit verduisterd uur niet…
Tour de La Haye
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
521 het zadel uit en op pedalen staan
verstand op nul, de blik op wazig turen
de helse kramp, de spieren die verzuren
dit was, hoe erg, de Daal en Bergselaan
helaas, het kan nog erger zijn dan erg
de allerergste vorm van hevig lijden
waar gieren om je lichaam willen strijden
de flanken van de Lange Vijverberg
door wanhoop en vermoeidheid overmand…
Dom als een heiden
gedicht
3.3 met 6 stemmen
2.884 En toen ik ook nog zei: en,
mijn god heeft poten als een gier,
waar hij mee daalt en wipt om op te stijgen,
hij ziet er uit als een vervaarlijk dier,
vond zij mij denk ik wel een heiden.
Dus ging zij het nu moeilijk maken:
‘Verrees de mens op ’t Woord de Scheppers
of stammen wij soms af van apen?’…
SINT CRISPIANUS
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.898 hadden gevonden
ik stapte over lijken, zag hun wonden
ze lagen daar, in plassen bloed, tesaam
ik moest de moeders troosten die hun kraam-
bedden vergeefs bestegen, kindermonden
de borst gegeven hadden, ze bestonden
niet meer, de boodschap was onaangenaam
ze gaven lijf en leden voor de gronden
en ongetwijfeld streden ze bekwaam
maar gieren…
Luchtbed
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.547 Op het luchtbed van mijn dromen
rust een ingeslapen ziel
die om tien uur was vertrokken
na het lichten van zijn hiel
en ten prooi aan wat moest komen
en de lamme luchten viel
Want de lucht hing vol met gieren
als aan draadgesponnen lust
waar zij klapten met hun veren
voor de allerlaatste rust
om het onheil te gaan vieren
toen hij wegdreef…
Humor
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
762 Ik heb au fond een zonnige natuur
'n Vrouw, 'n huis, 'n hond en mooie spullen
Het is met mij vaak lachen, gieren, brullen
Maar dat beperkt helaas mijn levensduur
Dus pak ik nu maar razendsnel mijn biezen
En ga ik in mijn eentje zitten kniezen.…
Hokjesgeest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 erkenning zij floreren
Steeds hebben zij mij weten te benauwen
Ik pas in geen ervan, ga erdoor snauwen
Ik stik, ben tegen dat classificeren
Poëten, ga ertegen protesteren
Hoed je voor labels,hoed je voor de klauwen
Van Teveel Onderscheid, dat gaat berouwen
En splijt in wij en zij en ja dan scheren
Die voor je 't weet als hongerige gieren…
vogels
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
630 garuda
onsterflijk verrijzend uit eigen as
bereden door hemelse goden
waren we vredesboodschappers of
deden onze silhouetten huiveren
we zijn voorbijgestreefd afgedankt
verschoppelingen in ons eigen rijk
wie ziet nog de vlucht van de leeuwerik
het buitelen van de buizerd in het blauw
het wentelen van zwaluwen in de zomer
alleen die gier…
BANKOVERVAL
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.355 Met bivakmuts,
daarachter
holle ogen,
loopt het individu
naar het loket
en vraagt
heel onbewogen
al het geld
wat zij zonet
op stapeltjes
had gewogen
Gevleugeld
als een arend
gespierd als een
wild dier
geheupt, als
was zij barend
en kijkend
als een Gier...…
Nergens rust
netgedicht
2.4 met 21 stemmen
917 Nergens rust meer
herrie, zoveel herrie
autos gieren over straat
vliegtuigen vol kerozijn
bonkende basboxen
gillende sirenes
nergens rust meer
zelfs de natuur
vertoont zijn speedboten
als lokvogels
voor de recreant
die zijn vlees verbrandt
nergens rust meer
TV - decibellen
die mijn hersens kwellen
het trapportaal klinkt luid
van…
De avondstraat
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
813 Achter de grijze bomenrij een verre vrouwenstem
die kinderen roept
en helle strepen trekkend in de stilte
gieren de vogels van de nacht.…
Een bruisend gevoel...
hartenkreet
4.5 met 22 stemmen
3.181 Je slaat verlegen je ogen af
als ik je ogen vang in mijn blik
Je bloost in rood schaamte
Ik glimlach en voel mij gevleid
Het gevoel dat ik nog meetel
als een veertig plus vrouw
Je hormonen gieren door je lijf
Alles om je heen vergeet je
Je wilt mij zoenen, beminnen
En in je fantasie neem je mij mee
in een zalig uur van passie
Het voert…
zaaier in de nesten
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.074 moeizaam in de fik
en wat er dan nog los komt
mondjesmaat en niet gezond
dit is niet zo maar een gedicht
ik vergelijk sperwers qua gewicht
vrouwtjes zijn twee keer zo zwaar
mannetjes gezond slank en benig
doen het altijd kwiek en lenig
spuiten puike sperma voor de baar
ja ik weet het zeker
we stammen van de sperwer
en ook nog van de vale gier…
De Zwerver
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.699 De raven gieren krassend rond,
loom zwoegend door de locht,
en stuwen traag ten horizont
haar hongerige tocht.
Waar ligt nu ’t doel? Waarheen de gang
al door die woeste heiden?…
Smoor
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
642 Tornado’s gieren door het lichaam
razen stormend af en aan,
bliksemschichten, donderslagen,
het brein verhit als een vulkaan.
Volledig zoek alle controle,
bloed tiert door het dolle heen
bonkt en beukt, ontwricht de maagstreek
gelijk een drilboor doet met steen.…
de "Groene"Vogel is Dood
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
522 Zijn wieken gieren rond.
Als scheermessen klieven zij de lucht.
