Alle inzendingen over zonlicht

1372 resultaten.

Sorteren op:

Siddhartha

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 543
ik dwing deze dwaze zonlicht om mijn gedachten te laten rijmen op het onwezenlijk gebeuren dat al in een ver verleden gestalte had genomen, dromen spaarden deze momenten tot aan het kleinste behagen van een minuscule valuta eenvoud bracht mij de macht over mijn onmacht, liet het vermeende gebeuren en trooste me met de diepgang van Shakespeare…
elze4 november 2022Lees meer >

Ze is mijn engel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 636
Kijk nog even heel diep naar je twee kleurige ogen die met parelmoeren glans weer schitteren in het zonlicht Van vroege dag tot late nacht ben je overal even veel aanwezig O lieve vriendin en mijn liefste, je bent mijn teder beminnelijke engel.…
CB20 december 2022Lees meer >

Verbondenheid

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 502
Golvend zonlicht valt natuur zingt haar lied voor elk stilte heelt de ziel In de natuur vloeien kleuren samen, vormen scènes van visuele intensiteit. Planten kleuren de weiden, herfstbladeren zetten bomen in vuur en vlam. De zon zakt goud en zacht — elke gloed roept verwondering.…
CB24 december 2024Lees meer >

NAVELSTRENG NOOIT DOORGEKNIPT.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 137
Makkelijk en vlotjes bracht ik een haast lachend blakend prinsje ter wereld; een sinaasappeltje zo sappig en gezapig rond Klein lachebekje en zonlicht scheen waar je snoetje opdook, overal ter wereld Ons contact was oprecht, intens en oh zo close; een droeve traan, overdadig geluk, alles kon en mocht; vrijheid blijheid Nu ben je een beetje ziek…

NAVELSTRENG NOOIT DOORGEKNIPT.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 683
Makkelijk en vlotjes bracht ik een haast lachend blakend prinsje ter wereld; een sinaasappeltje zo sappig en gezapig rond Klein lachebekje en zonlicht scheen waar je snoetje opdook, overal ter wereld Ons contact was oprecht, intens en oh zo close; een droeve traan, overdadig geluk, alles kon en mocht; vrijheid blijheid Nu ben je een beetje ziek…

Fel wou, niet mocht, niet kon, toch moest hij 't uiten

poëzie
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.904
Ver van trots-heersend Ik in stille schachten Van ziel wordt weggegraven, wat hem kwelt, Verned'rend leed van wensen en gedachten: Uit taaie kiem van diep verdrongen krachten Groeit woord, gebaar of lach, die 't rondvertelt In 't zonlicht van 't verschrikt bewustzijnsveld.…

Zondagmorgen

poëzie
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.766
'k Ontwaakte op aarde, - Mijn hoofd was tevreden In 't zonlicht gegleden, - - Van verre bedaarde het luien - Bim! bam! Bim! bam! - bim!…

2e Oosterparkstaat, Amsterdam

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.377
in de chique achterkamer voor visite de salon geurt de geest van jaren dertig Donker rode pluche crapauds in authentiek grijs streeppatroon amper nog bezeten Even maar verschaft het zonlicht vrij entree en zucht de wind door opgeschoven ramen Weerkaatst kristal geslepen glazen en karaffen op het glanzend gepolijst dressoir Dan klooit…

Zonnige septembermorgen

poëzie
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.403
o zijden zonlicht, zacht kristal hoe onbeschrijflijk mild en edel verzilvert gij het smal ravijn der huizen en de ranke schreden der meisjes langs de waterval en langs de gracht en op de bruggen die teer gebogen ruggen welven over het fulpen waterdal; de kinderen vangen met hun handen de zachte speren; en hun mond vangt het geluk…

Stadstaal

gedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 7.064
Vrouw baadt zich in zonlicht tegen hoge huizen, schip maakt zich langer en brug kijkt traag toe. In mijn handen ruist een taal. Een pen beweegt op de kaart tot de vermoedens die een stad voortdrijven. ----------------------------------------------- uit: 'Het nachtland/It nachtlân', 1998.…

Wit op Wit

netgedicht
3.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.755
een ogenblik waarin ik was gebleven Het moet rijpen met uw blik - zei hij vooruit, toe - kijk nog even en vertel mij wat U ziet in uw zo wezenloos gestaar Het viel mij zwaar hier iets te zien op zijn zo witgestreken linnen dat zo wit was in verschijning dat het welhaast licht moest zijn het was zo wit - dit schilderij het straalde zonlicht…
jan haak15 augustus 2010Lees meer >

In de regen

netgedicht
4.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 742
Ingetogen beweegt mijn hand door het striemend oppervlak van duizenden regenbogen, gekleurd door 't felle zonlicht door elke druppel op d'aarde gericht. "Och", mompel ik, en wandel verder door de regen, terugblikkend naar de nachten toen ik mijn naam in de hemel schreef en in kille ijzige stilte lag te wachten.…
Katty17 mei 2011Lees meer >

Europa's moraal

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
losbandigheid ontsieren het standaard streepjespak vinden wij Vezels die ooit strepen waren vervlochten zuidelijk vindingrijk democratie met kiesrechte vorm vinden wij Kunst en uitvinding ontplooiden de stof voor soepele modetrends noordelijk leer eeuwig verjagend vinden zij Zwaar lakense leer kan hangen, klappen noch flappen in het zonlicht…

DE VOGELS.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.441
De glans van 't zonlicht is verduisterd, De nevels rijden door de lucht: 0, wie de vogel mocht gelijken, En ijlen naar een warmer sfeer! ... De winter doet de vogels wijken, De lente brengt de vogels weer.…

Teken van hoop?

