2490 resultaten.
Blozend blad
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
732 Het loof bloost diep in de nerven
zwerft argeloos dromend omlaag
naar aarde waar roemloos vergaan
de glorie van dood zal verwerven
bomen strekken zich kreunend uit
bedreigen met naakthouten staken
de storm die hun botten deed kraken
en het wortelgestel pijnlijk trekken
nevel versluiert als illusionist
de realiteit van het zicht
waar niemand…
de zomer droef voorbij
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.363 gisteren heeft een beminnelijk mens
de wereld veel te vroeg verlaten
vandaag veeg ik de eerste bladeren
wat trager bij elkaar
in ‘t besef dat het leven breekbaar is
haar geheimen diep versluierd houdt
aan alle seizoenen onderhevig blijft
waarin vogels naar verre oorden
trekken, het kleurend blad verwaait
stilaan verweert
waarom…
Waar was ik; Hier ben ik!
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.312 Waar was ik
om je uit de put te trekken
toen je zo kapot was?
Waar was ik?
WAAR WAS IK?
HIER BEN IK!
Hier ben ik
om je kapotte dromen
weer te helen!
Hier ben ik!
Hier ben ik
om je weer te laten lachen
als zovelen!
Hier ben ik!
Hier ben ik
om je niet in eenzaamheid
te laten leven!
Hier ben ik!…
Draait zijn rug zeewaarts
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.066 zinkende zonnestraal
het leven in al zijn poriën
al zijn voetstappen
aan de vloedlijn
hij draait zijn rug zeewaarts
nagestaard door
cirkelende meeuwen
in het achterland buigen
kale bomen naar de lucht
grijs uitgestrekt
zonder wolken
’t voelt bitter koud
schapen herkauwen en
worstelen met plukjes gras
landinwaarts trekken…
De palingen en ook de zalmen
poëzie
3.1 met 8 stemmen
1.721 De palingen en ook de zalmen
De laatste komen uit de Rijn,
Zij trekken jaarlijks zonder talmen
Tot waar hun paringsoorden zijn.
De torren, klimmend in de halmen,
Al wat tiert, schier zat van gein,
In deze wereld, groot en klein,
Ik zoude uw lof wel willen galmen.…
Poort van tijd
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
2.095 bindt is tijd, gesponnen op
de brug van de oude, - en de
nieuwe jaren, als we elkaar
ontmoeten dan zwaaien we
naar elkaar en misschien wel
terug, al moeten we bekennen
dat we elkaar nog steeds niet
leren kennen, wat mensen scheidt,
is gezaaid door angst om samen
door één humane poort te gaan,
de moed eenmaal een mantel
aan te trekken…
WAAR WAS IK? HIER BEN IK!
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.223 Waar was ik
Om je uit de put te trekken
Toen je zo kapot was?
Waar was ik?
Waar was ik?
HIER BEN IK!
Hier ben ik
Om je kapotte dromen
Weer te helen!
Hier ben ik!
Hier ben ik
Om je weer te laten lachen
Als zovelen!
Hier ben ik!
Hier ben ik
Om je niet in eenzaamheid
Te laten leven!
Hier ben ik!…
Nachtmis
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
727 In deze stille fonkelende nacht
trekken hoog boven mij onzichtbaar
en toch voelbaar, symfonieorkesten
van zwijgende vogels aan mij voorbij.
Het is alsof de hemel zich heel
langzaam verplaatst en in die stilte
ineens vol weemoed en herinnering.
