1364 resultaten.
Onrust.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.358 - Moeder, hoor, de regen plast
Klettrend op de ruiten.
- Och! ons hindert nacht noch wind;
Maar hij is op zee, mijn kind,
In den stor daarbuiten.
- Moeder, 'k stond aan 't strand en keek,
Toen hij henenvaarde;
Haastig vloog het schip voorbij,
Maar hij lachte nog op mij,
Als hij mij ontwaarde.…
Welgelegen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.312 Of is ’t uitzicht dan zo schoon
Op uw stadje, door de ruiten?” –
Neen: doch weet ge wáár ik woon?
Vlak bij ’t kerkhof! Al de doden
Moeten steeds mijn huis voorbij
En verkonden, stille boden:
„Heden ik en morgen gij.”
’t Is wel vrolijk! zelfs bij tijden
Al te vrolijk!…
de storm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 contact onmogelijk
doet ramen trillen
laat kieren julen
verplettert dakpannen
verbrijzelt ruiten…
Zo helder als kristal breekt daar schoonheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 In ook mijn huis en ons dorp waar het regent,
wij ook het tikken horen op de ruiten, de wolken
dikker en dikker zonder de verkwikkende stralen
van de zon op van die dagen wolkbreuken zien worden,
woont ook de angst bij gevluchte gezinnen, bij nazaten
met intense hoop in 't hart dat de wind daar gaat draaien.…
Dit stervend nijpen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Er hier aangedrukt tegen de ruit iets rilt en trilt
ook in opstand tegen sterven is en voelt als quiz.
Naast inspanning houdt de wind zich dan weer stil
als ik uitstel wil, mijn frêle handen vouw en dit vraag,
deze vogel in de beukenhaag met takgetril dat ook wil.…
Poeldogingen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
456 tuin
Waar de oordelen dalen in prijs
in de schappen
En wagens bij winkels in buurt super tappen
Hangen de mannen lam
als zatte lappen
Belangen verstrengelen bijkans bij1
Belazeren dekselse boel als de raven
Met simons en koeman en zelfs max verstappen
Die willens en wetens maar jatten en gappen
Met zevenmijlslaarzen door roeien en ruiten…
In hetzelfde vel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
223 Maar dan
in de schemering tussen waken en vallen,
waar de werkelijkheid dun wordt als rijp op een ruit,
glipt er iets open.
In dromen schuif ik mijn vel als een sluier opzij,
loop ik door muren die overdag onwrikbaar zijn,
spreek ik met schaduwen die ik overdag niet durf aan te kijken.…
Onbezorgdheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.431 ."
zij legde koude
op mijn huid
een orde in het
wilde gras alsof
begrijpen zonder ruit
een echo was
maar onbezorgdheid
bleef bestaan
een kind dat door
de regen liep
dat zelfs in breekbaar
opengaan
nog iets van
eeuwigheid behield
want wat is denken
zonder zee
zonder vallen van
de nacht
zonder een hart dat
af en toe…
Herfst in het woonoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 Wij wonen hier in de statige huizen
en kijken door de ruiten naar de lucht
die grijs is en zo peilloos laag hangt,
dat het behang er somber van verkleurt.
Het is het breekbare gewicht van dromen
die we hier achter glas bewaren,
terwijl de avond zwart de ramen binnentreedt.…
Pamperkunst
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
970 Als ik zo'n vuile pot wil zien, ren ik wel naar de plee.
Daar doe ik vrolijk wat ik wil voor amper 20 cent.
En wind dat ik daar produceer, een echte recensent!
Kunst met een grote C, ik heb het wel gezien.
Gisteren bij mijn dochter: 't kind is een maand of tien.
Zij heeft haar pamper vol gepoept en daarna vol gezeken.…
Zwijgzaam
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
2.316 Zonder er een woord vuil aan te maken gebruikte ze
haar mooie lichaam…als ze haar ronde had gevaren
en iedereen tevreden was legde ze haar boot aan .
