Alle inzendingen over stekels

155 resultaten.

Sorteren op:

Heemtuin

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 676
Zoek een plekje in de heemtuin op het gras, let maar niet op mijn gelaat, uiterlijkheid lijk ik anders, ben wat stekelig behaard, als u mij uw hand toereikt moet u niet schrikken het geeft misschien een vreemd gevoel, het is niet wat het lijkt, daar mag u niet van schrikken, van inborst ben ik zachtaardig en fijn besnaard, als je me…
pama24 mei 2010Lees meer >

Mijn gevoel.

hartenkreet
0.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.451
Ik zal sterven als een dier Ik vlucht de bossen in vol dorens en vol stekels. Een bos donker en zonder eind lijkt het wel. Waar alle lichtjes verdwijnen. Ik neem geen mensenvrouw mee. In het bos vind ik mijn kruisje.…
cornil21 juni 2011Lees meer >

Vijftig jaar individu

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.402
persoonlijke geschiedenis van vijftig jaar individu gaat in filmische beelden tijdens jouw verjaardag aan jouw gedaagdenveld voorbij je proeft genegenheid bij vreemden die op vrienden lijken je voelt afstandelijkheid bij verre familie die ooit dichtbij was als een eenzame egel onder dwalende najaarswolken bescherm jij jezelf tegen stekeligheden…
mobar15 oktober 2012Lees meer >

Lofzang op de lange adem van morele waarden

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 474
Is jouw talige rede een litanie voor het oor de stekels van de oorlog een doorn in het oog? hebben dode strijders woonplaats noch boog wat leren we van jouw hartstochtelijk betoog? Zijn het jouw woorden herhaald en geslepen die bezield over verbinding spreken?…
J.Bakx14 november 2025Lees meer >

Bij de Beelden aan Zee

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
Jij dan onhoorbaar naast me komt zitten en 'k, onverstoorbaar lijk, 'k mijn hoofd op je schouder vlij, mijn arm om je rug Zullen we wat op strand gaan liggen, vraag je Zoals jij dan ligt met je hoofd op mijn buik, 'k jou gebruik om je oren, je stekelig haar, je denken te masseren we wegdromen in zand en een weten van glinsterend…

Zomeravond

gedicht
3.6 met 104 stemmen aantal keer bekeken 49.800
In de schemer zit nu een kleine egel met zijn mooie stekels eenzaam in het gras. Het gras wacht op regen. Geen takje beweegt er. Luister naar de merel, hoog op ons dak. Avond vol verlangen. De maan maakt zich klaar voor de nacht. In de avondschemer komt strakjes onze egel nog een egel tegen, liefkoost haar vacht.…

Mijn morgenstond?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 381
hoog opgeheven tot op het punt waarin mijn fantasie buiten mijn verbeelding stapt Ik wil ontwaken, maar dan zal zij de balans verliezen waarna ze weg zweeft uit mijn archieven als paradijsvogel met een roos in haar mond en ik achterblijf met een gevoel van waarin mijn kleuren verbleken maar met hoop dat haar stekels…
Pama21 oktober 2019Lees meer >

Kierkegaard

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 468
Niet zij, de Noorderlingen Belcampo, het nihilisme en niet te vergeten die vurige stekeligheden van W.F. Hermans met zijn anglofobe uitweidingen in zijn Sadistisch Universum hoe memorabel, hilarisch ook - O neen!…

het gaat weer vlinderen

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.767
spijsvertering je bent er mooi klaar mee lieve hemel bewaar me let eens op de dames met teer gevoelsleven veel liefde te vergeven die krijten 't weer uit de eerste heeft er één tegen Allerzielen zie je de laatsten erg laat aan de rups gegaan geven doorgaans vrij baan aan de fluwelen dagpauwoog de vrouw wordt netelig haar buik binnen stekelig…

bidsprinkhaan

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.244
schijnheilig met fatale vangarmen jager van de tropen bij vlagen kannibaal wiegend op lenige poten fopt en tergt hij de hagedis voelsprieten op een wendbare kop ogen meten de diepte van het veld tasten alles af wat dichtbij beweegt vaak roerloos in zijn schutkleur soms waggelt hij en wordt de trillende tak, de doorn in de wind stekels…

