1597 resultaten.
Ik gun het je
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
832 Ik gun het je om te vliegen tot ver in 't heelal,
tot ver boven de hoogste top;
en te zweven langs berg en dal,
met een zachte landing verderop.
Genietend van het uitzicht over 'n uitgestrekt gebied
waar je alles overziet.
Starend naar de zonsondergang
waar je je levenslang naar hebt verlangd.…
In een wereld die slechts vraagtekens kent
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 ’s Avonds in de betonnen stad
waar de wind onze namen fluistert
murmelt een lied in zachte zangstemmen
en sluit ik de dag weer toe
Kleine kinderzieltjes
zweven vrijelijk in de innerlijke ruimte
en verhalen van tierelantijntjes
in de jeugdige sprookjes die zij kleuren
Ze geven troost aan beide zijden van het bestaan
die ons soms onaangenaam…
Ik droomde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
546 Ik droomde dat ik eeuwig leefde
maar ik werd wakker in de tijd:
de blauwe, weidse eeuwigheid waarin ik als gewichtloos
leek te zweven
duurde maar even.
En even had ik hevig spijt,
en heimwee naar die flard van vlinderleven.
Wist ik dan bloemen, wind of regen?
Bestond dat alles in oneindigheid?
Geluiden, vormen, alles was mij vreemd.…
de storm van mijn angst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
808 Het zou toch veel makkelijker zijn,
Als ik daar boven kon zweven.…
dankbaar hart
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
800 waar de witgejasten door de
gangen ijlen
en koortsigen dat doen in
zieke bedden
waar het leven in de aderen
drupt en ademhaling wordt
verlicht door zuurstof uit
de muur
waar naaldfetisjisten bij
nacht en ontij monsters
willen van je bloed
dat is geen plek waar je wil
zijn
maar als de nacht valt en de
witte engelen zweven door…
Onbreekbare tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.350 Informatief was
hoewel - toen ik -
voor even, tafels zag zweven
stemmen werden gesmoord
en licht uit mijn ogen verdween
gestrekt en evenwijdig aan
een deel van de bureaus met stoel
minuten werden
uren, en uren daarop
volgend werden dagdelen
van donker en licht
dat na twee etmalen terug was
na onbreekbare tijd zonder be-
geerte
handen…
Plaatsbepaling
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
461 Laat elke letter opnieuw zweven.
Waarna zij hun plaats
zoeken in een woordelijk beleven.
Iedere letter zijn weg zoekt in een
aanvaardbaar verhaal.…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Het korte afscheid van de kalende takken
Even heerlijk zweven in de grote leegte.
Los van de boom aan wie ik was ontsproten,
zal ik straks in herinnering vervagen.
Nog plak ik mij krampachtig vast aan neon glimmend asfalt,
wil ik daar een goede indruk achter laten.…
Droomland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 daar heb je het weer
de weg slingert
heen en weer
waar mijn auto staat
weet ik niet meer
op een wankele
houten rand
hang ik
tegen de wand
de deur
naar de overkant
klim ik
hoog boven de straat
langs een bouwvallige
gevel gaat
mijn been van de richel
omlaag
vallen kan niet vandaag
ik blijf zweven
als ik op de balken sta
dwars oversteek…
Wolkenbede
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
477 Jouw liefde heeft niets van het zweven
of circus van leven, ook niets van het aardse
of het nuchtere gevaar onder blauwe luchten
gras verandert van kleur, gedachten aan gedichten
gaan niet over liefde, wolkenbede neemt stilte
om te slapen mee naar de horizon:
Ik trek mijn handen uit jouw grijze olieverf
verplaats mijn blanke blik naar…
Nooit Geschreven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
666 Het zou toch ergens moeten klinken, zweven
Misschien heeft iemand anders
het al opgeschreven
In een ander land,
in een andere taal.
Gaat er mooi een ander mee aan de haal.
Misschien is het een lied geworden,
een lekkere rocksong,
een fado of een mooi chanson.
