1982 resultaten.
O droom, die in een slapeloze nacht
poëzie
4.1 met 12 stemmen
2.690 Er moet veel eenzaamheid en lijden komen,
Eer wij ons troosten mogen met de dromen,
Die als een lichten uit ons molm ontstaan.…
Taalknobbel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
940 kippenvel, een huiver, rilling
‘Permis de conduire’ stoot hij uit
imponerend leunend op de ruit
mijn vrouw, verlost van eerder lijden,
vertaalt het speels, het is zonneklaar
we gaan weer verder, rijden maar,
Je hebt permissie door te rijden !…
Armoedebe$trijding
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
2.639 Je wil niet, dat ze lijden.
Per strijkstok weet-ie met succes
Z'n eigen armoe te bestrijden.…
Naar buiten
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.634 Lijd, en weet waar ik als eenling sta.…
kop dicht en luisteren!
hartenkreet
4.0 met 16 stemmen
1.725 Kijk me nou alsjeblieft aan
en luister even naar wat ik zeg
Want ondanks dat ik wil dat je me begrijpt
is dit iets wat ik maar één keer zeg
Want ik ben geen makkelijke prater
en zeker niet over mijn gevoel
Dus laat me niet te lang lijden
en snap in één keer wat ik bedoel
Je liefde slokt me op
neemt me helemaal in beslag
je beheerst zelfs…
stilte op het kerkhof
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
2.927 Er heerst een doodse stilte
bloemen pronken op de graven
stilletjes vraag ik me af
Hoe ze de stilte kunnen verdragen
Het gedempte geknars van het grind
een blad valt zwijgend neer
een traan geruisloos langs mijn wang
In stilte lijden doet zo zeer
rustig loop ik langs de rijen graven
De stenen met namen, ze staren me aan
alsof ze…
Megalomanie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.431 Als ik gastronomisch zou kunnen koken,
en jij bourgondisch veel zou eten,
Als jij zou lijden
aan een heel nare en ernstige ziekte,
En je werd een reus,
van misschien wel 10 meter lang..
Als je zou spreken,
bulderde je stem tot wel 8 dorpen ver.
Maar we zouden het blijven proberen,
jij en ik,
ook al was je 10 keer zo groot.…
Voor de Zoete Moeder
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
858 In de zee van vele lichtjes
zelf ook eentje branden doen,
stilte proeven, rust en vrede,
even weten, net als toen:
dat de Zoete Moeder luistert,
dat de meimaand vreugde biedt,
dat ook andere mensen lijden
maar dat ook veel moois geschiedt;
dat vebondenheid kan groeien,
dat er troost en hulp kan zijn,
dat de blije orgelklanken
balsem zijn…
KASTANJEZIEKTE
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
510 Zo ziek ben ik, verlos mij uit mijn lijden
Het kind dat met mij bloeide is niet meer
Ze keek intens genietend op mij neer
Vergankelijk ben ik, wil toch vermijden
Dat ik meer dood dan levend oude tijden
Oproepen moet vol onderduik en sneer
-Terwijl ik in zeer slechte staat verkeer-
Alleen om hén van wroeging te bevrijden
Ik wil geveld worden…
Uitgestapt
gedicht
3.0 met 70 stemmen
41.353 uit angst ‘t rustend duister te verstoren
Vlammend laaide m’n vrezen in gebeden
het stormend bloed stolde zich bevroren
m’n jagende blik zocht wijd en verloren
naar schimmen uit een ontzield verleden
Ik schreeuwde mijn wanhoop uit in nood
bang om gestorven stemmen te horen
wanneer ‘t schemer mij in rouw zou kleden
Maar och, mijn lijden…
Adelaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.356 op de wind
kom mijn adelaar, kom hemelshoog
kom mijn adelaar onder de regenboog
weet je veilig en onnoemelijk bemind
vlieg naar waar de liefde zich bevindt
kom mijn adelaar, kom hemelshoog
laat de wind onder je vleugels glijden
geniet van de kleuren en de pracht
en weet dat er iemand op je wacht
kom mijn adelaar stop het eenzaam lijden…
Lancelot digitaal
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.250 Zo wordt naamwoordelijk de liefde,
spreekwoordelijk het lijden
en letterlijk de eenzaamheid.
Ik kan er geen verhaal van rijmen,
alleen wat namen uit verre verhalen:
Lancelot, Don Quichote.…
L' image de la Croix
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
788 mijn lijf, genageld
aan de schepping
kruist zich naar vieren,
verbeeldend de
levendige beweging
de arm ter rechterzijde
draagt de last van sterven
in ons aardse niet te vermijden
soms gericht om inzicht te verwerven
vaak ook het onbegrijpelijk lijden
de linker kent de vreugde
de zonnestralen in de
ogen van een kind
de schitterende…
Lamentatie aan de Meester van het heelal
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
852 Komt U eindelijk eens tussen beide
en eindig het onnoemlijk volks lijden
of hebben tanks meer dan Uw woord gewicht?…
"Pijnstillers verboden"
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.233 Ik slik ze niet omdat ze lekker zijn
of omdat ze zo makkelijk glijden,
ze verminderen de pijn,
laten me minder lijden.
Nu is het dus einde verdoving,
het kan niet meer,
geen keuze wordt gelaten,
ik leg me er bij neer.…
Wat houd ik van de herfst...
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
773 Soms weet ik echt niet meer waarheen
omdat mijn ziel zo weinig voelt van alle
groot verblijden soms of ook van lijden
dat geen naam heeft, onderdak slechts biedt
aan tranen. Toch leeft er diep in mij ook hoop.
