3479 resultaten.
spetterende letteren
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
518 vroeger sprak de oude dichter
toen wij nog arm waren en behoeftig
veegden wij wanneer de nood hoog was
de kont af met krantenpapier
hetgeen destijds niet onopgemerkt
aan ons voorbijging
je kon bij wijze van spreken
de krant in spiegelschrift
van m'n achterwerk lezen
ware het niet dat de zeden
dat in die jaren niet toe lieten
dus een…
Onmacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Over mijn angst
anders te zijn
mijn angst voor de reacties
die alles kunnen veranderen
Ik wil lachen, feestelijk
leven, kom, zet muziek op
we wagen er een dansje aan
en misschien vertrouwen
we elkaar dan genoeg
om open te zijn
Het is geen examen
we hoeven niet te vechten
met onszelf, sorry
dat ik ook namens jou spreek…
duizend gedachten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.200 gedachten
als bloemen ontvouwd
in kleuren die spreken
bloeiend
de geuren vertrouwd
schoonheid om nooit te vergeten
gedachten
als glas transparant
spiegelend en stralend
kristalhelder
beelden herhalend
die nooit zijn te breken
duizend gedachten
aan jou mijn enige liefde
ik heb je gevonden met
ogen die hemel beloven
en mijn blikken…
hemel lichamen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 hoe na al die jaren
en bezwaren van maanden
dat ik woorden uitsprak
die de leugen zwaarder lieten voelen dan het spreken van waarheden
staan wij dan geschreven in waarden
in een massa die zich uitlaat
wandelend over de aarde
ergens dwarrelt er een gedaante van ons rond
waarin ik jou mocht liefhebben
een zoektocht naar die schaduw
is waar…
Opnieuw
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
430 Het is tijd dat we
onze woorden wegen
voor een nieuw begin
Dat denken voorrang
krijgt op spreken
dat we weten
Van de immense
kracht van taal
het is tijd dat we de
Verwoesting voelen
van wat we zeggen
dat we weten
Dat het tijd is
om elkaar opnieuw
te ontmoeten
In tegemoetkomende
overwogen woorden
taal voor een
Nieuw…
Ween ik?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
312 van huilen naar helen
van breken in delen
van vallen naar staan
weer verder gaan
van mijn tranen die
spreken
naar stilte die heelt
waar niets meer hoeft
maar alles nog leeft
van huilen naar hopen
naar lichter misschien
een weg die zich
opent
welke ik weer kan zien
van het donker naar dagen
van dragen naar zijn
van huilen, heel even…
Zijn liefde en genade
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.239 Al zou ik duizend talen spreken
maar ware Liefde die ontbreekt
Al zou ik van de Liefde preken
Gods Liefde woont niet in mij
De ware Liefde is barmhartig
en troost het moede hart
Vanuit Zijn Liefde en genade
troost Hij in diepe smart
Trooster in de bangste uren
U geeft ons nieuwe Hoop
Een Hoop vervuld met Liefde
die Hoop is niet te koop…
De profundis
poëzie
4.0 met 13 stemmen
4.289 Neen, bij u daar is genade,
Heere, uw spreken houdt mij staan!
Staande blijve ik op uw spreken
en ik hope in u, o Heer!
van het vroegste morgenbreken,
tot des avonds wederkeer.
Want bij u is medelijden,
is verzachten des gekwels,
groter als het wederstrijden,
als de boosheid Israëls.…
onder de nagels
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
741 schil der jaren en de revelaties
het voorzichtig stilzwijgen
steeds dunner als een membraam
het fundament diep verankerd
in het bultige bovenop een geleefd leven
het hoeft zelfs niet meer gebarricadeerd
in een masker of bepleisterd met genadezalf
het schillen van een ui
leidt tot botulisme onder de nagels
de vergiftigingsdood van het spreken…
Verzwegen panorama
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
587 Welke stilte doet ons spreken?
Is het de stilte die woorden geeft?