Ergens dan een luisteraar verwend.
Gek idee, maar mij mooi onbekend.…
IN DEN VREEMDE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.948 't Is of dat vriendlijk spraakgeruis
Me in toverdraden wart;
'k Zie beelden zweven, teer en kuis,
Voel oude vreugden, zoete smart ....
Ik denk aan zoveel liefs te huis ,
En 't wordt me week aan 't hart.
Wat gloort Vezuvoos wolkenkrans
Bij 't scheiden van de dag!…
Zondagnamiddag aan zee
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
562 wandelen langs het goudgele strand
kijken naar het neerslaan van de baren
met de zwiepende wind door je haren
tot je huid bijna rood verbrandt
je ziet die fleurige mensen op de promenade
je slaat hun doen en laten gade
oudjes lopen met hun hondje aan de hand
kinderen zoeken schelpjes in het zand
en genieten van de kleurige ballonnen
die zweven…
Sneeuwjacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
803 gisteren oogde de polder
zo fleurig en groen
zelfs madeliefjes kon ik
in ’t gras ontwaren
zag reeds jonge loten
aan de uitlopende heesters
het voorjaar leek zich
explosief te openbaren
doch toen ik vanmorgen
mijn blik liet zweven
over ’t identieke polderlandschap
was ’t vriendelijke voorjaarsgroen
plotseling vervangen
door kil, troosteloos…
Alleen onze zielen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
607 Een vloedgolf van liefde kwam mij overstromen
deed alles in mij bibberen, lachen en zweven
was het een vloek, - of was het een zegen
als vaste bezoeker kwam jij in mijn ziel wonen
dagen en nachten bleef ik ook van jou dromen
hoe kwam jij door een net op mijn verre wegen
wij gingen door een sterke deining begeven
tot meerdere liefdesgolven…
Herfst perikelen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
451 schoon is het
om de blaad’ren te zien zweven in
de wind
opgetild oker goud of geel
getint
ik kijk naar de bomen
en zie hoe
de rode
gloed van de late zon
zich langs de hemel spreidt
‘t hart breekt
van t ontroerd mensen kind
bij ‘t zien van ‘t kunstwerk tederheid
dat weet dat na dit najaarsspel
van blad en wind…
Manhaftig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 De bodem wordt steeds dieper
Ooit hoop ik de wereld in mijn ziel te dragen
Maar voor nu, wind, til me op en neem me mee
Ik wil gewichtloos zijn en zweven…
Het fantastische onderwaterleven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
527 Rustig zwemmen en langzaam zweven.
In de diepte, kijkers aandachtig starend.
Exotische kleuren, schaduw voortvarend.
Eens de boot uit, langzaam verdwijnt het licht.
Neptunus toont zijn landschappelijk mooi gezicht.
Het krioelt er, veel scholen, geen enkele klas.
Wuivende planten, koraal en kleurrijk gras.…
OVERWOGEN BEDELING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 De almachtige en liefdevolle God
laat Zijn wonderbare kracht en Geest
vanuit eigen adem en scheppingsdrang
mild naar de aarde toe zweven
om versnipperd over te gaan
in menselijke zielen
het geschonkene betoont zich
groots nietig of ingetogen
soms geweldig indrukwekkend
is door de Hemelse Vader gemaakt
met gelijke aandacht en toewijding…
LICHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 met flonkerend floret
naar het schimmenrijk waar
engelen geduldig offers roosteren
boven zachte vuren
een reis naar hoge hemelse vlakten
van euforie en wanhoop tegelijk
hoekige stormgoden gewapend
met kokers vol rechtlijnige pijlen
doemen in bruin-grijze tinten op
waar is boven wat onder en opzij
verre melancholische klankdichten
zweven…
Rose
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 Wat zou men moeten zonder jou in het leven,
je kleuren niet kunnen delen,
je odeur niet in de lucht kan zweven,
je niet kunnen strelen.
