1749 resultaten.
Vastgeroest idioom ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
454 En in het stof van verwaaide verzen
is het moeilijk keren in een vastgeroest idioom.
Het einde dient vooral te blijven waar het
is, eens zal ik zal hem toch wel ontmoeten.…
Onverteerbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Zeer herkenbaar is, heeft
De kunststof waarvan je
Gemaakt bent de kleur van
Modder, van pure derrie aangenomen -
En toch, ondanks alle zuren die
Zo te zien jaren op je hebben
Ingewerkt, ben je nog helemaal
Niet verteerd, en kan het nog
Eeuwen duren voordat jij uiteindelijk
In het milieu bent opgelost -
Net zo onverteerbaar als de stof…
In passe partout
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 op haar tenen schrijdt zij
door een hemelsblauwe zaal
bijna glijdend door de lucht
geleidt verplaatst de sleep
van haar japon Japanse zijde
een weinig stof
van de zalmgekleurde marmervloer
lieflijk geel van glas in lood
zeeft zonlicht dat weerspiegelt
op haar schoon gelaat
amandelogen
die door jadegroen zijn aangedaan
en welgevormde…
Bericht aan de laatkomers
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.967 De rest is stof:
't geluid van vallend puin lijkt
louter van een afstand nog op lachen.
Op u viel niet te wachten;
de lichten zijn gedoofd,
zie maar dat u ons vindt.
Wij werden data in uw boeken,
wat u van buiten leert, het
heeft ons uit de slaap gehouden.…
Als dat eens kon.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
532 Er was nog niet geploegd
er was nog niet gezaaid,
het fluweel van de aarde was
nog niet geschoren, helaas de zon
ging zwetend onder in de balans
en stof van het laatste jaar
we volgen de zwerfstenen
tot aan de laatste
morgenstond, het aftellen
van de tijd is al begonnen,
het wist de tranen op het voorhoofd
glad in het spoor van…
Tanneke
gedicht
3.2 met 4 stemmen
4.070 We zitten tegenover elkaar
Kleine meisjes in rechte jurkjes
twee lappen coupeloze stof
met steile schouderbandjes
Brildragend zijn wij en jij
een glas mat afgeplakt
Je hebt een lui oog en we staren
naar het schaakbord tussen ons.…
Testpiloot
gedicht
3.6 met 5 stemmen
5.777 Je reist te traag, je leeft te kort,
je bent van stof en niet van licht.
Toch zit ze naast me op de bank,
ze zoekt een man van buiten
met een auto of een brommer,
iedereen hierbinnen is gek.
Ze was op weg, er waren stemmen,
vals en echt, de stad en andere drugs,
ze stak het huis in brand omdat ze
honger had.…
Typologie van de drenkeling
gedicht
3.0 met 4 stemmen
6.681 Soms brengt de dreg sereen en willoos materiaal
in vreemd geplooide stof. De dood als regisseur
van stilstaand beeld drapeert het water dat
vibreert boven die onbekend werd in elk element.
