Alle inzendingen over hopen

7542 resultaten.

Sorteren op:

In gedachten verzonken

netgedicht
4.9 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.654
Als bomen hun takken versieren zangvogels zich laten horen de eerste slakken aansporen raak ik in gedachten verzonken als bermen bedekt met klaprozen verstilde harten doen opbloeien samen met elkaar verzoenen raak ik in gedachten verzonken als weelderig uitgestoken halmen hun warmte de dag laat gloren dringt hun betekenis door…
Rob van Tol17 december 2023Lees meer >

HOREN

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
Het spreken tot God uit zich zeer verschillend in smeekbeden lofprijzing en wijze vragen welke niettemin gearmd voortgaan gezamenlijk omhoog zweven zonder enig onderscheid de Hemelpoort bereiken daarachter met brandend antwoord worden aangestoken wellicht als uitgestrooid zaad stil hun tijd afwachten zich in welke gedaante ook…

Echo van eb

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 477
Grijze leegte slaapt golven zwijgen in de nacht sterren houden wacht Alleen, zo eenzaam voel ik mij bij eb waar de horizon zakt, verzonken in slapend zand. De lucht weeft tranen in wolken van grijs en ik kraak, ik wacht op mijn liefste, op een hand. De horizon zakt, verzonken in slapend zand. De zee trekt zich terug, grijpt gulzig haar…
CB21 december 2024Lees meer >

Een nieuwe dag

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
Een traan, een lach, wat viel, gaat staan. Een fluister groeit tot stemgeluid. Het licht ontwaakt, een nieuwe dag. Een nieuwe dag is daar.…

Afscheid van M.

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 642
Toch wil ik hoop bewaren al voel ik me alleen; 't Is of ze nu voorgoed verdween en nergens plaats meer heeft in mijn bestaan. Haar lichaam rust nu op het kerkhof maar waar is ze nu echt dan heen? Ik voel verdriet en rouw en pijn en spijt om waar ik haar ooit griefde. Wat blijft is enkel nog de liefde.…
Adeleyd9 januari 2025Lees meer >

Daadkracht

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 696
stille winter donkere dagen beur mij op wees mijn zon neem mijn schaduw zonder vragen stille winter onverwachte dromen beur mij op wees mijn licht neem het zeer mocht het donker komen * heel even maar tot het vroege voorjaar als ik het fluitende vogeltje mag horen en vol vreugde naar de sneeuwroem staar © Hilly Nicolay…

Mumbai

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 441
Pas met een vreemde de man die ik verzorgde en met wie ik sprak alsof hij het was na al die jaren van vergeefs wachten terug in de stad van mijn dromen waar jonge mensen oud worden van hun lot en hun boosheid inslikken hopend op verlossing, pas daar met die man kon ik afscheid nemen van het wachten…
Zywa15 maart 2025Lees meer >

Hoopvol

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
Nu lente, straks weer zomer en dan herfst wanneer de warme zon weer uren scheen, maar droefheid blijft wanneer de hoop verdwijnt en enkel nog de daagse dingen tellen; waar zijn de bloesems en de vreugde heen of zien we niet het nieuwe water wellen?…
Adeleyd30 maart 2025Lees meer >

Aster*sken

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 575
Ergens in de schaduw van het Al Vertoeft het amoregoloze Niets Ontsnapt aan het moment dat nimf Pandora Haar brainbox opent en bloemgodin Flora Het firmament bestrijkt met asterisken in nucleo sterren planetoïden Egoloos doorschijnend als het Iets Dat voor het mensdom achterblijft als Hoop Op de verlossing in hun Wederdoop…
Maxim1 april 2025Lees meer >

vrede bestaat

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
vanachter een waas van tranen kus ik de bruiden van Israël omhels ik de vaders van Palestina op mijn knieën smeek ik om verdraagzaamheid iedere molecuul heeft recht op vrede rampen en ziekte eisen hun tol maar ik kan niet anders dan hopen èn geloven dat haat en afgunst het afleggen tegen harmonie terwijl de storm buldert…

