3268 resultaten.
LAIS CLXXIX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
432 Het sluit
wanklank uit, want walg verstoort het lied.
Het hoort zijn stem die zegt wat zij gebiedt.
Het is met haar voldaan. Het kent maar kraakt
haar erecode niet. Het wacht. Tijd maakt
altijd einde aan bezweren van kwaad.
Het weeft een donker deken en het haakt
haar kroon van alg en rag van mensendraad.…
Kadootjes geluid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Door mijn kleren heen
voel ik het wuiven
in mijn longen
de halmen achter het riet
en ik huiver
met de zeeën en het gras
het ontoegankelijke moeras
Flarden meeuw en wij
stemmen van het lied
van de aarde, adem van haar getij
echo van haar zang
wij geschutte havens
osmotische enclaves
personerende huid
Kadootjes geluid
in en uit…
April
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
588 De bloesem staat in weer en wind
te bibberen van de kou
terwijl de grijze wolken jagen
langs het oneindig hemelblauw
Het is alsof de storm
de lente uit wil doven
die door de bomen giert
het oog verduistert
de pijn te boven brengt
Op al mijn wegen kom ik God tegen
U leert mij weer te zingen
het lied mij in de mond gelegd…
Het zwarte ijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 ik wist
dat je ging
schaatsen
in je wit
kristallen pak
strak aan
je lijf om
nergens aan te
haken en toch
snelheid te maken
als een flits
voorlangs het riet
dat zo zijn eigen
tonen zwiept in
een krakend lied
in jouw cadans
langs deze rij
het kleurgezang
met wuiven van
de gouden kant
voor je uit
op het zwarte ijs
jouw…
VOGELS
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.212 zie daar het roodborstje
zo schuchter en solitair
de meeuw het straatdiefje
een duif een brutale schooier scharrelaar
de ekster een krijsende rotzooi schopper
en dan de mussen (waar zijn ze
gebleven) en de koolmezen
die zorgen voor een gezellig leven
een merel zingt z’n lied
en de leeuwerik beklimt
de hemel en wij
wij herkennen en…
Aan Sarbiewski
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.803 't Bewondrend oog ontvalt een eed'le traan,
Uw lied ontvonkte 't eerst mijn vuur!…
Die het weet, die het zeggen mag
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
838 De tamboer en het wiekenmeisje
Zij dansen om elkander
Geen gisteren en geen vandaag
Vertrouwen zij de ander
De tamboer en het wiekenmeisje
Lustig op verloren klanken
Wie kent hun lied?
Wie kent hun tekst?
Wie weet wat hun beroert?
De tamboer en het wiekenmeisje
Zijn weg, is dat de hare?…
De lente was nog nooit zo mooi
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.057 De zon schijnt aan de hemelsblauwe hemel
en laat de mensen genieten van haar warme stralen
De vogeltjes zingen luid hun eigen lied
en toveren de stilte om in prachtige muziek
De wind waait zachtjes door de bomen
en laat de bladeren dansen op haar ritme
De vlinders vliegen voortdurend rondom mij
en doen me denken aan de liefde die ik voel…
Slaapliedje
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
2.269 Tot het nieuwe ochtendgloren
welkom roept, me wakker kust
en in mij een lied gaat zingen
Ik kan vandaag opnieuw beginnen!…
Stilte voor de storm
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.591 De blauwe lucht
Een oase van rust
Een vogel zingt zijn prachtigste lied
Dat langs de wateren voorbijschiet
Onbezorgd
Vol goede moed
Leven in voorspoed
Maar dan opeens vanuit de horizon
Een zwarte lucht dient zich aan
Woeste golven doemen op vanuit het water
En vogels stoppen met het getater
Eén moment
Het omslagpunt is daar
Zijner…
Harde taal
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.697 me weg
die haar schoonheid volkomen missen
