1594 resultaten.
Tussen wat was en kan zijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
379 Het zijn kruimels van nabijheid,
maar wie goed kijkt,
ziet dat ze licht geven.
Kerst komt niet om te vieren,
maar om te herinneren
dat menselijkheid iets is wat we kunnen kiezen.
Ze brengt stilte, geen spektakel.…
Sinds ik het weet...
poëzie
3.4 met 20 stemmen
4.953 mij de atmosfeer
Doorwasemd en doorgeurd van zoele togen,
Het is of ieder zintuig en vermogen
Nog fijner werd en scherper dan weleer,
Sinds ik het weet, treed ik, wie ik ontmoet,
De vreemden en de vrienden op mijn wegen,
Ontroerder en vertrouwelijker tegen,
En 'k groet ze met een vriendelijker groet,
Sinds ik het weet, is God mij meer nabij…
Stille Tuin
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.161 op de draagwijdte van de wind
jagen ze aan - zwart gevleugeld -
rond de marmeren zerken
waar –ironie – de rouwvliegen
dansen
o bibio marci
het zwerk heeft dat speciale blauw
dat alleen bij nachten hoort
en in het nabije dwarrelen bladeren
in het zachte schijnselwit
boven leemte van het kiezelpad
verzwijgt
de muur -met daarachter…
Vertrekpunt
hartenkreet
4.4 met 32 stemmen
1.789 Ergens een punt achter zetten
Achter een relatie of een zin
Wroeten met de punt van je mes
Tweede punt van de vergadering
Dwalend een lichtpuntje zoeken
Het kruispunt nabij de afslag A4
Een punt slijpen aan je potlood
Extra bonuspunten bij het bier
Punten winnen bij het kaarten
Een punt zetten en maak je waar
Geen punt als je wat later…
Uitboezeming
poëzie
3.4 met 14 stemmen
4.274 zo mijn zangen indruk lieten,
Hij wete 't, wie dit ondervond,
Dat, zo ik ooit als Dichter stond,
De galm, geslaakt op deze grond,
Een naadring was van hoger waarheid,
Eerst dichterlijk mijn geest verkond,
Maar op een onvergeetbre stond
Uit d' eigen vaderlijke mond
Mijn hart nabij…
Schijngeluk
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.440 gekletst
Beloftes niet waargemaakt
Mijn ziel zo diep geraakt
Vannacht tomeloos huilen
Nergens kunnen schuilen
Gedachten die steeds malen
Ik je zacht hoor ademhalen
En jij huilde dikke tranen
Ik vloog over spoorbanen
Met wijd gespreide armen
Om jou weer te omarmen
Vannacht was troosteloos
Emoties zo immens broos
Zo dicht in jou nabijheid…
INTIMITEIT
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
742 Het zat diep weggestopt, maar 'k kan het nu benoemen
en dus is klaarheid over wat ik sinds jou mis
Bij ieder seintje in mijn lijf dat me weer doet herinneren
merk ik: 't is het nabije, dat na jou nu zo op afstand is
Eén foto met, toevallig, jouw gezicht
en ik kan als het ware met mijn lippen voelen
waar grijs en zwart in elkaar overvloeien…
Hemels.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
181 ik was thuis in mijzelf,
immers vanmiddag was ik onder ons
het was nabij een museaal gewelf
.
niet dat ik maar iemand persoonlijk kende
mijn gang was een zweven in een ambiance,
gevuld met sprankelende kunst
zonder wegen of wikken in mijzelf
.…
Mistig dromen regenbomen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
661 niet kan schuilen, bomen buigen zichtbaar
onder regen met de voeten van de wind
alsof jij een nachtvlinder bent, je ademt
tussen mistig dromen, huilende bomen
treuren nu hun stil verdriet
luister naar de stemmen
de geesten van de regendraken
landelijke helden, feest der herkenningen
zielsverwanten, trouwe vrienden
in een ander land, nabij…
Ik mis hem zo
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
826 Ik mis hem zo, mijn God
Maar ik weet U blijft bij mij
Ook al voel ik mij soms rot
U blijft mij steeds weer nabij.…
Zalig spreken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
490 (verleden en toekomst raken elkaar)
Een mooie morgen was het geweest
toen Jezus ging spreken
het decor van zijn verhaal
straalt ochtendlijke frisheid uit
fonkelende dauw tintelend feest
de onbetrouwbare nacht geweken
we werden omhooggetild
voelbare nabijheid
Zijn woorden
bereikten ons innerlijk totaal
als dan ons hart is geraakt
zijn…
Gods vertrouwen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
910 Verlaat ons nooit o trouwe God,
wees ons altijd nabij.
