1847 resultaten.
Sexy
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 jurk paradeert ze op Jersey
het doorzichtige plastic ritselt
bij elke kus die ik erop geef
passanten nemen foto's
ze komt in de krant
de lente is begonnen
oude verlangens worden wakker
mensen raken geprikkeld
en geïnspireerd om zich uit te leven
ze is een voorbeeld
iedereen ziet haar, maar weet niet wie ze is
bloemen bedekken haar blote…
Man van geen woord
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
549 Ik stap , voel nattigheid
Het proeft als een zee
Ik zie iemand drijven
Het is een engel geworden
Het is een raar syndroom
We hebben allemaal wel wat
Last van jeuk als iemand anders krabt
De geeuw zo aanstekelijk
Geen rust in ons hoofd
De hebberige hebzucht
Geen mens geeft zich bloot
Zenuwen en spanning
Op een lege maag
Hartkloppingen…
Wapen-Tuig
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
445 het journaal over
jongeren met messen’
‘ach opa de jeugd
vecht tegenwoordig
met messen en zo’
‘O, zie je nou wel, ik heb
het altijd gezegd het
met mes en vork eten
brengt je op slechte gedachten
wij aten alles uit de knuist
en aardappelen werden met
de vork geprakt als je die had
en als we vochten gingen
we met elkaar op de blote…
ik ben de desolaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
730 ik regeer weer over rotsen
bergen zijn teloor gegaan
dalen vol ontgoochelden
idealen van hun glans ontdaan
bloemen bloeien minder kleur
ze knakken voor het sterven
lucht verliest zijn geur
zaden zullen nooit meer lente erven
blauw klaart zomers helderheid
het zinderen is afgevlakt
kaalheid legt de schimmen bloot die
troosteloosheid…
Hond te zijn
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
591 Lopen doe ik in mijn blote kont.
Mensen houd ik aan een lange lijn.
De lijn leert hen gebonden zijn.
Hoe onvrij honden zijn.…
je gezicht is niet getekend
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.456 ik zoek je in de schaduwen
in hoeken waar het licht
niet uitgenodigd is
waar wind de bladeren jaagt
vuil zich ophoopt in de goot
je geeft je niet gauw bloot
je kent de achterbuurt
waar niemand komt omdat de
messen scherper zijn na zessen
je ziet het lemmet niet
overleeft agressie en verdriet
omdat je nergens sporen achterliet
volgt…
Regenboogvriend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
728 opvallende schoonheid
ga nu maar helemaal los
na de maandenlange frustraties
omdat je niet goed jezelf kon zijn
je steeds weer naar de kast zocht
laat nu maar zien wat je in huis hebt
aan fraaie frivole dansbewegingen
en interessante lenige lijf poses
het is een genoegen om je te zien
intens genieten op een boot
ik droom je stiekem bloot…
Nooit Eenzaam
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
460 jij er bent
en naar me wuift
en stilletjes ritselt en mij
toefluistert door de wind
zolang ik weet dat jij
het bent waar ieder
klein wezentje dat ik
altijd heb bemind
bij jou geborgenheid en
een schuilplaats vindt
soms ben je even zo’n
prachtig kleurrijk figuur
en als je je kleed aflegt
toon jij je ware ziel
kwetsbaar open en bloot…
woelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 woeste golven bruisen wit de blote stranden op.
water, wier en algen spoelen diep de duinen in.
het is goed om na het vrijen d’ ogen toe te doen:
“bedek de lijven met het wolkenstof en zwijg.
droefenis komt later, hou de leegte nu maar vast”.…
In de hooiberg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
572 De hooipakjes kriebelen op onze blote huid.
Jij volgt mijn gekleurde indianentooi
en vandaag, zo zeg ik, wordt jij mijn bruid.
Als een minzame squaw kus je mijn mond
en even later gaan we zwetend van bil.
