2393 resultaten.
Verijst je warme kus
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
962 strooi maar
lentewarmte
dwarrel handenvol
met sneeuw
ik smelt echt niet
mijn liefde is diepvries
ik permafrost
al eeuwen
mijn toendra's
dooien slechts
als zomerzon haar
gulheid geeft vol leven
dan jongt het wild en vreet
zich vol kan ik ook geven
maar als de herfst bronst
gooi ik de kont tegen de krib
verrijst je warme kus weer…
Sneeuwploegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Schuif alle obstakels
In dikke bergen sneeuw
Voor je aan de kant,
Immers jij moet stralen
Als geen ander,
Want jij bent hoogbegaafd
Omdat je er een
Van mij bent, omdat
Je altijd beter bent
Dan al die anderen -
En als het onverhoopt
Eventjes niet lukt
Dan plak ik er wel
Een label op, dyslexie,
Adhd, pddnoz of pdd,
Het is…
Had een wit gezicht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
705 je wintert warmer dan gedacht
valt in regen naar beneden
daar waar sneeuw is verwacht
je vorst nog voor
geen ogenblik slechts een
enkele ochtend had een wit gezicht
want jij kunt niet vriezen
in een warm hart door alle
lieve lentebloemen die ik bracht
open het seizoen en weet
dat vorst is afgelopen samen
breken we een nieuwe lente…
eenzame kerst
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
787 het gevoel alleen te zijn
er niet meer bij te horen
maakt al je lachen schijn
laat je brein ontsporen
vrienden gaan verloren
zoals sneeuw onder de zon
door jouw hart gewapend
met heel sterk beton
mooie dagen gaan nu komen
en jij weet echt niet waarheen
de kerst laat van zich horen
maar jij...jij viert dit nu alleen!…
Kleine koning
netgedicht
3.3 met 110 stemmen
983 het sneeuwt en het sneeuwt
achter het donkere raam
vallen de zachte vlokken
nu opent het huis de nacht
zo lang wil ik wel
jouw kleine koning zijn
in dit weifelend licht
worden de dingen
die er altijd waren
de dingen die ik niet meer zie
ik vraag je, ik zoek je
waar ik je vinden zal
sneeuw zal altijd wit zijn
en de nacht, mijn…
LAIS CCXCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Ik was een daad, maar smelt als sneeuw tot slijk.
Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard.
Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard.
Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan.
Muziek heeft ons met liefde aangedaan,
wij zoeken dat wat nimmer ergens was.
Ik ben geheel tot niets in jou vergaan:
ik ben als niemand die nooit ergens was.…
Kerst Haiku
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
743 Ieder jaar de vraag
Of het een witte kerst wordt
Maar het wordt regen
Regen elke dag
Tot het einde van het jaar
Want de hemel huilt
De warme zon schuilt
Voor oorlogen en crisis
Sneeuw wordt ijs, wordt drab
Geen sneeuwwit sprookje
Geen eenhoorn of toverfee
De kerstboom huilt mee
Een jaar van verlies
Van loslaten, verder…
c'est le mot qui dansent...
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
601 gelaagdheid in soepel
dansende woorden die
er werkelijk toe doen
met een nuance die je
doet inzien dat er een grote
vorm van verscheidenheid
huist in de ziel van de mens
soms krijgt het vat op 't gemoed
dan weer daalt er kilte als
natte sneeuw in het voorjaar
je zou wel willen schuilen
onder een abri van geborgenheid
maar je voeten…
Groot dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
413 Alles is een voortzetting
van vervlogen tijden
die we kunnen dromen
als houvast in ons leven
Rotsblokken en stuwwallen
eeuwige sneeuw, machtige
rivieren, trekvogels en woudreuzen
de aarde uit sterren geboren
.....Het is zoveel groter
.....dan de nietige droomwerelden
.....die onze aandacht verstrooien
.....als gehoopt houvast in ons leven…
bewogen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
492 met weinig middelen verbeeld:
een paar flarden van huizen
karrensporen in de sneeuw
een heuveltje met paaltjes
en mensen die geschrokken
opkijken als de grote komeet
zijn licht op hen schijnt
verbeelding angst ontzag
vallen in één ogenblik samen
rakelings passeert
de komeet de aarde
de hemel komt even dichtbij
het beweegt de mensen…
Koning winter
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
728 Ik heb zo'n zin in speenkruid
Maar dat duurt nog een eeuw:
De grond is een bevroren kluit
En daar bovenop ligt sneeuw
Ik heb zo'n zin in speenkruid
In de buurt van anemoon
Ik opper dat... dag in dag uit
Maar de vorst blijft op zijn troon
Ik…
Zwartwitfoto
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 Het pad is een oud laken vol met gaten,
versleten is de sneeuw, zwart schijnt erdoor.