In Uwe handen ligt ons lot,
maak ons van zonden vrij.
Dank God voor alles wat er leeft,
op aard’, in zee en lucht.
De aarde die het voedsel geeft.
Uw grootheid is geducht.
Zonder U is er geen bestaan,
waar zouden wij dan zijn?…
Land over de drempel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.027 Niet uit het lichaam, maar uit de ziel geboren
reis jij in je mantel van licht met mij mee
zoals je ooit tegenover mij zat en gebaarde:
lichtgestalte, aan dood en leven ontstegen,
tunnelend door mijn tastend, hunkerend bestaan,
eeuwen ver en meer nabij dan mijn harteklop,
belofte van weleer, oerlicht en einddoel tegelijk,
mijn handen schrijven…
Op zoek naar morgen
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
944 vandaag zoek ik naar nieuwe pannen
in een laan nabij mijn dorp
spoel mijn mond met het water
van een nabijgelegen vijver
om ook de mist voor mijn ogen
even te doen wegnemen
het is schelmen verschuiven
en zien naar een nieuw nest
zal ik al voelen dat er ruimte is
nachten weer stil zullen worden
meldt zich nieuw licht door de ramen
van…
Snaveltje toe!
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Ik verlang als iedere eenzame man aan het eind
van een moeizaam doorgeworstelde avond ook het
liefste een tedere vrouw nabij, die samen nog
even met je doucht en dan lekker samen onder de
wol, knuffelen tot de vroege ochtend, elkaar
lieve woorden schenkend en blij wakker worden.…
Uitboezeming
poëzie
2.5 met 4 stemmen
2.174 En, zo mijn zangen indruk lieten,
Hij wete 't, wie dit ondervond,
Dat, zo ik ooit als Dichter stond,
De galm, geslaakt op deze grond,
Een naadring was van hoger waarheid,
Eerst dichterlijk mijn geest verkond,
Maar op een onvergeetbre stond
Uit d' eigen vaderlijke mond
Mijn hart nabij gebracht met onweerstaanbre klaarheid.…
Lieve Joelia
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
714 Lieve Joelia,
er liggen vele kilometers tussen ons,
maar ik weet je zeer nabij
en ik sta naast je
terwijl je rug wordt geheeld
ik streel je rug van top tot teen
en ik kus iedere centimeter
Ik kruip in de rol van Rambo
en zo onttroon ik je rivaal Viktor
Janoekovitsj, 'Voor Joelia!'…
Uit de kast
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
648 De dichter verwekt de tekst in stilte,
verwerpt de kilte in z’n dicht, verbindt
zich met het vrouwelijke, bevlekt de
muzen, hij zingt het voort, belooft haar
eeuwig trouw, al lijkt dat kort, verkent
de verrukking van haar schoot en lende,
verdubbelt de hartslag, de uitputting
nabij, door kansen die ze hem bood,
zonder berouw en soms een…
Vinexvriend
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
480 fluwelen ego
telt de macht van de rekenmachine
onder een zware tafel met vijf poten
of er nog zwarte schapen zijn
die voldoen aan het signalement
van de dood met al zijn wuiven
’s avonds komen er dikke boeken
zonder ontzag voor het gevoel
ze vertellen ons rationele verhalen
die doen inzien in het landschap
van grote mensen met gedachten
nabij…
Sinds ik het weet...
