1730 resultaten.
LUCHT
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.487 niets dan lucht ben ik helaas geworden
onbegrijpelijk vluchtig zonder houvast
onzichtbare papieren baas vingerloos
vind ik mijn weg op de tast morgen
overmorgen de dagen daarna een klucht
voor velen anderen zijn boos vergaand
geïsoleerd informatieloos ik ben lucht
niet bestaand of anders een vliegende vis
die hapt en hapt naar adem verstikkend…
Vuile ruiten
hartenkreet
4.9 met 14 stemmen
1.762 Muren werden volgeschreven
Met gespreide herinneringen,
Onzichtbaar gevuld
Met angstige kreten.
Ik word opnieuw
Gebroken in de vuile ruiten
Die de pijn doen bloeden
door driftige woedebuien.
De vloer is doordrenkt
In pijn, wanneer ik in
Gedachten terug tegen
Oude demonen vecht.…
Ik wou ...
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
5.401 Door witte wolkjes en gekleurde hemelbogen
Door bloesemlicht van zachte klanken
Door alle winden heen
Ik wou dat ik
Over verre zeeën kon varen
Om jouw teder hart te kunnen bereiken
Op purperen golven en glinsterende vleugels
Op duizend geuren van de nacht
Op alle stromen mee
Ik wou dat ik
Liefdevolle woorden kon schrijven
Om onzichtbare…
Vóór haar tijd (zo triest)
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.017 Uitgemergeld door onzichtbare strijd,
wachtend voor de poorten van de hel,
wacht daar een meisje al 'n lange tijd
en geeft de heroïne -alweer- vrij spel.
Holle ogen staren leeg naar het leven,
naar de kansen die het haar ooit bood.
Zij heeft de moed reeds lang opgegeven,
ze leeft op de smalle rand van de dood.…
Verhoogd oord
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.256 Spaarzaam kruipt het licht voor mij uit
een armlengte verder daagt de horizon
dichtbij en onraakbaar sluit
zich de hemel als een nachtjapon
alle schoonheid is gehuld
in aftasten en geduld
Ik blijf de hoogte zoeken
langs de flanken van verdriet
in de verte wapperen doeken
onzichtbaar achter wuivend riet
de vloer kraakt maar ik schuif…
Kachelstand 5 annex Lentisch Ziektebeeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.137 Onzichtbare zwellingen tussen mijn Ogen
het regent zo lang en moedwillig
dat spreekwoorden de cliché bevestigen
en mijn fiets naar binnen wil
ik stak haar aan, mijn liefde
ze zorgde zo zalig voor me
werd duizelig en ligt nu
plat te vergaan tot ik boodschappen doe
de kamer wordt kleiner,
het bed des te warmer
we zweten er doorheen
zoals…
Verliefd op mijn imago
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
745 En hield de sleutel van mezelf
in onzichtbare tralies vast.
Zodat iedereen die bij me kwam
zijn vleugels brak.
De sleutel is nu vrij maar…
De ijskoningin heeft afgedaan
Men is beter af zonder haar
die toch geen toekomst heeft.
