1957 resultaten.
Blauwe bloes.
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.876 jij platina blonde poes
met je licht blauwe bloes
welke ik graag wil ontknopen
om mijn vuur op te stoken
je speelt met mijn zinnen
die willen beminnen
zet hormonen in bedrijf
in mijn onvervulde lijf
uitpuilende blauwe bloes
mijn wellust zoekt een smoes
mijn twijfel zoekt te lang
maakt mijn geweten bang
ik loop snel het steegje door…
Zachte dood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
965 Zonder twijfels over hun levenslicht te verhelen,
zie ik hoe ze op de stoffige vensterbank,
in groei achter, met ziekelijk gelaat
om hulp roepend zonder weerklank
in de volle zon liggen te vergelen.
Hier ligt een bewusteloos korps, daar
roerloos en stil een Siamese tweeling,
onderop een kloppend hart van steen.…
Een onkreukbaar geschenk
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.403 *Voor een vriend*
bij jou mag ik
weifelen, twijfelen
jij kent, bent het deelbare
in een woord, een gebaar
de bladzij uit een boek
van vele levensvragen
de kromme letters op regels
die we samen dragen
jij bent een geschenk
kleurig als de omslag
de band van vele delen
gespeld door een lach
de titel geponst
met een laagje goud…
troebel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
826 dit spiegelbeeld,
ik ken het nog niet goed
ik moet er zo aan wennen
het is niet ik,
zeker niet de ik van vroeger
mijn contouren,
ongemerkt weg gegomd,
in enkele halen
ik kijk naar angst
en twijfels,
ik kan ze bijna ruiken
ze zijn nu dichtbij
ze dringen zich weer op aan mij,
telkens als ik in deze ogen kijk
het is nu onvermijdelijk…
De laatste dagen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 teleurstelling
versus stille moed
voelde ik
in mijn grijze aderen
nog voor de nachten
bleef jij niet bij me
maar in de verte
stond mijn jas je goed
uit een donkergrijs verleden
had ik wol van ’t schaap
over één kam geschoren
zoals de zonderlingen
zonder adem
en was er geen excuus
om niet te herenigen
opnieuw beginnen
bij twijfel…
Vannacht*
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.905 Nog kijk ik naar de bron die twijfels voedt
over Uw goedheid, als U onverwacht
de kloof die ons scheidde, dicht met almacht:
een ster is het die mij U loven doet.
Ik zie licht, een stal. Een zwoegende vrouw
baart Uw zoon, in al zijn vorstelijkheid,
op wie ik in mijn doen en laten bouw.…
Horizon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
540 markeert de grens naar het niets
maar je geeft niets om de leegte
dit is ons liefdeshuis om in te leven
als omhulsel gebouwd voor ons bestaan
dit is onze danszaal onder een heldere hemel
je trekt de kleren van liefde
vol passie voor mij uit
terwijl de zon zakt
in jouw slipje
waar de maan klimt in jouw hart
zie je even voorzichtige twijfel…
het mat geslagen uur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
648 zou niet weten hoe mijn spade
je zou verbieden, je verankeren
aan het lot dat ons bindt, mijn liefste
ik sterf mee aan jouw keten
in twijfel hangt de herinnering
aan het heden; er is geen moment
dat jouw zijn zich niet
in mijn armen bevindt…
Mijn hart kent, went
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
603 in de stille deemster
fluister ik in woorden
mijn weifel, mijn twijfel
tot een ongeoefend lied
mijn hand penseelt dromen
nachtelijke werkelijkheid
een wonderster, zo mooi
siert mijn gesloten pad
ik ben ik
tot de morgentijd
mijn hart kent
went aan de tegenslagen
hoffelijkheid wint
overwint nonchalance
een hunkering lispelt
langs…
Kalahari
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
548 O kamertje, kamertje in mijn huis
Is er dan geen doorkomen aan
Waarom blijf je gesloten als een kluis
Mag ik dan nooit naar binnen gaan
De gang is een weg naar bestaan
Om woorden te zoeken, te blijven dolen
Want reizen is twijfelen, te denken aan
Wat onbereikbaar ligt verscholen
Het dorsten lijkt wel het doel
Niet slechts het water
Zo…
Westwaarts
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
664 Even wazig als het weer, kleuren
in besluiteloosheid en twijfel:
verzenden of verscheuren
het commando verschaft enkel hartzeer.…
zij in het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
480 nu ik de zon heb zien spreken breekt
de ruimte en huilt het gemis diep
gedrenkt in de plooi van mijn schouder, ik
zou het vluchten moeten staken doch
het ruisen van de vrije val langs
alles wat beneveld staat te schuimen
is de kurk die me vangt in het geweten
monumentale twijfelingen, gecorrodeerd
door tij en onrust hebben de taken…
Patience
gedicht
2.0 met 1 stemmen
3.837 Stak dan in dat andere
lijf en hoofd een vergelijkbare
twijfel en aarzel?