We vrijen tot aan de ochtendstond
en ons liefdesnest is zo heet als een grill.…
Meidans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
336 Op blote voeten in ’t bedauwde gras,
Dansen wij in mei de lentedans,
In de vroege ochtendstond,
Als de prille zon de dauw verbrandt.
In ’t warme gras vleien we terneer,
Uitgeput, doch zeer voldaan,
Kus jij vederzacht mijn mond,
Wijl de zon naar haar zenith klimt.…
Mobieltje (om bestwil)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
599 Ik keek daar naar een vader
die graancirkels had bedacht
aandachtig gevolgd door zijn kind
die met zijn blote voetjes
alles met de grond gelijk bracht.
Dat is goed, zo moet dat
zei jij
waarna we zwijgend tuurden
[door de zandstorm]
de verte af
naar de horizon
over de glinster
van de zee
en de meeuwen.…
Ik weet niet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
369 "Ik weet dat ik niets weet"
Socrates
ik weet waarschijnlijk dat
ik koude voeten krijg
als ik met blote voeten
in de sneeuw loop,
dat stilte niet leeg is
alleen onbewoond lijkt
dat het water mij nat maakt
waar het licht aan gaat
dat morgen anders bedoeld kan
zijn
Ik weet dat ik liefheb
ook al woont zij niet thuis
Ik…
Onmachtig
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
443 Je vraagt waar ik nu woon
Met gespeelde interesse
Je praat verder zonder iets
Bloot te willen leggen
Ik kijk je aan en ik knik
We hoeven niets te zeggen
Laat het maar
Ga jij naar daar
Voor ze weer vertrekken
Je keert je om en verdwijnt
In je vangnet van vrienden
Die trouw over je waken
Tot diep in de nacht
De gom in mijn…
Muggenland
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
220 dwalingen in de ernst van het volle verstand
plotseling maak jij door intense emoties
van een kleine mug een grote olifant
te zwaar om in de lucht te dansen
met het plezier van soortgenoten
te ernstig om te negeren in het dwaallicht
van de achtergelaten zomeravond
te laconiek om serieus te nemen
we dansen alsof het iets kostbaars is
op blote…
Amsterdamse bos: een katheraal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
465 Het is vandaag
Zondag 7 januari van het jaar des Heren 2018
de zon doet de dag goed
ik voel me opgewonden
ik hoor de kerkklokken luiden
“met vreugde zult gij naar het Huis des Heren gaan”
ik kies voor het Amsterdamse Bos
met man Jelle en labrador Mika
Ik wandel en verbeeld me
te lopen in een kathedrale kerk
met de bomen als de pilaren
en…
Koor van ongehoorde waaibomen
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
903 Zelfs nu we tafel zijn
waar ze aan eten met onze
poten tussen hun benen
en onder hun blote handen
ons hout, zijn we vergeten:
gesprekken voeren ze aan ons
en kinderen die van geen
witlof willen weten.
Maar allemaal hebben we
blad gedragen, tegen
wilde luchten de wind
in ons tekeer voelen
gaan.…
DIE OOGJES
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.974 Ze keek naar mij en
lachtte al haar tandjes bloot
alleen haar oogjes lachten niet
zo mooi, zo bruin en groot.
Ik zag verdriet in die ogen
die mij aankeken heel bedacht
'k zou haar haartjes willen strelen
maar ze rende weg, zo onverwacht.…
vredesveteraan_001
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.488 ook ik kan een vrouw verkrachten
en een kind met de blote hand
de ingewanden het lijf uitrukken.
ik ben een beest.
wedden dat u snel om genade smeekt
als ik het recht in eigen handen
neem en u vrolijk vraag:
stoort het als ik u vierendeel,
meneer?…
Engeltje
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.985 gouden vleugeltjes en rode wangen
brachten mij de nodige innerlijke rust,
en heel ondeugend heb ik toen,
haar roze blote billetjes gekust.…
Huivering
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.129 Ik tril mijn wezen in je bloot
en pleng alle offers in je schoot.