Tenzij …alleen te smelten
tot niets meer is...…
Je lichaam
gedicht
3.1 met 33 stemmen
16.705 je behaarde onbeschaamde lichaam
je zinderend witte lichaam
je languit liggende lichaam
dat mij aanstaart met gaten en gleuven,
met dotsels, kroezen en poezeligs
of zich schuilhoudt in mazen en lakens
of puilt uit pakken omvatsels,
het is almaar je lichaam je lichaam
je lonkend luibekkige lichaam
je kronkelig wiggende lichaam
je onzichtbaar…
Suan Ai Luen
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
904 wordt gegooid
vaak ook de kleinste is
een moment een zwaluw
met een gevorkte staart
wegdraaiend het ijs
de schok bij het landen
absorbeert in het veerkrachtig lijf
hoe harder geduwd
straks explosief de grenzen vastgesteld
men ontkomt niet aan chaos
waar structuur uit ontstaat
vorm krijgt en smelt
uiteenvalt tot geur en lucht
onzichtbaar…
Gember en graan
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
507 gemberthee heet tandeloos en traag
misschien, een been een arm -
waar kamelen zijn volgt onheil
dat weet wit iedereen
dus wacht en zwijg
duw deze zware zieke lucht
onzichtbaar
tergend langzaam
omhoog. Nu.…
Warme Sneeuw
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
2.815 Dorpsweg langs bevroren kanaal
Kale eiken wit gemutst met glas bepegeld
Ik voel me warm, dikke jas en sjaal
Maar meer nog is het de wollige kilte
Die mijn gemoed zacht onderdompelt
In kerstsfeer beleven van verlichte avondstilte
Geknoerp van mijn schoenen die…
Onvast over een onzichtbaar voetpad lopen
Met moeite en onevenwichtig sturen
Ontwijken…
Zoals het lijden niet is
gedicht
3.4 met 14 stemmen
9.490 Als ik trappenhuizen van flatgebouwen
Zag, die als verlichte ritsen in een
Onzichtbare jas gestoken stonden
In de nacht, dan waren het ritsen die
Ik opentrok. Ik was op weg, blind als een
Zenuw die onder een ooglid klopt, doel-
Treffend als een pees die is gespannen op.…
hoe ik heet
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
1.025 het voelt vreemd
wanneer ik je vertel hoe
ik heet
alsof er iets beweegt;
zoals de steen waarin ik mezelf
herken
die stomzwijgend rozen slingert
in ramen en alle kamers
binnengaat
tot ver in het landschap
van vruchtbare
bomen
het is onzichtbaar in
dit gedicht;
alsof een witte vogel
een cirkel maakt van stilte;
er dwars…
Thuis en ergens anders.
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
919 Direct daarboven begint een blauwe lucht
met hier en daar wat witte wolkenstreepjes,
als uit een onzichtbare losse pols lukraak uitgestrooid.…
Blonde Tarantella
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.363 duizelig van je dansende lichaam
draaiend als blonde liefdes spin
gevangen in je onzichtbare web
verdronken in je mooie ogen
verliefd op je warme lach
geketend aan je zwoele lippen
genietend van je zonnige stem
verbijsterd door je bergachtige passie
bevrijd uit je omklemmende tederheid
verenigd door uitputtende liefde
opgewekt door…
Zijsprong
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
500 Er hing een donkere hemel
boven water, als forellen keken
ze omhoog, gespiegeld zagen ze
zich zwemmen in de diepte van
een meer, de school bewoog als
trage wolken naar het ginder van
oud zeer, de lucht was grijs,
passies glansen op de vinnen, als
de zon verscheen, te zweven
langs het lelieblad, waaronder
een aantal onzichtbaar…
Glimlachglans
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
572 zonder schroom
jouw ware damesgezicht
blauwe ogen als de oceaanlucht
haar zo bruin als koffiebonen
lippen rijp als bloesempruimen
je bent veel mooier
dan de mooiste woorden
je bent het droombeeld
van een prachtige droom
een zachte perzikhuid
benen, stevig als de wind
schouders, rechtvaardig
in dit vergeten land
achter een onzichtbare…
Vergeten vaderhand
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
541 als een gordijn van gefluister
in lange schaduwen, voorzichtige adem
van gesprekken en luisteren
in doorzichtige lijven, voorzichtige scheuren
van het verleden gebeuren,
vol hartelijkheid, en houden van
welkom in een nieuw land
maar altijd denkend aan
verlaten huis en haard, zwervend
in eenzaamheid, niet veel verder
dan toen, op het onzichtbare…
- Achter tralies -
netgedicht
4.3 met 49 stemmen
660 Vermomd als undercoveragent
reizen blauwe emoties onzichtbaar,
mijlen ver de blues,
bereid om voor zijn eigen vrijheid te sterven,
straalt de paarsblauwe schijn over alle negatieve publiciteit.
