2012 resultaten.
verzoening
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
2.086 naar adem snakkend in de nauwe
gangen van een golvend lichaam
bij het geschuur op aarden wanden
waardoor ik languit neergestoken lig
weet ik wat zuurstof betekent voor geluk
overwinterd sta jij liefdevol
naast mijn vermoorde onschuld
lang geleden al gekrompen
toen ze bekeken opgenomen
blind met open ogen doorgegeven werd
je zit nu lachend…
de violist
netgedicht
4.2 met 49 stemmen
30.502 kon boeken
waarom sneed hij mij
door hart en ziel
en deed mijn
wereld bestormen
ik zal de klanken
moeten doven
in stil verdriet
de trillingen dempen
in verdrongen dieptes
van verdorde ranken
denken zal ik slechts
aan het kruisigings moment
van een verleden lente
ik zoek dan opnieuw
mijn weg
zo maar, dwalend,
haast dromerig blind…
TERUG
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.760 Hij stond te treuzlen in de schaûw der linden
En zag zijn ouders door de kier der blinden:
Vader, de pet op 't hoofd, las traag de krant,
En moeder morrelde in het koffiekooltje,
En naaide aan broertjes blauwe kamizooltje,
En keek, scherp luistrend, even naar zijn kant.…
Gat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
9 Want ik trok hem aan
ik gokte op de hoge bergen
dukaten
ik begon er flink in
te investeren
vrijpostig drukten wij
deur na deur door
zonder dikke kinnen
voor te trekken
wij wisten sporen uit
in lössgronden
onze wereld scheen droog
’Tuurlijk voelde hij destijds
mijn onderkoelde passie
behalve tijdens periodes
van die blinde…
de erfenis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
788 beladen tafels, soms genadebrood
beschuit met muisjes, dan weer galgenmalen
ik heb mijn stad zien lijden en zien beven
na weer een aanslag op haar warme hart
dan oogde zij vaak somber en verward
maar steeds had zij de wil tot overleven
ik zie mijn stad verbleken en verkleuren
een vredig beekdal wordt een brede kloof
twee helften: ziende blind…
In Gedachten.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
891 Vraag me niets
Als ik worstel met woeste baren
Stuurloos zoek naar kalme stromen
Blind navigerend op het vertrouwen
Dat ik de haven zal aanschouwen
Wanneer de zon is opgekomen.…
Zinkend schip
poëzie
4.2 met 24 stemmen
7.384 de kiel slaat op
een blinde klip.
- o, hartstocht
van dit kil vergaan,
in koele nacht,
in koele maan.
"en gij, die eens
dit leven prees
met sterke stem
en harde keel,
is dan het glanzen
van uw woord
bestorven en
voorgoed teloor?…
stille straten
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
862 door stille straten dool ik rond
jagend achter een blind verlangen
op zoek naar wat ik nimmer vond
in mijn prille kindergezangen:
dansen naar morgen
lachen naar vogels
slechts hemelse zorgen
ik hoefde alleen maar
mooie dromen te vangen
deuren ga ik voorbij
tel ze allen één voor één
daarachter zie ik gezichten
rondom een tafel gezeten…
kamikaze
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
752 geven
een gat in de dag heb ik nodig
om het prut uit de ooghoek te wrijven
om de koorts van mij af te spoelen
maar dan kraak ik mijn wervels
en recht mijn rug
ik hoor de krassende stem
stokken in de krop van de kraai
hij rust op de hanebalk
een verre onheilsbode
ik kijk omhoog over mijn schouder
handen los op het stuur
en vlam blind…
EEN VRUCHT DIE VALT
poëzie
4.2 met 9 stemmen
3.706 - En waar ik sta, ten zatte levens-zome,
vol als de nacht, maar even stil; blind als de lucht
hoe rijk ook aan ‘t verholen licht van mijne dromen,
voel ‘k - lomer dan in ‘t loof der luideloze bomen
een vrucht die valt, - mijn hart, gelijk een vrucht
die valt...…
uitgelicht door de duivel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
679 de lantaarn op straat staart
met zijn blinde enig oog naar
de kille stilte aan zijn voet