De stammen zijn op lengte-as gespleten
in zwart en witte zijde, scherpe voor.
Nog plakt het wit aan windkant tegen bast,
maar kruin begint te lekken, telt de sneeuw.
De berm is vuil, vol zand en dorre blad’ren,
maar blank nog is het veld.…
Kerst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
700 In de koude van de nacht,
tussen sneeuw en ijs vertel het verder,
laat het mooie verhaal bestaan!…
Geboortegrond
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.876 In 't hoge Noorden nijpt de kou,
Daar ligt de sneeuw, daar is de rouw,
De schemering en de nacht
Waarom bewoont de Noorderman
Die streek der duisternis?
Omdat hij dáar zich wel bevindt
Omdat de mens het plekje mint,
Waar hij geboren is.
Hij vraagt geen-rozen aan de Mei,
Geen vruchten aan de herfst.…
waarom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
776 ik werd vanochtend wakker
geen vuiltje aan de lucht
de geur van lavendel
ik slaakte een zucht
het geluid van de stilte
zat zacht in mijn hoofd want
ik had mezelf vandaag weer
jouw liefde beloofd
want alles wat jij zegt en doet…voelt goed
open je ogen want
waarom schijnt de zon zo vaak al warm in mei
en waarom maakt de sneeuw…
Winterwandeling
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
610 Sneeuw danst om je pootjes
Wat vlokken op je vacht
Je snuffelt gretig in het rond
Een sprookjes-winter-nacht
We lopen onder sterren
Jij rent wat heen en weer
De Maan kijkt toe en zij glimlacht
Naast Grote en Kleine Beer
We weten ons altijd omringd
Door krachten die beschermen
Ze lopen met ons mee als boom
Als planten in de…
's mensen aard
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
534 het wit heeft niet alles aangeraakt
ik bedoel dat het groen en grijs niet overal
deze nacht is bezocht door de maagd
maar was zuinig van sneeuw, neen zij toonde
geen duidelijk helder vooruitzicht, bovenal .....
.…
Wintertafereel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
302 Sneeuw bedekt het pad, het dorp,
als fluistering van vergeten tijd.
Alles zwijgt, geen stem, geen spoor,
alleen de winter, wit en wijd.
In witte rijp en nacht gloort weemoed,
een vlam die niemand branden kan.
Het hart dat zoekt, wordt zacht behoed
door sneeuw en schaduw, stil en bang.…
Vurig vuur
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.597 Zij, de eilandvulkaan, witte wolken
haar sneeuw getopte kegel rakend
terwijl gloeiend hete lava brakend
mensen verjagend die haar bevolken.
Dit is de aarde die treurt
haar hete zwavel tranend
uit de diepste hellekrocht
sissende stoom van water
als haar bloed de zee verkleurt.…
adieu maarten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.017 ik haal diep adem
stijg op in het hete bad
als witte ballon
geest in de hitte
temidden van duizenden
zag ik je even
je stond als verrast
aan het hekje van de beurs
mij toe te lachen
overgang van sneeuw
in witte boombladzijden
vol voorjaarsmoeheid
adieu maarten
gebarsten lenteportret
in congruentie
moet je loslaten
om weer op…
bevroren ziel
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
2.464 naakt
lig ik in de sneeuw
het gevoel van
absolute verlatenheid
midden in de natuur
die onverschillig is
Het vriest
berijpte weilanden
weerkaatsen in
het licht van de maan
Kromme geknotte wilgen
vormen aan weerszijden
van het pad een erewacht
voor mijn langgeleden
gestorven ziel
Hun kromme takken
verwelkomen mij
nemen mij in liefde…
Dikwijls
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
779 Zal de sneeuw eens zo dik zijn,
dat het de hele aarde zal bedekken?
