Alle inzendingen over schouders

1857 resultaten.

Sorteren op:

Zwaai ze uit

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 511
geen lawaai waar het leven drijft in een zee van tijdstromen van eb en vloed ik hou me vast langs jouw oever met vaste tred ligt het ietwat ziltig op mijn tong ter ontspanning neem de lucht in me op zweeft het zilverzand alover wist mijn sporen ik laat ze gaan, zwaai ze uit les mijn innerlijke dorst laaf mij aan jouw steevaste schouder…

Het wachten moe

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 416
Als - in spot - uit de witte hemel een meeuw op mijn schouder wil landen en bezit neemt van mijn wezen - als rover - die z’n naam nog moet planten op nog niet ontdekte stranden, dan zal een verlegen wind mij zeggen ook wanneer dat niet meer wordt verwacht, om uit het niets, alles te kunnen halen, en zal ervaren hoe onbewegelijk stil het wordt…
pama28 juli 2009Lees meer >

'K zou 't leven hier zomaar willen bezingen

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 716
Aanschouw op ’t paviljoen handenschudders schouders, ruggen van puriteinen mutualiteit. Ik hoor 't ruisen van mijn eigen bloed hoezee, zee en mijn gemoed. Stilte bestaat niet. Stilte bestaat niet. De dag is werkelijk gul overgoten onverdroten niet schuw onverplicht zonovergoten licht. ‘k Heb al verse bramen gegeten.…

Gedragen door een fluistering

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 553
ze verlegde een steen omdat ze zich eraan bezeerd had haar tred sloffend haar schouders alsof ingezakt in haar doffe haren de stemmen van duizenden mensen geplakt over niet willen deugen over anders zijn de echo van vader zijn stem “stom geboren nooit iets bijgeleerd” weerklonk in de diepte van haar zijn tot het moment dat zij die…

Uren

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.955
Hoofdschuddend, zuchtend, droef-eentonig druk, Tonen zij bloot de nooitgenezen wonden, Tekenen rood op schouderen geschonden Door 't eens zo trots getorste levensjuk. Dan komen vroom, in slepende gewaden, De zingende Avonduren zilverblank, Wandelend zacht langs bruine schaduwpaden.…
Helene Swarth19 december 2025Lees meer >

Soms even huilen

hartenkreet
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.910
Soms moet ik weleens huilen tranen komen zomaar uit het niets om verloren jaren van geluk of huilen om zomaar iets Het kan opeens een liedje zijn waarvan de woorden me raken het kunnen en paar zinnen zijn waar ik vanalles uit op kan maken Het kan zomaar een gebaar zijn zo'n lieve uitgestoken hand een arm die om m'n schouders ligt dat…
Moeke27 februari 2010Lees meer >

Verstikking

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 812
verloren in de mist Van het onzaligmakende verleden Schrille kreten Ontsnappen aan opeengeklemde snavels Gebonden door strengen Vlas door schikgodinnen geweven Het zuchtende hart Dat geen balans weet te vinden Onrustig tikkend, oude geesten oproepend Waar holle ogen zich voeden met de leegte Dwarrelende sneeuwval Bedekt mijn krommende schouders…

Op weg naar huis

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
Duik met mijn hoofd nog dieper in de kraag, krijg als oppepper van een stortbui de volle laag, Blijf echter volharden op de ingeslagen weg, een warme arm die zich plots om mijn schouders legt. Ik kijk, maar kan niemand zien. was het de wens van mijn diepste gedachten misschien?…
Pitsikato3 februari 2024Lees meer >

Dromerig

netgedicht
4.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 652
Ik voel de kracht van je arm rond mijn schouder, je trage tred naast me op mijn weg. In zieledracht lijk je mij wijzer, rijper, ouder. Je voelt de inhoud van elk woord dat ik tegen je zeg. Moet het weten in het heden van het verleden worden uitgesproken?…
Katty24 januari 2011Lees meer >

Patrimonium

gedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.060
Honderden keren moet de merel voorbij mijn vaders ogen zijn gehipt als hij zijn spade in de grond stak, zijn schouders gebogen, zijn monkelmond smaller dan de voorbije jaren.…

De koeliebrom

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 819
Hij maakt zijn borst breed,... snuft heel stoer en haalt zijn sterke schouders op: “Ik hou vandaag – snuf – een brommersto-o-op.” tekening van Jaap van den Born - meer tekeningen van Jaap alsook de gezongen versie van dit gorgelrijm op http://gorgelrijmen.punt.nl/…

Jasje

gedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.864
Zou ze zich verborgen hebben in dit bontjasje dat hij ooit met liefde gewatteerd om haar smalle schouders had gelegd? Zou zij zo de kou hebben kunnen weren van al die landverhuizingen en andere doden, van de angst en de grimmige wortels zodat ze zacht zou vallen als ze zou vallen?…

Holocaust Memorial Day

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 775
displaced person hier is het wak in het kroos hier de grote staande snoek en aan de overkant de roomsen maar nu staat daar in lichte nevel naast de melkbus met de teems een vreemd en donker kind een jutezak bedekt zijn schouders daarachter rijzen takken van de vlier verstrengeld en verwrongen buurman haalt de jongen binnen de vinger…

Gat in mijn schoen. (Traffic)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 688
Ik keek naar de hemel waar het oog van een olifant naar me keek vanuit een kauwgomballenboom en alles wat ik wist is dat er water binnenliep door het gat in mijn schoen Ik liep door een veld dat niet eens echt was met 100 tinnen soldaten die aan mijn schouder stonden en alles wat ik wist is dat er water binnenliep door het gat in…

