2296 resultaten.
Wet wet wet
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
719 slanke lijf niet
in de gaten
diepbruine ogen zag ik
even later
die mij betoverden, 't was een brunette
die mij die zomer zwemmende verleidde
Zo was het hoe het allemaal begon
de handen strelend waar ze ook maar willen
als slangen glijdend over het gazon
van heuvelrijke dalen naar haar billen
van onderwatertrappelen tot duiken
ik kuste…
Verloren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
163 Door de week passeer ik 's avonds
ramen van mensen die van niets weten:
het paar dat al tien dagen kust
en overal wachtenden
Nergens vind ik de grootse schoonheid
waarvoor ik wil leven
Ik loop rond om mijn weemoed
te delen, herinneringen
aan mijn plannen en de jouwe
We amuseren ons
met gespeelde zelfgenoegzaamheid
en wijden ons aan het…
Nog één oog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
247 zijn gewrongen blik is pijnlijk en leeg,
af en toe kust de zon zijn zere neus,
en de knokkels van zijn gebroken hand.
soms lijkt het of er nog een oog beweeg
van het lichaam dat spijt had van zijn keus;
zijn geplette hoofd volmaakte het zand.…
Vervreemding
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
298 dwalende gedachten
onveranderde momenten
en in de toekomst
waar nieuwe dromen slapen
komt ze plotseling terug
in een doorzichtige jurk
verschijnt ze op het bal
als nieuwe vervreemding
op een dag na een nacht
neemt ze eenzaamheid mee
in peperdure boodschappentassen
ze vervoert onbeschermde illusies
naar een gedachtenoceaan zonder kust…
Het tweede zien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
213 Ik slaap nu als een pagina in de krant;
mijn zicht is niet meer dan wat ik al had:
zeven strandstoelen aan een verlaten kust.…
oud en nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
296 stram staan de bomen, zwart en grijs
eens levendig en licht
en vrolijk lachend in de wind
nu zijn hun harten dicht
de avond streelt mijn haren zacht
en kust mijn tranen stil
ik ben alleen in het heelal
waartoe? en om wiens wil?…
Niet .....
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.536 Niet de nachten zullen tranen
al kust het kussen jouw verdriet
nee, de dagen zullen slikken
wanneer men oogt en waarheid ziet
niet de oren zullen horen
noch de stemmen zullen verstaan
nee, de monden zullen spreken
vertalen verbeten levenswaan
niet de handen zullen reiken
nimmer zijn zij meer gevuld
nee, zij breken sterke dijken
klauwen…
Drie in de pan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
911 Voorzichtige tijd
Voorzichtig maar zeker bewegen de dagen
minuten van wachten, seconden in vlagen
met boeken waar uren en letters in rusten
en dichtbij staat telkens de vrouw die ik kuste.…
Honderd jaren
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.064 het kraken doet mij vragen
of de zon mij nog wel lust
kan geven, deze zomervlagen
als zij mij met hitte kust
en haar felle stormen waaien
mijn zware kruin verdraaien
en stukken breken, uit mijn eigen zijn
zal ik dan sterven deze zomer
aan het eind van honderd jaren
uit het leven van de dromer?…
mijn doornroosje
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.205 krijst
is een botte terugslag
die mijn glazen hartje
barst waar het nog lachte
liefste, zijn woorden wekten
de rovers in mijn struikgewas
leg de ketting aan het goud
dat tot uw hartje is gesmolten
wacht in het kasteel van eenzaamheid
tot mijn knagende stembanden
weer op zangzaad lopen
en hun omarming u zachtjes
in vrijheid kust…
Lichtstralen
hartenkreet
2.7 met 19 stemmen
1.742 In de laatste zonnestralen
Van een late middagzon
Warmen we onze lichamen
Heerlijk aan elkaar
Nog één moment
Voordat het warme licht
Geruisloos verdwijnt in de kim
In het schemerdonker
Van het avondlicht
Laten we elkaar vinden
Zoekend naar liefde
Nog één moment
Voordat je mijn mond kust
Geruisloos zacht in liefde
In de donkere nacht…
KRETA
poëzie
3.8 met 25 stemmen
8.258 Of het een stil schip was, diep gezonken,
Welks topzeilen in het maanlicht blonken,
Schoven zijn besneeuwde toppen zacht
Langs de verre wouden van de nacht,
Door de manekring en sterrenzwermen
Meegetroond, ontvreemd van kust en bergen,
Even streng gescheiden en ontheven
Als mijn grondloos dromen van mijn leven.…
Voorbij
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.177 Wat kan ik anders doen dan machteloos berusten
nu zij me schrijft over haar lage lusten
en dat ze hoopt dat ik sportief aanvaard
dat zij en die ellendeling elkander kusten
Dat ze het schrijft is 't onomstotelijk bewijs
ik schaats riskant op in haar lente dooiend ijs
verkleumd en eenzaam bezig aan een hopeloze reis
Warm maar sportief gekleed…
jij houdt van een ander
hartenkreet
3.1 met 35 stemmen
1.758 Als jij me kuste kreeg ik spijt achteraf,
omdat ik al dacht dat je toch niet om me gaf.