Dan nog: die schopt en spuugt en slaat en diep
gekrenkt zijn redding tegengaat.…
73 jaar Olympus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 geen ophouden weet
en eerzucht, koppigheid, wrok
de vernielzucht van mannen
Ver van het strijdgewoel
vergaderen de grote landen
op de ronde top van de Olympus
ze drinken nectar en kijken weg
in de verte hoe het verder moet
De rijke steden doen zielig
ze beklagen de mensen
de een naast de ander liggend
in het stof…
meteoor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 gebruik van
de tijd dun verlengd met kale takken
het verloop van een dag zou stoppen
bij de traag schokkende overgang van
licht naar schemer zoals wij die half
verdoofd kennen door het gewoon
horten van de wijzer op de horlogeplaat
maar de ellips nog maar net begonnen
strookt niet met seconden een ijle tijd
van myriaden in een ruimte van stof…
Ik steek een storm op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
369 slapende cicaden
De wind is warm, de tijd kruipt
met de zon naar Napels
Het zit allemaal in mijn hoofd
hoog boven het leven
van volle straten en winkels
waar het geld nooit ver rolt
blikken beducht, kussen vluchtig
en handen handtastelijk zijn
Dat is niet goed
Ik steek een storm op
blaas stoelen van de terrassen
sla deuren en waai stof…
Verjaardag psalm; Naar bewerking van psalm 90
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 Alleen God weet waarom in 't best van onze dagen
Dikwijls zoveel smart, zorg en stof tot klagen
In tranen door 't groot verdriet, de jammerlijke plagen
Toch zijt Gij o Heer, van d'aller-vroegste jaren
Voor ons geweest een toevlucht in gevaren
Onze Here Here, die wij ootmoedig eren
Ook al schijnt ons niets te deren
Kan in een wenk de mens…
Onstwedde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
412 Onstwedde is
uit zijn geloven gevallen
de strakke kaders
van de grootvaders
worden verzaakt
tot spot gemaakt
een nieuw gezicht
en stof voor
dit gedicht.…
ik en de kraai
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
524 hij verbeeldt de mens misschien
die vaart over woelige baren
eenvoudig kan ik dat verklaren
hij staat doorgaans met zijn lichtgewicht
in een voederbak, nu even vol met water
uit de hemel zogezegd
daar hij is geboren in een stof van kunst
en drijft nu zodoende passief, wachtend op later
het kan ook een gebaar zijn van overgave
hunkerend…
wanneer de aarde breekt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
384 de grond ademt zwaar, een diepe zucht
een dreiging sluimert in de lucht
geen waarschuwing, geen enkel signaal
plots splijt de wereld, bruut en fataal
huizen dansen op hun broze benen
beton versplintert, staal gaat wenen
straten kronkelen als buiken open
alles wat vast leek, blijkt hulpeloos
schreeuwen verstikken in stof en steen
de stad…
De PfarrKirche St. Remigius in Kröv, Moezel, Duitsland
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
536 Het ruikt hier muf in deze kerk
muf, al eeuwen niet afgestoft
de stof is nog stoffiger geworden
't ligt er dik boven op
ik ervaar de duivel met
z'n bruine plumeaustaart
het Heilige kruis staat scheef
Christus hangt zielig voorover
de rode gordijnen voor
de vier biechthokjes zijn gewassen
ik vraag me af of
deze kerk ooit tot volle…
Poesiealbum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
228 poesiealbum
(van Nellie 1947-1962; tussen stof en stilte)
ik wist niet dat zij bestond
tot ik haar
onverwacht vond
ze lag geduldig, roerloos
zomaar tussen mijn spullen
na een opruiming
van het ouderlijk huis
in de uitgeleefde doos
zag ik jou
met knalrode wangen
een verstoft verlangen
naar aandacht
en frisse lucht
Poesie stond…
De stem onder de huid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
183 De aarde stampt onder tienduizend voeten,
een ritme van huid, stof en herinnering.
Hun bloed is de klok die vandaag nog slaat,
hun bloed heft de speren in de nacht.
Geen boek bouwt een brug naar gisteren.