Verdwaalde ik

hartenkreet
1.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.611
Door die warme hand op mijn schouder Berust ik op mijn angsten en verdriet. Even die stilte van mijn innerlijke wereld. Geeft hoop en vertrouwen als jij het ziet.…

niet Onuitputtelijk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 499
Hemel gedankt, gaat niet álles verkeerd Als handen en voeten, moeten wij als bewoners sámen onz' schouders eronder zetten zodat uiteindelijk het tij zich keert Aan mensen gaat 't leven voorbij die niet zien, niet begrijpen dat echt níets onaantastbaar is ook al is dat alles goed gefundeerd Uiteindelijk ontwaakte de Schepper, die met…

Vader

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 883
Mijn vader kijkt mee over mijn schouder, in mijn keuken.   Zijn foto staat op de magnetron. En als ik omkijk ben ik bij hem in zijn tuin van 't verzorgingshuis, kijken we samen uit  op zijn bloemen.   Een paar ervan nam ik mee voor mijn tuin. En uit mijn raam kijk ik nu op de bloemen van hem, paars.  …

Gij daar

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 610
heupen stuwen Tot een gewei van een edelhert Mij overkomt de ware zin U, eens in dromen te huwen Maar, helaas, ik ben u niet werd Het hoofd dat u behoort Drijft op wolken In mijn aards paradijs O, mijn verre lieve Gij brengt mij van de wijs Laat krachten in mij kolken En laat mijne ziel zo achter Innig verstoord Schouders…

Een wilde bloem (liedje)

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 569
je gezicht en open weer je blik je kunt de buitenkant niet binnen krijgen in een hoofd dat vol met watten is gepropt waarin je zoekt naar de gewone dingen die door totale chaos blijven weggestopt droog je tranen veeg het haar uit je gezicht en open weer je blik je zwabbert door de dagen zonder doel en wat houvast geen schouder…

Aan de dood

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.234
Hier gaan ze onder ’t kruis gebukt, Hier zijn ze onder het pak bezweken, Dat hun zwakke schouders drukt! Zij gebruiken schild - noch wapen, ’t Hoofd is hun van ’t schreien warm – Ach! En onbekommerd slapen Zij zo zacht in uwe arm.…

Notre Dame

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 592
wanneer het lawaai van buiten verstomt treedt je binnen schemer vermolmde geur strijkt over hout kaarsen en stenen eeuwen hebben een traditie opgericht zacht gemurmelde gebeden naar hoge schouders van de muren opgeheven het ronde venster stort een roos kleuren waar stralen op de vloer stil staan je kunt niet wankelen in dit licht…

Een stap per voet

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 547
slaap streelt de nacht Soms trekt mijn mond vreemde banen en een diep gebrom zinkt dan weg in de asfalt van mijn zolen ergens herken ik het geluid, maar ik weiger deze som te geloven - al was het maar een stap per voet Gedempt schuift een wolk langszij de oever, ze raakt de kraag die haar van me scheidt, ik schud de behoefte van mijn schouder…
elze25 juli 2015Lees meer >

Geheime engel

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 477
In een kerk tikte je me op de schouders en terwijl ik vliegensvlug omkeek, verdampte je.…

En vannacht in de stenen stilte

gedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.435
En vannacht, in de stenen stilte van mijn kamer, het huis op het eiland, onder het web van sterren, de palmen roerloos, kwamen die andere stemmen, Auden en Frost en Elisabeth Bishop, Pound en Cummings en Sylvia Plath, woorden op mijn schouders, in mijn haren, tegen de ramen, dichters, gedichten, droombeeld, verhaal, getijden van toen, ooit,…

Noem mij hypocriet

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 504
Dan fluister ik vergeefmijnietjes, sla kruisjes in mijn hoofd en strooi zout over mijn schouder gewoon voor de zekerheid.…
Marije Geerts18 december 2015Lees meer >

In mijn hart

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.018
Met jou in mijn hart Slenter ik langs de Rozengracht Door de wind mijn haar verward Elke minuut aan jou gedacht Met jou in mijn bloed Spel ik langzaam het Parool Steek een veer in mijn hoed Terwijl ik door het parkie dool Met jou aan mijn hand Sta ik op de pont Samen op ’t IJ geland Zoen ik je zachtjes op je mond Met jou op mijn schouder…

bij me achterop de motorfiets?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
geklemd, de ogen half geknepen tegen de harde wind, het monologe gebrom van de motor roept een extase op waarin de snelheid ons langs onbegrepen plaatsen voert vertrouwd hangt jouw lichaam tegen dat van mij, de warmte maakt ons één, je wang streelt mijn leren jas terwijl je armen mijn contouren bespieden vanaf de heupen tot aan mijn schouders…
elze4 augustus 2016Lees meer >

Naasten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Zij die hun oor lenen of een schouder met anderen willen delen. Zij die begripvol meedenken als het leed de anderen te groot is; iets opbeurends bedenken als het leven van de ander in nood is. Naasten die naast de anderen willen gaan staan. Zij die iets willen geven als de anderen niet meer iets kunnen delen.…

DE LIBELLEN

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8.353
Waar de vader van de jongen zijn zoon redt - angstig staat de jongen te wachten tot de hand op zijn schouder hem rustig leidt langs de blazende zwaan - Daar dansen de blauwe libellen over het water en schrijven hun brieven over de zwaan, de jongen, het kratermeer. De Groninger Kroon, SUB SIGNO LIBELLI, 2005…

Verdwalend in Gods huis

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 757
ik zag ze staan ogen hemelwaarts schouders rondjes afgezakt afgegleden als je buigt of barst bot de koppen op de dikke nek met starheid ingebed stijf staand van gebeden vingers friemelen aan het kruis meiden dromen schurkend duivels ongerechtigheden graag verdwalend in Gods huis handen graaien zacht en wit beesten smakken mond en…
wil melker18 december 2006Lees meer >