O liefste, vergeef me het verdriet
dat me zo achterjaagt en driest
bij de kladden grijpt en plaagt.
Ik koester het gebed dat je vraagt.
Je ogen vinden zelfs in mij een zon;
je buigt mijn wolken in regenbogen.…
Leven
poëzie
3.6 met 19 stemmen
5.379 Dit leven is gans niet*, omdat de zware zonden,
Van blijschap en geluk het maken naakt en bloot,
Dit leven is gans niet, omdat van zijn moeders schoot
De mens tot in het graf met smarten is gebonden.…
Uitgestapt
gedicht
3.0 met 70 stemmen
41.353 Mijn blote voeten lieten stille sporen
in het tapijt van de uitgesleten treden
die ‘k nauwgezet steeds had gemeden
uit angst ‘t rustend duister te verstoren
Vlammend laaide m’n vrezen in gebeden
het stormend bloed stolde zich bevroren
m’n jagende blik zocht wijd en verloren
naar schimmen uit een ontzield verleden
Ik schreeuwde mijn wanhoop…
LATE WINTER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.186 wit en wijds strekt het landschap
zich uit als een opengeslagen deken
van eerste kwaliteit verse sneeuw
de felle noordooster blaast modder-
kopjes bloot die nieuwsgierig rond
kijken in de verblindend lichte ruimte
de slootkant is een ultra natuurlijk
kunstwerk steil gewand ongerept
met overhangende witte waaisels
de dammen met roestige…
Driftigheid
poëzie
3.9 met 16 stemmen
3.876 Maar, wanneer, met loerende oren,
Argwaan, op verraad gespitst,
Wat geen wederklank moest horen,
En het hart zich-zelf zou smoren,
Uit de stroom der rede vist:
Dan, dan worden blote klanken
Onbesnoeibre klimopranken,
Om zich grijpend, wijd en zijd:
Dan verstikken zij de Vrede,
Telen onverzoenbre vede
Uit een onvergeetbre spijt.…
crisis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 vandaag was het crisis
volgens elke krant was het zo
dus zal het wel weer zo zijn
maar het was ook crisis bij mij
toen ik op moest staan en niet
met m'n grote blote voeten
op het koude zeil wilde staan
inmiddels tapijt en vloerverwarming
keek ik met dikke ogen naar de mist
en ik dacht even later:
de crisis is een soort mist…
DE ONTDEKKER
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.964 Hij wilde 't weer verheimlijken - te laat:
Het lag voor allen bloot. Hem bleef geen raad
Dan voort te varen, doelloos, desolaat
En zonder drift - leeg, over lege zeeën.…
Jouw Gedachten
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.117 Een zuchtje wind waait over de zinderende zomerdag
In mijn geopende handpalmen probeer ik te vangen
Jouw gedachten, zo licht als een veertje, maar zo zwaar
Als de zonnehitte drukkend op mijn blote schouders
De oude vlonder kraakt geërgerd onder mijn voeten
Zijn doordrenkte pijlers schommelen door mijn gewicht
Straks zal de textuur van de planken…
eeuwige roes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
85 natuurlijks is de staat waarin
je placht om affectie te laten
schitteren in je spiegelschrift
hoe bedaarlijk jij mijn chaos
kan hanteren als het spreken
mij de nacht toekent met uithalen
die de ketenen in mijn
ziel doen kletteren
ook stil jij de sporen in mijn
weemoed en togen je handen
over mijn bezweet gezicht
en ‘ k voel jouw blote…
Vaak vlamt rood
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
525 vergeten
de stenen te raken
hun krachten te voelen
verhalen te horen over
hoe zij ooit werden geboren
ook hier delen zij ongewild
in de spanning van leven
al zijn zij verstild in bewegen
waar steen en glas
versmelten kleuren lijnen
het intense lijden aan elkaar
vaak vlamt rood
de nood van te veel energie
geeft daar haar pijnen bloot…