1707 resultaten.
De wereld is van mij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
446 Ik loop
Eindeloos
Langs alles wat ooit was
Mijn horloge
Zie het nu pas
Wie schilderde er klokken
Zo de tijd
onzichtbaar
alsof hij stilstaat
Vraag het zaad
Hoe vruchten hetzelfde zijn
En kijk de plant aan
Zijn wortels weten
Zo heeft mens
Geleerd te kweken
Zon gaf eten
En plant kon staan
Tijd stilstond
Net als de maan
Trok…
Onsterfelijke poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
391 hebt gij door het overdonderend
geluid der klokken
het knarsen van de leeuw zijn
tanden niet gehoord?…
Insomnia Haiku
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
683 fluit haar lied
Vijf uur - het is licht
Je kunt nog steeds niet slapen
Schrijft een klein gedicht
Zeven uur - opstaan
De slaap komt nu toch niet meer
Moeheid laten gaan
Koffie en een douche
De dag is weer begonnen
Geef jezelf een push
Je komt er weer door
Avond valt, de nacht slaat twaalf
Jij ligt op één oor
De klok…
Uit de hoogte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
628 Daar stond ik dan
op de hoek van een middeleeuws pand,
waar ooit op zolder een heilige leefde,
maar tegenwoordig wemelt het van de heiligen
voor wie goed kijkt
ik keek omhoog naar de toren van de Goudse Sint-Jan
en ik keek minzaam omhoog naar de gaten
waar de klokgeluiden doorheen dansten
minuten lang klonk de klok
met een denderend geluid…
Zomertijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 Waarop de tijd schijnt stil te staan
en de klok het genieten niet vermaalt
noch zich in afgepaste stukjes steeds herhaalt.
Hoe de strijd met een lege agenda aan te gaan?
Zonder plan, heerlijk niets gedaan,
de zomer kon niet vroeg genoeg beginnen!…
FEESTNACHT VAN OUD NAAR NIEUW
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 tussen het oude en het nieuwe jaar
hangt een warme winterse sfeer
familie en vrienden komen weer
wat dichter en knusser bij elkaar
rond de feesttafel met wit linnen gedekt
brandende kaarsen, bloemen en groen
om aan het oog van iedereen te voldoen
komt ’t kreeftmenu ten volle tot zijn recht
als de klok de laatste minuten gaat tellen
vloeit…
Formidabele voordrager
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
692 Subtitel: Aan de radio gekluisterd
Eén voor één vallen jouw spieren weg
Na de helse diagnose ALS
Zijn patiënts spieren binnen paar jaar uit
Gevallen of gestruikeld over zijn
Woorden is Jan van Veen bij mijn weten echt nooit
Zijn stem klonk als een klok, uitmuntend voor
Het declameren van gedichten die
Door liefhebber/amateurdichters…
herinneringen van mijn grootvader
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 met pasen
hoor ik vooral de klokken der herinnering,
ook dreunt dan het orgel
't alleluia van händel,
alleluia!alleluia!
pasen in hart en geest
voor mij 't grootste feest!…
Stille kamervriend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
288 Vier wit gekalkte muren
begrenzen stille ratio
in serieuze eenzaamheid
voor allebei een onsje
de klok tikt tijd
voorbij de radio
geen woord, geluid
we zijn niet blij
we zijn een onsje
meer dan gisteren
gewicht verliest zwaartekracht
we zweven eenzaam
naar het bed van stille
in onbeslapen uren
is verlaten erotiek
zonder dimensie…
Verjaren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
351 De klok tikt stil, blijft stil,
zoals een hond
die niet meer blaft.
De geur van vroeger
in het koude brood,
in het glas dat ik niet vul.
Er komen berichten,
woorden vol goede bedoelingen,
maar ik hoor mezelf niet antwoorden.
