Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

Wat licht

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 475
ik heb wat licht genomen om ook in het duister van donker te kunnen dromen iets van contouren te zien minieme nuances in vormkleuren die contrastisch beklijven waar zwart in massaliteit existeert wordt wit na deze schepping als wereld geaccepteerd het is de zon die als eerste bron van licht het bestaan aan ons heeft geopenbaard…
wil melker7 januari 2019Lees meer >

Laat me...

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.332
Laat me… wanneer kwijnende zonnestralen zich drenken in het bloed van de vergane dag de zee het wellen van haar golven langzaam laat vervagen in een verstarde lach als de wind haar wisp’ren niet meer door de blad’ren zingen kan omdat de nacht z’n deken heeft gespreid waardoor de wereld in ’t duister glijdt… leg ik mijn hoofd ter…
Biba2 januari 2005Lees meer >

PERMUTATIE

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.398
we streden tegen de waarschijnlijkheden en gaven kansen weer met een getal dobbelden, dronken, keken in kristal de glazen klonken op voltooid verleden omzichtig meden we onzekerheden maar duistere voorspelbaarheid kent tal van waarden tussen nul en één, het Al had telkens elke theorie bestreden want bij de dingen die we één keer deden bleek…

zeeën rollen aan

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 667
leve de kronkel van de waterlijn altijd in de weer eb of vloed trekt of woedt golven rollen schuimend koppen eeuwig is ’t soppen van grijze wolven brullend voor de Heer d'dichter bij 't water vol in luister ’t wordt steeds later verweert in 't duister zuid wester in z'n sonnet met zee die bergen verzet…

Testament

gedicht
3.5 met 74 stemmen aantal keer bekeken 48.768
Ik heb een zwarte kaars gekocht die dooft als ik mijn ogen sluit en fluister in het verste duister 'samen thuis en samen uit.' ------------------------- uit: 'Alle goeds', 2001.…
Ingmar Heytze13 december 2005Lees meer >

Vlijmscherp

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
licht en schaduw streden schemerend hun wedstrijd waarbij contrast de tijd als zwaard hanteerde zij blonk vlijmscherp het eindsignaal in de laatste flikkering van deze heroïsch gespeelde ronde zacht duister legt zich tevreden neer op de bereikte plaats maar donker kent nog een laatst flits verweer ongezien door velen koestert…

Een platonisch lot

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
Wat ik heb gezien is plompverloren in een duistere bron gevallen, ik schrok als verloor ik mijn ziel. Op zoektocht met mijn handen naar een werkelijkheid die kan vervangen wat mij aan beelden geschonken was. Mijn geest vertroebeld door dingen die oud en beschimmeld lagen te rotten in de broedkist van de verloren tijd.…

Wonderbaarlijk

hartenkreet
1.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.716
prikkelingen die hij ontvangt vormen zijn eigen veilige wereld waar de zon meer kan zijn dan een lichtbol van warmte wonderbaarlijk leeft hij het leven en laat hij levens veranderen als zijn lach ook wordt gevangen en zij is de zee van eb naar vloed die dierbaren laat meedeinen tot aan de avond, door de nacht en soms vallen sterren als duister…
Meltem15 juni 2006Lees meer >

Verraad

netgedicht
4.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.013
Hoe is het mogelijk het licht van vulkanen, zonsopgangen en gloeiwormpjes te zien en dan verraad te plegen door het duister te betreden?…

Najaarsochtend

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Een Keltische mist polijst de uithoeken restanten dwalend duister verdrinken in het binnendringende morgenlicht boomkronen, in onbeweeglijkheid gevangen, spiegelen de herfstkleuren De leegte wandelt met een glimlach door de kalende akkers hier waar de taal de dagen raakt worden de woorden buigzaam er is slechts licht voor een enkele stap…
kees keizer26 oktober 2006Lees meer >

De wereld.

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 821
Ik word naar beneden geslokt, Naar het diepe duister, Geen uitgang, Geen ingang meer nadat de tegels zich sluiten. Een triest gevoel, Een diep verlangen. Naar die mooie dingen van buiten. Nu alles zo kil en lelijk is. Kijk ik terug, En merk ik dat de wereld schitterend mooi is!…
Annemieke24 augustus 2007Lees meer >

altijd wens ik mij jou

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.476
ik zie je komen, ’s avonds als zoete vruchten vallen in een hongerende schoot wil je dan blijven dansend op golven van gunst en dood stil hoor ‘k je letters schrijven met inkt vanuit mijn hart als boodschap in mijn oor ’t voelt als heling van wonden welke het duister heeft geslagen - zonder jou verlies ik alle banden aan het herinneren…
sunset1 januari 2008Lees meer >

Verbleekte driekleur

poëzie
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.970
Hoe is uw voorhoofd nu zo dof, Zo stroef en zo droef en zo duister? Ach, als de wind ze sleurde in 't stof, Verliezen de lelies hun luister. Hoe staan die oogjes nu zo flauw, In wenende wimpers verscholen? Ach, drijvende in te kille dauw, Besterven de blauwe violen.…

het grootse moet nog komen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 657
onder een moedeloze hemel vallen bladerloze bloemen koude ijswinden geselen het land de despoot met zwarte zweep vaart met duistere lading op het troebele vlot van ongeschreven wetten het kind wrijft onschuld uit zijn ogen harde lijnen kruipen over de aarde en stoppen om graflijnen te trekken rondom de man die denkt dat…
J.Bakx25 februari 2022Lees meer >

