Alle inzendingen over roepen

1728 resultaten.

Sorteren op:

Vliegen als een vogelbekdier

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.117
voorhoofdsrimpeling op mededeelzaamheid terwijl hij niets te zeggen heeft Zinnelijk neuriet hij een liedje over luidop gapen in gezelschap wat onzedelijk is maar de eerste maanden toegestaan Na jaren is zijn stem verdroogd en dichtgeslibd zijn mond, hij bivakkeert op buitendijkse gronden waar wonderlijke vogels snateren, roepen…

mijn gebroken armen

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.082
gewag ziet helen alsmaar mislukken waar geen leven is, daar verschijnt de dood in alles wat de ander niet meer herkent zelfs de zeepbel licht en dromerig van aard draagt het gewicht van lood en met de weg naar het licht ben je niet meer bekend althans zo kruipt de schreeuwende stilte dolend voort je hoort niet meer mijn roepen…

soms

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.949
in mij wordt en ver daarbuiten stil wordt ruik ik geuren van gisteren proef ik de smaak van vroeger van veilig warm en heel dichtbij en zie ik weer de plaatjes op de muren die er eigenlijk niet waren en voel ik de pas gestreken lakens met de geur van mijn moeder hoor ik de auto’s op de snelweg met de vogels daar nog voor en de roep…

O woordjes mijn...

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.492
En zó ook nu, nu ik u murmlend roep, Komt gij rondom mij fladderend zo zoet, Mijn lippe' en wangen strelend, lichte troep, Als werd gij altijd uit mijn hand gevoed, En toch, och alle menschen konde' u lokken Maar enkelen, wie gij laat zó met u jokken.…
Hein Boeken23 oktober 2020Lees meer >

Negentienhonderdveertig - vijfenveertig

netgedicht
4.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.317
Wanneer men een hele wereld ten grave draagt weerklinkt ook niet meer het roepen van de doden. Het kerkhof, door distel en brandnetel belaagd, weerspreekt snel de term 'onder de groene zoden'. Hier heeft de stilte zò de overhand, lieve Heer, dat men zelfs niet Uw taaie tijd voortschrijden hoort.…

Aardse bodem

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 921
de ganzen roepen in hoge V-vormige vluchten, verbinden een ieder die luistert en tuurt, met de eeuwige oertijd van zomer en winter, steeds weer naar omhoog kijken dwingen ze af, terwijl op de grond rottend blad van populieren een zwaar herfstig parfum afgeeft, in ijle geuren, heldere manen overwinnen nu het bleke zonlicht, dat wikt en vecht…
Tjoke4 november 2007Lees meer >

Terekruiter

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 953
wie ze bij ons ziet heet spekkoper een vogelaar kiekte er in huizen eentje die ernaast bleek later een drieteentje ook geen stelt maar strandloper roepen die tsjwik tsjwik tsjwik dududu dududu kenmerkt terekruiters meer half tureluurs half bosruiters hun borst laten ze voorover hellen om achter insecten aan te snellen ranke ridders…

later is nu

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.070
weer twintig en er is geen leed de dagen lachen de jaren uit later is een laan met duizend bomen leven met jou is alle dagen feest elke dag verpakt in blauwe strikken en je lach bleef altijd schijnen verlichtte mijn weg warmde mijn borst leven met jou is alle dagen feest de hele wereld mag het weten schreeuw het maar van de daken roep…
rietvr14 februari 2008Lees meer >

Non omnis moriar

gedicht
3.5 met 31 stemmen aantal keer bekeken 15.449
Zo wijs ik soms mijn kleine zoon des avonds op een fonkelend verschijnsel en roep: O Venus, felle star. Hij corrigeert mij wel, maar geeft het later toch misschien weer door. Het lijkt zo'n magere troost, te bedenken dat lang na je dood een jonge vrouw een woord van jou nog op de tong kan nemen.…

Nog één keer je stem

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.489
jou wissen oh kijk, daar komt je trein… Deze vriendschap was voor even we passen gewoon niet bij elkaar ik kon jou echt heel veel geven maar dat was niet genoeg blijkbaar Veel gedaan en veel geleerd ik laat je nu met pijn weer los we hebben alles geprobeerd mijn sleutel niet langer aan jouw bos De trein is nog zo goed als leeg ik roep…

Wanneer je de pijn niet meer voelt

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.179
Maar weet dat ik jou mijn glimlach wil geven, weet dat ik nieuwe woorden voor je wil zoeken, weet dat ik dag na dag jouw naam zal roepen Weet … dat ik van je hou.…

En de branding

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 895
Woordeloos kun je alles roepen Want de zee begrijpt je kreet, praat slechts met de winden En de branding, ach die weet…

Verliefd

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.240
gezwicht het bankje in het perkje witte madeliefjes in het gras kleine kaarsjes in ons kerkje ontbranden vurig wat al was twee handen warm gevouwen geaderd, koud zacht blauw zullen morgen samen bouwen aan cliché ik hou van jou mijn gisteren wordt jouw vandaag toen ons springt over in nu wij de wijzers tikken ietwat traag als ik roep…
metha24 mei 2006Lees meer >

De profundis

poëzie
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.156
Mechelen of Groenendaal die na de schilders de roem van Vlaanderen over de grenzen dragen Herkennen zij in ons hun maats der volle maat van slagen Zien paardenogen aan wier staren het denken om het leed verglijdt in de verte de ster die ons niet begeleidt Om de geraniën die aan de vensters onzer hoeven God roepen…

