3445 resultaten.
statio
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
943 hang
over mijn schouder, het laken
dat mij toebehoort
en opnieuw een dag
waardig
zodat ik mij kan neerleggen
in de dageraad van
het geweten
de ruimte die ik zoek
langs schubben van de ziel
schuif zeeën
naar me toe, het gehoor van
rivieren
in licht en opgeheven handen
en schenk de horizon
het water van de wouden…
aan sarah
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.428 als tranen ontoereikend zijn geworden
en je het lachen hebt verleerd
als je kijkt door een nevel van onverschilligheid
je handen niet meer kunnen liefhebben
als je moe bent van het vechten
het eindeloos praten uit een lege doos
als je geleefd wordt in luchtledige ruimte
en bewust geen weg meer zoekt
dan komt een klein meisje
met wapperende…
Open eind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
665 Geen ruimte werkelijk vrij
van onbreekbare levenslust.
De droom is een verzuchten
van steeds weer nieuwe doelen.
Geen tijd verschilt momenten
die weerloos verder gaan.
De feiten blijven onbekend
voor de hand liggen beelden.
We zijn slechts even mensen
en gaan dan op in eeuwigheid.…
Gekapt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
450 De jonge beuk
die altijd
in zijn schaduw stond
groeit in het licht
de ruimte dicht
en fluistert
in het duister
naar de afgehouwen stam:
“Ik mis je zo,
je zuchten en je kreunen,
je steun ook in mijn rug”
maar hij hoort
niets meer terug,
geen tak ziet hij meer wuiven
alleen de grote paddestoel
op de afgehouwen stam
lijkt een klein stukje…
van belang
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
829 Dit is geschreven voor iedereen
in het universum zweeft men
als een geheel de ruimte door
onder het zwart en blauw
dag en nacht
na nacht wacht de dauw
nieuw geboren geluid
onder invloed van ruis
alles van belang
gaat in de kluis
er uit ooit gegaan
in om ooit te verdwijnen
om ooit een dag
of een nacht
te vergaan
als een verhaal
nooit…
lege kamer
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.292 De lantaarns staan aan
verder ben ik alleen
in deze lege ruimte
muziek vult de kamer niet helemaal,
de balkondeur staat open
herrie van buiten verjaagt de stilte
zal ik het ooit kunnen?…
Fantoom
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
603 de laan wordt allengs smaller
bomen stappen kleiner langszij
wanneer het oog blijft puilen
is het waas der waan nabij
geen vogelkreet bekrast de lucht
er zijn slechts wolven, zij huilen
vlucht, vlucht, ijlt de noordenwind
verdwijn uit dit verdichte woud
in de ruimte sluimert het kind
zijn bed voelde nooit zo koud…
Afzonderlingen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
639 zeilen gaven een hemel
aan het podium
in een ruimte van lucht
waar stoelen leegte kenden
daarboven
vaak de ouden
van de dag
die nu en dan
de ogen naar
de aarde wendden
beneden zat toekomst
geringd met gerucht
in het gras
lyrische zielen
afzonderlijk
bij elkaar
bij het buffet
leek het even
een gemengd ras…
Vervagend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
570 Sluipend door en over elkaar
geven elkander geen ruimte
vormen zacht licht van de dag
om tot nevelige schemer
tussen verduisterend eikenhout
tot nacht elk zicht ontneemt.…
Horizon is geen belemmering
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
520 alsof de wereld
vleugels heeft gekregen
zo spoedt zich mijn leven
door het dagelijks bestaan
nog kan ik gaan
maar heb het branden
van de hel al gevoeld
als waarschuwing bedoeld
er zijn geen nadagen
nog is er lente in verwondering
lokt verbazing vragen uit
over ontstaan en welk pad te gaan
de stress is weggeëbd
in ruimte van het overzicht…
zoekend achterlaten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
914 een leeg bed, een verlaten kast
het raam staat op een kier
de ruimte ademt vrijheid in
die was er heel lang niet.