toch zoende ik weer met je elk weekend.
wat jij voor mij voelde was geheel onbekend.
We hebben nooit een relatie gehad,
ik weet niet wat het was, waar je mee zat.…
Grenzen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.367 De kust
ruw en vrijwel eindeloos
langzaam in zicht.
Stap voor stap
struikelend
vallend en weer opstaand.
Een weg zoekend
langs smalle paden
vaak onbegaanbaar.
Plotseling
onmetelijke vlakten
vol kleuren en licht.
Ruimte!
Leven!
Vol verlangen
het grijpen naar nieuwe draden.
Heel bewust
oude draden loslaten.…
De oude man
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.297 Heel diep van binnen hoort hij haar stem,
ze pakt zijn hand en streelt zijn wang,
dat doet ze al een leven lang,
dan kust ze teder de oude mond,
die zo vaak de hare vond.
Hij sluit zijn ogen en droomt heel zoet,
totdat hij zacht de dood ontmoet.
Die heeft hem nog diezelfde nacht
bij haar, die hij zo mist, gebracht.…
in het blauw dauwde verlangen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.149 je blik was hemels
in het blauw
dauwde verlangen
bleef glinsterend
aan je wimpers hangen
die ik kuste
maar die niet
mijn zinnen susten
je lippen glommen
vochtig rood in
een eerste openen
gaven zacht
een glimlach bloot
als welkomsgroet
een openheid die ik
niet eerder had ontmoet
je stem was als
het ruisen van de wind
de hoge…
die ik zo mis
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.591 kus mijn voeten maar
kus mijn voeten, zee
neem me desnoods mee
mijn dromen doen me pijn
verdwalen kan niet
langs jouw waterlijn
dat sta jij niet toe
maar 'k ben m'n dromen moe
ik droom dat ZIJ mij kust
golvend, zo jij mij doet
het liefst wil ik verdrinken
in jouw eb, in jouw vloed
kus mijn voeten nog eens zee
zodat ik denk... aan…
ansicht van weemoed
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
621 er hing een damp van mistroostigheid
over het water waardoor het zicht
beperkt bleef tot halverwege mijn weerzin
wij bevonden ons aan de kust van weemoed
daar waar tranen van eeuwen zich
hebben verzameld in een onpeilbaar diep
met zilte smaak op de lippen
als een soort van heimwee naar vervlogen leed...…
Gat in de lucht
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.670 lucht)
O liefje, bij`t pakken, wat moet ik doen
een wintersport-outfit of zomerkatoen
vertel me, onthul het, de spanning stijgt
wat voor `n vakantie dit wijfie nu krijgt
(man legt uit)
pak alles maar in wat je vinden kan
van vier seizoen kleding tot uienpan
hoepel snel op mens, en laat me met rust
jij vliegt de laan uit, en ik naar de kust…
Knuffelen
hartenkreet
4.3 met 30 stemmen
2.397 Het geven van een knuffel
Het verdwalen in jouw lust
Het begeren van je lichaam
Het vuurwerk als je me kust
Het fluisteren van je stem
Het strelen een zachte zucht
Het moment van koesteren
Het liefdesgevoel in de lucht
Het vertrouwen wat je geeft
Het versmelten met jouw zijn
Het heerlijke veilige gevoel
Het steeds weer samenzijn
Het…
Pruimsteen
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
767 Ik pleit voor de liefde,
verscheep het vertrouwen,
totdat je me kust.