Ik zou je voor mij alleen willen houden,
maar dan kan ik jouw schoonheid niet delen,
noch schenken aan de liefste in mijn leven,
tegen wie ik wil zeggen “ik hou van jou”.…
Stille kamervriend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
288 Vier wit gekalkte muren
begrenzen stille ratio
in serieuze eenzaamheid
voor allebei een onsje
de klok tikt tijd
voorbij de radio
geen woord, geluid
we zijn niet blij
we zijn een onsje
meer dan gisteren
gewicht verliest zwaartekracht
we zweven eenzaam
naar het bed van stille
in onbeslapen uren
is verlaten erotiek
zonder dimensie…
De prins en de ezel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
296 overgaan
Van de regen die tikkend
Straaltjes op het glas achterlaat
Van de bladeren die likkend
Jagen over de straat
Als tongen van de wind
Van winters met rammelende takjes
Van ijskristallen
Van alles wat is en niet is
Wat beweegt maar niet vraagt
Wat vraagt maar niet praat
Van de terreur van de stilte
Die woorden doelloos laat zweven…
De oude zeeman
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.321 Maar als op 't dek ik eenzaam stond,
In verre zee gedreven,
En door de avondmist allengs
De oever weg zag zweven,
Een vreemde treurnis kwam mij op,
Mijn oog zocht in de verte,
En 'k was verwonderd van de zucht,
Die opsteeg uit mijn herte.…
Storm
poëzie
3.2 met 22 stemmen
3.724 Zo stormt het door mijn borst, waar de gedachte,
Spokend met stenen blik, de liefde dooft,
Die ik gestorven in mijn ziel voel zweven.…
Maanopgang
poëzie
3.2 met 10 stemmen
2.053 Als eens voor mij, weifelend, staat te zweven
De ontzaglijke balans van dood en leven,
Een schaal met 't Ik, een schaal vol wereldschijn,
Dan zal, naar 'k hoop, zinkt weg in nacht en zwijgen
Mijn klinkend, licht heelal, almachtig stijgen
Het gouden weten van mijn Brahmanzijn.…
NIEMAND IS TEVREDEN MET ZIJN LOT.
poëzie
4.0 met 30 stemmen
9.333 Als het visje leit gevangen
Daar het nooit te voren lag,
Straks zo krijgt’et groot verlangen,
Om te wezen daar het plach;
Maar een ander, afgedreven
Van de Maas of van de Rijn,
Komt ontrent de fuike zweven,
En begeert’er in te zijn.
Wie heeft vreemder ding gelezen?
Nooit en is de mens gerust,
Is’et niet een zeldzaam wezen?…
Gebeden onbegrip
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
2.186 Mijn hartje heeft zoveel verdriet
ik weet wel..., stoute kind’ren krijgen straf
maar waarom U die aan mij nu gaf
begrijp ik eerlijk …, eerlijk niet
Daarom wil ik U ook vragen
waarom U engelen liet dalen
die mijn broertje kwamen halen
om naar de hemel toe te dragen
Ik blaas nu van mijn hand een kusje
in de hoop dat hij omhoog wil zweven…
De jonkvrouw en haar ridder...(deel 2)
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
2.391 Hun laatste dans zullen zij dansen
voordat de nacht hun zal beminnen
Langzaam schrijden zij door de balzaal
samen gekleed in het mooiste linnen
De jonge ridder laat haar zweven
over heuvelen van ongekend genot
Nog even dan zullen zij zich warmen
aan het passievuur totdat het morgen wordt
Dansend verlaten zij de balzaal
laten zich afdalen…
brief aan Anne
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.074 een dag
vol met bezoek
en ik eindelijk
alleen was
ging ik vaak
naar jou op zoek
op jouw zolder
heb ik stil gezeten
keek naar
het vuile spinnerag
of daar misschien
een heel klein stukje
van je droom
gevangen lag
ook ik keek uit
over de daken
en zag de meeuwen
in hun vlucht
heb jij toen ook
wel willen ruilen
om vrij te zweven…