Pinksteren

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 465
Gij die als een stille gloed in de ziel wil vonken, waar de hoop ons zingen doet, want door U geschonken. Adem Gods, die suist heel zacht, teder mededogen, als een moeder die ons wacht, over leed gebogen. Adem Gods die krachtig blaast, muren doet begeven, die de komst van ‘'t Rijk verhaast, met ons heil verweven.…

Nog eens herfst

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 303
Toch is er hoop want eens wordt alles anders en komt weer lente met nieuwe bloesems aan.…
Adeleyd2 september 2025Lees meer >

Tussen stiltes en stormen

netgedicht
1.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 496
Verloren stemmen tussen beton groeit zacht licht stilte houdt hoop vast Ik vraag me af waar de kinderen zijn gebleven, die zongen en speelden in straten. Nu vallen hun stemmen stil als puin dat breekt, terwijl de samenleving doorklikt en weigert te kijken. Wereld is vaak te hard, te scherp aan de rand van gevoel.…
CB3 augustus 2025Lees meer >

Weer een afscheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 266
Treur maar, maar niet zonder hoop. Er is steeds weer de liefde, het licht, de schoonheid en de verrukking. Al zien we het soms niet, al zijn we droevig en verward. Leef verder, leef.…
Adeleyd25 september 2025Lees meer >

De Stilte van Mijn Schreeuw

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 315
Zie hoe de hemel zich ontvouwt, intens en vol hoop, waartegen niets is dat bestand. Flarden mist die mij omhullen, als ware het een spel van zoek en vind, verhullen zacht, maar onontkoombaar de geneugten, als die van een spelend kind.…

Slaappillen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 363
De nacht komt niet vanzelf meer. Ik moet haar lokken met kleine, witte leugens die smelten op mijn tong. Dus slik ik zwijgend in. Witte rondjes die beloven dat ik even niets hoef te voelen. Ze houden woord — iets wat mensen zelden doen. Ik lig weer klaar voor het gevecht dat niemand ziet, het gevecht dat ik altijd verlies. Daarom laat…
Nathan10 december 2025Lees meer >

Zij is dat meisje

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 326
Zij is het soort meisje dat zich verontschuldigt voor dingen die allang geleden zijn gebeurd, alsof schuld blijft kleven aan haar vingers. Zij is het soort meisje dat zich herinnert wat anderen vergaten te bedoelen. Een opmerking, halfluid gelachen. Ze lachte mee. Maar iets in haar brak op een plek waar het al stil was. Zij is het soort…
Charlotte8 november 2025Lees meer >

Ad nauseam

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 161
Mijn vermoeide gelaat kraakt Bij elke zucht die ik slaak Ontdaan van mijn jeugdige moed Aanschouw ik de sleur nog eens goed Ben ik dan iets kwijt geraakt Met elke zucht die ik slaak? In de ochtend, als ik weer moet En de sleur mij wederom groet Kraakt mijn zuchtend gelaat Tot ik eens - met moed ontwaak…
H Freie7 november 2025Lees meer >

Nagelbijten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 346
In mijn handen zie ik een kind dat blijft zoeken, dat blijft breken, dat blijft hopen op iets dat nooit komt. Toch bijt ik verder, want loslaten is erger, en de tijd – die wrede trage meester, verslindt alles wat ik ben, zonder genade.…
Nathan9 december 2025Lees meer >

Verjaren

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 351
Vandaag verjaar ik, en niemand merkt het, behalve de muren die mijn adem tellen. De klok tikt stil, blijft stil, zoals een hond die niet meer blaft. De geur van vroeger in het koude brood, in het glas dat ik niet vul. Er komen berichten, woorden vol goede bedoelingen, maar ik hoor mezelf niet antwoorden. Ik glimlach voor de vorm,…
Nathan12 december 2025Lees meer >