maar naar waardering blijft ze vissen
nadat ik mijn diepste heb gezegd
ze laat me draaien om mijn as
verliest belang in mijn aanwezen
zodat ik alweer begin te vrezen
ik ben de domste van haar klas
ze leert mij de fijne kneepjes
lest mijn dorst maar taalt zelf niet
voert me dronken met haar lied…
Verwantschap
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.680 Een roos ontluikend en een druif die berst,
In zwellende aar de volle korrels gerst,
Van sparren ’t hars, die traan uit overdaad,
Een vogelgorgel waar het lied in slaat,
Dit dringen voelt de dichter zich verwant,
Daar ’t wordend wonder, dat hém stuwt en spant,
Ook tuinen bloemen zijn en glanzend fruit,
Blank brood en wierook en een blij…
Herfstlied
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.237 Nog dansen de elfen
dit herfstig lied en zweren bij groen
geel bruin en vurig rood
dat tussen nu en elke nieuwe zucht
de schoonheid van het blad
bewaard
daar soms, een enkele keer
- al sloffend door een
krakende zee - er nog één
hangt
trillend in zijn naakte zelf
maar volmaakt
is wat de wandelaar raakt,
verblind
of bijna achteloos…
weet
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
574 Weet, de dood is als een nacht,
Met enkel sterren om je te begeleiden
En het leven is als een dag
Vol vrolijke tijden
Weet, de dood is als de winter
Een seizoen vol dood en verdriet
En het leven is als de zomer
Mooier dan het mooiste lied
Weet, zelfs met enkel maneschijn
En hoe ver je het ook drijft
Hoe eindeloos en donker de nacht ook…
Avondvlucht
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
690 ik ga slapen
wanneer de nieuwe dag begint
met rechte wijzers
naar de hemel gericht
de stilte buigt niet en
schuift de onbedekte maan
dichter naar vogelvluchten
ook al heb ik geen weet
van hun late bestemming
ik denk mij geeuwend
op hun vleugels, lichter,
blauwer, hoger en hoger
vlieg zo lang ik kan
en groei in het lied
dat de wind…
Papa
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
5.151 Papa, ik lijk zoveel op jou
dat is een lied waar ik zoveel van hou
ik luister intens naar de woorden
ik galm mee met de muziekakkoorden
opa, vader zoon en kind
allen zijn ze eensgezind
ze lijken zoveel op elkaar
vier generaties stonden daar
trots sta ik naar jullie te kijken
ik behoor tot een van de rijken
die kan genieten van zijn gezin…
Sonnet voor een koele avond vol bevrijding
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
894 Koel kust de avond
en mijn ogen, open, sluit ik
vaag vervloeit
een zinderende dag
en over de blanke lissen
van mijn geloken ogen,
wipt de ijle vogel,
die onrust heet, naar ver
over de verre vijver
glijdt een lied en mijn
keel ontglijdt een langgerekte klacht
dan, zo langzaam, opent het donker
de maandoos, mijn ogen, mijn oren,
mijn…
Liefde volgt
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
859 in het geheim
van leven en dood
past elke sleutel
diep in alles en niets
schrijf ik dan stilte
of een lied
als adem loopt
in alle sloten
door ieders naam
en engelenweg
misschien wordt leegte
overeind gehouden
of spreekt liefde
in het tere vlees
leven kiest dood
dood het leven
het is waar jij en ik
naar oud gebruik
onze…
Soms weet ik echt niet meer
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
596 Soms weeet ik echt niet meer wat ik zou zeggen
omdat het leven zo eenvoudig lijkt,
omdat een glimlach zoveel uit kan leggen,
veel meer dan ooit uit dure woorden blijkt,
maar zonder woorden is het ook vlug donker,
we zijn toch mensen met een taal, een lied,
en sterren met hun hemelsbreed geflonker
zij kennen toch de mensenwoorden niet.…
nicxx
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 luister naar wat ik je ga geven
