Alle inzendingen over zonlicht

1372 resultaten.

Sorteren op:

Laat de natuur leven

netgedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 665
De lucht draagt meer dan zonlicht en vogels, ook de herinnering aan bossen die asfalt zijn geworden. In de stilte die hun vlucht achterlaat, proef ik een twijfel, een verlangen om te zingen, maar niet meer te weten of ze nog gehoord zullen worden.…
CB30 april 2025Lees meer >

Fieremei

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
Kristallen hymnes stijgen al, zijn groet weerklinkt in zonlicht hier. Met vlammen goud, die nooit vergaan, kleurt hij de dag in lentegloed. Hij lacht – het leven lacht spontaan, vol bloemen, zon en overvloed.…

Festina lente; 4. Het Grote Feest

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 350
De bijna even grote beuk vond het niet leuk hij was te donker bevonden, en zonder zonlicht en de kale, dorre grond bezorgde teveel jeuk. Beter was het zachte mos en het fijne vergezicht op de lichte verhoging in het landschap waar de eik was beland als klein ding.…
Senior29 juni 2025Lees meer >

Natuurfluisteringen

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
Gefilterd zonlicht het bos opent zijn geheim mijn hart volgt het pad Traag wandel ik langs het pad, waar dauw nog glinstert op de bladeren. De lucht draagt geuren van mos en frisse aarde. Een merel zingt alsof hij mijn gedachten kent, en ik adem dieper, alsof tijd oplost. Het zachte ruisen van bladeren is een taal die ik herken.…
CB11 september 2025Lees meer >

Langs het glinsterende water

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
Uit het stille tij een blauwe flits vliegt omhoog oog in oog met licht Langs de oever tuurt hij stil, zijn vurige borst vangt het zonlicht dat glinstert in het water. Een scherpe roep snijdt door de ochtendstilte, een teken van leven in het waterrijke natuurgebied.…
CB13 september 2025Lees meer >

Als de regenboog ademt

netgedicht
2.5 met 55 stemmen aantal keer bekeken 808
Herfstig licht breekt zacht regenboog kust de nevel morgen ademt kleur Als dauw vochtige aarde innig omhult en gouden zonlicht door nevelen breekt, als zilveren druppels die de herfst streelt, als een regenboog die voorzichtig ademt in de vroege morgen.…
CB22 november 2025Lees meer >

De Ontwapenende Lente

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 386
Zinderend zonlicht doet de natuur weer bloeien, terwijl de winter loslaat, bevrijd uit haar boeien. Waar een koele bries de ochtenden teder laat ontwaken en de genadeloze koude wederom gedoemd is om te staken. Waar vruchten tot rijping komen aan de toppen van bomen, leg het oor te luister wanneer de ontwapenende lente is gekomen.…

Sporendiertje

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.161
stemmen Stil spreken Gedaante Verliezen Hun stemmen Luider gaan Wanneer ze Staan liegen Hun zinnen Zelfs roepen Hier zijn wij En blijven Nacht na nacht Slag na slag Duurt de duur Macht onguur Dan terug Het station Op het spoor Trein na trein Zoek de zin Woorden brij Razend spoort Stad voorbij Geen wolken Zonlicht…
Beninga12 april 2026Lees meer >

ketting

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 219
Om de hals gedragen, een sieraad van pracht, glanzend in het zonlicht, als sterren in de nacht. Het vertelt zijn eigen verhaal, van generatie op generatie, een symbool van liefde, trouw en serenade. Of het nu roestig ijzer is, of glinsterend goud, elke ketting heeft zijn waarde, zijn unieke kasteelbouw.…

Het Zeeuwsch-Vlaamse platte land

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.179
weleer dan denk ik: mensen wees toch zuinig want ze komen niet terug, nooit meer Soms dan zie je ze nog die schoven in een mooi bruingeel patroon gezet en dan vind ik het eigenlijk jammer dat maar een enkeling daar nog op let Als de boeren het land gaan ploegen wie kijkt er nu nog naar die rollen klei die zo schitteren in het lage zonlicht…

