2260 resultaten.
zwarte ogen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
536 ik schreeuw vanaf
plakkaten en foto's
mijn kleine, zwarte ogen
huilen
ik raak jullie harten
gelijk de regenbogen
niet met pijlen
doch met hoop
'licht'
zei je, 'het komt eraan'
maar mijn zwartheid
kent geen woorden
zie me dan
hier sta ik tussen krotten
maar mijn handje
verheft zich niet
nu moeten jullie
ja, ook de rijken…
het woord
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.066 er is nooit een toekomst geweest voor ons
zelfs het heden is langzaam verdwenen
in een restant van zwarte dons
tanden van tijd hebben zomers opengereten
en, in de bron, het bruidsnest ontwricht
het enige dat vleugels kon bewegen
en nu ik zwijg, huil om het ontsluierd gezicht;
wij vluchten van dit ongemeubileerd leven,
verwekt schijn het…
wachten
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
635 draagt meer dan woorden
het verschuilt in een huis
of een enkele kamer, afgesloten
van daglicht
soms, lijf aan lijf,
bij elke gedachte dat zichzelf een huid geeft
groeit het dwars
bezwijkt onder het onzichtbare gewicht
"tijd is niet waar, dat weet jij ook
en stilte luistert niet naar zichzelf"
het beeld zwijgt even, laat huilen…
30 JAAR WORDEN!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
3.143 Laat gerust ook een traan
huil, bid en verwonder
het verlicht en vergroot
je kans op 'ouderdom'
ik bedoel oud en wijs
op z'n minst verstandig
licht en luchtig leven
ook na je dertigste!
----------------------------------
Deze hartenkreet draag ik op aan mijn Argentijnse buurman
Fernando voor zijn dertigste verjaardag.…
op slot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
995 één ding blijft
hangen,
die typische smaak
van zout in mijn keel
na het huilen,
een warm gevoel
en overal nat
op m'n wangen
dan het nasnikken,
alleen...
die laatste keer
kwam er geen einde aan
toen
heeft mijn lichaam
beslist
dat het genoeg was
alles achter
slot en grendel...…
Allerlevenden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.043 De dood stelt geen vragen,
maakt antwoorden zinloos
en bezit tot niets,
laat kinderen om ouders huilen
zonder wie zij niet zouden zijn,
laat ouders lijden die zonder kinderen
geen ouders meer zijn.
De dood heeft tijd genoeg
om foto’s te vergelen
en wonden te helen.…
Gelukkigste geluk ( 1972-2013 )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
596 Al huil of lach ik,
ìk voel en bemin intens geluk
te mogen bestaan en vooral ademhalen
van de frisse Brabantse lucht.
Als ik o God eens iets
dan ook ooit
verliezen zou;
het zou slechts de boosaardige Petra Hermans zijn
meer niet dat ik achterliet.…
Incrowd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Alles beter dan het lamme niks
Bedenk toch een hype
Om vloeibare jeugd te stollen
Uitgestrekt blauw vast te houden
In stadsblues op te gaan
Erbij te horen, blijven om te zijn
Leegsels te vullen, te omzeilen
Rond wereldkaarten, platte projectie
Maak de weerwolf aan het huilen
Om rond middernacht te cirkelen
Dromen uit beelden te houwen…
Verrassend nieuws
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
643 Kind wat ben ik blij dat na het wachten
nu je hoop echt leven mag,
‘t is de mooiste pinksterdag
huil ik met een lach.…
Evolutie
gedicht
5.0 met 2 stemmen
5.236 ons uit lagen te staren
toen dachten we niet aan later
als we geen vis meer zouden zijn,
maar wezens met twee benen
om te vallen, twee wangen om te
blozen, twee ogen om te wenen,
toen moeten we gelukkig zijn geweest
in het water, ons vlug voortbewegen
zonder vallen en zachtjes groeien
zonder steeds een kleur te krijgen
en als we huilen…
Stad aan de horizon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
490 Er was een melodie
een muziekinstrument
een kampvuur
en vier onbestemde beelden
vervaagden in mijn hoofd
de wereld, heel ver weg
was een radiostem van mijn lijf
verwijderd
met iets in mezelf
wat niet meer huilen kon
riep ik aarde om vrede
bij de rivier
die mijn verdriet verzoop
zongen zigeuners heimweeliederen
over alles wat ik…
Zeegroen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
837 papier
dat naakte rondborstige vrouwen
met gulzige gretigheid weerloos
wegnamen
Na gerecycled te zijn, droomt
de lezer nieuwe borsten, met
tepels die priemen in geheel
wolkeloos azuur
Haar heuvel, als de Toscaanse
oogverblindend net als het licht
van de rest van haar schoonheid
die buitensporig puur is
Zeegroen als gras huilen…
schietpartij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
673 op tafel
ga je op weg naar je einde
en schiet je en schiet je
terwijl je beter poezie
had kunnen schrijven
de aalscholvers over het IJ
zouden zo hun commentaar geven
als ze er iets van begrepen
net als mijn kleindochter die
alleen nog aardige dingen begrijpt
omdat we dat allemaal zijn, dan nog
kan ze soms hartverscheurend huilen…
Speciaal voor Adriaan van Dam
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
829 Dus Adriaan,
dicht- vecht- huil- bid- denk - duim
dan doen wij het BEWONDER wel.