Bereid ik mij zwijgend op de klanken
van mijn eigen nachtmis voor.…
Op hoge hindelopenbenen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
503 jij loopt niet
maar je gaat
in harmonieus bewegen
op hoge hindelopenbenen
droomt nooit weg
maar je ogen trekken
met magie de blikken
van een ander naar je toe
lacht wolken
weg tot blauwe hemel
en laat jouw zon
de mensen warmen
verstaat wat
wij steeds camoufleren
knipt lint en frutsels af
als wij dat willen etaleren
waar je…
Herfstwind
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.638 Herfstwind verdrijft de witte wolken,
Ganzen trekken langs het lege zwerk,
Nog geuren chrysanten en bloeien orchideeën,
Kon ik mijn vroeger lief nu vergeten,
Bijna was ik gelukkig,
Met mijn bloemenboot op de Fen-rivier,
Wit schuimt de stroom langs de boeg,
Fluit en trom houden maat met de riemslag,
Onder 't rumoer broeden sombre gedachten,…
Bourgeois en proletariër
poëzie
3.1 met 9 stemmen
3.405 En met hun domme verbazing
Kijken ze in zijn gezicht,
En begrijpen niet de hoogheid,
Die in zijn trekken ligt.…
Op weg naar het licht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
517 Zwevende vogels trekken schimmen
zodat het zwermen schijnen
naar zacht wenkend perspectief
opzoek naar verdwenen zomer
kom maar
vlieg voorbij het kale najaar
nestel buiten ‘t wolkenlint
hoe intensief waarheen
doezel uit smachtend gezwind
ontkil je vleugels naar lomer
weg van de wind
over zeeën van golvende weide
van nattig gras met…
Passé
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
553 teruggaan naar het punt waarna ik dwaalde
kan niet meer, die dag is verstreken
en nieuw zaad schiet in de nacht
ik loop langs oude bomen met gedachten
als slingers verstrikt in takken na een feest
dat anders uitpakt dan verwacht
trek de lijnen mee naar morgen
steek mijn pen in de vervaalde vlaggen
waarop gisteren zijn kleuren bracht…
Voetwassing
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.070 Heer, leer mij toch
bij 't zien van vuil
mijn neus niet op te trekken
maar net zo liefdevol als U
mijn armen uit te strekken.
Bij Johannes 13, de Voetwassing.…
DROMEN
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
823 droom ik nog steeds van jou
Jaren lang was jij mijn vrouw
Onze liefde is niet meer
Het leven zonder jou doet zo zeer
Waarom droom ik nog steeds van jou
Het is door gesneden dat sterke touw
Dat eens ons gezin samen bond
Wat voor kracht en veiligheid stond
Het touw is door een van ons los gelaten
De ander had het niet echt in de gaten
Trekken…
Lentekriebels...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
660 ik glij van wak naar wak
ik volg mijn ijle adem
die als een etherische gids
mij voorgaat op mijn pad
de natte sneeuw trekt
zoutkringen op mijn laarzen
de witberijmde daken
geven mondjesmaat
hun laatste pannen vrij
straks dartel ik
kalverblij in een klavergroene weide
trap wild gaten in de voorjaarslucht
‘k ontdoe me van mijn juk
trek…
Levensdans in de natuur
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
2.754 soms te keer
Waar golven het strand beminnen
In een zee met duizenden zinnen
Hij strekt zich uit in schuimend nat
Over haar zanderige gladde huid
Reikt naar glooiend duinlandschap
Waarop hij flink beukende stuit
Zij biedt weerstand aan zijn storm
Natuurlijk met haar bekken
Hij begint zich na zijn heftige daad
Langzaamaan terug te trekken…
Huis*
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
2.924 Zij is het die ik telkens weer verguis:
van stad tot stad trek ik, maar nooit naar huis.…
koe
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Mijn leven als een oude koe
wil ieder zo graag rekken,
want sta ik nauwlijks in de sloot,
wil men er mij uit trekken.
Hier in de sloot voelt ik mij thuis,
ik overdenk mijn zonden
en door het leven opgedaan
lik ik mijn vele wonden.…
de duizendpoot
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
820 Hij laat zich elke dag
des morgens heel vroeg wekken,
want het kost heel wat tijd
om sokken aan te trekken.
Ik zal maar niet proberen
een duizendpoot te zijn,
te lopen op twee benen
dat vind ik net zo fijn.…
Mijn liefde
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.465 Mijn ziel werd zeer zwaar beproefd,
Mijn hart ziek en diep bedroefd;
Mijn gemoed heel somber, kil en koud,
Mijn trekken vaal, moe en oud.
