2205 resultaten.
Duizend nachten en dagen
gedicht
3.4 met 38 stemmen
16.296 Een koperen avond schalt in de bergen.
Onder de houten bomen graast de rust,
maar niemand gelooft het.
Alle struiken verbergen soldaten.
Het gruis van de regen likt aan het water.
Het koper verschaalt en gaat onder.
Alleen ik vlieg nog rond met mijn vernederde onrust.
Nooit zal ik een keer mijn lichaam ontmoeten.…
Mont Ventoux
gedicht
3.1 met 168 stemmen
40.518 Toch haal ik, ook al is de hitte schroeiend,
de top van deze kaalgeslagen berg:
ijdelheid en het najagen van wind.
--------------------------------------------------
uit: Fietsen op de Mont Ventoux (1974)…
sterke en zwakke schouders
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
931 45 jaar heeft ze gezwoegd
voor familie en vaderland
en ze bouwde mee
aan een zorgzame wereld
voor volgende generaties
en ze droeg
bescheiden bergen ellende
meestal veroorzaakt door anderen
nu ziet ze jongeren ontvreemd
van familie en vaderland
ze genieten mee
van de zorgzame wereld
denkend aan hun generatie
en ze dragen
klagend gekorte…
Sporen van verleden
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
3.890 wolken landen neder zonder geluid
regens ruisen over groene velden
terwijl mensen op de hemel schelden
sijpelt treurnis dieper tot op mijn huid
grijze straten blinken water sporen
grauwe hemels bergen blauwe luchten
wagens sneren lang gerekte zuchten
spatten mistig nevel naar verloren
vandaag voel ik huiver bloeden
dwaze beelden van ver…
Eén ding is nodig
poëzie
3.6 met 34 stemmen
5.426 Indien ik de toekomst las
En profeteerde,
En alles, wat verborgen was,
Verstond en leerde,
Indien ik dat geloof bezat,
Dat bergen verzet, maar de liefde niet had,
Ik ware niets - een ledig vat.…
Luchtfoto
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
907 Het ingetogen plaatje steekt af tegen
het schrille contrast van de weidsheid
Hoog boven de wolken vliegt een vogel
nog net gespot tegen de rand gezien
De bergen, de rivieren en watervallen
ontbreken maar het grote beeld
van alles tegelijk maakt het geheel
en het gevoel van vrijheid compleet
Het natuurlijke blauw is overal aanwezig
maakt…
"Sexy zoen"
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.498 Ik kan het niet verdelen
Liefde is niet zomaar iets
Overdonderd door je blonde verschijning
En aanwezigheid zomaar uit het niets
Verbijsterd door je zoete lippen
Ondeugend in je ogen
Ik waan me in de wolken
Op bergen, 10.000 meter hoge
Ik mag dit niet voelen
Alle realiteit verbiedt
Maar wat is deze wereld
Als je fantasie niet ziet…
Ze gaan elkaar missen...
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
6.501 plezier
en hart en ziel
Tijd en aandacht
aan heeft gegeven
Voor haar heel gewoon
om klaar te staan
Op ieder uur van de
dag was ze paraat
Maar de zaak ging
achteruit en failliet
Daardoor stond zij
ook op straat
Ze heeft staan huilen
met haar baas
Want als team waren
ze sterk
Al jarenlang werkten
ze samen
En verzetten daarbij
bergen…
Verval
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
3.004 Nog even en het geraamte draagt niet meer
het huis zal niets meer zijn dan een berg puin
overwoekerd door de wildernis van de tuin
heerst weer natuur waartegen geen verweer.
Jij zit daar binnen en komt niet meer buiten
bent met het huis gezonken tot het verval
de deur naar onderhoud blijf je maar sluiten.…
wonen voor een autist
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
2.745 Ik woon in de bergen,
ik woon in het bos.
Ik zit in de bomen
en veel tussen het mos.
Ik woon in een rivier,
ik woon in de zee.
Ik lig daar lekker te dromen
en maak een heleboel mee.
Ik woon in de duinen,
ik woon in een baai.
Ik zwem daar tussen de vissen
samen met een haai.