Ik glimlach voor de vorm,
zoals men doet bij beleefd geluk.…
Thuiskomen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
404 Een thuis heeft kamers die stilte ademen
met ramen die naar binnen kijken
en zon doorlaten waar het donker is
De woonkamer hoeft niets te bewijzen
Gedachten mogen rustig rondlopen
Gevoelens mogen zitten waar ze willen
De klok tikt oneindigheid
De kelder bewaart wat vergeten is
Op zolder ligt stof op de namen
Scheuren in muren kennen…
Avondklokke
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
365 de klokke klinkt en zingt
over velden, verre, wijde;
't avondliedeke dat springt
langs de beemden, blij ter zijde!
Gouden glansen gaan en glijden
waar de zon ten dale daalt,
en de kleuren, klaar, verblijden
't oog dat stillekes hen staalt.
Luistert! luistert!…
Wielen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
407 draait
geen omweg meer
rijdt de straat uit
keer op keer
de eerste kilometer
gaat nog stroef
haar handen strak
en hoofd nog dof
maar langzaam zakt
het moeten weg
de weg wordt ritme
recht en echt
een stop langs
een lege baan
motor uit
de dag gedaan
koffie in een
eenvoudige mok
ze zit en kijkt
geen druk
geen klok…
onze taal
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
261 zullen wij dan voortaan
de taal van stilte spreken
de taal van toen wij
hier ooit met elkaar lagen
in ongeschonden samenzijn
en alleen maar stilte waren
de taal van verklankte stilte
van klaterende klanken
in kleuren en geuren gevat
- de wanklanken van de klok
die de uren slaat
het loeien van sirenes
in een of andere verre stad
nemen…
Eenzaam in het duister
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
174 De slordige angstwoorden
op de potloodmuur vervagen
maar de angst dat stilte onheil brengt
wordt groter en eenzamer
in het gedoemde alleen zijn
de klok en het duister
als boezemvriendinnen
van de onzekere toekomst
geen zware stappen geen literaire plicht
geen loze antwoorden of zotte vragen
maar altijd eenzaam in die nachten
niemand…
Herfst
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
954 Een oude klok tikt
zacht tegen de blinde muren
de weide wereld buiten krimpt ineen
De lenige bomen buigen in het duister,
maar in haar slaap is zij alleen.
Buiten jaagt de haastige regen,
de woeste storm spookt hevig
om het kleine herenhuis.
Binnen, onder een sprei van wol,
is zij gelukkig in een veilig thuis.…
elastisch koordje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
16 verorberden de tijd
met het leven dat leefde
in liefde, hectiek en spanning
het gruis van de spaanders, je weet
wel, het malen bracht het fijnstof
tot het weten van hoe en wat, nu
mogen we ons ervaren noemen
en verzamelen we de dagen die
we gaan in een bundel van
“ het ondergaan “ dragen de nachten
op onze herinneringen
tot de klok…
de messen van de ochtend
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
23 licht tot scherven
een vogel hangt ondersteboven
in de keel van de wind
de straat is een open wonde
waarin stoelen drijven als botten
ik tel de tanden van de regen
zij bijten zacht in het asfalt
de stad draagt een jas van roest
en onder die jas loopt een kind
met een mond vol glas en appel
het kind lacht en de lach wordt rook
alle klokken…
Onder spel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.564 Maar of ik nu kom ga of blijf
altijd bewijst de klok aan de muur
het ongelijk van de tijd zeker
als zij bij de tijd is en zegt
is dat nu minuutjes die tiktak papa?