De wind brengt de dromen, rauw en ongetemd.…
Nathalie rekent zich rijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
787 Nathalie kan dagen tellen
Ze heeft er geen diploma van
Tellen helpt in haar rangen om
met 2 jaar nietsdoen toch 2 ton te vangen
Nathalie is geen gewone sterveling
Ze zit in de politiek
Daar gelden afwijkende regels
Daar verwent de kliek de kliek…
Verboden Begeerte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
958 de kansel
Wees naar zijn borst
Zei
Het hart is een verraderlijke spons
Die gif slorpt
Toen klom hij op de arduinen sokkel
Waar Eros troont
Gemarmerd naakt onder een kruisgewelf
Hij schoof er hem puffend af
Tot hij aan brokken, splinters viel
Noemde hem kobold
Vaagde hem door het kerkportaal
Toen haalde hij Aphrodite van onder het stof…
Stuifmeelkorrel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
990 Fijner dan stof
Ontastbaar vermenigvuldigd
Zweeft de korrel
Verschilt van vorm
Van de bol naar het ei
Van geribbeld tot scherp gekant
Van kussens tot ondiepe schalen
Het oppervlak toont een moeilijk patroon
Een lijn die kronkelt zonder regelmaat
Cirkels in motieven verdeeld
Als een iris, een vingerafdruk
Daaromheen de schil
Tegen verderf…
Fossiel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
848 In een knip
Een subtiele wenk
(De wenkbrauw die buigt
De frons die één tik lang dieper snijdt)
Vond ik de kracht
Om een scharlaken gloed te bewaren
Mijn kroost stoof de deur uit
Geloof ik en ik groef me in
Onder dons en haren en huid
Huiverend voor een bang begin
De haard gaf gensters af
De hond die aan mijn ijsklompen sliep
Sloeg kermend…
Wanneer ik sterven zal, vol dagen en vol lasten
poëzie
4.2 met 16 stemmen
5.380 Wanneer ik sterven zal, vol dagen en vol lasten,
met, aan mijn tafel, de twee-broederlijke gasten:
Liefde die glimme-lacht en Troost die woordloos treurt,
- zij zien mij beiden aan bij lange wissel-beurt
aan 't laatste levens-maal dat wij gezaêm genieten
en laten, uit de kelk van hunne handen, vlieten
het welkom-water, dat het stof der reize…
Het begon zo goed
gedicht
3.0 met 57 stemmen
13.844 Dat zonnestraaltje haakte af
omdat het stof tot vreugde gaf.
Want vreugde is voor een poëet
niet weggelegd zoals U weet.
---------------------------------
uit: 'Een loden hart', 1978.…
Vaak, als 'k aan mijn verleden troost wil vragen
poëzie
3.7 met 12 stemmen
1.875 . -
Verloren, lang, 't geluk van hen te dienen,
Zie 'k, vreemd en onverschillig, mijn ruïnen,
En zonder wrok om wat ik heb geleden;
En zonder bitterheid en zonder schreien
Voel 'k, zacht als 't stof, 't verlangen op me glijen:
Uitrusten, vredig, bij toch lief verleden.…
DE WILDE WIND
poëzie
3.6 met 8 stemmen
3.466 Nu maalt hij hout
en stof en steen
deureen,
en roert daaronder,
met gramme, en al
te hol, te dol
gegrol,
zijn stemmendonder.…
Pyrrus in Irak
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.548 Als een muur
van staal en stof verplaatsten zich de tanks
vanaf de grens het land in dat de Yanks
wel eens bevrijden zouden van de dictatuur.
Het ging heel vlug. ‘t Verzet was kort van duur.
Een enkele Irakees schoot terug, maar zwenks
maaide een tankkanon hem neer. Allengs
werd alles kalm en doods. Hun laatste uur.
Bagdad in brand.…
Blik op oneindig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.537 De zon door het venster treft dwaalstof tot klaringen
Zwervers in de donkere ruimte, uit de nok van mijn heelal
als vergeten kometen, pas zichtbaar bij de val
naar een ster die naast aantrekt zich verzet tegen dingen
Traag draait het ‘stof `lijke’ haar moeizame wendingen
Afgebogen door het fuseren van het lichtend vermanen
wordt oud vuil vergast…
Paniek
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.360 Een spoor
van stof, ongeremd,
’t lijkt wel of ze dit kennen,
overal paniek;
’t komt van een gehuil door het ganse bos,
’t wordt luider, ’t overstemd,
’t komt van een gehuil,
en al die dramatiek.…
dag lieve meid
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.193 streep haar naam niet door
al is ze dan tot stof vergaan
verzwijg haar naam niet hoor
alsof ze nooit zou hebben bestaan
nog steeds leef je in onze gedachten
maar erover praten valt ons zwaar
veel denken, dagen maar ook nachten
en voor veel mensen ben je raar
lachen hebben we je nooit zien doen
slechts heel zorgelijk kijken
de oorzaak was niet…