Steeds in het ongewisse,
'ontoerekeningsvatbaar', ondanks ijzeren tralies.…
een dag, zomaar zachter
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
808 zelfs de wind lijkt niet te ademen
ik wandel verder
probeer de kleuren te begrijpen
en hoe het kan
dat ik besta
nu
wanneer het leven zich afkeert
van toeval, de ronde
van het najaar zich rijpt
tot anker
niets het tegenovergestelde
staande kan houden
en daardoor, even vreemd,
een reden geeft
tot verlangen naar
het ongekende, het onzichtbare…
Liefde
netgedicht
3.9 met 39 stemmen
1.792 schaduw rimpels kleurt
voel ik je diepe bestaan
wanneer woorden worden gemeten
en vertrouwen flinterdun geurt
ben ik doof
als jij je adem tot me richt
hoor ik dan een echo
die ik mezelf in ongeschreven
geluiden alsmaar toedicht
ik hou van schoonheid
die verwondering vertaalt
in sprakeloze zinnen
en draag het zachte
wil het onzichtbare…
Duizenden namen
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
1.109 Knoopje voor knoopje open ik trillend haar gordijnen
Vuurvliegjes schiet zij met strelende nagels in mijn dijen
Zij heeft duizenden namen en terecht
Een drinkplaats waar ooit elke man zijn dorst heeft gelest
Het is leeg in haar raam, slechts de nacht en een hijgende zee
Ze bekleedt me met schuimkoppen, langzaam golf ik met haar mee
Zij heet: Onzichtbare…
ZWERVEND HONKVAST
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
461 Hun vuurglans siddert, verdwijnt dan langzaam,
waart echter nog onzichtbaar, zwijgend rond
als vlinders voor een donker, open raam.
Tussen riet en deinende oevergrond
verblijft soezende doollust, tóch waakzaam,
wekt het leven op met waaiende mond.…
ivoor
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
635 vogeltje als een teken van haar
en Hem om uit mijn eenzaamheid te stappen
de belofte verbleekte als een afnemende maan
en ik knikte tijdens de uren die ik met haar doorbracht
naar haar gebaren die als licht leken te lachen
terwijl mijn ellebogen leunden op haar verzwegen droefheid
ik droomde zonder ophouden tot het moment
dat wij onzichtbaar…
Kentering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 binnenste
niet te stuiten knagend vol genot
geen verweer maar zin in
morgen meer
het leven laat zich zien
zonderling kronkelend
maar helder als glas
flonkert het diep in mij
handen voor de oren
ogen strak gesloten
maar het komt binnen anders
als nooit
binnenste buiten gekeerd voel ik mij
de voering golvend mooi gekleurd
beweegt op een onzichtbare…
Van vakkenvullers en zakkenvullers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
986 nul-urencontract
Word jij nu er actie gevoerd wordt gewoon
Vervangen door een lukraak opengetrokken
Blik noodhulpen - en de rechter vindt
Het nog binnen de wet ook -
Is AH dan echt verworden tot
Een onoverzichtelijk moeras
Waarbij de zakkenvullers uitzonderlijk
Goed voor zichzelf zorgen
En de vakkenvullers eigenlijk altijd
Onzichtbaar…
Voordat ik je weer ontmoet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.031 Onzichtbaar achter het masker van het
lot, moet het bruisend hart eerst de
tol betalen voor ik opsta uit de
barenspijn,voordat ik je weer ontmoet.…
de wraak van het meer (Kameroen 1986)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 iedere dag loopt Nya naar
de grot van de vleermuizen
met onzichtbare ogen ziet hij
dingen die voor ons
verborgen blijven
het heldere water is blauw
als de ziener zegt dat
de wraak van het heilige
meer groot zal zijn
een plotseling opstekende
wind brengt reusachtige
golven teweeg
het water kleurt rood
leven verandert in de dood…
Oceaanspectrum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
557 de overvloed die ik ooit bezat
al lang is vervlogen met alle winden mee
de wind opent deuren naar het zwarte gat
dat verschijnt aan ons geestesoog gedwee
aan de overkant wacht mijn toeverlaat
ik kan nog met brakke vleugels zweven
en ofschoon ademen steeds moeilijker gaat
wil ik me boven eindeloos water begeven
daar, in de verte van onzichtbaar…
GEBOORTE EN KRUIS
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
588 omschrijven
waarom vangt bij zijn geboorte
alleen hun lijden aan
‘k zal droefenis moeten aanvaarden
of is dit beeld een onjuiste waan
‘k zal mijn eigen interpretatie geven
die anders valt in te schatten
waarom zijn dood
als er niets is veranderd
hij alleen nog fungeert als klankbord
ten dienste van de mensheid
geloof, hoop, liefde
onzichtbaar…