verankerd in betonnen grond
op zijn verroeste ijzerhoofd
huist een vergeten rare vogel
die dag door nacht al danst
met de duivel van het feest
nooit gezien en nog niet gehoord
de eenzame passant iedere dag
van ontucht onderweg naar huis
hoort slechts…
Breiland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.543 En weer ligt er een pasgeboren kind
gehuld in grauwe, haveloze lappen
kribbig ’t plantenbedje plat te trappen
omdat het stekend stro niet lekker vindt
een engel daalt terneer met wijde klappen
het wonder rilt en voelt zich onbemind
omdat de neerstriemende vleugelwind
het schreiende van kou adem doet happen
de kudde waar het lam blind op…
DE STERVENDE
poëzie
4.3 met 11 stemmen
4.973 en toen hij de ogen sloot
over een leven, tot de dood toe vermoeid,
was wat het donkere bloed had misdreven
in een blind brandend wenen vergeven
en uitgeroeid; en behoed
door een vrede, die hem begroette en overstraalde
doorheen de hemelse regenbogen
die uit de barnstenen zon harer ogen
door een sluier van tranen naar hem neerdaalde,
is in…
dodemansduim
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
818 aquaria
je schrikt je een ongeluk
vraagt wie ligt te sneven
zie dit laatste teken van leven
die vishouder ging zeker stuk
drukkend op zijn duimdiploma
neem een bundel zakken
ieder met acht kamers
die het allemaal apart doen
in en uit één eigen zakgaatje
omringd door acht tentakels
om na het vuren der netels
op de tast prooi te pakken
blind…
ter kimme nijgen
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
642 nijgen
terwijl ik dubbel waardig op mijn einde ben gericht
ervaar ik de geringheid van mijn schatten
die als het ware mij eerder als bezit zijn toegedicht
waarmee ik mijzelf te vaak deed afmatten
feitelijk tot dwingend overleven afgericht
tenware een onmetelijk scheppend plan
mij drijft tot een menselijk donker gat
waar eerst na een blinde…
Eeuwige eenzaamheid als enige werkelijkheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
585 Het eigen bestaan als eikpunt voor de werkelijkheid
Hier is geen logica, noch reactie
...teniet gedaan door de werkelijkheid van de leegte
De mens alleen
Blind
Voor de waarheid die tegen de definitie van zijn bestaan indruist
Omdat zijn bestaan de zingeving verloren is
Cogito, ergo sum
Omdat de collisie met de werkelijkheid elk bestaansrecht…
Is mij een vodderij
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.522 Er hoort een tijd van jaren
om de eerste blinde min die de geboorte gaf
haar ogen te openen met alle vliezen af.
Wij moeten elk onszelf als vreemdelingen lezen:
dan kan elk, en niet eer, zijn eigen rechter wezen.…
Sonnetten voor Cynara VIII
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.986 Dit van mijn moed het hopeloos versagen
- dwars op mijn smalle weg de blinde muur -
dit van mijn nachten kwellend uur op uur,
waarin ik om harts zekerheid blijf vragen.…
Nick
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
2.363 Mijn handen hebben zacht
de jouwe aangeraakt
en ik vond vol verwondering
herkenning in het hart
alsof de leegte slechts
gewacht had op jouw naam
ik rende schreeuwend
over naakte toppen
radeloos je adem na
die nevelde langs zuchten wind
in mijn gevoel stormde
de echo van jouw leven
blind heb ik gezocht naar licht
achter je neergeslagen…
Zoals gij
poëzie
3.4 met 16 stemmen
2.850 Zoals gij, zijn wij blinden en onwetend,
Al zien wij in uw duizendvoud’ gelaat,
O Liefde, die te vroeg komt, of te laat,
En gaat van waar gij kwaamt, uzelf niet wetend.…
Bescheidenheid siert de meester
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
726 De wetenschap stelt geen schuldvraag
zo denken sinds Adam Smith onze economen
koel en afstandelijk door de bank genomen
Laisser faire laisser passer graag
Wij spelend voor blinde krachten
