Alle inzendingen over lijden

1982 resultaten.

Sorteren op:

O droom, die in een slapeloze nacht

poëzie
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.690
Er moet veel eenzaamheid en lijden komen, Eer wij ons troosten mogen met de dromen, Die als een lichten uit ons molm ontstaan.…

Taalknobbel

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 940
kippenvel, een huiver, rilling ‘Permis de conduire’ stoot hij uit imponerend leunend op de ruit mijn vrouw, verlost van eerder lijden, vertaalt het speels, het is zonneklaar we gaan weer verder, rijden maar, Je hebt permissie door te rijden !…

Armoedebe$trijding

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.639
Je wil niet, dat ze lijden. Per strijkstok weet-ie met succes Z'n eigen armoe te bestrijden.…

kop dicht en luisteren!

hartenkreet
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.725
Kijk me nou alsjeblieft aan en luister even naar wat ik zeg Want ondanks dat ik wil dat je me begrijpt is dit iets wat ik maar één keer zeg Want ik ben geen makkelijke prater en zeker niet over mijn gevoel Dus laat me niet te lang lijden en snap in één keer wat ik bedoel Je liefde slokt me op neemt me helemaal in beslag je beheerst zelfs…
M.W.6 september 2004Lees meer >

stilte op het kerkhof

hartenkreet
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.927
Er heerst een doodse stilte bloemen pronken op de graven stilletjes vraag ik me af Hoe ze de stilte kunnen verdragen Het gedempte geknars van het grind een blad valt zwijgend neer een traan geruisloos langs mijn wang In stilte lijden doet zo zeer rustig loop ik langs de rijen graven De stenen met namen, ze staren me aan alsof ze…

Megalomanie

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.431
Als ik gastronomisch zou kunnen koken, en jij bourgondisch veel zou eten, Als jij zou lijden aan een heel nare en ernstige ziekte, En je werd een reus, van misschien wel 10 meter lang.. Als je zou spreken, bulderde je stem tot wel 8 dorpen ver. Maar we zouden het blijven proberen, jij en ik, ook al was je 10 keer zo groot.…

Voor de Zoete Moeder

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 858
In de zee van vele lichtjes zelf ook eentje branden doen, stilte proeven, rust en vrede, even weten, net als toen: dat de Zoete Moeder luistert, dat de meimaand vreugde biedt, dat ook andere mensen lijden maar dat ook veel moois geschiedt; dat vebondenheid kan groeien, dat er troost en hulp kan zijn, dat de blije orgelklanken balsem zijn…

KASTANJEZIEKTE

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 510
Zo ziek ben ik, verlos mij uit mijn lijden Het kind dat met mij bloeide is niet meer Ze keek intens genietend op mij neer Vergankelijk ben ik, wil toch vermijden Dat ik meer dood dan levend oude tijden Oproepen moet vol onderduik en sneer -Terwijl ik in zeer slechte staat verkeer- Alleen om hén van wroeging te bevrijden Ik wil geveld worden…

Uitgestapt

gedicht
3.0 met 70 stemmen aantal keer bekeken 41.353
uit angst ‘t rustend duister te verstoren Vlammend laaide m’n vrezen in gebeden het stormend bloed stolde zich bevroren m’n jagende blik zocht wijd en verloren naar schimmen uit een ontzield verleden Ik schreeuwde mijn wanhoop uit in nood bang om gestorven stemmen te horen wanneer ‘t schemer mij in rouw zou kleden Maar och, mijn lijden…
biba6 mei 2004Lees meer >

Adelaar

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.356
op de wind kom mijn adelaar, kom hemelshoog kom mijn adelaar onder de regenboog weet je veilig en onnoemelijk bemind vlieg naar waar de liefde zich bevindt kom mijn adelaar, kom hemelshoog laat de wind onder je vleugels glijden geniet van de kleuren en de pracht en weet dat er iemand op je wacht kom mijn adelaar stop het eenzaam lijden…

Lancelot digitaal

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.250
Zo wordt naamwoordelijk de liefde, spreekwoordelijk het lijden en letterlijk de eenzaamheid. Ik kan er geen verhaal van rijmen, alleen wat namen uit verre verhalen: Lancelot, Don Quichote.…

L' image de la Croix

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 788
mijn lijf, genageld aan de schepping kruist zich naar vieren, verbeeldend de levendige beweging de arm ter rechterzijde draagt de last van sterven in ons aardse niet te vermijden soms gericht om inzicht te verwerven vaak ook het onbegrijpelijk lijden de linker kent de vreugde de zonnestralen in de ogen van een kind de schitterende…

Lamentatie aan de Meester van het heelal

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 852
Komt U eindelijk eens tussen beide en eindig het onnoemlijk volks lijden of hebben tanks meer dan Uw woord gewicht?…

"Pijnstillers verboden"

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.233
Ik slik ze niet omdat ze lekker zijn of omdat ze zo makkelijk glijden, ze verminderen de pijn, laten me minder lijden. Nu is het dus einde verdoving, het kan niet meer, geen keuze wordt gelaten, ik leg me er bij neer.…
Atie Wegh28 augustus 2006Lees meer >

Wat houd ik van de herfst...