althans, niet voor diegene die
niet stil zit, niet graag blijft
een plek is slechts een
onderdeel, het doel zelf
is de reis.…
afhechten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
690 het nut
de raadsels van je leven te ontrafelen
ze lijken vluchtig teruggebracht tot
flarden van of losse eindjes
van geluk en overmoed
te lang geleden vragen en geheimen
ook weinig anders dan verwatering
van je verwondering over
beloften zonder einde
en liefdes opgegaan in rook
maar beelden en geluiden blijven
de geur, muziek, de ruimte…
Élysée de liberté
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
484 Bouw geen muren
op fundamenten
door mij afgekeurd
breek wallen af
op gronden die niet deugen
en bouw geen toren
in een diep dal
waar ruimten zijn besloten
plaats mij op een kale berg
waar mijn gezicht
tot de horizon reikt
veranker mijn grondvest
aan sterke rotssteen
bouw daar mijn veste
op onbedorven scheppinggrond
waar nog vrede op…
Terra Nova
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 een vrouw het uit
urenlang
Haar winterreis
door diepe duisternis
ongekende kou in een
vergeten continent
In deze gesloten wereld
onthullen de beelden
op het scherm
haar ingekerfde angsten
Zelfportret in de spiegel
zoveel woorden
om niets te zeggen
alleen maar drijven
Woordeloos schuiven
over de onafzienbare ijsvlakte
zonder ruimte…
Eilandvriend
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
784 Blauw repeteert stilte
over golven van zee
vrij naar zin van leven
in jouw brief
groeien huizen
naar ruimte
omgeving
stelt zich voor
aan bomen, tuinen, leegte
beweging
neemt niets terug
in kamers, zolders, kelders
op een droomminuut afstand
ligt een boot op bodemloos water
te wachten op jouw nieuwe droom.…
'Eige' , Eigen ik.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Ik kom graag bij mijn 'eige'
bij mijn 'eige', eigen ik
ik kan het heel goed vinden
met mijn 'eige', eigen ik
Maar 't allerliefst ben ik me 'eige'
bij jou, ook een 'eige', eigen ik
jij leeft altijd in mijn eigen
met een lach en met een snik
Dus ieder eigen en ook samen
het ultieme wat liefde biedt
door steeds ruimte te geven…
Licht het tipje van de sluier op
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Jij kijkt toe
In de ruimte waar
Ooit chaos heerste en
Waarin nu langzamerhand
Weer wat orde
Zichtbaar wordt,
Licht dat niet meer
Zo hard en donker is
Maar eerder zijdezacht -
En terwijl Je klodders
Latex naast muur
En plafond ziet landen
Vraag ik Je
Of je voor mij
- Al is het maar even -
Een tipje op wil
Lichten…
Leefruimte
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
443 Alles dat leeft en groeit sterft zichzelf
als er geen lucht meer ontstaat
rondom het ingedamd bestaan
het wordt aandoenlijk zichtbaar
als ik naar mijn rotstuin zie
waar keien tegen de wortels drukken
dan moeten ze worden verplaatst
waardoor er wat meer ruimte ontstaat
zodat planten kunnen ademen
en uitdijen om zich te willen vermeerderen…
ik raak je met woorden aan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
818 weet jij dan niet dat ik je liefheb
steeds weer
naar het heden keer voor jou
en dat ik in de nachten
die ik wakker lig
het geluk zoek, blindelings
vraag
of de dagen zo zullen blijven
als een losgelaten kalenderblad
waarop tijd drijft
naar bijna vergeten woorden
naar wat onvervulbaar blijft, doorweekt
met de ruimte waarin jij je…
Poëzie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
442 schone en trieste melodieën
rozengeur en
passiflora
hangt in 't wonderbaar licht
waar we
de liefde voelen stromen
in dichterlijke aandrift
met wenende ogen
zich baant een weg
door ruimte
en grotten waar ze
de poëzie
door 't trots
gemoed bespotten