formeren samen een onzichtbare hand
zo komt het natuurlijk proces tot stand
met geen tot sturen bij machte
Het echte wonder is ons tijdenlang wel varen…
As roest niet
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
490 Het roest vertelt het
najaar door de ruit, waarmee het
seizoen vervelt tot in z'n huid
en in transparante blaren,
strekt zich duizend vleugels uit, warmt
zich bij het open vuur de winterbruid,
dit lied telt glazen met z'n toverluit,
verdrinkt, om de muze in te luiden,
klinkt de vlijt door blinde jaren heen,
schrijf in as je naam naast de ware…
Nieuwjaarswens
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
928 Rostropowitch op vier speelt Bach
Apollo zelf stuurt zijn hand
en leidt mijn geest naar dromenland
reeds is het kwart voor middernacht
dra zal de jonge dag, nog blind
gebakerd worden door die nacht
die haar opnieuw, onnozel kind
zal drijven in Athene’s macht
honderd duizend en nog meer
doden en gewonden
door honger, oorlog –keer…
Liefde
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
2.091 Ik wil jou voelen
Samen met jou tegen de wereld, tegen iedereen
Jouw lichaam door de ogen van een blinde waarnemen
Ik wil jou alleen
Ik wil jou zien
Midden in de duisternis jou als lichtpunt zien
Jou hebben als houvast, het lichtpunt tot me nemen
Het dragen als mijn eigen last
Ik wil jou horen
Door het daverend applaus van een druk publiek…
Bodem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
543 Ik weet dat ik niet goed genoeg
mijn best doe, om hier uit te geraken
ik staar mij blind op een grijze muur
de ankers van mijn ziel zinken niet
raken niet tot de bodem
zoeken altijd een uitvlucht
om niet te zinken
kijk ik naar de vogels
rode vogels
bonte vogels
maar ik weet
mij niet te vliegen
en klim langzaam hoger
uit diepere dalen…
Geboren onder zomerzon
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
3.031 Het leven dat geheimvol is,
dat telkens weer ons is gegeven;
wij zijn de gasten aan de dis
en proeven de verrukking even,
maar nooit zijn wij voorgoed voldaan;
en 't antwoord op de laatste vragen
het is zo ver van ons vandaan;
we gaan als blinden door de dagen.…
Son-net
gedicht
2.6 met 14 stemmen
10.595 Klimmend naar 't zenit zoekt zij die haar licht
in 't lichaam stort, blind van gestolde glans,
met bevende transgressie naar zijn trans,
doch voelt door bijstere nacht zijn blik gericht
op zijn in zich verzengd eigen gezicht
weerkaatsend hun oorspronkelijk dubbelnaakt,
of 't oog gesperd de waterspiegel raakt
waar de beminde knaap verdronken…
ik zag je woorden naar me kijken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 zinnen makend tot een nieuw bestaan
de dag en nacht in ons verrijken
elke weg als nieuw te gaan
geen ogen die al in me dwaalden
geen lippen nog naar eerst gevoel
slechts woorden die in ons verhaalden
wevend, ragfijn tot een kloppend doel
liefde was een vreemd gegeven
voelbaar blauw tot zon gewelfd
blind verloren in jouw leven
was jij al…
ZELFGEVOEL
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.109 Ik vier alleen mijn ziele-sabbathsrust,
Kalm in mijn kamer binnen blinde muren,
In 't gemelijk genot van ledige uren,
Waarin mijn wrevel langzaam wordt gesust.
Zo zit 'k eerst lijdzaam en maar vaag bewust
een ganse middag voor mij uit te turen,
En proef mijn luiheid, dat zij lang moog duren,
Bij korte teugen met verfijnde lust.…
Naamloos
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.161 Ze was het mooiste meisje van allemaal
altijd maar zo leuk lachen en kortgerokt
Voor bijna alle jongens leek zij hèt ideaal
de massa heeft haar nochtans opgeslokt
Ze was het meisje uit vele jongensdromen
met haar wapperende cape in zomerwind
Ze is van een koude kermis thuisgekomen
voor verdriet van anderen bleef zij blind
Ze staat nu alleen…