1446 resultaten.
Verloren liefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
415 Onder de brede adem van de dag vertraagt alles,
alsof de wereld even terugbladert in zichzelf,
alsof verlies geen einde is maar een contour
die pas zichtbaar wordt wanneer je stil blijft.…
Zwevend op winden waait de zee door 't duin
poëzie
4.1 met 14 stemmen
3.053 Zwevend op winden waait de zee door 't duin,
En 't zout blijft achter in 't diep-koele zand;
Geen bloemengloed, geen groen van sapp'ge plant
Kleurt 't bleke egaal van vér-zichtbare kruin;
Maar 't water, neerfilt'rend, doet, tuin naast tuin,
Laaien van tulpenrood 't wijdvlammend land,
En ruist als bossen op, tot waar de rand
Vaal is…
Olga
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.428 Olga lachte ondeugend en lonkte naar Serge
Wetende hij was verloren door haar gefleurd
Vele mannen geilden zich op als zij blikte
Dan wel zij sensueel aan haar glas likte
Zij was een vrouw zoals mannen het wilden
Rondborstig slank en hoog in de heupen
Haar billen zichtbaar onder satijnen rokken
Bewoog zij ritmisch om menigeen te lokken
Maar…
De laatste anderhalfwereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 de opstand
van het vlees
komt langzaam
van de grond
het beest loeit
knort vergadering
uit niets gaan er
stallen in de hens
de oorzaak ligt
weer bij de mens
insecten virussen
bacteriën nog
nauwelijks met
het oog zichtbaar
geven infectiekans
tot de dood volgt
remedie is nog niet
gevonden geen winst
bepaald dus behandel-
nood niet…
Syndroom van Down
netgedicht
3.3 met 34 stemmen
3.223 Geboren met een afwijking
Zoals ze het mooi zeggen
Maar die afwijking kun je zien
En dat kun je aan de niet zichtbare
Nog proberen uit te leggen.
Ik koester de vriendschap met die knul,
Zijn ouders en zusje eveneens
Want eerlijkheid staat hoog in het vaandel
Dus gek of niet, Down of niet
Het is een vriendschap die je zelden ziet.…
Gesloten ogen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
940 De seconden tikken voorbij
Ik hoor licht getinkel met een hoge toon
Luister naar de vrede om me heen
Het lijkt hier zo gewoon
Explosies van ruziënde personen
De roodzwarte haat druipt van gezichten
De onzichtbare pijn die ieder heeft
Je durft er bijna geen woord over te dichten
Elke dag zijn het nieuws en de kranten
Vol van zichtbaar leed…
Rijmloos alarm
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.102 Een claustrofobische ruimte van een paar vierkante meter, aan de linkerwand een groen/rode knoppenkast met bereikbaarheids touwtje, een één-deurs linnenkast voor de zomer en wintergarderobe, aan de rechterkant een muur met uitsparing,waarachter de rioleringsbuis van de bovenetage zichtbaar leek weggewerkt.…
middaguur in Bardolino
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.087 lantarenpalen bengelen gedoofde lichten
en wijzers van kerktorenklokken hangen vast
in hun tijd. zolang zon, regen en wind het toelaten
wijzen daken alles terug; enkel de woorden
van doden spreken nog over huizen. de morgen
is de avond en de middag vibreert heet in de dag
de echo van stappen over houten bruggen
zijn het gefluister van bomen en zichtbare…
Villakind
gedicht
2.5 met 16 stemmen
8.389 Zelden wordt een meisje zichtbaar
en richt in ons vreemdsoortig
meelij aan om wat wij niet misdeden:
in niemandsland helpen wij haar te dragen.
Wij springen over sloten naar de toekomst,
want doorgaans hebben wij ons leven veil.
En niemand is gebleven.