Tijd voor haar om te gaan slapen en morgen ? dan
begon ze weer opnieuw. …zwijgzaam !…
Vermorzeld hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
722 Mijn hart ligt als oud vuil in de goot voor het grijpen.
Met hun loopse kanonnen hebben ze mijn heiligdom
geschonden en de dag daarna hebben ze er protserige
schilderijen over geschilderd. Ik vraag alle magiërs
van alle tijden om deze schendingen te verschonen
en om hun vernederingen op henzelf terug te slaan.…
Lichte Willem.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.191 Toen werd ik ook wat kwaad,
En ik begon ook vuil bescheid te geven,
Maar wat ik sprak, zij gloeide als een karnaat.
‘Weg, riep ze toen, of vrees zelf voor je leven,
Ondeugend mens, die 'k als een duivel haat'.
Toen trok ik af, en ben voorwaar bewogen,
Met welk een moed beschermde zij haar eer.…
Ik ben wat grof.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
958 Zij kruipen dus die willen kruipen,
en volgen zo de vuile slek,
die ook durft in de bloemgaard sluipen
en alles smeurt met vlek op vlek.
Doch daarom mag men niet mishopen:
eens blinkt voor Vlaandren 't morgenrood,
en komt de slek dan uitgekropen,
men trapt ze dood.…
75 jaar vrijheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 altijd niet vrij om hand in hand
te lopen, omdat er nog steeds mensen zijn
die dit openlijk veroordelen met woorden, of geweld
Roze ouderen die in de zorg terecht komen, worden
vaak weggezet, met ‘wie wast die vieze homo vandaag’
of die is zeker van de verkeerde kant
mensen die niet welkom zijn aan de koffietafel
omdat ze ouder zijn van een vuile…
BIJ ONS IN DE JORDAAN
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
551 loszittende straattegels en stoepranden
de ontoegankelijkheid dus voor gehandicapten en ouderen
de wietlucht op straten en wegen
de te dronken en veelal te luidduchtige individuen
de opengerukte vuilniszakken door de statiegeld-blikvangers
de door vogels vliegensvlug opengebeten zakken voor een snackie
de bergen huishoud en meubilair: grof vuil…
HET KIND EN IK
netgedicht
2.0 met 19 stemmen
366 zo sprak Martinus Nijhoff,
over zijn graf heen:
EENIEDER VAN U
moet maar kijken
hoe hij over mij schrijft
over de jongen en het kind
dat ik ooit was
eenieder is vrij
in zelfgekozen vorm
in onze taal te schrijven
Zo ook over mijn alter ego
dat hier eergisteren nog was
maar dat smadelijke werd
afgevoerd als een stuk vuil…
Het Oneerlijke Verhaal
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
713 Té bont zal hij het nu niet maken
het blauwspectrum laat hij
derhalve -kortstondig-
buiten beschouwing
want hij heeft al zoveel kleuren bevuild
vergelende tanden gezet in allerhande
goden en (half)dode taalwichelaars
vuurrode tussendoortjes
vuile-handen-hapjes als zandstrooiers
uitgestreken smoelenschotels van de dag…
‘Een zon die…
De Akelei (Dürer)
gedicht
4.4 met 5 stemmen
10.316 Behoedzaam rondom aangevat
droeg hij het langs het slingerpad
van bos en akker voor zich uit,
en schoof het thuis in 't licht der ruit
zoals hij het gevonden had.
Dan, fluitende en welgezind
mengde hij zoekend eerst de tint;
diepblauw en zwart ineengevloeid,
met enk'le druppels rood doorgloeid,
dat het tot purper samenbindt.…
Schilderde heimwee
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
782 het eerst zonder hart op straat
in zoete vakantieherinneringen
woorden voor de ernst gehoord
signeerden onze betekenisloze liefde
achter dikke verweerde muren
stuk gelezen boeken
met hoge doorkijk ramen
onder het half gesloopte dak
van een oude suikerfabriek
in een boerenland vol dromen
viel het maanlicht door
gebroken glazen ruiten…
Bange Bas
hartenkreet
1.5 met 14 stemmen
1.328 Zo staat hij, neus tegen de ruiten,
En kijkt met bange ogen naar buiten.
