Alle inzendingen over verlichting

1972 resultaten.

Sorteren op:

Dromen geven mij inspiratie

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.210
Soms verlichten ze mijn hart, soms stormen ze met heel wat kracht. Windstil wordt het echter pas wanneer ik huiswaarts keer. Onbekommerd en geïnspireerd, waar ik mijn dromen herbeleef.…

Ik kom om 't groene hout

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.177
Ik lig en ik lig als in uwe landen o aarde, met het hoofd in mijne handen, in uwe winden en in uwe stormen, in uwe luchten op de grond, waardoor men zien kan de schoon verlichte ronde bomen bewegen als de winden er toe komen.…

een nacht zonder zee

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.020
eenzaam, alleen dwalend en dolend in een leven dat jou nooit verlichting geeft wat is de zin van jouw levenszin? ga je vanzelf door het leven gegeven of worstel de strijd van een zijn zonder doel? is jouw geluk aan een ander gegeven als het leven voor jou nooit vanzelf wil gaan?…
Piotr Linski30 december 2003Lees meer >

Dood

netgedicht
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.740
Dood eng woord nooit gehoord in de stilte van de dood Ik heb je lief al lachen de vlinders m'n lente weg Ik heb je lief omwille van zijn en doen Denken dat gedachten pijn verlichten is misschien absurd Toch doof ik je ogen niet noch je gezicht De rimpels en pijndrempels maken je geest sterker Ik geloof in jou in je hart…

Opgelucht odeurtje

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.517
Sniffel, snuffeldiesnuf Vroeg in de morgen … je bewustzijn half verlicht Wellicht nog een beetje duf Je ruikt het weer…. doet niemand dan zijn plicht?! Je hebt het altijd wel bevroed Wanneer het neer komt op moraal Hebben ook de dames totaal geen moed Niemand neemt het op tegen deze geurvandaal!…

madrid

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.130
blik weer omhoog richt en mij spiegel in een blauwe hemel spoelt de regen mijn tranen het dal in waar rivieren stromen naar oceanen van verdriet vermengd met bloed van onschuldigen verlaat de zon ook weer deze dag en in het bange duister begrijp ik de bleekheid van de maan als hij in de nacht de wereld aanschouwt en het zwart verlicht…

Het kind

gedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 18.123
Luister, dit is een verlicht gebed. Niemand mag het horen. --------------------------- uit: 'Het feestmaal', 1997.…
Judith Mok6 augustus 2005Lees meer >

'Een momentopname'

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.161
De wind duwt wolken naar hun bestemming, Want als het regent, proef ik de sappen van de horizon, bomen dansen, schudden takken droog en gaan, de wereld luistert hoe vogels spreken en smeken om verlichting Het is zondag, ik ben hier, maar waar vandaan ?…
Timothy Z14 oktober 2004Lees meer >

Afscheid

gedicht
2.6 met 464 stemmen aantal keer bekeken 126.083
Hoe verlicht is het bestaan om vijf uur in de morgen als slaap haar dieptepunt of hoogtevrees bereikt? De chemokuur slaat niet aan. Doe nog een keer wat je kunt. Beklim manmoedig het Ballumer punt dat je liefhebt: de Blinkert.…

KERST en dat zullen we weten

netgedicht
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.073
Buiten, van villa tot kot, brengt men verlichting aan, afzichtelijker dan ooit (hoge energiekosten geen bezwaar). Geen krant of tijdschrift zonder exquise menu’s en lekkere maaltijden bereiden kun je nooit zonder Jamie Oliver en zijn boeken. De kerstbomen worden welhaast weggegeven, gekapt door een Haagse milieubarbaar.…

geef mij de vier

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.216
mij de bodem zien schroom niet te stunten mij te doen vallen tot onder de top tien stroop mijn vel na dit gedicht ik ben eerlijk zie mijzelf als lichtgewicht slechts massaal gebrul wil ik horen schreeuwende koren die mij zonder schroom de grond in boren ik geef ruimte aan agressie ontzie mij daarom niet je zult zuchten van verlichting…

DILEMMA

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 561
Ze stond bekend als Rooie Rina indertijd En ze schreef brieven naar een jongen in de tropen Met wie zij fier de boulevard over zou lopen Ex- marinier uit een koloniale strijd Er waren vele jonge vrouwen toen bereid Te pennen met soldaten en daarbij te hopen Dat zij de eenzaamheid die naast hen was gekropen Ietwat verlichten konden met genegenheid…

Waterdicht

netgedicht
4.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 363
zwartgallige angst heeft een lichter kleurtje gekregen omdat doemdenken de laatste tijd uit vergaande slijt ineens tot nieuws is verheven en doordat het patina van de publiciteit dolgraag de donkere kanten van alle emoties verlicht in hun jacht op potentiele klanten stilte regeert uitgestorven straten argwaan schijnt nog…

ZONDAG IN NAPELS

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 984
zingen me wakker Getuigen van het leven van hun Makker De katholieken kunnen niet meer zonder Beland in Napels’ groene hart en longen Zijn ’Rijksmuseum’, kinderen en palmen Blijf ik bij honden en bambini talmen Voor ik ’t vermenigvuldigde, verwrongen Gelaat van Christus zien ga aan de wanden Vulkaan Vesuvius op porselein Brokaat, verlichting…

Glinsterend Puur

hartenkreet
4.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.198
Madeliefjes in hoog gras En de zomer is nu in zicht Leven onder zonnestralen Zorgeloos en warm verlicht Mijn hart zwanger van liefde Glanzend mijn rode krullen Ogen die helder sprankelen Nieuw leven doen onthullen Geluk is zo zeldzaam mooi Als een vlinder van fluweel Zwevende vleugels zo teer Breekbaar als stokjes kaneel Dromen kleuren…
car18 maart 2007Lees meer >