Daar ga ik dan, als architect.
Ik restaureer de restanten
van eerdere fouten.
Dit alles gaat onbewust.
Ik ruim het puin,
steen voor steen.
Leg het fundament, totdat je bekent
weer te genieten van wie je nu bent.
Vel en been,
Je woelige tuin.…
Fluisterregen
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.045 jouw geluid
in klank hoor ik het kloppen
hoeveel tijd is al verleden
sinds mijn wereld werd gekanteld
en het leven zwart gemanteld
in dagen die door nachten gleden
in de spiegel zie ik jouw gezicht
voel je schaduw achter mij
waar ogen branden in het lome licht
zacht fluistert regen langs het raam
leef mijn lief, zoals water aarde kust…
Stilleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
724 Ik zoek niet langer tevergeefs
De kortste weg tussen twee punten
Noch de gulden middenweg
Was ik maar een dier
Dat zich ’s avonds onwetend
Te ruste legt in het koele gras
Van zijn onverhulde dromen
Toch ligt de einder vandaag
Weer iets verder weg,
Weg van de troosteloze kust
En de onrustwekkende geluiden
Was ik maar jij en jij en jij…
Aanhalig vleit langs mijn schreden
gedicht
3.9 met 31 stemmen
17.220 Wanneer ik 't noodlot wil tergen
Gaan mijn vermetele tochten
Door gevangenissen, krochten
Waar zich moordenaars verbergen;
Tot ik eens terug moet komen
In een tuin aan verre kusten.
Die plek, om zo stil te rusten,
Wat wachten mij daar voor dromen.
--------------------------------------------
uit: 'Verspreide gedichten', 1942.…
Mijn liefste Dennis
hartenkreet
4.7 met 74 stemmen
2.323 Je kwam bij me vannacht
Kuste me op mijn mond
Gaf me al je liefde en passie
Woorden die ik zo graag wilde horen
Fluisterde je in mijn oor
Je mooie gezicht vlak boven me
Handen streelde mijn lijf
Zette me in vuur en vlam
Ik genoot van je mooie lijf
Maar je ogen gaven me zoveel meer
Daarin zag ik je liefde
Een liefde die ik drink
Verlies…
lichtvoetig in je vlucht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.463 je vloog langs mijn gezicht
ontvouwde alle kleuren
streelde zacht mijn wang
ik voelde wat er ging gebeuren
je was te vroeg geland
in schaduw van de morgen
liep langzaam naar mijn hand
vleugels voor de kou verborgen
je tastte naar mijn warme huid
een plaats om uit te rusten
spreidde je breeduit
zonnestralen die je kusten
ik zag je slanke…
Eens in Vlissingen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
651 Ik was aan alle
kusten jouw zee.
Eén moment blijft
me altijd bij.
Met melk en honing
masseerde je mij
een zalig zoet beleg.
Mijn broer pas dood,
ik het eerst levend.…
ONTWAKEN
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.234 en hier – aan mijn zijde – het dal:
als de zachte gebogen kust van een klein en sluimerend meer;
zie hoe hij zich vouwt
in de bocht van een tere
en onuitputlijke droom.…
De gouden koets reed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
615 ringen vulden het beeld
handen verstonden
een gouden koets reed
wat God had verbonden
ze juichten geluk
voor zichzelf het meest
het zijn figuranten
dus niet op het feest
de wereld kon zien
hoe de prins wakker kuste
wat niet werd geweten
en voorlopig moet rusten
ze dansten de toekomst
zij en gemaal van geen kwaad
het paleis was lang…