-----------------------
uit: 'Gratie', 2002.…
Mistig dromen regenbomen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
661 De stadse parkrand
dampt het risico
drinkt uit de oude sloot
vochtlevende dieren
verschrikken verbazing
onder boze wolken, zou het God zijn
die moet huilen, of alleen maar ongeluk
dat niet kan schuilen, bomen buigen zichtbaar
onder regen met de voeten van de wind
alsof jij een nachtvlinder bent, je ademt
tussen mistig dromen, huilende…
Die arme oude clown
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
921 Zijn vrolijk geschminkte gezicht treurde zichtbaar van verdriet,
het traantje op zijn wang was wat hem die dag verried.
Maar amper kon hij de kinderen nog plezieren,
Was hij te oud, moest hij stoppen? Is hij overgeleverd aan de gieren?…
de noodzaak
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
880 afgeknepen kaartje
van die ene vriend
een afscheidsbrief
het papiervodje - de weg terug
wat draagkracht
dat in het donker schrijft
en tot het beest verweest
het zwarte gat
dat grijpende vingers heeft
het verschil tussen mens en dier
hij spiegelt zich nog even
veegt het bloed van zijn zoekende ogen
legt zijn pellende huid af, schilt zich zichtbaar…
Angst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 Toch blijft mij deze angst achtervolgen
Rillingen over mijn rug kruipen tot aan mijn nek
Kippenvel loopt van mijn armen naar mijn rug
De spoor van angst, duidelijk zichtbaar.
Ik moet vlug mijn angst zien te overwinnen.
Want de angst die ik maak en heb kan alles laten verdrinken.
We worden moe, we worden lui.…
VOLKEREN DES KRUINS
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.624 Ik wil ontvangen van de nacht en schemer,
En van de gouden ochtend het geheim,
Ik wil het nog niet zichtbare doorzien,
Ik wil doordringen dit oneindige,
Altijd wijkende, en fluisterende
Hoog mysteriespel, dat Leven heet.…
Met Kerst samen gelukkig zijn..
netgedicht
4.4 met 65 stemmen
3.306 Geef mij jouw hand in de groei van ons leven
zichtbaar achter de deugden van 'n enkel kind
dat zijn gedachten tot genoegen laat spreken
niet meer bedachtzaam maar enkel blij gezind.…
Blijf maar
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
945 ik word elders verwacht
op velden van eer
daar wordt stilte door mij gevuld
het steunt de wandelaar
als ik zijn ontzielde herinnering verzacht
en hij even geen woorden duldt
zie ook wel dat deuren
overal, ondanks diverse tinten,
zo grijs blijven kleuren
of dat het voorhang
de afwezigheid bewaakt
en dubbel glas
als het toneel wel zichtbaar…
Eens zal ik je weer hervinden.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 De duisternis gaf mij een hand,
je zonden zal ik blijven strelen, in het
transparante kleed van verlangen,
gaf je mij een laatste nacht
de afbeelding zal op het linnen
blijvend zichtbaar zijn,
je slagen beukten op de holle vaten van
beloften die te snel waren gemorst
met een vederlichte sleutel zal ik trachten,
de opening te hervinden…
De Gele Ster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
687 Ik ben zichtbaar van een andere kerk.
Ik ben een mens van een minder merk.
In de verte klinken de laarzen.
Het onrecht neemt mij straks te grazen.
Aan de hemel staat heel ver
Diezelfde gele ster.
Je moet heel goed kijken wil je hem daar zien.
Ik kreeg er de plaats die ik verdien.
Aan de hemel staat heel ver
Die zelfde gele ster.…
Wanneer pappa mamma slaat
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
706 De zon, te fel, te licht, maakt ons zichtbaar.
Paniek op mamma's gezicht.
Te laat. Ontdekt. Terug naar huis.
Je wilt niet maar je hebt geen keus.
Geen opties dus je gaat.
Dus knop om, gevoel uit, laat geen traan toe denkend aan wat komen gaat.