Nu moet ik nog sprookjes vertellen zoals
van de tiktak die zomaar een grappig geluid is.…
luieren
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.918 hij ligt al lang en breed weer aan mijn zij
De luiste kat van onze natie
Lamlendig uitgestrekt
En gapend van verveling
Rolt hij nog even om
Hij merkt wel dat ik nog onrustig ben
En nog te veel beweeg
Hij is dan wel een kat maar
Zeer beslist niet dom
De nagels aan de poten trekken krom
De motor draait
En zuchtend soest hij door
De klok…
Herfstgedachte
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.131 Ik hoor het tikken van een klok
een auto rijdt voorbij
Pianospel, heel zachtjes maar
verdwijnt al even snel
Ik hoor een tjilpend vogeltje
een bloemetje verwelkt
Het vogeltje, heel jong is het,
valt uit de hoge boom
En terwijl alles om ons heen verdwijnt
ben jij mijn zekerheid
Tot helder weer mijn oog bevrijdt
en jij verdwenen bent…
Vrijend staal
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
674 De klok rond
Stapels overleden status
Uitgescheurd
Uitgebeende kadavers
Leegkijkend
Zielloos geparkeerd
Jaloerse blikken
Uitstekende ogen
Met honderdtachtig
Op zijn coup gevallen
Metallic huiden
Eens fel begeerd
Asfaltvretend bumperklevend
Uitgekleed
Drooggelegd
Benzineslurpende vellen
In snel rood gespoten
Verweerd
Bergen staand…
Kier
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.007 Het eentonige tikken van
de klok aan de wand haalt
hem niet uit het grauw
beschimmelde verleden
verloren ligt het blauwe pakje
zware van nelle op de marmeren
schouw maar legt juist die dag
geen gewicht meer in de schaal
het evenwicht zoek verliest
hij stap na stap ieder gevoel
voor werkelijkheid, de tijd nog
steeds aan zijn zij…
Stille verjaardag
netgedicht
4.2 met 66 stemmen
36.121 De klok tikt de wijzers rond, maar de tijd houdt stil,
Geen nieuwe dageraad, slechts grijze schemering,
De uren tel ik niet omdat ik alleen aan jou denken wil,
Onomkeerbaar, onafwendbaar ben jij nu herinnering.…
Salient Ieper
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
914 dat ik je liefheb
mijn veertien-achttien soldaat van twintig
je geriemde armen en een opgeslagen kraag
de stalen oorlog die in je ogen waait
toen je op die winterdag de klok niet hoorde
boven Ploegsteert bos het gonzen zag
de kerkhofgroene roofvogels en
hun zijden piloten in lederen hoofden
dat je me liefhebt jonge soldaat
naakt tot aan…
Die Alte Mühle
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
672 Naast de oude eiken vlonder
koelt de wijn, weiss und tröcken
wachtend tot hij straks mag klokken
na de jaren in ‘t vooronder ...…
Ouwe mannen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.184 Dan de derde, krom, gebogen,
moeizaam lopend met een stok
kent geen enkel mededogen,
kijkt uitsluitend naar de klok!
Met de paashaas is't begonnen
dat gehannes met een ei
heb ik echt niet zelf verzonnen,
maar mijn moeder was er bij!…
Sluipende winter
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
874 storm
Rollend over rail
Stoppende trein
Verkleuring groen naar geel
Netwerk bruin poreus
Aderen in het blad
kalende reus apoptotisch
Als spinnenweb vertakt
Bladeren sterven af necrotisch
Het park wordt chaotisch
Skelet van een vogel
Glinsterend web
Ochtendkou morgendouw en lippenblauw
Zwarte kauwtjes, christenoudjes
De toren laat klokken…
Langs 't meer schitterde 't vuurwerk, knal na knal
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.409 Langs 't meer schitterde 't vuurwerk, knal na knal:
De plots'ling blauwverlichte bergen schrokken,
Toen om hun scherpe toppen donderblokken
Versplinterden tot klankbonken naar 't dal;
En gouden-regens klommen naar 't heelal,
Naar de aarde wierp clematis paarse klokken;
'T leek of apotheozen samentrokken
Om ons, brandpunt van dubbel hol…
'n Terugblik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
639 terwijl ik door het
raam naar binnen tuimel
bekijk ik de aanblik
vanuit 'n ander perspectief
hetzelfde behang na al
die jaren, de klok die
oneindig door tikt toch
heeft 'ie hier stilgestaan
boven de schoorsteen
hangt 't vergeelde
schilderij nog even scheef
waar de zeilboten nooit
zijn aangekomen op hun
bestemming, maar vast
gezet…