1421 resultaten.
vanaf een terras
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 het begin van wat voelt als mijn achterland
doorheen de bomen aan wederzijden
groeit mijn ochtend langzaam de morgen in
huizen houden de vergetelheid in stand
hier en daar nog statig,
ik voel ook zwakke puien in stilte lijden
het richt mij steeds meer naar binnen
waar mijn fantasie veel met zwart-wit
of oud fotobruin verbindt
en ik vergane…
Computerstoringen en HET BEGIN VAN HET EINDE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
479 zeker omdat mijn vader haar paradijselijk mooi vind'
T had maar een haar gescheeld
of de wereld was vergaan door menskracht
Daar heeft God een stokje voor gestoken
'n stokje in de vorm van het kruis
'T had dus zomaar gekund, kan nog steeds, doch
Ik ben wat afgekoeld, pak mijn levensdraad weer op
Wandel uit de kerk en steek m'n paraplu…
Fieremei
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
475 Met vlammen goud, die nooit vergaan,
kleurt hij de dag in lentegloed.
Hij lacht – het leven lacht spontaan,
vol bloemen, zon en overvloed.
De aarde danst in kracht en pracht,
rolt haar groene tapijt vol trouw
voor wie haar eeuwig heeft verwacht:
de blonde Mei, de fiere Mei, de gouden vrouw.…
Herfst
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
542 Als tenslotte het zaad door de wind is verstoven
en de gasten niet langer rechtop kunnen staan
maar heel spoedig tot vruchtbare grond zijn vergaan,
kan het voorjaar straks weer nieuw leven beloven.…
aspiraties van een nitwit
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
256 want
moraal, een gedeeld verhaal dus
plicht en esthetiek zijn de tonen
maar ook een kus, die de muziek maken
zijn de muren en daken van de huizen
waarin wij wonen, wat wij leven plegen
te noemen onder het zoemen van de vele
in verscheidenheid toenemende genre-
en genderkleuren wat je mag betreuren
het gaat allemaal toch gebeuren
dus, vergane…
Vliegdansen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
334 Schoner kon hun leven zijn vergaan.
Maar zonder één keer voor zichzelf te kiezen,
volhardend in haar rotsvast geloof
bleef zij rond hem vliegen: doof.
Ten laatste heeft haar lot voor hem beslist:
Deze schone ziel is een prachtige dame.
Samen hebben zij hun vliegdansen hervat,
elke vleugelslag schanddaden uitgewist.…
Herfsthart
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
502 voor iemand die smacht naar alleen al de naam
Liever adem ik jouw sporen in
nagelaten in onwetendheid en onschuld
dan als een dwaas ergens op zoek te gaan
mijn respect kent de regels van afstand
mijn koperen handen reiken naar vergane zomers
ik droom zo'n heel klein oktoberblaadje
dat zich ooit in jouw boom bevond
daar waar jij op uitkeek…
VERMIST
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.870 Jij zwijgt andermaal, uit kenbare hekel op m'n vragen,
en blijft daarmee stug bezig de toekomst te vertragen
Langzaam iets dichterbij, geblaf van speurende honden,
nog deze dag zal hoop vergaan, zout voor alle wonden
Met laatste stille wanhoop probeer jij te verhinderen,
dat zij de pijn gaan voelen, die ze zullen vinden...…
kersttijd
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.093 opgeruimd
Iedereen is goed geluimd
Kerst is een familietijd
Waarin niemand lijdt
Oudejaarsavond is een avond vol met tradities;
Eten, drinken en teevee
En ook met de spelletjes doet ieder mee
Het nieuwe jaar breekt bijna aan
En het vuurwerk zal weer afgaan
Aan eten geen gebrek
En iedereen doet gek
Het nieuwe jaar komt eraan
En het oude zal vergaan…
'k Ben als een land
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.688 Doch hoger dan mijn zelfgeruste vreê,
En dan mijn lichtdoorgloorde dampen zweven
- Herin'ring van welk diepvergeten wee,
Of voorgevoel van onbegrijplijk leven,
Waaruit mijn eeuwige vastheid is ontstaan,
In wiens geheim ik weder wou vergaan, -
Voel 'k over mij de reis der wolken zweven
Der grote wolken komend van de zee.…
Rhyme Rebels freeverse
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.211 Laat me
Laat me
Laat me
Laat me vergaan
Laat me ontstaan
Laat me laat me lopen
naar de maan.