IN MEMORIAM

gedicht
4.2 met 51 stemmen aantal keer bekeken 32.697
Nu weer hervind ik mij in het gewijde Seizoen, waar de gevallen blaren zijn Als het veeg zonlicht van een dood getijde, En denk: hoelang nog leef ik in die schijn? Wat blijft ons over van dit lange derven, Dat leven is? Wat, dat ik nog begeer?…
J.C. Bloem20 september 2022Lees meer >

Lente in het park

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 544
Wandelen langs kronkelende onverharde wegen waar zonlicht een hoofdrol speelt tussen de rijk gevulde bomen Ergens verderop een omvangrijk prieel op open eiland dat verbonden wordt met sierlijke brug van waarop ik geniet van een prachtig zicht op het helder vijverwater.…
CB4 april 2021Lees meer >

Antwerpen

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.154
sneltreinvaart dichterbij komend het gaat over luiers, en hij lijkt lief dromend maar haar zien we praten van eerder een keer En nu is ze krachtig: close-up van haar benen En dan een balkon en zij buigt zich voorover staat liefdevol toe dat hij haar zacht streelt En zie ze eens lachen en blozen en kussen De camera zoekt naar het zonlicht…
peter paul27 augustus 2004Lees meer >

Bosfluisteringen

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 23
Tussen stammen schuift zonlicht over het bosgroen een blad blijft liggen Traag wandel ik onder het dichte bladerdak, waar de ochtendwind zacht de oude takken raakt. De lucht draagt een milde geur van mos en aarde, en ik adem rustig in, alsof de tijd heel even stilstaat.…
CB1 november 2026Lees meer >

Rode petunia 's voor de ramen

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 852
Oma zie ik zitten in het hoekje van haar kamer oud geworden, ingekrompen en dichter bij het vuur ’s zomers hield ze van zonlicht en open ramen met uitkijk op rode petunia’s die hingen aan de muur.…

Kersen

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 896
In de schaduw van mijn boom waar het bladerdak van hoog door de zware zoete kersen zongerijpt en voor het grijpen liefdevol en zorgzaam boog naar het kleine witte wiegje het beschermend voor de hitte voor het zonlicht uit het oog en ik droomde van de warmte tussen pitten van die boom klaargemaakt de confituren taarten etend zoet van kersen…

Niets spilt de natuur om het niets

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 826
Wat elders in ogen staat te lezen kan niet verwezen is geen weggeraakt zonlicht maar leven dat zegt ook tijd oprecht op het voorsteven bij de plecht. Natuur spilt geen gaven bewogen ogen mag je lezen het mogen open vensters met schone ruiten wezen.…

Brief aan de zomer

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 583
verloren in vergelijking er worden weer brieven geschreven aan een jeugd die hier voorbijkwam een bloei van leven weg gegeven tot een toekomst in het vooruitzicht in brieven staat alles al geschreven over konijnen en hazen vergeelde tulpen in vazen over paarden en koeien mensen en zomerse wensen in woorden is alles samengevat het zonlicht…
mobar30 april 2010Lees meer >

Zoals gij in de schaduw zat

poëzie
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.209
En spreien en zich vleien deed In rondgewrongen tressen, als Een tros van donkerte in de hals Gedrukt, en aan de slapen glad; Zoals gij in de schaduw zat, Gewiegeld in het weke licht Dat neerzonk om uw zacht gezicht, De gladde sarong om het slank En golvig lichaam, en uw rank Gebaar daarboven, en in 't rond Het zonlicht…
Jan Prins11 januari 2011Lees meer >

Stadsgezichten II

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.338
Open de vensters wijd op de dag, het leven trilt het leven gilt en 't zonlicht lilt waar schietende schaduw stuk slaat! De straat is wild van rumoer en van haat, haat die als liefde groot is, zij stroomt en snelt vol donker geweld, ieder mens wordt een held die strijdt om 't doel dat brood is!…
Dop Bles18 april 2011Lees meer >