Peertje

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 771
Alvorens te lopen tegen deze lamp, Graag verlichting van een ramp. Kan de knop nog om misschien? Kunt u dit in ander licht zien? Het is appels met peren vergelijken, Zo’n spaarlamp is niet naar te kijken!…

Jaarringen

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 547
In de botte nerf krijg je het koud geraspte krullen liggen om je heen vermengen zich met druppels bloed dit boomsap de pijn niet kan verlichten zo rasp en schraap je iedere vezel, de harztranen de barsten niet kunnen dichten totdat er niets te pellen overblijft uit het hart van de geschonden kern en ben je uit het juiste hout gesneden.…
pama10 september 2007Lees meer >

Het rijp omlijst de bomen...

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.180
In een serene stilte laat koning winter de bomen met een ijsmantel aankleden Langzaam verlicht de ochtendzon het ijsrijp en begint tot het witte landschap toe te treden Het is een wonderlijk schouwspel van ijzige kleuren aan een azuurblauwe lucht die zich wijds uitstrekt De wind laat de bomen zacht kreunen onder de ijsdeken en hierdoor zo nu…

Onweer

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 810
Er is geen houden aan de vlucht van vele bliksemschichten Zij striemen, geselen en verlichten nog voor de woeste wolken bulderen maar toch weer stiller worden na een tijd als regen verzacht de zon heeft bevrijd…

Winteravond

poëzie
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.523
Huizen, onregelmatig, blind verlicht, rijzen de straat langs, bleek en schaduw-somber; een kroeglantaren schijnselt op de dicht gelegene sneeuw glinstering; - dan komt er stil in 't zwijgen een grauw man over straat.…

Ik kom om 't groene hout

poëzie
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.365
Ik lig en ik lig als in uwe landen o aarde, met het hoofd in mijne handen, in uwe winden en in uwe stormen, in uwe luchten op de grond, waardoor men zien kan de schoon verlichte ronde bomen bewegen als de winden er toe komen.…
Herman Gorter18 december 2022Lees meer >

Nolite iudicare

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.004
Hij liep het grote donker in, Zó zeker, Of hij de hel verlichte ramen zag Van vaders woning. Wat achter was Kon hij niet overmeestren. Daarom ging hij ’t staketsel door Als een die vrezen Voorgoed gaat wisslen voor geluk. En is hij veilig aangeland?…

Leegte bevriest mijn ziel...

hartenkreet
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.395
De wolken besluiten je mee te nemen naar het land zonder helse pijnen Een zonnestraal verlicht de aarde waarin je aardse leven voorgoed zal verdwijnen... Het moment van afscheid bevriest mijn ziel als de dood je meeneemt ver hier vandaan Langzaam zakt je lichaam in de zwarte mist die je meeneemt uit dit vergankelijk bestaan...…

Als de tijd klopt

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.083
Onder lakens denken, je nog eens omdraaien verlicht Lachen. Hoe vaker hoe beter je mond in de goede Stand zal staan als deze dag een toneelstuk speelt. Denk dan aan de allerlaatste stond, de zonnigste. 20-1-2007 -(16.30 uur) 24-01-'62…

Een exquis touche

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 487
haar schoonheid schichtte langs de mensen in een verlicht ogenblik een knippering of straaltje warmte raakte het gezicht van de passanten die verschrikt alert werden door dit ongekend verschijnsel normaal betalen zij voor schoonheid met een exquis touche echt geraakt te worden en nu zomaar in het wild gebeurt dit exceptionele…
wil melker4 februari 2024Lees meer >

requiem van een huwelijk

netgedicht
2.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.182
zon - zee - wind - vuur - rotsen zij werden man & vrouw van verlichtende zon via verzengende vuurbal tot fletse noorderzon van verkwikkende zee via verwoestende springvloed tot verraderlijk brakmoeras van verkoelende wind via geselende stormen tot verstikkende windstilte van verwarmend vuur via uitslaande branden tot smeulend…
jom21 mei 2010Lees meer >

De tranen van de IJskoningin

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
Een landschap met groeven en kringen tekenen een opgeteerd leven in een gezicht zo zacht maar o, zo bedroefd Het zilte vocht biggelt over mijn warme wangen zonder dat het mijn leed bedaart, verzacht of verlicht Woordenloos staar ik naar de spiegeling in een plas water Ik herken mezelf niet meer terug Ik huil tot het vocht mijn hart…

Femme mysterieux

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 698
Eens verscheen je op een zomeravond met je ideale, blote borsten voor het slaapkamerraam, fel verlicht, als een engel die niets vreest. Ik zag je weer, op diezelfde plek, met tepels stijf van geilheid, even heftig als de naakte buik met de paradijselijke navel.…

Zo leek het toch…

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
de tijd verglijdt zo vaak in spijt van woorden voor de naaste nog steeds niet uitgesproken hoe werd de wereld toen in mei, zo leek het toch in vredelievendheid opnieuw geboren ja, hoe nu de morgen door de ogen van de zon in een oranjegloed de gedenksteen opnieuw verlicht vele bloemen kleuren de zinnen van hoop het diep in het…

Luzern

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
beelden sluimeren wiegen met bladeren huiverig voor kilte wentelen ze in dromen ik ben in Luzern op de Kapellbrücke groet ze me wat woorden of een foto van water zand geribd haar lichaam jij dwaas schemert haar stem jij dwaze dichter bespeler van vonken en gebroken harten proost en drink met mij zo lang de maan mijn liefde verlicht…