Paardenkastanjes

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.035
Als in de herfst de kastanjelaars langs de laan naar school hun vruchten losten stekelige bolsters glanzend gladde paardenkastanjes, vulde je je zakken. Op de speelplaats gooien en stampen tot de surveillant op je afstevende en je streng berispte je hele voorraad afhandig maakte.…

De glimlach in de morgen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 577
Net ontwaakt, slaapdronken ogen vouwtjes en kreukels in wangen, een half verborgen gaap achter de hand de tuindeur open blote voeten dansen in het vochtige gras nog wat bedauwd de morgen zon piept door de wolken had hij net de maan gekust de rozen zo juist ontloken waarvan de doorns stekelig en uitdagend staan alsof ze haar zeggen raak…

EEN ETS

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.742
het landschap zonnig zag; Een middag, dat de lucht gestapeld lag Vol donkre donder-wolken, en 't kind mat En drensend voort moest over 't zandig pad Met in zijn oogjes stof en spinne-rag; En in de spoortrein met zijn moeiheid vocht En de oogjes dicht-kneep voor het schelle licht;- Dan thuis komt en naar bed gaat en dan droomt Van stekelige…

Wij waren geheim

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.530
We wisten alles van stekelbaars en salamander, verschansten ons achter een groenblijvende haag. We waren geheim. In de avond lagen we op nog warme tegels, keken naar parende libellen. De geur van kamperfoelie drukte ons plat tegen de hemel. Orion prikte de nacht in onze vingers. We werden moe.…

Co & Vid

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
Ik zag hen in de Rue de Madeleine Co, een klein Chineesje, virulent, Met naast hem, stekelig en heel vileine Zijn eega Vid, wat bleekjes bij haar vent In 't uur der wake hadden zij geen keuze Dan paarsgewijs, doch op voldoende afstand, Hun arbeid te verrichten, malicieuze, Het zette hoogbejaarden aan de kant De immanente impact vulde gaatjes…

Vooroordeel?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 658
Zoek een plekje in de aardstuin op het gras, let niet op de rariteiten in gedrag en uiterlijkheid, ik lijk wat anders al ben ik stekelig bebaard, maar van inborst ben ik fijn besnaard, als je me wil leren kennen op den duur integreer naar jou als goede buur, zal niet weglopen van geaardheid of geboorte grond, achter muren wortel ik niet…
Pama21 oktober 2019Lees meer >

Zomaar een woensdag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 409
ja waarnaar Op fietspad tussen struikgewas liep je voorop met flinke pas, keek naar 't asfalt, gras de pollen en de kuilen Terwijl ik weer verten watertjes zag, paarse stekeligheden, groot en ruim hoefblad, vogeltjes hoorde, tussen rank riet.…

We noemen hem Kees VI

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 328
verwachtingsvolle gedachtes die hij vaak heeft gehad zelfbedachte antwoorden waar hij het mee deed avonden vol verlangens bleekjes verdicht in rookwolken met nevel gevulde glazen zoals jazzblazers dat razend konden van maat wisselen rondgebreide dwaze bedenksels stekelige heksenafrekeningen beledigingen aan adressen en nog…
Sjors Boesch22 november 2025Lees meer >

Van knop tot bloem

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.011
warmte opgepakt waardoor haar eigen wortel aan kan slaan hoe zeer de doornen aan haar prikken zij hakt ze af en gooit ze op de grond ze laat zich niet meer door hen verstikken ze hebben haar lang genoeg verwond zonder de doornen gaat het groeien beter ze ziet ze liggen maar het deert haar niet ze heeft het altijd wel geweten het waren stekels…

nazomerdag

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 747
weelderig, met witte margrieten, in het kleurig bont, van korenblauw tot distelbol, zo donzig blond midden in het veld, in rozerood staat kruidig de zuring, op lange steel met bloemenpluim, daar rondom heen vliegt blauwig groen, doorzichtig een waterjuffer heel voorzichtig verderop in wilde orde, omgord met ruigte, staat gewapend met stekelige…
lijda17 augustus 2010Lees meer >

Slokop....