Volwassenheid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
Ik dacht dat volwassen worden iets was met sleutels, rekeningen, met een grijns die zegt dat je het allemaal wel begrijpt. Maar het lijkt meer op wonden die niet genezen, op stilte dragen zonder vragen, weten wanneer je moet zwijgen omdat niemand echt luistert. Volwassenheid is leren mensen te verliezen zonder geluid, leren lief te hebben…
Nathan13 december 2025Lees meer >

Jupiter

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
Weet je nog Hoe we vroeger alsof deden Op een leeftijd van zeven Op oude bezemstelen zweven Een interpretatie van grote mensen Die onze verbeelding beplakten als verdwijnende wensen Hoe onwaarschijnlijk ze het achtten Bleven we elk jaar op elkaar wachten En in kartonnen dozen Herbeleefden we dagen die jou deden blozen Ik weet nog Hoe we…

Tussen wat was en kan zijn

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 379
En terwijl buiten de nacht zich verzamelt, leggen we onze hoop voorzichtig op tafel. Niet in grote woorden, maar in wat klein genoeg is om waar te zijn. Aandacht. Moed. Mildheid. Humor. Licht. Als we dat mengen, dag na dag, kan het zomaar koken tot iets nieuws. Iets warms.…

Als een engel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Ik hoop dat je over me waakt Dat je dicht bij me bent Als ik de weg kwijt raak, ‘t Zal niet makkelijk zijn Zo hier alleen Een hart vervult van gemis en pijn Maar ik blijf vasthouden Aan de kleine dingen En zo krijgt de dag misschien een gouden Rand, En heb ik mezelf iets meer in de hand…

Onverbiddelijkheid

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 356
Ik ben de steen waarop stormen slaan, de rots die weigert ooit te gaan. Zelfs als de zee mij opslokt en vreet, blijft mijn hart stil, mijn ziel incompleet. Ik ben de deur die altijd dicht blijft, de adem die nooit een naam prijst. Een zware stilte, een kamer vol pijn, waar verloren dromen verdwijnen. Ik ben het mes dat weigert bot te worden…
Nathan30 december 2025Lees meer >

Vieren

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 414
Ik hef mijn glas op alles wat niet werd — de liefde, de hoop, het kind dat ik niet meer ben. Buiten zingt de regen een lied dat niemand kent, maar ik herken het refrein: het geluid van blijven, tegen beter weten in. En ik lach zacht, omdat ik overleef zonder applaus, zonder aanraking — en dat is alles wat telt.…
Nathan31 december 2025Lees meer >

Breekbaar

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
Het raakt me hoe je blijft staan in mijn woorden. Je zoekt iets en weet tegelijk waar de uitgang is. Je praat zacht, alsof eerlijkheid breekbaar is. Je legt zinnen neer die blijven liggen lang nadat jij vertrokken bent. Ik knik, ik luister, beter dan goed voor me is, en doe alsof dit gesprek niet opnieuw een vertrek oefent. Je zegt…
Nathan2 januari 2026Lees meer >

tijden als deze

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 309
in dit soort tijden beitel ik me door de dag en wordt ‘t moeilijk dan drink ik, drink ik uit m’n herinneringen…
Peter Toll4 januari 2026Lees meer >

januarinacht

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 419
Maanlicht over het droomland flirt verlegen met een waarheid een ander palet in tijdloos gaan een witte serene maagdelijkheid geeft kennis van een eigen stijl woorden herhalen zich onhoorbaar alsof een echo vloekt in stilte tussen gedichten en rivieren restanten uit een ver verleden hoop, onmacht en kerstbomen liggen stapels hoog op…

Coma

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 383
Hier, tussen leven en wachten, bestaat hoop alleen nog als schaduw. Laat ons zwijgen. Woorden doen pijn. Ze raken niet zoals jij dat deed. Als je gaat, laat me dan niet achter met slechts dit ene afscheid.…
Nathan10 januari 2026Lees meer >