Om te voldoen aan Europees beleid.
Vogels dodend in de vlucht,
als een wiek hen door midden snijdt.
Oh, steltloper, kievit, en tureluur,
wat doen wij jullie aan.
Wij warmen ons met goene stroom
en laten jullie in de koude staan.…
Geurige sappen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
553 Rode en gele bladeren gieren wild doorheen kleffe plassen
Naakte hoge takken grillig spookachtig schril ook schor
Zwarte droeve onheilspellende wolken kruipen tergend traag
Universum ondergedompeld in kille duistere winterslaap.…
Hoewel het groen gewoon ontluikt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
414 Een blikvanger - ijsblauw met lentegroen
Met meeuwen wit als sneeuw die voorjaar vieren
In shock nog zie ik eerder ze als gieren
Naar doden zoekend zoals vroeger toen
Het oorlog was en zeventig miljoen
Voor vrede dienst deden als offerdieren
Een blikvanger- ijsblauw met lentegroen
Met meeuwen wit als sneeuw die voorjaar vieren…
Herfstfietstocht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.702 meer dan honderd meeuwen baden
opgewonden krijsend in het water
van het Van Starkenborghkanaal
sommige heffen even hun vleugels
laten ze dan weer zakken genieten
van de sfeer in het openluchtbad
een nabijgelegen weiland is bevolkt
met een vergelijkbare groep meeuwen
zij ondergaan de geneugten van gier
die royaal is gestrooid mijn neus test…
zondagmiddag 11-1-15
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
508 Zondagmiddag in Ales
In het zonnige zuid-Franse zuiden
Waar je alleen de klok hoort luiden
Voor een begrafenis
De straten stil verlaten
Een auto, hooguit twee
Jongens die met veel kabaal
Hun brommer laten gieren
Vandaag een zondag
de elfde van de eerste maand
Geen plaats meer voor mijn auto
En stoeten mensen overal
Die zwijgend zonder…
De schapen ( voor E.M. uit S.)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 Maar mens toch,jij hengelt naar eeuwige rust,
Je bent werkelijk aas voor de gieren.
toen je later door magere Hein werd gekust
wist ik zeker, hier valt iets te vieren.…
Het einde
poëzie
4.2 met 24 stemmen
4.867 Vroeger toen 'k woonde diep in 't land,
Vrat mij onstilbaar wee;
Zoals een gier de lever, want
Ik wist: geen streek geeft mij bestand,
En 'k zocht het ver op zee.…
Op het schoon zingen van juffer Appelona Pijnbergs
poëzie
3.2 met 16 stemmen
4.567 Het zingen,
’t Springen,
’t Fluiten,
‘t Tuiten
En ‘t zwieren,
Gieren,
Dat
In de
Linde
Leefde
Zweefde,
Was nu stil en zat
Te luist'ren;
’t Fluist'ren
Van de blaên ging zacht;-
O Goên,
Zo schoon
Een zang!
Haar dwang
Heeft mij verkracht.…
George is dood
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
2.405 Vol passie liet hij zijn gitaar gieren en janken,
te ver weg om hem toe te juichen en te bedanken.
Bedanken om alles wat hij me heeft gegeven,
ik die nog aan 't begin stond van m'n leven.
Ik denk aan je, al ben ik nu volwassen, groot,
dank je George, ook al zingt de zanger ... "George is dood".…
de waanzin van de oorlog
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.298 gewoon op de tv
gewoon, zoem maar lekker in
liefst in kleur, alles rood
kinderen stuiptrekkend
de waanzin van de oorlog
een halve aarde verder
hete zon schroeit lichamen
de branding is wit, zó wit
muziek, er wordt gedanst
het feest is in volle gang
in Afghanistan, in Afghanistan
de zon schroeit dode lichamen
een blauwe lucht vol gieren…
twee gezichten
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.220 mijn kamer kent twee ramen
zover ik nu kan overzien
ik kijk thans van voren
naar buiten en zie
de staart van een gier
nog hangend in de lucht
een aanvalsplan beramend
op het stervend lijf
van een te vroege mier
gister zag ik
door de ruit aan achterkant
het uitzicht op schitterende
gele narcissen
zij hadden al vroeg
mijn achtertuin…
perspectief
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
722 ik vergeet maar die galm
van de gebroken snaar
het was de geknapte halm
die zolang de hoop vertolkte
ach, ik laat het gaan als een walm
uit de laatste kreet die nog kolkte
in wat leek als een oeverloos geluk
een blindstaren op klavertjes vier
de storm van gedwongen naaktheid
naderde plots als een hongerige gier
mijn afgehakte handen
eens…
Het einde van de gokziekte
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.943 De euro's gieren door mijn keel
al zijn het er niet meer zo veel.
Zenuwen knopen vast in maag
en bier schuimt kraag na kraag.
Zo schijnrijk als adellijke telgen
zoek ik troost in het zwelgen,
klop middelen op die ik niet heb
en breng ze op tafel met schep.
Een allesbezielende inzet velt
de nederlaag van het eurogeweld.…
Aarde
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.402 Als kind al zocht ik u, mijn aarde, en wou ik
U kennen heel, uw hemel met zijn vieren,
Uw oceanen waar uw winden gieren,
Uw blank-zeilende wolk, zwerk zwart en rouwig;
Uw landen waardoor zilvren stroomen zwieren,
Uw bergen waarop hoge pijnen razen,
Uw weiden waarop wilde kudden grazen,
Die Mexicaan aan lasso medeslieren; -
En 'k zag u heel,…