-----------------------------------
uit: 'Archaïsch de dieren', 2014.…
Wie is het?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Is het John senior ik twijfel,
is het dan junior? Ik weet het niet.
Zittend onder de grond, een weg
banend naar boven, grote hopen
in het gras. Ik zou wel eens willen weten
wie van de familie Mol het was.
Zie de grond, op en neer bewegen
ze laten zich niet zien.…
Stille krachten
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
496 Terwijl de stille krachten
het verleden laten smeulen
houden wij elkaar gevangen
in een negatieve spiraal
van lusteloze klachten
machteloze gevoelens
onvervulbare wensen
met ongetwijfeld twijfel
als wederkerend hoogtepunt
ooit waren we tijdloos
deel van de tijdgeest
nu eindeloos beperkt
door onze eigen geest
ons haperende lichaam…
De Eerste Preekstoel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
516 gezag
zijn stem klonk zacht
eerst waren het vrouwen
die juist uit angst
nog waren weggehold
zij mochten luisteren
naar die Goddelijke
woorden die klonken
op deze eerste dag
als muziek accoorden
na een al weer
een bange nacht
toch nog angstig en
van streek hoorde ze
de blijde boodschap aan
vechtend tegen tranen
en twijfels…
Wij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
827 Twijfels, pijn, blij, verdriet
Het willen lief hebben lukt me niet
Proberen en dan maar doen
Niet vals spelen, geen twee gezichten
Eerlijk zeg je,
dat is waar.
Wij zijn, is wel een soort van zwaar
Graag zien, graag gezien worden.
Moet ik kiezen?
Wat zal het worden?…
Begeerte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
552 het gemis dat snijdt, de twijfel
die vandaag vertraagt..
Nu ze elders zorgzaam is...
ben ik stuurloos en
recalcitrant
ken ik maat noch gebod
en neig ik,
niet voor het eerst,
naar gore misantropie.
Wat is ze gul, ze schenkt me
tijd en ruimte.
Tijd is een oceaan,
ruimte een vehikel
voor de man die begeren wil.…
Ik ben
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 Ik faal dus ik ben
Schreeuwde zij de wereld toe
Ze wilde rennen, dansen, springen
Maar haar benen waren moe
En ze viel en stond weer op
Maakte fouten, kropte op
Wat zij niet aankon en ze smeekte
Of de wereld haar vergaf
Want wij falen allemaal
Zei ze zachtjes en vol twijfel
Maar juist dat maakt ons zo mooi
Het maakt ons af, uniek en…
Novembergrijs
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
619 Met valse hoop als leuning
de regenboog beklimmen
kleur bekennen halverwege
achter je slechts branderijen
het klamme novembergrijs
hangt zwijgend om je heen
een vogel probeert z'n zang
maar verzandt in fluisterijen
twijfel belaagt het evenwicht
dat al vervaarlijk wankelt
daar donkert het grijs alweer
de dag vervolgt in somberijen…
Pot
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
547 TOP
staat er omgekeerd, maar bij die hint heb
ik serieus nog ernstige twijfels, ook
omdat ik geen Chinese lezer ben.…
Mij rücksichtslos doodt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
451 Wakker werd ik in de epiloog
Zwarte kringen, ogen schuw
terwijl ik immer eeuwig vrij was
trekt de tijd inmiddels aan mij
want deze wil, zonder twijfel slechts
één ding
Toekomstige tijd die mij rücksichtslos
dus echt zonder problemen doodt, daar
mijn bloed dus niet langer kruipt, alwaar
het zeker wel kan gaan
'n Bloedverdunner redt vooralsnog…
Donkere kamer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Angst, schuld, twijfel en verdriet,
huizen hier tot het jou weer vind.
