183 resultaten.
Meer dan stof alleen….
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.149 Gelaten in het wachten, van
wie het stof wordt verstrooid,
waarmee de aarde is vernist, in
met levenshouding getooide mist,
verfrist de aangeboden beelden,
wind verscheurt de in zout vervilte
zee, verbleekt of kleurt de zon en
maan, naar gelang ze verder of dichter
bij ons staan, een belichaming van
troost, stuwt levenskracht van de
diepste…
ongemerkt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
679 verstorven loof
de solitair maakt blij, naakt als hij is
scherp afgetekend in de ruimte
doorzichtig als mijn haag
onthult hij rustig wachten
op leven van de koude grond
haast onbespied komt 't licht
in dit seizoen aan randen
van de dag naar binnen
boven het stoppelveld
hoor ik de late ganzen
hoe tegenstrijdig merk ik nu
de levenskracht…
Aardappeleters zijn wij allemaal
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
560 Laat de aardappel ons leven blijven kruimen en
ons levenskracht geven die trouw
meegaat met onze tijd.…
In de boom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
291 Op de verminkte zijtak
hoef ik me niet te laten
bedwelmen door de hars
om overal in de boom
de mensenschemering
te zien, hun kabels
door de wortels heen
gehakt, hun kunststoffen
uitgezaaid in de aarde en de zee
en om het huilen te horen
dat in mijn adem stokt
het verdriet om het negeren
van de gevolgen van wat we denken
nodig te…
Niet Verwachtend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
929 Langzaam sluit het water om me heen
O waar ben je nou, ik ben zo alleen
Alleen mijn levenskracht houdt me op de been
Niet verwachtend
Wachtend
Met de kou om me heen
De zon straalt zijn warmte om mijn lichaam heen
Samen in de zee zijn wij een
Daar ben je dan de stralen van de zon brachten jou mee
Niet meer verwachtend
Wachtend
Waren…
- Vergeten Tijd -
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
701 traditioneel van dagelijks eigen leven,
waar bleef het onvoltooid verleden
met zijn herkenningspunten
opvallend geestig,
origineel en levenskrachtig
tot progressieve lievelingsversen
van hedendaags vergeten tijd
met kunst verweven...…
Winter in een brief
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
636 komen
stilte houdt zich vast aan mijn eenzaamheid
ik droom tussen het zwijgen van antwoorden
alsof ik een landschap ben in de tijd
mijn rivieren meanderen in ratio
mijn humor drijft in een kano op zee
ik luister naar muziek op de radio
melodie neemt mijn gedachten mee
naar ooit in de nacht, na een witte kerst
toen we beminden , alle levenskracht…
Maria van Magdala
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 Het amalgaam van heel je levenskracht
werd door Zijn tederheid tot licht geweven
tot er een einde kwam aan boze macht –
je werd jezelf ten diepste weer gegeven.…
De schone slaapster
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
608 Verwelk niet voor de morgen,
die een nieuwe levenskracht
in zich heeft geborgen.
Die een paar lippen naderbij
brengt tot een opwekking
waar ontwaking wenkt.
Die zoeken en zoenen.
Die rozen ontgroenen.
Die leven inblazen met
een nieuwe spirituele vlam.…
Lenteverlangen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
577 ik verlang naar
lieve lentekleuren
als d’ aarde ligt
troosteloos en zwart
ik verlang naar
zachte en zoete geuren
die mij hoop geven
en levenskracht
ik verlang naar
de eerste zonnestraal
die de natuur met
warmte overspoelt
naar een hemel
helder en klaar
die mij ’s morgens
blij begroet
waar eens een veld
vol maïs stond
ligt dor…
LENTEVERLANGEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Ik verlang naar lichte lentekleuren
nu d’ aarde ligt troosteloos en zwart
Ik verlang naar zachte en zoete geuren
die mij hoop geven en levenskracht
Ik verlang naar d’ eerste zonnestraal
die de natuur met warmte overspoelt
naar een hemel helder en klaar
die mij ’s morgens blijde begroet
Ik verlang naar vogelzang in de vroege
ochtendstond…
BLIJ GEZICHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Het korte geluk, dat hier wil opdoemen
stroomt door de sterke voedende nerven
van de boom, die zich levenskracht laat noemen.…
notenbrood
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
620 zoete zomer snel bederft
een laatste liedje door de luchten driegt
alvorens hij gehaast weer verdertiegt
en herfst zijn klauwen in de aarde kerft
mijn liefste wandelt graag stil aan mijn zij
terwijl hij glans geeft aan de bladerdood
en goud weeft door het blozend appelrood
hij heft de hoop als vaandel over mij
mijn liefste maakt mijn levenskrachten…
Mooie dood
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
752 Hij droomde, dat het met 'm ging gebeuren
en dat des nachts z'n levenskrachten staakten,
zodat-ie vredig als een lijk ontwaakte.
Wat zouden zijn familieleden treuren!
Al was Jan Jaap bijzonder levenslustig,
hij bleef maar van dit schone sterven dromen:
zo 'n levenseinde leek 'm heerlijk rustig.…
De L staat voor leven,lijden en liefde
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
841 Het is voor altijd
Het is voor de eeuwigheid, zoals tranen worden verdoezeld
Zo worden gevoelens verdoezeld
De kracht van een plant in de bloei is meer dan leven
Het is pure levenskracht
En licht....…
Maria van Magdala
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
577 Het amalgaam van heel je levenskracht
werd door Zijn tederheid tot licht geweven
tot er een einde kwam aan boze macht –
je werd jezelf ten diepste weer gegeven.…
DRACHTENS FLUISTERING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Een hechte rij beuken blaast luchtig en zacht
reine adem over vredige graven,
wil de Burgemeester Wuiteweg laven,
geeft gemoedelijk vloeiende levenskracht.