het regent klachten
die op
beredeneren wachten
verloren voor de poëzie…
nachtvlinder
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
700 sterren schijnen in de nacht
in slaap valt iedereen
eindelijk vind ik de rust
en ruimte om me heen
kruipend gaat de tijd voorbij
straks komt het ochtendlicht
stilzwijgend geniet ik nog
en schrijf een klein gedicht
mijn gedachten worden kalm
een vogel fluit zijn lied
als bij 't eerste wegverkeer
de zon mij slapen ziet…
Steeds voortdurender
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
434 Ongeveer
1,3 lichtseconde om
precies te zijn, ruimte
kent geen tijd zoals wij
geen genade, ook geen
wonden meer, steeds
dieper, verder, definifief
onherhaalbaar, steeds
exclusiever lopen we
ons landschap uit…
Dooddrukken
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
503 het fijn
bleek gezichtje
prachtig gitzwart
haar
men wil
een trein
in Duitsland
naar haar
vernoemen toch
raar
het waren
meisjesdromen turend
door het
kleine raam
niets wetend
aangaande het
komend verraad
OH dat
dwaze haat
daar de
doodstrein stopt
te weinig
ruimte werd
erin gepropt
wij in
Nederland gedenken
lief…
verdicht in de bergen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
460 de bergen maken
me klein persen
me samen terwijl
ik snak naar
lucht en lucht
naar ruimte
ze werpen me
terug op een
onleesbare kaart
bergen kunnen
beter zwijgen dan
een samengedrukt ik
steenarenden zweven
biddend in de lucht
speuren naar een prooi
ik weet het ze zien me
ik ben echt
in de bergen
kjie-kjie-kjie!…
Eilanden en bruggen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Bruggen zijn geen rijkdom
meer, ze bieden geen ruimte
maar drukte
boven mijn hoofd, ze scheiden
mensen af en sluiten ze op
op een eiland zonder energie
een leegte die me uitput
en die ik niet kan vullen
met de contacten die ik leg
over al de bruggen
waarmee ik me behelp
bij gebrek aan tijd
om de deur uit te gaan
en mijn eiland te…
LAIS CCLXXX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Het is als ruimte buiten elk bereik.
Het is een vallen vallend zwart in zwart.
Het was gebaar, het smelt als sneeuw tot slijk.
Het is een woord dat niets tot lid verhardt.
Het wordt gezegd, gedicht: een het is hard.
Het wordt gebruikt als stoplap van bestaan.
Het regent, het gaat, het wordt niet gedaan.…
stilte breekt open
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 in de eeuwige galm van stilte
waar woorden verloren raken
vind ik ruimte om te luisteren
wat ik eerder niet horen wilde
voorbij de grens van het geluid
vormen mijn gedachten beelden
die mij zo weer inzicht geven
in het verhaal van mijn leven
het schijnbaar onveranderlijke
danst zich in nieuw perspectief
dat de essentie van gisteren…
De herrijzenis
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
530 Behalve dankzij
jij
je wacht altijd
op mij
lekker - gelukkig - vrolijk - warm
heilzame ruimte
als zoeteaardappeltaart
Jij geeft me vonken en vuur;
ik zit niet meer vast.…
tussenstand
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
550 uitgestippeld met tijdelijk geluid
loopt iemand langs zijn evenbeeld
door voorlopige straten
beschreven van plaatselijke aard
het regent lengte en breedte
zonder de blik omhoog te werpen
beweging ligt niet vast
zelfs de verte is onaanvaardbaar
althans, als absoluut begrip
-deze toestand is overkomelijk
mits er ruimte is
tussen…
Vergeten verleden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
387 Hun gesprekken hadden geen inhoud,
Woorden zonder betekenis,
Toen ze beiden stopten met praten,
Was hun stilte onhoorbaar
Hun levens waren verleden tijd,
’t Zijn in het heden ontbrak,
Overal slechts lege ruimte,
Verleden in schaduwen opgelost.…