Of geeft het spreken net zichtbaarheid
aan het geluidloze?
Ik luister. Niemand laat zich onafgemeten zien.
We ontmoeten elkaar tussen verzen.
Vreemd. Je zegt niets. Ik ook niet.
Misschien gebaren je ogen of je lijf.
Ik probeer te voelen, aarzelend, onderzoekend.…
Zoek mij niet op
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
862 Jij dromer van dromen
Jij woordkunstenares
Jij gevangen avonturier
Laat jij je niet klein houden door mensen die jou alleen maar willen voor hun eigen genot
Die niet durven delen en alleen kunnen geven wat niet van henzelf is
Zoek mij niet op
Want ik wil jou niet kwetsen met het fatsoen van gewone mensen
Zoek mij niet op
Want ik spreek een taal…
De Profundis
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.224 Neen, bij u daar is genade,
Heere, uw spreken houdt mij staan!
Staande blijve ik op uw spreken
en ik hope in u, o Heer!
van het vroegste morgenbreken,
tot des avonds wederkeer.
Want bij u is medelijden,
is verzachten des gekwels,
groter als het wederstrijden,
als de boosheid Israëls.…
Voordat
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 Voordat zich alles heeft verwijderd en in vergetelheid geraakt
En de tijd versluiert wat ik in stilte heb bewaakt
Laat mij nog eenmaal spreken van wat ooit was
Een leed dat moest genezen maar nooit geheel genas
Voordat de tijd, die wrede heerser, de herinnering verdrijft
En wat ik voor jouw voelde niet langer meer beklijft
Voordat ik alles meeneem…
Bergwandeling in Kirgizië
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.453 Van beneden uit de vallei
nemen we mee uit een beek
drie witte steentjes
voor op de top van de berg
een oeroud ritueel
dat zo persoonlijk wordt
wij hechten ons aan
spreken toe het vertrouwd
warm wordend gewicht
dat we achterlaten op de top
met veel wijze woorden
en spijt in het hart
We dalen lichter bezwaard af
er wordt op ons gewacht…
Prachtig
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.180 Ik ben weer alleen en mijn eenzaamheid
lijkt op jou
als jij verdwaalt
in onbereikbare dromen
waar woorden je betoveren
en toverspreuken
je niet meer wakker maken
zolang ik spreek.…
Terminaal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
885 je vingers glijden zonder erg
langs en over het papiertje
dat zich als bij toeval nog in je hand bevindt
je bent anders dan anders
nerveuzer misschien
toch is je glimlach vertrouwd
al lijk je niet op je gemak
je bent er wel
maar toch ook niet
mensen spreken je aan
je hoort ze
maar toch ook niet
in gedachten
zo ver weg van iedereen…
Ontmoeting (voor mijn trouwste fan)
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.268 Een gouden eeuw begon,
waarin wij met god
zouden spreken
en tevens weten
van een hof van eden
en van een vlammend zwaard.
Eens zal dat overgaan.
Het verhaal zelf is vergeten
de tuin waaruit wij zijn
verdreven.
Aansluitend wordt het leven
nog alleen maar kleuren
en die ene avond daar
en jij.…
Gebaren
gedicht
2.8 met 20 stemmen
12.010 Spreken van oker, van jasmijn
en fluisteren haar stil verlangen.