Edele jonkvrouwe

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.090
(voor Monique Methorst) Ik kan er niets aan doen, maar je drijft me terug naar de middeleeuwen waar ik in gevecht moet gaan met andere ridders om de trofee van het toernooi te winnen, jij die in volle glorie schittert op je met edelstenen versierde troon, die mijn ogen verblinden door het scherpe zonlicht.…

De stad

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.954
De stad ligt in de avondgloed: de torens en de tinnen blinken, maar 't laag gedaalde zonlicht doet wat kleurig was in schaduw zinken. De schemerige wegen zijn nog vol, en in de nauwe stegen Ziet men zich in den vale schijn een vage mensendrom bewegen: Chinezen met hun onbehaard gelaat, en rustige Javanen.…
Jan Prins26 december 2011Lees meer >

Een woord is maar een Legoblokje

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.165
mijzelf Maar een woord is maar een Legoblokje met een modulaire maat zijn nopjes en een kleur uit een bouwdoos 'made in Holland' Hiermee kan ik een blokhut bouwen en misschien een jongensvliegtuig ja maar het valt mij zwaar mijn gedachten mijn gespin er mee vorm te geven Die ragfijne draden beschenen door het weifelende zonlicht…

Najaarslied

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.094
Ik ken geen schoner luchten Dan waar de herfst mee praalt, Als 't zonlicht nederdaalt En dorpen en gehuchten In goud en kleuren maalt. Dan rijzen blanke rotsen En donkre bergen op, Begroeid met ruige bossen, Verguld aan rand en top.…

ROMAN IN TWEE VENSTERS

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.641
Als eens mijn lief, verveeld en boos, mijn liefde buitensluit, dan sterft mijn liefde, zo gewond, stil, als dat zonlicht, op die mond, zonder één voos geluid. 2. 'k Sta aan mijn venster. Het is laat. Ik kijk neer op de stille straat. In duisternis, waar niemand gaat. Van nergens komt meer één geluid.…

Najaarslied.

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.171
Ik ken geen schoner luchten Dan waar de herfst mee praalt, Als 't zonlicht nederdaalt En dorpen en gehuchten In goud en kleuren maalt. Dan rijzen blanke rotsen En donkre bergen op, Begroeid met ruige bossen, Verguld aan rand en top.…
Nicolaas Beets17 september 2015Lees meer >

Rode petunia's voor de ramen

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 685
Oma zie ik weer zitten in het hoekje van haar kamer oud geworden,ingekrompen en dichter bij het vuur ’s zomers hield ze van het zonlicht en open ramen met uitkijk op rode petunia’s die hingen aan de muur ze zag graag overal bloemen en planten staan rozen en dahlia’s in de tuin, cyclamen voor de ramen en toen ze met broze knieën niet meer in…
Greta Casier10 september 2017Lees meer >

Het Lied van de Gouden Laan

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 19
Een ballade over loslaten, zonlicht en een speelse liefde De dichter schudt de zwaarte van zijn schouders af, geen oude rekening die hem nog langer bindt, hij laat de bange zucht voor wat de wereld gaf en stapt naar buiten waar de nieuwe dag begint.…
dabda17 november 2026Lees meer >

Aan de Nederlandse kust

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Nu loop ik tegenwoordig langs de kust van Zeeland Hoek van Holland naar Den Helder om zonlicht door me heen liefde helder te begrijpen, voor mijn kinderen, degeen die van ons verdween in de hemel in de wolken, golven. Ik hou ervan als 't ruist, en luister welk verhaal of samenhang er in alle liefdes huist.…

Als het winters warm en koud wordt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 472
Wat oogt en is zonder zonlicht verloren wordt zonder regen niet geboren. Het kan verwonderlijk schijnen zelfs onwaarachtig klinken want waar de een nog wel zelf loopt kan 'n ander ondersteunt enkel hinken. Hoeveel soorten van verdriet bestaat er ongezien wel niet.…