iets om mee te nemen
op een pad niet ver van hier
laat ik je lachen
elke dag
keer op keer
tot we vallen in een eeuwig lied
van waar we vandaan zijn gekomen
geklommen tot aan de hoogste bomen
en weer vallen keer op keer
geef me nog een nacht
samen lekker dwalen
geef me je lach
nog een enkele
keer…
de b-kant
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
985 genoeg geschreven over
de reserve-tijd waarin het
allemaal nog moet gebeuren
alsof die voor de eeuwigheid
de beste indruk achterlaat
zo heb ik je nog niet verteld
over de b-kant van mijn leven
die soms veel mooier blijkt,
het grijsgedraaide lied meer
naar de achtergrond verdwenen
misschien was er niet mee te scoren
allesbehalve spectaculair…
Ik voel licht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
653 Al jaren ben ik mijzelf
dichterbij mezelf gebleven
ingefluisterde waarheden
en vervreemding
liet ik aan mij voorbij gaan
politiek en voetbal
liet ik links liggen
terwijl je naast mij lag
zong ik een lied
over het licht
jij nam mij op
in een gedicht
en vroeg de zon
weer op te staan
bracht mijn tonen
naar een volle maan
maar bent…
Krakende tak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.152 Springerig geknikte tak,
hangend daar al jaar na jaar,
dor kraakt hij daar in de wind
zijn beverig lied,
zonder blad, zonder schors,
maar kaal en vaal
van een lang uitgerekt leven.
Stervensmoe.
Rasperig en taai klinkt zijn
eentonige zang,
koppig ook, doch vooral toch
heimelijk bang.…
Vergeet mij niet
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
889 een kleine bloemetjesrand
getekend langs de oeverkant
in het vochtige zand
genegenheid uit mijn hand
ik fluister in het riet:
“Vergeet mij niet”
zucht een wens door het lied
van de kleine karekiet
ik zie hoe planten uiteendrijven
of dicht bij elkaar blijven
hier is niets wat me kan beklijven
mijn hart nog doet verstijven
ja, knikken…
Welgevallen beloftes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
645 ik schrijf van leven
tot aan de ondergaande zon
draag de dood tot aan mijn kraag
het kleedt warm en is barmhartig
het eind smaakt naar doffe gebeden
en bidt zich door het sluitwerk
van opgedrongen vaardigheden
die roerloos blijven staren
het monotone, het lied zonder verhaal
dat toonloos de tijd laat passeren
met schreden die al dolend…
suffer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 en leer mij
mijn lied
te zingen
Zonder
Zonde
schaamte
Voorbij…
vogelvrij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
575 Bevrijd uit benarde positie
van steeds beklemd gevoel
klinkt mijn lied als compositie
van uiteindelijk bereikte doel.…
Liedje
gedicht
4.5 met 2 stemmen
8.875 's Nachts droom ik van vogels en laaiend vuur
En hoor verward gekras,
Maar een lied rijst in het morgenuur
Als een feniks uit as.
En van de liefde verbleekt het rood
Tot de smetteloosheid van het kind —
Er is een zuiverheid van de dood
Die reeds in het leven begint.…
Waar de wind liggen gaat
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
729 Een merel herhaalt zijn lied.
Een vlinder drinkt dauw uit het rozenblad.
Het zijn oude vrienden.
Het zijn schaduwloze metaforen.
Ik wil naar rozen ruiken. Thuiskomen
in het hoge gras
De liefde verzinnen, de liefste.…
Zich laven aan het licht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
681 Wie kan de herfst vertalen naar een lied
dat blij kan klinken en toch weet
wat hier gebeurt aan droefheid en berusten?
Wie kan de klamme kou verwarmen tot
er weer vreugde gloeit onder de as?
Weemoed schrijft met loden letters
maar onvermoeibaar groeit verstaan.
Ons hart wil schoonheid drinken, zich
laven aan het licht en laten gaan.…