1964 resultaten.
Stilte schreeuwt je schuldig
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
991 je telt tegels tot oneindig
wilt verdwalen in de zon
schrijnen doet de pijn verdwijnen
je mag niet weten wie begon
vandaag is gisteren vergeten
alleen maar morgen telt
je ogen hebben het geweten
zijn handen hebben jou gepeld
je haat het stomme hijgen
doet alsof je er niet bent
je maakt je los uit deze lijven
wil niet dat hij je zo kent…
Levend Geluk
hartenkreet
4.4 met 17 stemmen
1.654 door elke barrière heen
Steeds meer en meer voel ik jou
Mijn lach smelt voor jou alleen
Harten versmolten in tederheid
Toen het lot… ons samenbracht
Jij mijn ziel volpompte met liefde
Levend geluk zo begeerlijk zacht
Snaren van emoties diep geraakt
Warmte kruipt naar waar jij leeft
Verstrengelde passie en veiligheid
Daar waar liefde oneindig…
Ode aan Jan Wolkers Thuis
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
2.429 Het wuivend helmgras op de duinen
ruiste zacht als een oneindig lied
en in de verte aan een groene einder
lag nog veel meer schoonheid in 't verschiet
want daar lag in een zoet herinneren
de tuin: zijn eigen kleine hof van Eden
de katten kwamen mauwend aangelopen
begroetten hem aanhalig net als in 't verleden.…
Vredesduif
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.384 De weg is traag, schier oneindig onbestemd
gebroken zijn hart, gescheurd zijn schamel hemd.
Waartoe, waarom ? Hij slaat geen acht op
het doorgeroeste ossenpaar dat de voren
door het korenland al niet meer trekt. Moren
en Arabieren zetten hun gezangen stop.
Ontkooit de vleugels, draagt de duiven
opwaarts naar het hof.…
Verre ster
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.182 ’n ogen dicht
het is jouw ster die de hemel verlicht
de schittering heeft mijn hart gevangen
het firmament met glinsters behangen
jouw stralen glundert nu in mijn gezicht
toont de schoonheid waarvoor ik zwicht
nooit gedacht dat ik dit mocht ontvangen
het donker en licht vult nu mijn raam
waardoor ik grenzeloos blijf staren
in een oneindig…
Bloeiend koren
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.494 glanzend in de zon
Geeft mij een heerlijk gevoel
Verliefd tussen de korenhalmen
Warm je mij met een kus
Nu even niets..alleen elkaar
Liggend tussen de korenhalmen
In strelingen passie bloeiend
Je hier zó dicht bij mij
Voelend je zachte mond
Kussend elk deel van mijn huid
Tussen de korenhalmen
Omarmen wij de liefde
Beminnen elkaar in oneindigheid…
voel jij me nog
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
897 allure
vlucht jij weer weg
naar woelige innerlijke oorden
waar pijnlijke zuchten sturen
en prille zachtheid vermoorden
voel jij me nog
mijn verre lieve
ik was het toch
wilde je gerieven
zo ga ik weer naar een stille weg
zoekend naar mijn verloren deel
struikelend over droge tranen
stikkend als in een slangenkeel
ik slenter door oneindige…
Uiterwaarden
gedicht
3.9 met 30 stemmen
8.979 Je lichaam warmer toen ik zei
dat dit alles me herinnert
aan het noordelijk landschap in de winter
waarmee ik verbonden was, polders,
oneindigheid omdat achter die dingen
de zee is. Ik wil altijd terug naar zee,
water fluisterde ik tegen je schouders en je
mond gaf aan dat ik ook zwijgen mocht.…
Vervanger
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.525 Als de tranen het zout van de zee verzachten
En een glazen blik op oneindig is gesteld
Als mijn voeten het rulle zand verkrachten
En de hemel schuin omlaag helt
Als de wind zachtjes door mijn haren streelt
En ik zou willen dat jij degene was
Als ik wacht op een dag, waarvan ik niet weet of hij zal komen
En mijn pijn gemaskeert wordt door een…
Oktoberzon
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.878 wonden schoongelikt
Door jouw warme zoete tong
In een oud vochtig hotel……
Like de song à la Robert Long
In een draaikolk vol van liefde
Weggezogen van elke werkelijkheid
Strelen onze handen verdrinken ogen
Jouw zwoele blik die mij telkens verleidt
Verborgen achter de oktoberzon
Kreun je zacht met je grappige accent
Zo vertrouwd en oneindig…
Een stilleven
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.331 Het is een stil,
thuiskomen,
Het is een kil,
verwelkomen,
Het is een eindeloos gegil,
om mij in te tomen,
in mijn oneindige dromen,
na het geroezemoes van de duiventil,
ben jij mijn stilleven,
stil eens lief,
stil mij...…
Begrafenis
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
809 Een begrafenis, we staan stil bij de dood
Maar het gewone leven gaat daarna door
Toch blijft het verdriet zo oneindig groot
Daar zijn geen troostende woorden voor.