De luchtstroom uit dicht lover houdt steeds wacht
bij huiskamers en werkgrage zalen
vol mengeling van allerlei talen,
die geheime spraak of openheid betracht.…
Canadese dichteres
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
490 Je eenzaamheid verteerde je levenskrachten,
je had geen puf meer voor een blij gebaar,
je vreesde vooral de poëzieloze nachten,
waarin je uiteindelijk bent gegaan.…
Een veel te korte nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 De aandrang om te geeuwen en het gapen,
de rampspoed na een veel te korte nacht,
‘t beroepen op de laatste levenskracht
om ’t eigen lome lijf bijeen te rapen.
Maar goed, het valt toch ook niet te negeren:
dat geeuwen doet zo nu en dan wel deugd,
breed gapend al die kaakspieren masseren
bezorgt een mens genot en levensvreugd.…
Meer dan stof alleen.….
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
445 Gelaten in het wachten, van
wie het stof wordt verstrooid,
waarmee de aarde is vernist,
met levenshouding getooide mist,
verfrist de aangeboden beelden,
wind verscheurt het zout in een vervilte
zee, verbleekt of kleurt de zon en maan,
naar gelang we dichter bij het licht
gaan staan, de belichaming van
troost, stuwt levenskracht van…
SCHILDPAD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 Heerlijk soezen in de zon, lui en roerloos:
nieuwe levenskracht stroomt mijn pantser in,
geeft voor komende uren goede zwerfzin,
flink voortgaan bij rustig weer of windhoos.
Daagse bezigheid duurt een hele poos.
Moeizaam gaat de wandeling in het begin.
Eerst valt het lopen zwaar, klinkt dan vol gewin.…
herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 de herfst roept zacht
het is tijd voor vertrek
ieder blad verkleurt
elke op eigen manier
de wind komt fluisterend
met stormkracht soms
ze dansen en zweven
hun kleuren strooiend
als lotgenoten vallen ze
soms samen één voor één
elkaar vluchtig ontmoetend
op hun allerlaatste reis
in veelkleurige tapijt slapend
verliezen zij hun levenskracht…
ROUW EN VREUGDE
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
350 Ergens in het woud van Brabants Langstraat
straalt vol jonge levenskracht een ruim rijk
van heideveldjes tussen den, beuk en eik,
dat door bloesem verblijd de Lente in gaat.
Om een kleine wei beschermt een groene dijk
van gekapte takken opkomend zaad
tegen elke aansluipende veelvraat:
haas en ree dubben even, nemen de wijk.…
Adembenemend panorama
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.026 veertje
door het tijdloze
gegeven moment
uitkijkend, verlangend
Ontwaakt de dag
en reikhalzend licht
streelt warme gevoelens
intens vreugdevol
als goudvlokken sneeuwen
en een regenboogkrans
de hemel vult
Ik adem diepe geuren
proef de dichte stilte
die zich opent
in een adembenemend panorama
omgeven door herfstbladeren
stroomt levenskrachtig…
Gij hebt uw Geest
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
712 Gij hebt uw Geest, uw vuur gegeven,
uw Adem en uw levenskracht,
maar waar is nu zijn gloed gebleven,
zijn laaien waar ons hart op wacht?
Wij zijn vermoeid door zoveel zorgen -
geblust, getemd, uiteengegaan,
wij wachten op een nieuwe morgen
waar Gij ons weer rechtop doet staan.…
Seizoenen vol hoop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
470 bomen
de velden leeg en dor zelfs mistige horizon
in mijn brein slechts verlangen naar de zon
wanneer zal ooit het nieuwe leven komen
maar in mijn hart vonkt stil het hopend vuur
dat straks na rusttijd onder witte deken
kiemkracht en herleving van nieuwe natuur
tot explosie komt als de kou is geweken
dan toont de wereld heel haar levenskracht…
Het zomerseizoen met zijn zonnezoen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Het zomerseizoen met zijn zonnezoen
gaf mij onverdacht nieuwe levenskracht.
Ik ging zoals de bijen van bloem tot bloem.
Geluk gonsde in mij om het intieme bijengezoem.…
winterleven
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
9.784 Dan zal weer alles groeien, met nieuwe levenskracht,
gaan duizend bloemen bloeien, en ver is dan de nacht.
Wat dood lijkt draagt het leven, het duister ’t ochtendlicht,
en houdt met kracht ons streven, op vreugd en liefd’ gericht.…
Levenslust
poëzie
3.3 met 18 stemmen
4.709 Levenslust is ’t ware leven,
Is het liefelijkste goed,
Dat de lachende aard kan geven
Van haar weelde en overvloed.
’t Is geen trek der dwaze zinnen
’t Jonge leven te beminnen:
Levenslust is levenskracht;
Levenslust is vrolijk strijden,
Hopend en geduldig lijden –
Is een kinderlijk verblijden,
Dat de Hemel tegenlacht.…
Een levenspalet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Geeft een gegraveerde steen ons beelden,
iets van vrede 'n geboetseerd herinneringslied,
er zingt dagelijks met plezier nu een merel hier,
met verwondering die ferm levenskrachtig kan zijn,
echte troost mag geven bij nasleep en zielenpijn
Welk einde is toch ook weer anders een begin,
een zin bevrijdt van alle gedane moeite en druk
verwondering…