Weifelend zoekend
tussen denken en voelen
tast zij naar haar eigen waarheid
die verdwijnt en opduikt als de roos
in haar watervallend haar.…
Zachtmoedigheid
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.063 Leer steeds
met de weegschaal
van zachtmoedigheid
je woorden wegen
als je zo
zult spreken
zul je
heel je leven
die ander zoeken
kun je
vrede boeken.…
wat verborgen lag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
630 de vogels zwegen in de bomen
de muren stonden sprakeloos
in de wind
het stille schip voer binnen
onder het oppervlak dreigde
de duisternis
de leeuwerik viel en zweeg
de dood sloeg met zijn hamer
het uur
met gouden tong
zou de jongen spreken
hij was geen overtollig mens
het laatste zonlicht was vergaan
de reis lag verborgen
zij…
Verte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
561 ik voelde energie
uit je ogen stralen
ervaarde warmte door
een liefdevol inhalen
je heerlijke lach
was als groen gras
op een koele wellness
tijdens een hete dag
muziek was er niet in
een weldadige stilte die
lommer zonder woorden
voor zich deed spreken
wij hebben tijd stilgezet
door op te gaan in elkaar
de verte heeft een klok…
Vliegen
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.447 alleen - berg ik je in mijn huls
trek traag met jou door mensenland
tot aan die bovenzinnelijke impuls
van wieken naar de overkant
alleen - draag ik je in mijn schoot
spui je spreken de wereld in
vlieg je vleugels arendgroot
tot ik aan vrije hoogte win
zo breek ik uit identieke dagen
naar dat wezenlijk moment
rond wijdte, wind en vlagen…
IN PRINCIPIO
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
700 de stilte vluchtte toen ik sprak
tot de verbeelding: spreek!…
Ik was geweest
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
693 waarom schreeuw ik
ik weet er is geen andere weg
want elk woord was op voorhand
al gedoemd tot sterven
waarom droom ik
wanneer ik beter over
dood kan spreken in
mijn leeg verloren lichaam
al wat bestond lees ik
met stompe letters
want ik sterf in jou
eer je bestond
ik schrijf mezelf weer
in de scherpe hoek
waarin ik beter
had…
ver gaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.074 de wind ging aan de haal
met hoe je heette
voor het eerst had je een naam
het water beukte het hart op hol
jouw hart van zand en zout
niet eerder kon je spreken
de verf op de blinde buitenmuur
verborg wat je schrijven wilde
pas dan leerde je lezen
geluidloos val je,
val je samen met het wit tussen de woorden
ver gaan om aan te komen…
een zicht uit leven
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.053 het zwijgen
rugwaarts
als symptoom
van een lijdend ritueel
traag, teveel
mijd jij mijn dagen
zelfs die van weleer
ik wilde je van de wind vertellen
en het wondere golven
onder mijn borst
hoe ik liep, licht
als een vlinder
door het gedicht
waarnaar ik zocht
onaangedaan, te diep
trok jij de stilte scheef
en doodde het spreken…
Ik heb je lief
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
1.445 telkens als ik je zie,
weerspiegelend
in mijn ogen,
kan ik een lach
niet weerstaan
telkens word ik
naar jou toe gezogen
reeds vroeg viel de avond
waarbij de huid
opgerekt door jaren
steeds meer ruimte vond
om de vergankelijkheid
zichtbaar te verklaren
telkens als ik je zie
spreek ik in alle stilte
die ene hoopvolle zin;
ik heb…
In navolging
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
561 Ik prijs hierbij den dichters onvermogen
Om te komen tot verwoorden van gevoel
En niet in beelden wil ik spreken
Maar tot de ongelovigen wil ik preken
Om aan hen mijn ijdelheid te tonen
En mezelf tot dichter te bekronen.…
Ontkend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
811 Je denkt te weten wie ik ben
En ja, je kijkt recht door me heen
Maar als zelfs ik en ik alleen
Zo verward mezelf niet ken
Hoe kan jij mij dan wel kennen
Voel jij dan wel wat ik niet voel
Je weet vast niet wat ik bedoel
Ik ook niet, moet ik bekennen
'k Weet dat jij geen gedachten las
Jij kunt niet mijn woorden spreken
Als jij beter had…
Zwaarte
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
902 Doorgebogen berken
treuren samen met wilgen
over letters in het marmer
die vervaagd spreken over
zacht rustende geliefden
Maar zwaarte omhult ons
als een stenen mantel
wanneer wij hen zoeken
bezwaard sluipen we
op loden tenen weg
We zoeken jullie wel
op je geliefde plaatsen
daar vinden we zelf
ook meer de rust…