STERKTE ADRIAAN WE DENKEN AAN JE…
Zondag nieuwe versie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Verregende zondag zacht
getik op harde
ondergrond
grijze wereld buiten
de overkant
in nevelen gehuld
druppels vallen, bomen
huilen ook als regen
is gestopt beleef ik
zondagsrust
binnen
zonder lust
naar buiten toe te gaan
door binnen dromen
de dag door komen
steeds weer kijken
door een spleet
of de regen
al van stoppen weet.…
deja vu
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
586 geur uit een voorbije tijd
een zondagmiddag in de zomer
terwijl ik door de polder rijd
de geur van hooi, herinneringen
veel ouder dan het verse gras
die warme prikkelende dingen
die ik al haast vergeten was
dan in een vlaag ruik ik de koeien
de lucht van mest en van het kuil
ik hoor het rammelen en loeien
ik kan het niet helpen dat ik huil…
Rock 'n roll
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
680 mijn hemel, waar gaan we heen
we lopen op doortast
langs de oever van een holle maan
de bloemen huilen hun vaas
we zijn dicht bij veraf
en ver van dichtbij
het land van de koning zonder
vrouw, spijt zonder berouw
in het donker lijken alle
schaduwen op elkaar
is dit nu zwart of blauw
of een deur die 't slot vergeet
we lopen hier…
samenstaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 sparend
spiegelt ons de koning
meer vernietigend nog
die wie de haat zaait
is het hulpeloos zwijgen
van hen die wegkijken
de willekeur van waanzin
kunnen wij niet wissen
met verborgen verdriet
in voorbij kijkende woorden
juist als eens gestolen
vrijheid dat ons vraagt
is tegen de stroom in
daar verzet fel geboden
zing vecht huil…
Zonder jou
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
614 1095 dagen en nachten
blijft het muis en muisstil
geluidloos huilen onzer harten
daar wij nog altijd
op jou wachten
op een bericht
of een kreet
roepen wij met klem
iedereen op
die een hart heeft
naar voren komt
daar iemand hier
toch iets van af weet
waar onze lief is gebleven
wat is er met Rebecca gebeurt
het niet weten is onmenselijk…
Spreekbeurt
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
660 Huilen deed ze niet.
Zij stond daar gewoon,
onbeweeglijk, overwonnen.…
door naar de hel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
585 golven eten zeeën vreten
oceanen huilen om
buien in wolken te kussen
ik ga met je mee
in een pogen de
elementen te sussen
met regen te druilen
sneeuw te trotseren
vorst de rug toe te keren
met winden te waaien
hard en met vlagen
in jachten en jagen
dollen en tollen
blaadjes op straatjes
wou dat ik God was
niet zo kapot…
De lenigheid van leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Hij heeft helaas nooit gevraagd hoe de geur nu is,
of dat men kan leren huilen, zolderkamers ook daar
een dakraam hebben met ook dat zicht op sterren.…
Stilte van woorden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
435 daken biggelen tranen
je huilt - en ik huil met je mee
bliksem schiet door
lucht - de vogelvlucht -
donder doet de aarde beven
tot de zon straalt aan
de blauwe lucht
je lacht - en ik lach met je mee -
tussen rood en wit
geveerde pluimen de teevee
met de gordijnen voor het zonlicht
gesloten spint zij een cocon van kleuren
in…
Een vol leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 eeuwen en dagen, de tijden
zijn veranderd, de mensen niet
Ik beleef hun lotgevallen, ik
droom ervan, en des te meer
reikt mijn hongerige lichaam
naar buiten, om oog om oog
arm om arm en lach om lach
dichtbij elkaar te horen
te ruiken en te voelen, te genieten
van de warmte, te rillen van de kou
en soms samen te huilen…
Wat is leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
548 Dan zou ik altijd huilen ben ik bang.
Nee, het is meer,
een onderlinge samenhang.
Iets diep in mij,
ik kan het niet benoemen.
Ik weet niet hoe het zit.
Waaróm ik zo graag leef.
Het vast wil houden iedere dag
zolang ik leven mag.…
lente in een handvol pillen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
841 wat als de rolstoel
niet meer draait in
een kamer vol obstakels
als de koorts
weer naar je graait met
zijn vlammende tentakels
wat als de pijn
steeds twijfels zaait over
het nut om zo te leven
dan huil je in
je bed slechts toegedekt
met wensen en verlangens
en worstelt iedere dag
om de molenstenen om je nek
als bordjes te verhangen…
Haiku's # 9
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
657 Mannen
huilen zonder tranen
ze zingen de blues.
Na een flinke bui
blijven de bomen nog
uithuilen.…
LIJF MANTEL VAN DIT LEVEN
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
643 Twee wezens, uitgeteerde lijven
Waarmee ze elkaar warmte boden
Twee menselijke bijna-doden
Van vrees zien zij elkaar verstijven
Volwassenen, vel over been
Een laatste kus, meerstemmig huilen
Niet langer samen kunnen schuilen
Door wat voor kort onwerkelijk scheen
Niet meer lichamelijk aanwezig
Bruut weggevaagd, intens gehaat
Zijn ook…
Kerst
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.676 Op de koude kerst dit jaar
Schijnen sterren als voorheen
Zouden de sterren huilen
Wanneer we niet herdenken
En vieren waar kerst eigenlijk over gaat
Om je heen bemerk je soms de warmte oplichten
Van harten die openstaan en gloeien voor anderen
Liefde is een gift
Eén om naar te leven en door te geven
In een tijd van samenzijn met dierbaren…
Verborgen poort*
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
410 Het zwerk zit vol hongerige vogels
de dagen vertragen in rap tempo
gekken worden aanbeden als goden
het smalle zeegat kiest het ruime sop
De glazen dansen totdat ze breken
afgesneden bloemen zoeken een vaas
de kroegen van vroeger hebben heimwee
maar de oude tijden hebben geen haast
Achter de dijken boven de hemel
huilen de wolven in de…