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 948
Vreemd genoeg lijken dagen langer te duren wanneer zonlicht ontbreekt. De stilte…, die indringende stilte!! Terwijl mijn hart het uitschreeuwt. De avonden zo kil! Vogels trekken weg, naar het zuiden. Verdwijnen uit het gezichtsveld. Jou achterna in vrijheid. Mijn god ik mis je. De leegte, zo hol.…

De pracht van een palmboom

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
Je beschermt mij tegen fel zonlicht, als een ventilator geef je een aangename koelte onder jouw hangende takken Van deze boomarmen kan ik ook genieten om even tot rust te komen of om goed en lekker te kunnen slapen voor korte maar ook van lange duur.…
CB11 april 2022Lees meer >

Hoogtijdagen van de herfst

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 508
Tegelijkertijd vullen warme kleuren en krachtige tinten het glooiend landschap, hun ongewone schaduwen dansen op aarde als een speelse echo van vervlogen zonlicht.…
CB21 oktober 2022Lees meer >

Behalve

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 365
Behalve dat de dag met zonlicht begint met zon en licht Lig jij in mijn bed in mijn gedachten in mijn hoofd in mijn bed Niet bij me maar hier in dat donkere hoofd van mij En behalve dat je er niet écht bent weet ik je hier wandel je glimlach en praat je hier, bij mij, in mijn hoofd in dat grote lege bed vol bloemen Behalve…

Deze lieflijke uren

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Weg van bittere tijden: onder een glazen stolp en mild doorzeefd van zeeën zonlicht over deze middagmeubels, zitten jij en ik midden ons levenslang vredesbestand. Wij drinken thee, knabbelen koekjes. Keuvelen op gezegende leeftijd samen. Onze vriendschap en huwelijkse band, amen.…

Hondenageltjes

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 355
hond graaft een diepe kuil in de tuin met beide voorpoten werkt ze nagels tikken tegen stenen aarde spat achter haar vandaan alsof de grond iets vertelt wat zij niet kan verstaan steeds dieper volgt haar gevoel naar beneden haar neus vlak boven de aarde haar staart beweegt mee de grond wordt koeler het licht valt minder ver het zonlicht…
Silann Nara26 augustus 2026Lees meer >

Blauwe sferen

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 194
De avond valt in blauwe sferen, het laatste zonlicht op het tapijt dat stil in deze kleine kamer ligt— alsof er geen lucht is, en geen adem. We moeten nu gaan, beste vriend, het afscheid valt ons zwaar. Neem jouw rugzakje maar mee, en twee rollen toiletpapier. Het is echt lachen geweest met die kolderieke humor van jou.…

De oude vader

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 175
Want ach, wat is het leven zacht, Een spel van zonlicht en van schaduwnacht. De dood is geen duistere, bittere heer, Hij brengt ons slechts naar de bloemenvelden weer.…

Mijn zwarte bruid

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.205
De eerste ontmoeting in gevoelens gevangen Brengt weemoed als zonlicht op een sombere dag. De tijd was ons breekpunt, onze zielen te jong Om de liefde te vangen in ons eeuwige vuur. Verdriet en deceptie verdreven emoties En lieten ons weerloos in dit gezegende uur.…
Gary24 december 2002Lees meer >

Weet je nog

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.147
Weet je nog, dat jij me zei, zittend aan het water, waarin het zonlicht doofde, dat we later, heel veel later, voor altijd samen zouden zijn, en dat je mij dit beloofde En niemand zou van me houden, zoals jij dat kon, en niets zou je weerhouden, want de wind verjaagt de storm, weet je nog...…

Omarming

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 923
uitingsloos door eenzaamheid gegrepen Zijn gebonden aan bedachte normen Ik voel gebrek bij heel veel mensen Naasten op de plaatsen waar ik ze ontmoet Klanken vinden antwoord, maar geen woordenvloed Wel commentaar op vreemde wensen Geen gevoel voor de hoge waarden Woorden trillend van kwaliteit en inzicht Zijn alleen aanschouwelijk in het zonlicht…

Nachtval oorlog 1-3

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 977
Margraten in het zonlicht uitgemeten wacht op gedichte nachtlucht even na achten en net na het eten. Ik denk: bekijk het maar met die minuten twee Ik proef de grandioze maaltijd wijn en vis en het weten is natuurlijk wat een oorlog is.…

AAN GUIDO GEZELLE

poëzie
3.8 met 43 stemmen aantal keer bekeken 5.357
Daar weet geen één de stille troost, Die door m'n kale kamer bloost, ‘t En is geen zonlicht van de Oost, ‘t En is geen lief dat kust en koost... Het is een oude beeltenis Van hem, die schoon van eenvoud is en prachtig droeg z'n droefenis... Gezelle... m'n goede Gezelle!…
Alice Nahon28 februari 2025Lees meer >

Binnen een ogenblik

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 896
Bedrukte zonnestralen zijn het raam door en vallen richting vloer Alles voelt stroperig, steeds zak ik weg door mijn voeten Het enige wat kan is kijken Het gedwarrel zien, het verzinken voelen Kijken en wachten tot seconden weer gaan tellen Het is het hopen op meerdere ogenblikken na dit tragisch lange nu Vrij zonlicht bespeelt plotseling…

Stad van de schaduwen

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 403
Het heldere zonlicht van toen komt nooit meer terug; het verleden is definitief weg. Wees dus als een waardige burger van een verloren rijk: sta in de schaduw, luister naar het zachte, onbeantwoorde lied, en neem sereen afscheid van de stad die je verlaat.…