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
Het eerst naar binnen moest die kop, dan vormden stekels geen gevaar. Want als het andersom gebeurt, dan “kriebelt” dat ontzettend raar… Een bult verscheen er op zijn keel 't was de baars, al richting maag. Het slikken werd 'm haast te veel, toch gleed die buit gestaag omlaag!…

De tuin der zintuigen

gedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 10.584
voel je de champagneblaadjes van de rozen de stekels in je vingers, de druppels over je rug voel je de beweging in de lucht het ruwe hout van de hekken?…

Gebeten hond

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 371
na de beet in het been van mijn Eurydice stierf ik als Orfeus wel duizend doden het gif greep als vuur razendsnel om zich heen een rat beet zijn staart af benam mij de adem een sidderaal woelde door vademdiep water en door de magisch halfduistere schemer vlogen vliegende honden duizenden kalongs een komodoveraan zette zijn stekels…

LENTEREGEN

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.452
D'aarde dampt van stekelig hittegenot.…
ORFO8 maart 2005Lees meer >

Bramenpluk

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
Na de stortregens van de afgelopen dagen ging ik bij de eerste zonnestralen op weg naar de bramenstruiken in het Goudse Hout, ik vulde mijn emmer braam voor braam, bezeerde daarbij mijn armen aan de grote en kleine stekels, bevlekte mijn broek en moest achterdochtige blikken weerstaan. 'Bent u de sloot overgezwommen?', vroeg een oude man.…

Gewone plataan in zomergroei

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 332
Zomerlicht valt stil plataan draagt ronde vruchten groen ademt zacht mee In het stille dragen van je ronde vruchten voel ik hoe de zomer zich langzaam ontvouwt, hoe elke stekelige bol een kleine wereld bewaart waarin mijn aandacht rustig mag landen.…
CB8 augustus 2026Lees meer >

Pino Silvestre

gedicht
2.4 met 77 stemmen aantal keer bekeken 41.353
en niemand stoot dwars door de takken vanwege z'n hachje, want ieder verkiest in de nacht liever zijde dan stekels. Dus ben ik de fakir te rijk met mijn Pino Silvestre. Rivalen hoef ik niet te vrezen noch zingende zagen.…

Roos der rozen

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 611
Totaal vergeten ben ik je stekelige zelfverdediging, je bloedrood omhelzen is dom en onstuimig naïef. Mijn mooie Baccara roos, je doornen, mijn pijniging, ootmoedig beken ik, ik heb je toch zo innig lief. Druppels bloed in helder water, jij blijft me de baas, jij alleen nu, schittert, mijn onvergetelijke troefaas.…

dadaïsme

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
toonbeeld troonrede rol functie interpunctie klank stem lavendel lendenen dirigent agent gent zendeling missionaris minnares kardinaal kangeroe goeroe wapenstok stokvis vrieskist sierstrip prikkelbaar stekelbaars lawinegevaar vermicelli celloconcert hotelbed nachtkastje vegetatie generatie ratio emotie evolutie revolutie ovulatie…
jchoogduin2 oktober 2021Lees meer >

Bloedstreep

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 432
Heel stekelig, zijn distichon - pikant Niet lang geleden liep het uit de hand Wat deed men toen? Men schreeuwde moord en brand En beet bij Srebreníca in het zand Dat was me dunkt een teken aan de wand Zelensky is bij Brussel aangeland Maar Servië voelt men nog aan de tand Zelfs Bosnië is nog geen Navoland...…
Maxim6 april 2024Lees meer >