1811 resultaten.
Zo graag
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
701 Maar arm als ik zijn er zo velen, hun hart is
niet bij machte om het woord te vinden dat
oplicht als de dagen grijs en treurig zijn. Is dan
de stilte meer gepast en enkel ’t luisteren naar
wat onuitgesproken in de ruimte hangt? Ik kan
het enkel hopen en verlangen.…
Wie
gedicht
3.7 met 3 stemmen
13.422 Ach kom, jij bent niets
dan twee ogen, die zien wat ze zien, jij
bent niets dan het uitzicht: een zon schijnt,
een appelboom bloeit, een stoel staat in
het gras; vreugde, verdriet, weet jij veel,
uitzicht. maar wie zal mijn liefste grijs en
ziek laten worden, er voor zorgen dat de hond
jankt, het kind huilt, en de dood komt?…
Verscholen in het feit
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
532 Bloemaert
De zin van een leven
mooi verscholen in het feit
dat ademhaling
per direct stopt
als de deur naar de
dood wijd-open staat
De dood echter is grijs
levenloos, gebrek aan kleur
groei en bloei gestokt
adem gepopt
door verkregen rust
opnieuw weer paraat
Literair genre; de
Oudheid met zich meezeulend
herdersdichten van
hoog…
Vuilstort
gedicht
3.2 met 14 stemmen
5.592 Dan gaat het snel: er drijft een dorpskerk door
het water, wier en vis bevolkt de Dam,
nat, grijs, week, dacht je randstad, zag je zee.
Om wat ik van de tijd, van Holland weet
schrijf ik voor wie dit onder water leest.
------------------------------------
uit: 'De wereld bij avond', 2006.…
DE ZALIGEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.321 De regen, een grijs kraalgordijn, een poos
zacht tikkelend, laat door zijn lauwe kieren
hen 't paradijs nog zien met zijn revieren,
achter de vlammen van de gele roos.…
BOSANEMONEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
575 De treurwilg bij de rand van het eikenwoud
heeft gekromde vingers, vol neerslachtig grijs.
Door zijn reuzenhand ruist een trotse wijs,
die op strijdbaar, toch vreedzaam voorjaar bouwt.
Bladknoppen in het zwaar hangende hout
zien neer op een klein bloemenparadijs,
geboren uit modder, verdwenen ijs.…
DE ZALIGEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
936 De regen, een grijs kraalgordijn, een poos
zacht tikkelend, laat door zijn lauwe kieren
hen ‘t paradijs nog zien met zijn revieren,
achter de vlammen van de gele roos.…
EEN REIS......
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 Je wil op reis
je hebt je koffers
gepakt
de kleur grijs
is geen kleur
Je trekt de deur
achter je
in het slot
je wil immers
......op reis
Je steekt
je hand op
begroet de buurman
die je een goede reis
wenst
Je rijdt
naar het station
en wacht,wacht
op de sneltrein
je hebt immers:haast
Je kijkt verbaasd
naar het lege spoor…
Het blijft fraai.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
458 Dagen met dekens grijs geschilderd, het pallet
met bakkebaarden in gebroken wit gestemd
de zon hangtin de touwen van het balkon, te
vroeg uitgerold te reiken tot over de horizon
een wolkje adem verwoordt een levende aanwezigheid
maakt het vormloze zichtbaar in een eigen tint, stil
verbonden raakt in de compleetheid van een kind
wat oogcontact…
Oude matroos
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.145 Grijs licht hing om de schepen en de kade.
Hij sloeg de oude kerk verwonderd gade,
en ging voor anker in een lage kroeg.
Des middags zwierf hij eenzaam door de stegen
kind'ren speelden met scheepjes in de goot
en vrouwen zongen. 't Was alsof een groot,
bevreemdend heimwee op zijn hart kwam wegen.…
In beweging
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
679 Als een wolf jankt de aarde
zeeën vol met tranen
dijken tonen geen weerstand
tegen kolkende waterstromen
er krioelt leven in de kern
kokhalzend spuwt er angst
als overbodig maagzuur
Atlas kan de kracht niet aan
legers dolen met de dood op zak
en duiken onaantastbaar op
het zicht oogt grijs en zwart
alleen klinkt er nog zwak gekrijs…
Sombere maand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
548 Januari de somberste maand van het jaar
als de wolken somber en grijs hangen
geen tekens verschijnen van het voorjaar
om naar een bloeiende lente te verlangen
wij kunnen alleen binnenshuis genieten
knusjes bij de haard, met een thee of wijn
ons lekker in een goed boek verdiepen
of met gans de familie gezellig samen zijn
januari is nog…
Het vlas staat in de blom.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.047 En voort, tot waar dat blauw
En groen in 't koren,
Vol lokkend grijs en grauw,
Verloopt, verloren;
Zo ver als om-en-dom
Het oog kan dragen,
Het vlas staat in de blom
Te wiegewagen.…
Onbegrip
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
535 Grijs gekleurd, ben ik, genuanceerd veroordelend.
En jij begrijpt me niet.
Het maakt ook niet uit.