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 773
Soms weet ik echt niet meer waarheen omdat mijn ziel zo weinig voelt van alle groot verblijden soms of ook van lijden dat geen naam heeft, onderdak slechts biedt aan tranen. Toch leeft er diep in mij ook hoop. Wie kent des levens grillige verloop?…
Adeleyd27 oktober 2008Lees meer >

Een hand

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 660
Geen mens die zag ’t lijden. Geen mens die dit begrijpen kon. Nergens vond ik een bevrijden, terwijl steeds meer strijd ontspon. Maar in de diepte van mijn ellende, voelde ik plotseling een hand. Een stem die ik reeds zolang kende, mij vrede bracht in hechte band. “Zie, in Mijn hand staat geschreven, jouw naam, onuitwisbaar vast.…

Glazen beelden tollen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
vernieling knappen als een ruit ik pas niet in de transparante tolerantie en breek uit geef mij de hel de geilheid van de stoeipoes kerels met verhitte koppen daar louter ik begeren leef me in uit hete lust passie om het uiterste te leren wonden boeien in het pijnlijk schroeien tot op het bot waarom gaat alles steeds kapot ik lijd…

Daar louter ik begeren

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
vernieling knappen als een ruit ik pas niet in de transparante tolerantie en breek uit geef mij de hel de geilheid van de stoeipoes kerels met verhitte koppen daar louter ik begeren leef me in uit hete lust passie om het uiterste te leren wonden boeien in het pijnlijk schroeien tot op het bot waarom gaat alles steeds kapot ik lijd…

Goor

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 665
zijn lijden grijpt mij aan. Hij komt naar mij, ‘k laat hem begaan, de slagroom is zijn enig baken, met veel gesmak laat hij ’t zich smaken, en keert terug, geheel voldaan. Nu ligt hij tevreden op één oor, maar ach, wat was die koffie goor.…
jan Arno14 december 2009Lees meer >

Verschraald winterlicht

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 620
Diep in gedachten verzonken draagt hij zich naar de overkant waar hij, hangend aan de rand meewarig het hoofd schudt en hij zijn modderbenen onhandig stut Door vergroeiing tot versteend lijden, leeft hij met verknoeiing aan beiden zijden van het bestaan en tracht hij zorgvuldig de gemene deler der geheimen te benoemen Een onbezonnen…

New York - Queens

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 772
onopvallend voor zich uit knarsend, boven het luidruchtige verkeer uit niet zwichtend voor de kou en de last alsof bomen aanvoelen dat de lente alles zal herstellen Onder die boom rust een doelloze zwerver die ooit ergens liefde gaf en kreeg, onopvallend onder de sneeuw verdwijnend, boven zijn eigen bewustzijn uit stijgend uit zijn tijdelijk lijden…
Namasté3 december 2010Lees meer >

De wil om te leven

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.408
klachten toch niet zomaar weg zouden gaan Dan heb je ineens een ziekte Je begint te beseffen dat het erger is dan je dacht Dan verlies je ineens je hele leven uit je macht Alle controle die je had is in één keer weg Vanaf dan ben je alleen nog maar aan het vechten voor je leven Van alle angst zit je van top tot teen te beven Angst om pijn te lijden…

lenteoproep

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 452
laten we samen bij het begin van deze prille lente, na wekenlange mist van twijfel,wantrouwen en onbegrip, na maanden van koude-kak-drukte en kille verbeten kilte mekaar eindelijk opnieuw recht in de ogen zien, niemand hoeft gezichtsverlies te lijden. we hoeven niet langer de verdorvenheid, de domheid en de zwakheid te promoten.…

bril

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 688
de kast hield geheimen verborgen in donkere hoekjes blonk verleden tijd een eeuwigheid terug tussen foto’s vond ik ook mezelf, verpakt in jeugd met kleine handen rond haar hart en toen haar bril tevoorschijn kwam verried ze dat ze wist hoe ze apart haar ogen kon gebruiken even viel het lijden weg in lieve tweegesprekken in haar wartaal…

Noorderzon ?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
Ik wil niet lijden aan een verwachting, die de geest verwart, vermijd de pijn, schenk je zuurstof uit de beide boezem - kamers van het hart, de ene kamer net gewit, de ander zwart, die de nachtrust tart, om de rouw maar te verbijten.…
pama17 juni 2011Lees meer >

Op vleugels van de wind

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.242
Door de entering der tijden vlogen veel zwakke beelden weg naar de einder der verbeelding Maar verzwakten niet het lijden door de linken die het legt tussen heden en herinnering Geen antwoord kregen ooit de vragen naar het hoe noch het waarom. En ook heden nog ten dage, bleef dat antwoord doof en stom.…
Chatfant12 januari 2012Lees meer >

meestal op donderdag

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 631
Maar vaak gaat dat niet samen en baart ieder zijn eigen lijden, zijn eigen bast. Zo drijven Harry en ik heen en weer, soms onbereikbaar, te ver om elkaar te herkennen. Het is niet makkelijk om het ontbrekende uit andere seizoenen te vinden, al zal het misschien net dat stukje zijn dat verbindt. Morgen ga ik weer naar Harry.…

Verveloos?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
Dichten is liegen op een hoger plan van een lentemus een zwaluw maken als deze onschuldige het lijden kan, nonchalant de kosmos raken, nog met een uitgestoken vinger in de pap, en trek daarmee een smetteloos laken over de lappendekens van een laatste winterdag, achter de spiegel staat een droombeeld wat ik herken, de hemel drinkt het eerste…
Pama20 maart 2013Lees meer >

Rosarium

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
Hoe langer het lijden, hoe dieper de zucht. Spoedig daalt geschiedenis neer. We braken stukken uit de straat, om uit schaduwen weg te lopen en faalden in heimwee, keer op keer. We gingen inwaarts, om ons niet in verte te verstrooien. We daalden neer, om ons niet in hoogte te verslikken.…