Aldus sprak het zwarte gat

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 774
Voor mij op de grond een krant lege fles papier zwart gat ondekt, Te gek gek gekras in de nacht tast in het duister, Krachtige katachtige ogen prachtig, Kijk in de zwarte gaten er in willen bijten er door heen vliegen met verf besmeurde vleugels, Vallen op de grond een krant lege fles tekst op papier, Start een revolutie…

Soedan Baby’s

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 618
In de gruwel van het duister van de nacht waar geen sterren of maanlicht doordringt stappen vertwijfelt duizenden naakte kindervoetjes kil angstig als de kreet van de zwarte raaf doorklinkt Dwalend blind tasten zij naar het hen niet gegeven zoeken dat ene wat zij steeds maar weer niet kregen het geluk op een leven zoals zij werden uitgeloot…
Ivan Grud5 augustus 2009Lees meer >

Oorzaak en gevolg

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 609
deze lente kaart met herinneringen die de dood rijpt aan vluchtige momenten spijt – witte kopjes steken al boven de zwarte klei bebaard en afgebakend tussen zachte wallen vlees met vroege stoppels waarvan het zwart veranderd is in een loodgrijs warm vest klampt emotie zich vast aan het duister en ejaculeert zijn angst met pijnlijke scheuten…
elze20 maart 2010Lees meer >

de nacht is wreed

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
zodra het daaglijks licht verdwijnt met haar spelende kinderen op straat met haar lentestralende korte rokjes met haar zomers lome lijven verschijnt de nacht ongenaakbaar eenzaam en hakt dromen aan flarden doet pijn aan mensenwensen voedt de verwarden ik wil niet slapen gaan de warmte van mijn dekbed verraadt een duistere deken ik schrik…
Fred29 april 2010Lees meer >

Doffe glans

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 686
Vanuit onzalige gedachten verprutsen wij de laatste kans in lange rij met de verdachten die handelen in doffe glans onze waanzinnig mooie ogen sluiten als beslagen ruiten getergd gekeerd en zwaar bedrogen naar een binnen zonder buiten in deze vers gedolven groeve reik ik jou de stalen spade begraaf het duister van ons droeve vanuit voorbedachte…

Zonnestraal

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 558
In een zwarte woeste wereld waar wolken blijvend samenwoekeren de bodem zompig kluiten blubbert wacht ik op dat herlicht moment waar tussen duistere dagen een spleet van zon zal vallen zo schrijden doet de wereld tot glimp van nieuw begin.…

zoals stenen

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 527
ik gedachten keilen over water, het was vuil maar de oppervlakte schoon ze droeg er lelies die hun onschuld bloeiden, rijker door de vroege zon; het klaarde op en overal liep leven kleine vogels zochten tussen blad en boom ze zongen dat de dag er was en ook dat alle zomers nu nog geuren in mijn slaap slechts een enkele is duister…
switi lobi17 augustus 2010Lees meer >

pijn

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 941
Geen licht die deze duister kan verslaan, geen middel die deze pijn geneest. Het is zoals het altijd is geweest.…
lynn26 augustus 2010Lees meer >

De lucht was geel als gele chrysanthemen

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.018
Troonden onz' harten in het gouden duister, in 't goud onz' ogen als kristallen kronen.…
Herman Gorter4 september 2010Lees meer >

Stervend meisje

poëzie
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.920
Kind van wonden, Dat een stonde Als een bleke sterre beeft, Voor wier luister ’s Werelds duister Gene nacht meer olie heeft; Kind van vrezen, Teder wezen, Kind van louter liefde leed, Wier geflonker Uit de donker In dit droeve dagen gleed; Kind van zorgen Met de morgen Van uw leven leven moe, Gaan uw ogen Als de hoge Bleekgeworden…

geen woorde maar daden

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 641
wie altijd nog één lichtpuntje ziet in het volkomen duister noem ik een kerel, die men niet gauw zal verslaan.…

Besluit

gedicht
2.7 met 81 stemmen aantal keer bekeken 25.252
Toen sprak hij met een dode stem, (de blaren ritselden achter hem): Ik kom u zeggen dat ik ga - Nooit keer ik weer waar ik nu sta - Hij zweeg; achter zijn duistere wil viel de wind in de blaren stil. -------------------------------- uit: Gedichten 1911 - 1976…

Nachtlied

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 550
O nachtlied van de eenzaamheid noodlot leidt naar droeve wegen hemeltergend zijn de angsten die uw God mij heeft gegeven duister wurmt zich door de nacht een woord raakt blind, door mij geschreven ik poog en tracht, probeer steeds weer woede en angst, ze doen mij beven O nachtlied van de treurigheid ik beschrijf, vertaal, mijn ongerief…
Jaap Smet6 november 2011Lees meer >

STERKEND LICHT

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 577
De milde nacht geurt het verlaten veld toont zijn korte ontluiking gewekte teunisbloemen gaan langzaam open verlangen naar al wat door het duister waart naderbij zweeft en verdwijnt in hun wijde kelken dalen sterrenstralen neer als zachte degenstoten treffen diep _ bezingen het gewone gebeuren zich toe te vertrouwen aan welbekend…

Toteninsel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
De zielen onder zijn gezag zij gaan van licht naar duister of wezenlijker juister zij reizen naar de nieuwste dag. De ongekende dageraad door Charon aangeboden hij lenigt alle noden en lost de laatste levensdraad. (bij het schilderij: Die Toteninsel - Arnold Böcklin)…

De vrouwen die ik heb gekend

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.516
Zo draag 'k, - mijn eigen vreugde wáard - in naderend minnens-duister, mijn ongenaakbare min, bewaard onder scheuren-schone kluister. ----------------------------------- uit: Het vader-huis (1903)…