Naïef leef je aan één kant van het verhaal.…
Geblindeerd
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
536 Dus vindt Zwarto het leven maar Grijs
en blijft zij liever geblindeerd.…
de zwanen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 de zwanen
de trieste zwanen
vissen in rimpelingen
van grijs water
rank en licht
buigen ze
het verdriet
de grote zijden
vleugels ruisen
als een weerslag
van wat was
voorgoed
geborgen
in het water
evenwijdig de
stille zwaarden
onbeweegbaar
zonder gewicht
toch voornaam
peilloos roerend
en wiegen op
de donkere spiegel
zo…
Herfstoon.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
403 Dagen met dekens grijs geschilderd, het pallet
met bakkebaarden in gebroken wit gestemd
de zon hangt aan en in de touwen van het balkon
te vroeg uitgerold te reiken tot over de horizon
een wolkje adem verwoordt een levende aanwezigheid
maakt het vormloze zichtbaar in een eigen tint, stil
verbonden raakt in de compleetheid van een kind
wat…
Theater van de dag
netgedicht
4.9 met 46 stemmen
460 de films
bleven komen
waarin schrijvers
en regisseurs
dromen gestalte
hadden gegeven in
andere maatschappijen
dan het huidige leven
ideologische ideeën
zoals menselijk talent
hebben ooit andere
waarderingen gekend
toen het bestaan nog
niet was ontwricht
door de graai van hebben
en het immense ego ik
de maatschappij is grijs
van…
De ommuurde stad
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
615 Al wat vreugde geeft en vuur
is op aarde van korte duur
kijk daar; het gebaar
de armen van een dansend paar
met het vriendelijk gelaat van het
uitverkoren zaad
kwetsbaar grijs en oud in
de winter koud en guur rondom
Zijn Heilige
natuur
't zoete klagen van Corona dagen
de onontkoombare dood
een gouden traan valt uit 't
hemelrood…
Oud?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Ook al is ze grijs en oud.
Puttend uit herinneringen,
uit een lang bewogen leven,
bezit ze zonder het te weten...
een schatkamer vol goud.…
Door regendruppels ingesloten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
547 Soms is de dag compleet grijs
met alles erin brengt het mij dan van de wijs.
Dan sluit ik soms vriendschap met mijn droom
als een soort kind compleet synchroon.
Regenwolken overschaduwen dan regelmatig de dag
brengen regendruppels wat ook gewoon mag.…
namiddag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 in de namiddag waar gisteren
haar glans verniste met het grijs
van afschuw verviel mijn zijn
in de afgrond waar zwavel
en vuur elkander omarmden
onwetend van mijn eigen ik
bracht de macht van de duivel
de uitwasemingen van de hel
in het lichaam dat mij dan
tóch toebehoorde?…
Dagen...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
579 Ik voel de kou van winter,
grauw en grijs de dagen.
Zoek wat warmte en welbehagen.
Een merel zit doodstil te kijken.
Hij kent me wel misschien.
Alle dagen is hij hier, fijn om hem te zien.
Want als de mezen komen,
vertrekt hij weer, meteen.
Te druk voor hem, zij komen nooit alleen.…
The beat goes on
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 ."
blikt een stem uit de transistor
meer volwassenen
donkere wolken, mannen in
grijs grauwe maatkostuums
"..two American kids
grow up in the hot land.."
snerpend grind
de bankdirecteur start zijn Ford
een vuiltje op het raam
geprojecteerd op
het eerste herfstblad
van hoe heet zo'n boom eigenlijk
de soulzanger galmt
And the…
vrijgevig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 oog en oor
naar jong en oud om hen heen
bij wie het even niet meer gaat
zijn zij de stille helden in het leven
als zij ‘zomaar even’ aanwippen
als goede vriend of een fijne buur
zijn zij de vrijgevige toeverlaat
zij schenken onverwacht de koffie
naast wijze raad en ook de knuffel
die met welgemeende aandacht
bij wij dagen eenzaam grijs…
KLOMP KLEI
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
568 Metafoor voor hard, grijs en kil.
Vormloos, gevoelloos...ik ril.
Binnenin hoor ik een kloppend hart.
Wrijf de handen warm en voel me verward.
Kan niet wachten om het te bewerken.
Het blijft mijn vermoeden alleen maar versterken.
Ik kneed, duw en streel de materie met zachte hand.
Stilaan leg ik het verband.…
Vleugels van Vandaag
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
463 Op straat glimlacht de wereld –
een fietser zwaait met een regenboog,
een hond danst in plassen,
een kind schildert dromen
met stoepkrijt op het grijs.
Mijn voeten worden vogels,
ik vlieg over zorgen,
laat gisteren los
en vang een glimlach
die zomaar opwaait
uit het niets.…
het zwarte gapend gat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
238 licht probeert de stemming te kleuren
maar de tijd die daarvoor staat is een symfonie
van grijs getinte lengte van valse klanken
.
die vooreerst botsen tegen de binnendeuren
als zwijgende voorhangels die de vooruitgang
dagelijks traineren…
Sombere stad
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
196 speel je die melodie
de stad is een wildernis
niemand luistert naar jouw gezang
niemand wordt rijk van dit hart
muziek uit duistere nachten
als diep en zwart goud
wij dwalen door betonnen stegen
het zachte lied blijft onbeantwoord
de eenzaamheid valt niet op
ooit was er helder zonlicht
oren zijn nu dichtgegaan
de wereldstad is kil en grijs…
Verbeeldinge
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
65 Aldus draagt mijn grijs
nog een jeught in handen,
ofschoon het ademhalen
minder diep van verwe gekleurd is.
Nochtans zal mijne liefde
in haren hemelschen schoot belanden,
want het is de eeuwige droome
waerinne elk waerachtigh minnaar bemint.…