Laat me slenteren
ver vandaan.
Laat me
Voel me
Hoor me
Pak me…
Als een verwante, met niemand heb ik de hoop gemeen
gedicht
2.3 met 315 stemmen
62.555 Zoals iedereen het zag, zoals iedereen het hoorde
En zoals ook iedereen zal vergaan
Naargelang de afstand naar de verte, de gloed
Doorheen de schaduwspelen van mijn schaduw.
Als een verwante versteen ik met de geur van de vrouw
En het verkrimpen van de kevers op het dodelijke mos.…
LIED VOOR MEZELF
poëzie
3.6 met 9 stemmen
4.683 Kan een boot, mijn Heer, vergaan
die niets draagt dan het licht gewicht van mijne blauwe ziel?
En zo mijn boot nochtans vergaat, mijn Heer,
kan ik dan zondigen nog?…
Koud Kunstje
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.455 en die ikke-ikke-keeltjes
die zich schreeuwden om het hardst
daar in die kleuterkaravaan
En ja - hij haatte ze, die dreutels
die zo strontverwende vlegels
die hun keeltjes harder schraapten
dan met ijs ooit was gedaan
maar hij stond elke dag weer klaar
om koude kunstjes uit te delen
net zo lang tot heel de meute
weer het lachen was vergaan…
Ware elf
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
769 Naast het protserige stadhuis, de imposante
Sint Jan, het verzonken kasteel van Jacoba, mierzoete
wafels en houten kazen, verschijnt dan hier dan daar
een zuster van Camille Claudel, in praërafaëlitische
stijl, wat geen blanco-toerist vermoedt, overstijgt zij,
de Groene Fee van Gouda, alle vergane glorie.…
- De oude stem -
netgedicht
4.7 met 48 stemmen
613 vaststellen dat hij de strijd verloren heeft
klimop overwoekert het volume van de oude stem, zijn leven over dat hij verteld
steeds een beetje meer ingrijpend veranderd elke zin, doordrenkt de levensstijl
zo moedig, zo voorspelbaar
sterk als een oorlogsverteraan..amper hoorbaar nog, die oude man
zijn naamloze verlorene grauwe weemoed viel uit de vergaane…
Zevenslaper
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.733 Laten we slapen tot de dagen
van december zijn gebroken
en de scherven van een zomer
in een houtvuur zijn vergaan
en tel met mij de maanden mee
door ze in weemoed weg te dromen
en aanhoor de zevenslaper
zachtjes snorren in de maan
Hier wil ik zijn in blauwe sneeuw
om witte schoenen bij te dragen
en te vallen in jouw schaamte
tot de tijding…
Oneindige Diepte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
503 De tijd is een cyclus als getijden,
Getijden komen en gaan,
Dagen komen en vergaan,
Ver vandaan hier zweeft de aaseter in de paarse lucht,
Voltrekt en rekt de tijd,
Tot het lichaam zich vervormt tot karkas,
Dat wouden doet vervagen tot woestijn,
De man ondermijnt het gezag,
En lag,
Verlangend naar water op de grond in de scherpe zon,
Die…
Reis door Israël (eerste deel)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Romeinse zuilen
staan boven Filistijnse
en Joodse dorpen;
vergane vijandschap ligt
hier zwijgend, en nodend.