poëzie
4.7 met 3 stemmen
5.297 mij de atmosfeer
Doorwasemd en doorgeurd van zoele togen,
Het is of ieder zintuig en vermogen
Nog fijner werd en scherper dan weleer,
Sinds ik het weet, treed ik, wie ik ontmoet,
De vreemden en de vrienden op mijn wegen,
Ontroerder en vertrouwelijker tegen,
En 'k groet ze met een vriendelijker groet,
Sinds ik het weet, is God mij meer nabij…
Moeder
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.392 daardoor toont liefde een gezicht
doorheen de stuipen vóór de eerste dag
start er een verbond, toekomstgericht,
opgesteld door een haast natuurlijk gezag
geen ander geraakt zo gehecht
een leven kort of lang, ononderbroken
aan de weg van een kind, mens
die onvoorspelbaar is voorzegd
het is de moeder, onze moeder
de eerste vrouw van nabij…
Meierijstad
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
643 geboren
kent het een historie met een rijk verleden
waar men met omvangrijk groen is gezegend
en diverse waterlopen, elk in een passend gloren
daar draagt een gemeenschap
verspreid over plekken met eigen haard
en opgebouwde waarden gezegend
die zijn ontstaan door de eeuwen heen
deels zelfs met stadsrechten bejegend
de mens woont hier nabij…
Verdriet is zeven sokken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 Zouden er geen gebaren, doelen meer in de nabijheid zijn
of krijgt al die tegenslag ons straks ook nu niet echt klein.
Maar gelukkig geloof ik dat de regen ook weer verdwijnt,
liefde over en weer zo krachtig is dat het niets wegkwijnt.…
Apollo 11
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
701 "
De hotemetoten op Nasa's gastenlijst
De bezonnnebrilde horden afgereisd
De toevloed van een barbecuend, brassend
Met camera's behangen gedrang
Dat nabij Florida's Cape Kennedy
Brallend in bermuda's en bikini's
Een etherisch bakbeest opwolkend
Verzwolgen zag worden door het heelal
En verstomd ten hemel starend
Op slag haar gejoel…
Lente.........
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
691 Nabije woud, op de steile trotse bergwand,
ontploft
explosief in groen en bruinrode abondant.
Smal riviertje, glanst kristalhelder altijd weer,
drupt vlot
zenuwachtig dansend naar het grote meer.
Een buizerd, cirkelt hoog in de lucht,
valt laag
en wiekt muiszwaar naar zijn burcht.…
De wilg geeft letters
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 De voorjaarslucht is nu nog pastel,
het nabije slik is bijna te ruiken
en de wind zingt tussen het riet
wuivend haar speciale ochtendlied.
Kijk daar gaan een kievit en libellen
beide met dartel dansende lijven,
samen schrijven we hemelliedjes
verwonderlijk vederlicht.…
Zij heeft niet te leen gegeven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 wenende mieren onder de straatstenen
een kwijlende hond
likt het zoete
de aanzienlijke zenden hun slaven om water
voor de kale akker
zij komen terug met lege kruiken
en getekende hoofden
dor en hijgend gillen
de uitgebluste poppen
op de springmatras
op kale heuvels
happen de wilde bokken
naar lucht
het einde nabij zijn zij…
BELOOFDE LAND
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
683 maar ik ren naar U, naar Wie U bent, zo zoet
want U bent waar, van U verwacht ik niets dan goed
Het is, alsof U mij niet wil, want
U komt niet nabij en blijft op afstand
al roep ik en staat mijn leven in de brand
Is dat wet voor mensen overmand?
Totdat wat komt van U en van Uw hand
ik leven noemen kan en het beloofde land…
Te ver?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Zij hadden gezworen
met de hand op hun hart,
elkaar nooit teveel nabij te komen
en steeds een gelijke afstand
serieus in acht te nemen.
Zij wilden ver weg het universum in,
de heldere sterren tegemoet.…
omdat aarden te gevaarlijk was
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.422 in je blik zag ik mijn thuis
je ogen openden mijn liefde
liet me binnen in je huis
waar ik de bloemen rook
ik zag je kleuren
voor het eerst de lente bloeien
je groeien in de zon en ochtenddauw
voelde het verlaten van de barre kou
te jong in liefde afgewezen
met kilte verder moeten overleven
het einde van de winter scheen nabij
warmte…