Bas´ meest bezochte site, jawel,
Is dan ook buienradar.nl.
Hij kijkt dan of de wind gaat draaien
En of het ook steeds harder gaat waaien.
Wat hem, op dat moment dan nekt
Is als de bui over Enschede trekt.…
De steenvis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
693 Ze gaat behoedzaam door de knieën
plakt haar neus tegen de ruit
zocht naar mij, maar vond dit raadsel
en komt daar naar verwachting ook niet uit.…
Air Koop (voor An)
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
652 Mijn lieve zoon dacht ons laatst met een airco te verblijden
maar bij de eerste windstoot uit dat krachtig apparaat
verdwenen onze boedel en wijzelf bijkans op straat
ikzelf wist nog maar net een vrije zweefvlucht te vermijden
Wel waren we verrukt om zulk een krachtige propeller
al blies ons nieuwe bankstel dan ook hulploos door de ruit
maar…
De eerste klant
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.192 De man nam een kijkje van buiten
En lachte haar toe door de ruit.
Zo leefden ze enige dagen,
Maar niemand had trek in hun sla;
Geen mens kwam de winkel eens binnen,
Er was nog geen cent in de la.
En toen ze geen stuiver verdienden
Ondanks hun gewerk en getob,
Toen aten ze maar van de honger
Hun uien en bloemkolen op.…
Geen geluid betekent dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 Een stilte die er echter niet is en er nooit komt,
want altijd de ruisende monotonie van regen,
die gestaag valt, soms wreed tegen de ruiten slaat,
altijd verkeer, razend langs overvolle wegen.
En dan het eeuwige zingen van de branding,
laarzen, zuigend wegzinkend in vette klei,
in de stormwind krakende zolderbalken.…
Spits in snits
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
701 groot dictee der taal
der lage landen aan de zee
van vondel reynaert veldeken
tot hebban olla hadewijch
rivierenland van maas en waal
kuifje lambiek sidonia
guido gezelle ruusbroeck claus
paul van ostayens melopee
rijn schelde in beton en staal
waar doordeweeks de ochtendspits
meandert over klaverblad
verkeersplein tunnel ring en ruit…
Winterglans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
563 Vuile kerels, genoeg in dit land, zuipen zich
te pletter aan het dampende bruin en zakken
door de bekraste waterdeksels. De ongeduldige
honden trekken hun voyeuristische baasjes terug
naar huis, zo van, neuk niet naast je eigen
vrouw en op een bevroren schommel zit een
adellijke geest te wachten op ontdooing.…
Het hoogelaand
gedicht
2.0 met 2 stemmen
4.783 bakkerij
Het binnen de grote boerenploatsen
Van Waarvum, Oskerd, zo noar Meij
Het is de waait, het is de hoaver
Het is t koolzoad in de blui
Het is de horizon bie Roanum
Vlak noa n dönnerbui
Dat is mien laand, mien Hoogelaand
Het is n mooie oavend in maai
n Kou houst doeknekt in t gruinlaand
Ik heb veur d'eerste moal verkeren
En vuil…
Wees dapper
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 uit en hun demonen
je knieën beven, zij zijn sterker en jij bent slapper
Maar het is niet waar, mens, leef en wees dapper
Als je met je rug tegen de muur staat en vecht
en ze schreeuwen je toe, alleen jij bent slecht
als je overal, links, rechts wordt bestolen
van alles wat je hebt met leugens en pistolen
jij wordt aangewezen als dief en vuile…
Op weg naar Darmstadt
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.128 Het weer werd er niet beter op,
vette strepen op de ruit,
een houten bibs van het lange zitten,
ik hield het niet meer zolang uit.
Ook de honger die ging knagen,
ik vroeg: "lust je een banaan?"
Je had er wel oren naar:
"die zal wel naar binnen gaan".
Plots een kuil en toen een knal,
een grote plas op de weg
door de zware regenval.…