(wordt vervolgd)…
De ramp van Moddergat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
832 barstens vol
de vissers werden overmoedig
stormwind blies de zeilen bol
s'Morgens werd de vis geborgen
en kon men naar huis toe gaan
maar zwarte wolken in de verte
pakten samen en de storm die zwol aan
En in het zicht toen van hun thuisplaats
men zag de mensen op de dijk al staan
sloegen 17 boten plotsklaps om
zijn toen met man en muis vergaan…
Reisangst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 radio, televisie en internet
In die zin is hij een chique Neanderthaler
die beukt zolang hij beuken kan
die 's nachts jankt als een dolle wolf
omdat niemand hem bereiken kan
woelt hij troosteloos in zijn stenen bed
zijn waterbed is een bloedbed wat niemand weet
hij leest tot diep in de nacht oude verhalen
uit griezelige boeken die bijna vergaan…
Hier en overal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
637 Ik heb een rustige rustplaats gekozen
een plek die we niet kunnen benoemen ,
pleisterplaats na zwerftochten van de geest,
heb ik het vermoeden dat ik hier al eerder
ben geweest en de wond hier het best geneest,
ik zoek hoe het de oude olm is vergaan,
waaruit de wijze uil allang is gevlogen
verder van het rotte hout vandaan, in
de hemelse…
VOC ballade
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
671 slijmig
Maden graven in het vlees
Luizen kleuren m’n hemd rood
Dagelijks striemt de bullepees
Bij de Kaap gaan we voor anker
Lam en blind kruipen aan dek
Vers water, verse groente
maken de maats van blijdschap gek
De stormwind zwiept ons oostwaarts
Was ik maar nooit scheep gegaan
Dag en nacht knarsen de pompen
Heer redt ons, we vergaan…
"Ik zal je pakken, ‘k zal je pakken"..Thierry Baudet!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
558 Ik zal je pakken
'k zal je pakken
kent u dat nog van vroeger
toen u kind was
mama en/of papa met u speelde
achter u aan rende
u kirde van het lachen
toen geluk nog heel gewoon was
nu is het lachen mij wel vergaan
het huilen staat mij nader dan het lachen
kan zelfs niet meer glimlachen
want we, ze zullen ze pakken
die linkse, die…
Als het winters warm en koud wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Kan het zingen je af en toe weken vergaan
kan een mens echt alle stormen doorstaan.
Wanneer is een tijd van tegenslag verstreken
wat mag in geen enkel leven echt ontbreken.…
over dichters
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
491 hun zwijgen ettert, zweert letters uit mijn mond
en de namen kleven de leegte van de namen
aan de tegels van de leegte die de leegte betegelen
zodat er middenin een leegte kan ontstaan genaamd
verlangen
waarin de woorden witte tranen bloeden,
en de nare tranen in het git vergaan.…
Granum salis
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
563 diep
Wij
de zeevaart
scheepswrak
kundige
papyrologen
piramide
maritieme
oudheidkundologen
zien
deze relikwie
uit tijden
lang vervlogen
na jaren
ploeteren en graven
met heel andere ogen
Wij noemen hem
in het jargon
een granum salis
maar hijzelf
noemt zich niets
zelfs niet een korrel
die vergaan…
Sterven In Termijnen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
704 nagels, haren, gedachten
je bent al half vergaan en verspreid
terwijl je nog op aarde loopt
veel rekeningen staan nog open,
zullen nooit worden betaald, maar
ook niet afgesloten
je leeft slechts voort in digitale
dossierkasten schadeclaims,
en langs kadekanten
waar patatzakjes zich plakken
onder losse hakken
in het zand
en zelfs…
VERLEIDING
poëzie
3.9 met 24 stemmen
6.228 Ja, doorzoek u het harte en beproef uw bestaan,
En denk na hoe het u in zijn plaats waar vergaan.
En verbid een verzoeking, de zwaarste van alle,
Die zo listig verlokt, en zo zeker doet vallen.…
Home sweet home
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
2.557 nabijheid
Vibrerend in de ether
Je aura regent kleuren
Ze zijn zo waarachtig,
Fris en blij als jong leven
Doen mij smachten
Naar wat volmaakt is en blijvend,
Oprecht liefdevol en levensecht
Ik wil rusten in je schaduw
In de diepten van je ogen
Verten vol indigo,
Reseda en karmozijn
Wellen vol belofte,
Een koninkrijk van licht
Dat nooit zal vergaan…