Maar gelukkig is de dood niet het slot
Want we komen thuis bij de HEER
We mogen zingen voor de troon van God
In de hemel, daar zien we elkaar weer.…
beleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 gespot
door
de strakke voorjaarszon
slingert zilverwit
het schelpenpad langs
zwart en groen geblokte
vlakke verten
en kent geen tijd
twee zwaluwen
breken de ruimte
maken me nietig
onder de blauwe koepel
van oneindigheid
waarin de grutto roept
en de wulp haar snavel krult
in hun –nu- is eeuwigheid
over de grenzen
van de tijd…
kennis en de gezamelijke schade
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
667 of tussenstation
wie weet houdt het ooit op
het klossen van een web
tenzij je werkelijk diep gaat
en dan toch nog
de dag tegemoet rijdt
per definitie
want je hebt
de onbewuste nacht doorgesneden
in grote lappen achter gelaten
maar het geeft niet, de man van
gisteren die zo goed als dood is
alles vult zich met zichzelf
in een oneindig…
Voorjaar
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.083 De hemel zelve, in oneindigheid
Staat hij luid ademend over de aard’ gebogen
En voelt de voeten van de sterren gaan,
Tussen de wolkenvodden om zijn lijf.
Hij wentelt zich en met hem wentelt om
De atmosfeer, luidkeels; aarde en sterren
Omarmen zich en worden van één lichaam,
Het sterrengoudzand in de aarde dringt.…
verbonden
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.124 recht vooruit
eerlijkheid duurt `t langst
meeuwen dansen boven `t strand
Wie ben jij dan
dans jij dit leven met angst
daar gaan de sterren alvast
vooruit in dit licht
in oneindigheid
Wie zijn wij dan?…
over en uit
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
822 niemand kijkt
recht in mijn blik
op scherp sta ik
ik kan niet anders dan dit
pad volgen
door de storm van zinnen
dit leven waardig beleven
de rest van de tijd
ach ja
de oneindigheid
waarin wij praten
verlaten
zingt de kade
het pad waar bomen praten
waar lucht langzaam aan
donkere wolken toelaat
het gaat nooit meer
weg
en op weg
op…
Hemel en aarde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
777 O, machtige God, niemand is aan U gelijk
U, die hemel en aarde hebt voortgebracht
U, die de mooie schepping hebt uitgedacht
Niet te omschrijven en oneindig is Uw rijk.
Hemel en aarde, het is alles Uw domein
Ja, van U, o God, zijn alle dingen
Hoe kunnen wij Uw naam bezingen
U, die was en is en er altijd zal zijn.…
Zonnewind
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.786 Wij zijn kinderen van eenvoud
ooit uit sterrenstof geboren
opgestaan in vroege morgen
toen haar zonnewind verscheen
en zo hingen wij er jaren
in oneindig navelstaren
onverzadigd aan haar rokken
als haar schemerlicht verdween
En toch - zij liet ons steeds geloven
in haar zee van regenbogen
die zij strooide over velden
met verdwaalde hagelsteen…
- Weerschijn -
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.124 gedragen door vleugels van geloof,
verder dan te sterven en dood te zijn
kon ik wenen om je, mijn eenzaamheid
want ik droeg je diep in mijn gelukzalig hart,
mijn beste schemering
..mijn weerschijn,
mijn stervende stap,
naar het oneindige stoffelijke bestaan,
dat nachtenlang aangebroken was.…
Marathonpijn deel II
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
745 De parels van inspanning verdampen
bij de oplopende temperaturen
van het verblekende bloed
in deze strijd met de oneindigheid
Het lijden bevrijdt, innerlijk verlangen
het lijden bevrijdt, het lijden bevrijdt!