Negeer de donkere kamer niet!
Laat blijven al wat hier bevind.
Ruim het, het brengt liefde aan het licht.…
Schijndood?
netgedicht
1.3 met 25 stemmen
430 handeling,
maar op die bewuste nacht niet
uit de steigers kwam, blokkade
door gêne en de schroom,
beperkt de wil om de ogen
weer te openen tot het licht
wordt, het onbewuste spreekt
zich uit wat eerder is geweest
moed ontbrak dus ik hield
de wakkere ogen stijf gesloten
om de imperfectie zich in beelden
bloot kon geven aan de twijfels…
de schimmen uit mijn wereld
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.478 ik heb ze in de hand
de schimmen uit mijn wereld
ze twijfelen aan m'n verstand
ze vreten aan mijn logica
ondermijnen het beslissen
ik ken ze nu en jaag ze na
ze streken neer als
vlinders na gevlogen vlucht
en paarden in de laatste zucht
hun wormen voedden mijn bestaan
ik liet ze in ontwikkeling gaan
tot dat hun vleugels zicht verhieven…
scherpte krast in het refrein
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.954 bassen dragen je geluid
voorbij de huizenblokken
geven ruimte aan je stem
die raakt met nostalgie
van zware kerkklokken
met vingers knijp je
in mijn maag en draait
de twijfels om in weten
haalt uit met vaag verdriet
dat ik niet kan vergeten
de toon vervloeit tot
woorden maar de beelden
komen niet, dissonanten
breken dan de melodie…
lente in een handvol pillen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
841 wat als de rolstoel
niet meer draait in
een kamer vol obstakels
als de koorts
weer naar je graait met
zijn vlammende tentakels
wat als de pijn
steeds twijfels zaait over
het nut om zo te leven
dan huil je in
je bed slechts toegedekt
met wensen en verlangens
en worstelt iedere dag
om de molenstenen om je nek
als bordjes te verhangen…
Jongere oudere
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
99 Je ziet jezelf weggedrukt
worden naar de marge
waar het verleden zich ophoopt
en over de rand wordt geduwd
Tastbare, ruikbare benzine
wordt verborgen stroom
en ook het nieuws stroomt
niet meer in vaste kanalen
De tijden veranderen
meer dan jijzelf, je doet niet meer
aan alles mee en gaat twijfelen
over oorzaken en gevolgen
Wie de dupe…
voorheen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
445 elke dag is het een beetje warmer in de kamer
die geurt in besloten kring
de planten krijgen water bij elke aanwezigheid
geen lucht, daarvan is niet genoeg
zweet staat op de muur gemaakt van
stof en stiksels
op verstomde kasten staan snuisterijen uit
zelfgemaakte landen
dieper dan een boom wortelen kan
klinkt hier schuld en twijfel…
gerijpt in stilte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
258 in de stilte van vele nachten
waar gedachten langzaam rijpen
als vruchten in het donker
onzichtbaar, maar zwaar van belofte
woorden dwalen, keren terug
schuren langs herinnering en twijfel
tot alleen het nodige overblijft
een kern, helder en stil
wat kort gezegd wordt
droeg ooit de last van tijd
van zoeken zonder stem
van vragen zonder…