Wie kent des levens grillige verloop?…
Een hand
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
660 Geen mens die zag ’t lijden.
Geen mens die dit begrijpen kon.
Nergens vond ik een bevrijden,
terwijl steeds meer strijd ontspon.
Maar in de diepte van mijn ellende,
voelde ik plotseling een hand.
Een stem die ik reeds zolang kende,
mij vrede bracht in hechte band.
“Zie, in Mijn hand staat geschreven,
jouw naam, onuitwisbaar vast.…
Glazen beelden tollen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 vernieling
knappen als een ruit
ik pas niet
in de transparante tolerantie
en breek uit
geef mij de hel
de geilheid van de stoeipoes
kerels met verhitte koppen
daar louter ik begeren
leef me in uit hete lust
passie om het uiterste te leren
wonden boeien in het
pijnlijk schroeien tot op het bot
waarom gaat alles steeds kapot
ik lijd…
Daar louter ik begeren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
578 vernieling
knappen als een ruit
ik pas niet
in de transparante tolerantie
en breek uit
geef mij de hel
de geilheid van de stoeipoes
kerels met verhitte koppen
daar louter ik begeren
leef me in uit hete lust
passie om het uiterste te leren
wonden boeien in
het pijnlijk schroeien tot op het bot
waarom gaat alles steeds kapot
ik lijd…
Goor
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
665 zijn lijden grijpt mij aan.
Hij komt naar mij, ‘k laat hem begaan,
de slagroom is zijn enig baken,
met veel gesmak laat hij ’t zich smaken,
en keert terug, geheel voldaan.
Nu ligt hij tevreden op één oor,
maar ach, wat was die koffie goor.…
Verschraald winterlicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
620 Diep in gedachten verzonken
draagt hij zich naar de overkant
waar hij, hangend aan de rand
meewarig het hoofd schudt
en hij zijn modderbenen
onhandig stut
Door vergroeiing tot
versteend lijden,
leeft hij met verknoeiing
aan beiden zijden van het bestaan
en tracht hij zorgvuldig
de gemene deler der geheimen
te benoemen
Een onbezonnen…
New York - Queens
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
772 onopvallend voor zich uit knarsend,
boven het luidruchtige verkeer uit
niet zwichtend voor de kou en de last
alsof bomen aanvoelen dat
de lente alles zal herstellen
Onder die boom
rust een doelloze zwerver
die ooit ergens liefde gaf en kreeg,
onopvallend onder de sneeuw verdwijnend,
boven zijn eigen bewustzijn uit stijgend
uit zijn tijdelijk lijden…
De wil om te leven
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.408 klachten toch niet zomaar weg zouden gaan
Dan heb je ineens een ziekte
Je begint te beseffen dat het erger is dan je dacht
Dan verlies je ineens je hele leven uit je macht
Alle controle die je had is in één keer weg
Vanaf dan ben je alleen nog maar aan het vechten voor je leven
Van alle angst zit je van top tot teen te beven
Angst om pijn te lijden…
lenteoproep
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
452 laten we samen
bij het begin van deze prille lente,
na wekenlange mist van twijfel,wantrouwen en onbegrip,
na maanden van koude-kak-drukte en kille verbeten kilte
mekaar eindelijk opnieuw recht in de ogen zien,
niemand hoeft gezichtsverlies te lijden.
we hoeven niet langer
de verdorvenheid,
de domheid
en de zwakheid te promoten.…
bril
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
688 de kast hield geheimen verborgen
in donkere hoekjes blonk verleden tijd een eeuwigheid
terug
tussen foto’s vond ik ook mezelf, verpakt in jeugd
met kleine handen rond haar hart
en toen haar bril tevoorschijn kwam
verried ze
dat ze wist hoe ze apart haar
ogen kon gebruiken
even viel het lijden weg in lieve tweegesprekken
in haar wartaal…
Noorderzon ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
496 Ik wil niet lijden aan
een verwachting, die
de geest verwart,
vermijd de pijn,
schenk je zuurstof
uit de beide boezem -
kamers van het hart,
de ene kamer net gewit,
de ander zwart, die de
nachtrust tart, om de
rouw maar te verbijten.…
Op vleugels van de wind
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.242 Door de entering der tijden
vlogen veel zwakke beelden weg
naar de einder der verbeelding
Maar verzwakten niet het lijden
door de linken die het legt
tussen heden en herinnering
Geen antwoord kregen ooit de vragen
naar het hoe noch het waarom.
En ook heden nog ten dage,
bleef dat antwoord doof en stom.…
meestal op donderdag
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
631 Maar vaak gaat dat niet samen en baart ieder
zijn eigen lijden, zijn eigen bast.
Zo drijven Harry en ik heen en weer, soms onbereikbaar,
te ver om elkaar te herkennen.
Het is niet makkelijk om het ontbrekende
uit andere seizoenen te vinden, al zal het misschien
net dat stukje zijn dat verbindt.
Morgen ga ik weer naar Harry.…
Verveloos?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Dichten is liegen op een hoger plan
van een lentemus een zwaluw maken
als deze onschuldige het lijden kan,
nonchalant de kosmos raken, nog
met een uitgestoken vinger in de pap,
en trek daarmee een smetteloos laken
over de lappendekens van een laatste
winterdag, achter de spiegel staat
een droombeeld wat ik herken, de hemel
drinkt het eerste…
Rosarium
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 Hoe langer het lijden,
hoe dieper de zucht. Spoedig daalt geschiedenis neer.
We braken stukken uit de straat, om uit schaduwen
weg te lopen en faalden in heimwee, keer op keer.
We gingen inwaarts, om ons niet in verte te verstrooien.
We daalden neer, om ons niet in hoogte te verslikken.…