Grenzen vervagen geestverruimend,
ik loop vanaf nu alleen
op karakter
in het heetst van de strijd.…
Vrijen op de wolken
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
611 verlangen
niet meer is te vervangen
denk je aan
vrijen op de wolken
liefde zwijgzaam bedrijven
zoals het nooit eerder is geweest
lijven zijn in dromen verstrengeld
in hoopgevend zuchten, vibreren ze
als liefdesengelen vol geilheid
gelijk beesten, zo wild, en gewild
verlangen ze genoegzaam
in droomwereld, onder zomerzon
naar vrijheid, oneindige…
Droom-vlucht
netgedicht
4.7 met 32 stemmen
828 Een droomvlucht terug
naar dagen die eens
oneindig voor mij lagen
bracht een glimlach
en geluk kwam mij
dansend tegemoet
een witte veer
dwarrelde langzaam neer
als stille engelen-groet
en tekende vleugels
op schelpen uit de diepte
van de zee, ik droeg ze
naar het licht
ze vlogen...met mij mee
los van de grond
waar ik in…
Wilde Rosa.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
679 Zonnestralen die neerdalen laten een veelzijdige kleurschakering uitstralen, die zich tijdloos laat meevoeren en oneindig laat herhalen.
Één voor één vallen verwelkte fluweelzachte blaadjes, speels dwarrelend op een kleurrijk tapijt opeen.…
-Zijn eigen lied-
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
930 Proostend, op een oneindig feest
wat eens was en vast..ooit..is geweest.
Allen kijken hem aan
laten hem los, laten hem gaan..
al wankelend over een rechte Lindelaan.
Hoofdschuddend, horen zij aan
zijn onbezonnen, eigen, lied
want
zoals zij zingen...lukt hem niet...
.....-alleen-.....…
Wolf in schapevacht
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.048 Zie, hoe oneindig, liefjes zij lacht
ze heeft je toch weer even in haar macht.
Zoals een wolf zich ontdoet van schapenkleding
werkt zij nog enkel toe naar een ding
ze wil je raken; reddeloos maken.
Vanuit het niets valt zij je van achter aan
en laat oprechte beloftes als rook in het niets opgaan.…
zeeen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
635 vervelen
spelen
spel
me je woorden
voordat de zon
opkomt
in mijn hoofd
verdoof
me niet langer
geniet
vol verlangen
naar meer
naar jouw
verleden
mijn heden
vergeet ik
verlies ik
je in mij
zink in mijn lichaam
behoedzaam
voorzichtig
krijgen gevoelens
de overhand
zie ik schelpen
stranden
vol gevoel
kijk uit over
oneindig…
Het ongewisse
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
500 Een trage lange trap
leidt langs prikkeldraad
waarin flarden plastic
de wind trotseren
heimwee naar de inhoud
die zij eens omhulden
slijt langzaam door
tot verleden is vergeten
al starend naar oneindig
hangt een meeuw zwevend
voor het einde van de horizon
daar is de zon die schijnt
lijkt alles lichter in het nu
de dunne draad aan…
PERFECT
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
3.215 Elk pijnlijk afscheid, steeds weer een bittere pil
Lief, oneindig dank, het weerzien wordt een luide gil!…
EINDPUNT IN ZICHT
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.420 zicht
ging jij ‘t laatste pad betreden
Je verlangde naar rust wellicht
in de eeuwigheid na het heden
Met de laatste adem om je lip
sloeg jij de laatste kadeweg in
In de verte naderde al ’t schip;
langer wachten, had geen zin
Met al de rust in je lieve hart
bezag jij mij een laatste maal
Op je uiterlijk niets van smart
betrad jij ‘t oneindige…