Het huis weer verwoest maar de schade valt mee.…
Eenling zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 mens als goddelijke gedachte
denkt zelfstandig te zijn
tot hij wakker schrikkend
zicht bewust wordt van de
onmogelijkheid van zijn bestaan
zich bewust wordt van de
mogelijkheid van zijn niet-bestaan
zich bewust wordt van het
wonderlijk onherroepelijk eindig-zijn
zichtbaar in het licht van het oneindige
dodelijk getroffen midden in het…
Als we vallen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 ze likken, bewieroken, decoreren, vleien, glimlachen,
dreigen maar geen mond is er ooit mee gevuld
spreken we dan geluk en van hoop
als we vallen voor de eindmeet
kussen we samen de sterren
evenals de kwast het nieuwe doek
ogen glinsteren, wangen blozen
eenvoudige waarde stijgt nu het moment
van bewieroken daar is, al is dit alleen
zichtbaar…
Het weggeven van andermans goederen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 ik kijk omhoog er hangt
een boog avondrood in de lucht
zo zoel en zacht, o wat een pracht
deze stille
vredige avondschemering
waar hooggezeten de zangvogels afdalen
langs twijgen glanzend in de avondzon
de hemelkleuren zichtbaar voor 't oog
in ziekte en gevaar
van het in nood verkerend leven, en het voelt
alsof alle troost is weggenomen…
Leunen op steunen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
704 je ziet mij wel denken
alsof ik aan iets aandacht wil schenken
maar zo zit het niet
het is een pose om te turen
kijken zonder het denken te sturen
leg ik het zichtbare in de luren
en droom van wat niet is
of ooit zal komen
is het een gemis,
kan ik het kopen of huren
daar ben ik niet uit
het hoort bij mijn kuren
en voel dat het is, zo…
Dikkere lagen van vergetelheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Wat wil tijd verdringen en toch
juist benoemen als iets waarin het
zichtbaar ook weer tekortschiet.
Zullen de roemers aan de lippen
van andere mensen gezet worden,
hun lippen ons als oude wijn genieten.
De stoelen waarop we zaten
zullen zij voortaan anderen
of juist niemand meer dragen.
Herinneringen en gevoelens
wellen.…
Winterse verstilling
hartenkreet
2.6 met 19 stemmen
511 Met lichte waas neemt ze afscheid van de andere
tijd uit haar leven en laat kleuren weer zichtbaar worden
Stad en land omgetoverd in een ongekende liefde en sereniteit
Het is de winterse verstilling, harmonieus verweven met warme klanken.…
Het zaad van Poëzie
netgedicht
1.7 met 29 stemmen
722 In de stilte tussen gedachten
vind ik wortels, die zich diep verankeren,
nog niet zichtbaar, maar al richting geven aan mijn
levensstroom en mij herinneren aan wat ik te lang heb laten sluimeren.…
Bijenkorf deel 1
netgedicht
2.2 met 154 stemmen
375 nog steeds stroomden
mensen naar het plein
dat gonsde als een
bijenkorf in vol bedrijf
met raten waarin alle
doden in de meest
vreemde houding lagen
op hun weg uit paniek
het bleek een catastofe
van ongekende omvang
door zuurstoftekort pulserend
in een kring door onbekende
oorzaak zich verwijdend
en weer verkleinend zonder
zichtbaar…
In het ritme van een roos
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
393 Het zachte rood in half
schaduw herinnert me eraan dat niet alles
tegelijk zichtbaar hoeft te zijn. Sommige delen vragen om
beschutting, en ik leer dat dit geen tekort is maar een wijze vorm van zorg.…
onderweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
375 een karikatuur van mijn wezen in de groei
en als ik dat alles teneinde heb verzameld, zo is mijn wens
worden mijn innerlijke beelden bijeengehouden
in een enkele mateloze ronde boei
veel kleurig dat wel met soms een zwart gedeelte, ook als een part
hij die ik dan ben kent geen onderscheid meer
tussen man of vrouw en natuur. al dan niet zichtbaar…
Gesprek over werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
216 Een gebouw glinstert in de verte,
vol ramen, vol schittering,
waar piepkleine mensen bewegen,
zichtbaar enkel voor wie kijkt
met andere ogen.
Een lage toon trilt in de kamer,
een zoemend ritme
dat meebeweegt met gedachten—
onhoorbaar voor de ander,
maar deel van mijn werkelijkheid.…