Onwetend

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.444
Er zijn tijden Vraag mij niet wanneer Dan voelt het leven zwaar In die momenten Weet ik het niet meer Ben ik het fijne even kwijt Niet zo snel het antwoord klaar Twijfels in het heden en verleden Anders zo normaal normaal Onzeker over zekerheden Zaken die vanzelfsprekend leken Waar ik nu zomaar om maal Roepen zoveel vragen op Heb ik goed…
Hookie27 oktober 2009Lees meer >

Sta op mijn lief...

hartenkreet
4.5 met 47 stemmen aantal keer bekeken 1.550
Laat mij wentelend schuilen in de armen van mijn dragende wieg tot de eerste zonnestralen van 't ochtendgloren priemend het gordijn doorboren en lonkend roepen: "Sta op mijn lief...!"…
Katty15 november 2009Lees meer >

Deze oudheid

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
Terug naar het verleden, naar de bouwmeesters van tijden die de verbeelding te boven gaan, maar die roepen om aandacht, die geestelijk ons meer nabij zijn dan ooit tevoren. Het verleden is niet vast te houden, alleen in de ziel liggen mooie, dierbare beelden.…

Rebecca

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 633
gevlochten in de staande avond draagt zij mijn witte huid, het rode haar naar dageraad in mandoline krullen een vleugje naam van gospels en geloof als ik haar roep ze lacht oneven ronder dan het hart van hem de strak gespannen baskast van zijn stem zingt hoger door als ik erken, zij is een winterkind van keer op keer en laagjes liefdessneeuw…
Rachel21 februari 2010Lees meer >

Een ware nachtmerrie

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 635
Ze roepen om bomen van gewoon formaat een langere lente dan de vorige vooral om zomers en picknickmanden. Hoe laat je de rest in witregels vergeten. Hebben alle partijen vleugels en zij enkel vlerken?…

eenzame dromer

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 622
ik duik in jou, mijn dichter en waan me even je minnares op lippen zonder spreken een eerste geliefde bemint je niet beter zoals ik je stem onder het licht van begeren de roep naar geluk, het vragen naar’ t schoonste je aanraking zo zomers en teder ik murmel je ’s nachts in de lucht van mijn longen, kruip in je woorden om de…

Glazen dak,

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 811
wat ik niet kan kweken, niet kan vangen, niet kan vergeten schrijf wat niet te raden is, begrijpen om zelf maar te weten, schrijf over wat ik niet omhelzen kon, verwennen of verwijten, schrijf over verwildering, betreuren van herinneringen, schrijf in dromen die nog zullen komen, schrijf in zwart en wit, beschrijf het zingen in het roepen…
pama9 juni 2010Lees meer >

Verloren...

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 624
Wanneer ik je riep, hoorde ik jou roepen; boven mijn eigen stem uit. Telkens wanneer ik je riep overstemde je mij met jouw eigen eindelose verdriet. En ik, ...je zag en hoorde me niet.…
Nicoline23 november 2010Lees meer >

De terugkeer van de koning (deel I)

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 562
(proloog van een epos in 4 delen) O, koningstroon van zilverschoon wiens plaats is lang verschoten De bladeren liggen in het rond gevallen van de bomen Wel stratenlang luidt weegeklaag De roep om lichte dagen Zijn krachten die men putten kan voldoende om te dragen?…

TITANICZANG

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
Moedig springende maat luidt op haar best, versmelt zich met geestelijke stem, verzacht het benauwde én hoopvolle gejacht, dat door bevelende roep wordt geprest. Het vaartuig staat steigerend in de zee. De spelers verdwijnen; hun wijs zwijgt voorgoed.…

NACHTEGAAL

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.318
Hoor het verheven roepen in het dagen, Nu er de nacht nog is, de geur'ge, zoele, Overal-stille nacht; door 't wellend, zwoele Gefilomeel, dat donker is als klagen. - Nu tjuikt het henen over lage hagen, En slaperige keeltjes komen joelen: Zo op een meer veel scherpe zeiltjes kroelen De dag gemoet, de dag met al haar vragen.…

BETHLEHEM

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.297
Smakeloos werk én verfijnde kunstschat roepen zoekende gelovigen tezaam in winkels en kerken vol grote faam. 't Geweldige heeft een onaantastbaar "wat?" Mocht hier toch de verstilde stem klinken van de bouwvallige stal, nietig en oud, die vele eeuwen her reeds moest verzinken.…
Han Messie21 november 2012Lees meer >

Inspiratiebronnen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 527
Hier stroomt mijn bloed vol inspiratie hier hoor ik roep van de natuur geen andere omgeving biedt mij compensatie hier hoor ik thuis, heel mijn levensduur.…

Maïs

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.309
Ik roep ze op in al hun pijnlijke details (Breng terug! Rechtop!) en laat ze daarna Los! Af! Liggen!, waarna ik me uitstrek tussen stengels, afgebroken kolven, me afvragend welke gedachten ik in plaats van die teleurstellingen indien alles me steeds voor de wind gegaan was: mogelijk geen. Benauwend toch!…
Ruth Lasters12 februari 2014Lees meer >

Kliniek

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.059
Klinkt weer, ontroostbaar diep, verlangens roep? Roffelt fluwelig ver een spook-cadans? Wat wekt opnieuw de afgestreden troep? Verzet en aanval weten niet van wijken Nog krampt de hoop zich aan de laatste kans, Een ijle grens tussen twee koninkrijken.…

de vier gezusters

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
in hun voetstap blonk van mijlenver een kleine ster, beloofd door wat hun moeder hen vertelde simpelweg langs vele velden verwachtingsvol en onverlet wilde die ster slechts bij hen zijn, toen elk haar eigen stap in zilte pijn onzeker neerwaarts had gezet de één was doof en sprak geen woord ze sliep en had de roep der anderen nog niet…