Mijn leven gaat nu doelloos heen,
Ik leef, doch ach, in vrees alleen;
In kwelling, onrust, angst en nood,
Ik verwacht niets meer, alleen de dood.…
Ballerina
gedicht
3.5 met 4 stemmen
5.051 Een trek, een veeg, een streep,
ze heeft het allemaal gehad;
ze poseert naakt en
heel sereen vooruitziend
naar wat komen moeten zou.
Zij staat niet in de kou
hij wel, maar hij heeft het verdiend
want hij vereeuwigt hier
haar ziel en haar contouren
op het onbevlekt papier.…
Zucht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 Trek mijn eigen huid dan uit
en zoen al spinnend warmte
in het veel te grote bed.
Ontdek dan, dat tijd net als lucht is
en ik mijn liefdevolle adem uitblaas
in de stilte van de leegte
en elke aarzeling danst op het gekreun van de wind !…
Opgerolde tijd?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
442 Denk ik dat je terug wilt lopen
maar als je komt ga zitten
in mijn luie droom, trek je
gedaante aan van rebellie
verzet de gedachte van de overgave
het geeft niet hoe gehavend het
uitzicht was, verenigbaar in het
spoor van onverklaarbare dingen
zetting in de onwaarschijnlijkheid
van de opgerolde tijd van gisteren
onder een verkruimeld…
Eindelijk 67
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
967 Rimpels trekken lijnen in mijn gezicht.
Toch wil ik dagelijks brood verdienen.
Voor de toekomst maak ik nieuwe tijd.
Voltooien doe ik alleen maar dit gedicht.…
Leegte is lastig
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
572 Volheid die te veel geworden was,
Voelde me er door overlopen,
Te vaak, te veel naar mijn zin
Was mijn ik erbij ingeschoten,
Tijd die als een vloedgolf
Van aaneengeregen gebeurtenissen
Over me heen sloeg
En me platgeslagen achterliet -
Koos er voor me uit de tomeloze
Volheid terug te trekken, rust te vinden
Waar ik die allang was…
Vitaliteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 De klimop klautert, klimt
zo graag, zo veel wil ze omhoog
ze loutert mijn luie deel,
ze spoort me met haar kracht aan
in te grijpen, haar te begrijpen
want hoewel ik haar telkens snoei,
aan haar nieuwe scheuten trek
uit angst dat ze mijn bomen,
struiken bedekt en wurgt,
trekt zij 't zich niet aan, laat mij begaan
en wortelt, klimt onbedaard…
Met pijn omwonden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 het was een vreemde
die mijn adem nam
woorden sprak waarin
mijn hart zich niet kon vinden
waar handen altijd
raakten in ontspannen zijn
irriteerde nu de huid
sloeg in weerzin lichtjes uit
ogen wilden naar je kijken
maar ik kon je niet bereiken
zag een onbekend gezicht
waarin jouw trekken zijn gewist
ik ben gegaan maar
mijn ziel heb…
Standvast
gedicht
3.6 met 10 stemmen
18.468 wij leggen aan, trekken landinwaarts
laten herinneringen voor anker gaan
die horen bij een periode, bij een plaats
vandaag is zo'n opgediende dag
waarop je anders dan anders eens echt ouder wordt
geen drama, ten hoogste de gewoonte
dat vroeger stil verder van je vaart
wat was heeft zich genesteld
genoeglijk met iets van weemoed wellicht…
Antimoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 luchten zwaar op daken leunen
ik doe me aan schijngestalten te goed
teneinde op rauwe voet te steunen
luister, daar krassen zielen zich een weg
langs erfgrens, Hoogmoedse Hymnen
gezang, hun aller koppen boven de heg
misschien om te zoeken zonder te vinden
vroeger waren er nog eens tijden, eeuwen
geleden, geduld om rare bekken te trekken…