Of is het de zon die zo fel zal schijnen,
dat het ieder mens zal doen verblinden?
En misschien zijn 't wel de wolken die op een dag,
naar beneden komen vallen als bakstenen.
Ja dat vraag ik me dikwijls af,
wat zal ons doen verdwijnen?…
Drie Wijzen kwamen uit 't Oosten
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
3.833 wat is Kerst zonder lover
langs muren op plavuizen
in stallen schrale tehuizen
groene mare takt in tover
ijdel bleek onze hoop
op een lichtend paradijs
vlokkend sneeuw op ijs
als Avercamps te koop
wij bespreken nu bij wijnen
de komst van drie orakels
schimmend uit woestijnen
zeggen het is niet denkbaar
ik geloof niet in mirakels…
Envelop met foto's I
gedicht
3.6 met 101 stemmen
33.206 .
-----------------------------------------------------------------
uit: 'Het moest maar eens gaan sneeuwen', 2003.…
EEN WINTER
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.263 rimpeling van het water is verijsd
in een meewarige statische gebeurtenis gebleven
glanzend gevuld met luchtbellen
worden donkere diepten aan het oog onttrokken
een achtergebleven zwaan heeft imitatiedrang
met vallen en opstaan bewijst hij dat
de natuur verliest zijn waardigheid
bomen zijn geen bomen meer
gras is verstopt onder een laag sneeuw…
Vogel ( ode aan Slauerhoff)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
868 Ik droom de reis
naar het verlatene
er te landen
als een reiziger buiten de tijd
Zonder ticket of bagage
snel als het licht kan zijn
langzaam als een oude vijver
overal thuis te komen
Ik droom de donkere wouden
de kale witte sneeuw
alle plaatsen tegelijk
keer er alle beelden om
Geen gids weet nog
Waarheen die reis zal gaan
Varen…
Smeltpunt
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
818 een grauwe waterplas
waar ooit in sprookjeskou
de mooiste sneeuwpop was
stenen ogen op besmeurde grond
een kromme, vieze wortelneus
te strak gevouwen takkenmond
rode koontjes vragen zacht
of hij nu soms
met opa in de sterren lacht
en prompt liggen op het groene gras
wortel, stenen, takken klaar
voor als het straks weer sneeuwen mocht…
De blauwdruk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
461 waar kleuren
langzaam nestelen
in grijs van
grauwe maanden
slaapt wit in pas
gevallen sneeuw
zijn winters
maagdelijk rusten
toch zal er iets
gaan broeien in
leven dat door snoeien
kort gehouden wordt
het zijn geen
stemmetjes die soms
winden kleuren wel
de klank van samenspraak
die over het mysterie
van de blauwdruk gaat…
IJzig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
773 oververhitte ruimte
maakt het buiten kouder
dan het laagje ijs
de wagen ontdooit nauwelijks
ramen beslaan al snel
met geademd ongeduld
heel wat later wordt het
langzaam huiswaarts glijden
over aangekoekte en bevuilde wegen
als ik tenslotte mijn eigen straat inrij
is alles zuiver wit, slechts
dierenpootjes versieren
de onbevlekte sneeuw…
Winterkind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
863 Het land een diepe kou
die donker wolken kwast
sneeuw en hagel rijpt
dwars op de horizon.
De mens een zwoegen
dat zucht onder het juk
van zonloze dagen lood
de verpulvering tot as.
De lente een leven
dat niemand nog kent
begraven is in grond
als gewapend beton.…