Ik woon onder de grond,
ik woon in een kanaal.…
liefdesvlekken
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.449 geef het maar toe – je rok
heeft zeven vlekken en elke
zoete kus proeft nog naar
berg en dal, naar weide, woud
naar lust en donkere plekken, naar
nog zo veel en veel meer allerhande
als dwerg en prins, die
duw jij heel eenvoudig van
het puntje van je troon, zo wit
mijn vest ook is zingt warm
daaronder blote huid tot
hoon van wie mij spot…
Schoenen van beton
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
921 de berg die ik moet beklimmen
kijkt mij dreigend aan
op schoenen van beton
en met een hoofd vol veren
een luid bonkend hart
dat bijkans bezwijkt
ga ik het toch proberen
ik spreek mijzelf moed in
maar ja, die schoenen
ze wegen me zo zwaar
toch kom ik worstelend boven
en zie daar klip en klaar
mijn woorden als schichten
aan de wolken hangen…
Schoenen van beton
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.318 de berg die ik moet beklimmen
kijkt mij dreigend aan
op schoenen van beton
en met een hoofd vol veren
een luid bonkend hart
dat bijkans bezwijkt
ga ik het toch proberen
ik spreek mijzelf moed in
maar ja, die schoenen
ze wegen me zo zwaar
toch kom ik worstelend boven
en zie daar klip en klaar
mijn woorden als schichten
aan de wolken hangen…
het verborgene in plooien
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
849 ik zag je bergen kleurig landschap glooien
je rots onzichtbaar in ver perspectief
ik voelde het verborgene in plooien
maar had het zonlicht en je geuren lief
ik zag je water vallen langs de breuken
het zwart van de ravijnen donker diep
golven moesten vaak een uitweg beuken
als jouw rivier haar stroomgebied verliet
je passie moest ik los…
gebroken val
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
922 boven de de boomgrens
onder de azuren nok
ligt de kroon te lonken
ik ben gewapend met ijsbijl en zuurstoffles
licht speelt met kristal
op een gekreukte kegel van rots
een baken van trots
ik kruipklim op stalen stekels
tegen een graat op
over de wervels van de berg
met blauwe lippen
op bevrozen tenen
een gordel aan de heup
schroef…
geiserzaad
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
607 hoe groeien legendes
hoe verdwijnen bergen
waar groeit het oerbos
waar leven levende struiken
en wandelende paddo`s
in ziel en aarde
wind waait in laag land
van hoge waarden
luister naar rock rollende zaden
tot in het zuiden
of noord in geisers
waar mens zit te baden
daar ziet men zon
naar noord oost en west op weg
maar altijd de zon…
druifde in mijn wijn
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
680 je druifde
in mijn wijn
voelde schraalheid
op mijn lippen
wat in groen begon
moest rijpen in
de hete zon
ik wist je achter
het centraal massief
de kale bergen
na de imposante
bariérre leveren
nu eindelijk de
beste Corbiére
jij weet van overleven
de kale rots
kon jou de kalk geven
die je nodig had
de scherpte van
karaktervast…
Holle spiegels
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
574 zaait en oogst de
psalmen als een waterval,
zalmen springen eendrachtig
naar een voltooid verleden,
de ruimte herbergt de eenoog ,
eenling in z'n soort, spiegelt
zich niet met achterdocht,
erodeert niet in getal,
houdt het oog gericht
op de ingelegde treden
waarin zool en ziel,
in oordeel wordt beleden ,
de ware uitkomst zich berg…
Het leek zo leuk
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
2.601 Loverboy
Mijn jongen was zoals geen ander
Hij stond altijd voor mij klaar
En kocht altijd van alles voor mij
Al ging het maar om het gebaar
Geen zee ging hem te diep
Geen berg werd hem te hoog
Alles had hij voor mij over
Ik wist niet dat hij mij bedroog
Na een tijde vroeg hij mij
Kan je iets voor mij doen
Ik heb nog wat schulden
En…
Hoe alles verder zou moeten
gedicht
3.1 met 25 stemmen
10.549 Geen bergen. Heuvels.
Niet winnen, niet verliezen.
Niet vriezen, niet dooien.
Bedaard glooien. Gloeien
vermijden. Vrouwelijke heuvels,
appels en ballen rimpelig laten worden in de herfstzon.
Niet aankomen,
je alleen nog een beetje laten aaien door het bestaan.
Mijn dochter heeft Assepoester op fido gezien.…
Zie haar
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
1.125 luisteren naar
het timbre in het zuchten
van je zoete stem
ik voel je huid als warmte
gemodelleerd in een sterrengloed
je heupen dragen de contouren
van een laan vol vlinders
niets ontgaat aan mijn ogen
zelfs niet de pas
in een tred waarop naar
mijn ziel wordt gezogen
wees mijn lief
in dagen van gesloten wolken
draag mij over hoge bergen…
Nachtvertedering
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
500 zonder wanhoop
zijn dromen altijd mooier
dan werkelijkheid
of ben jij het dromen vergeten
span je de kroon in beter weten
met mijn handdoek in de ring
omdat ik geen liefde meer ontving
slechts aalmoezen
om de schimmen te vergeten
of geef je mij een gemeende hand
bij het meer, bij de boom op ‘t platteland
omdat heuvels steeds meer bergen…
GEEN MORGEN
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.314 Wij voelen ons dwergen
kijkend naar de bergen
heuvels van zorgen
dalen vol ergernis
onzekerheid op de achtergrond
vergissingen in de morgenstond
samen de afgrond inkijkend
met een lus om onze nek
angstig en bijna gek
het springen is bijna aan de orde
weg zijn uit en verlost zijn van
alle ellende en onbegrip
geen notering met stip…
Alles is Water
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.524 Water kende er geen naam
dan slechts de naam die wij het gaven
en zo rolde het de berg af
onstuimig als het was
met witte koppen langs rivieren
wispelturig door het land
en heilig als het maar kon zijn
om iets van dorst er mee te laven
Tot in zeeën die wij samen
zwommen in ons heerlijkheid
met witte parels van geluk
waarin wij eeuwig konden…
Schepping in liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Bergen zullen nooit tot deze hoogte stijgen
er kunnen geen dalen zijn die dieper gaan
wouden niet groener of bomen hoger zijn
geen velden begroeit met geler graan.
Wolken kunnen niet sneller zeilen
door blauwe hemelboog als wit legioen
die vredig over aarde gaan door licht
beschenen gelijk hemels visioen.…
Straat-BBQ
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
673 heeft zijn eigen tanden nog
Forse negerinnen
met ogen als wielklemmen
sjouwen halve varkens
de koelcel uit
De voorbodes van een straat-BBQ
hangen dreigend in de lucht
onze hond kauwt voodoo dolls
tot fijn gemalen poppenstront
Aandacht waaiert uit
als ogen op een pauwenstaart
maakt heel helder dat mijn huis
of heelal ons nooit kan bergen…
Dromen, wensen...
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.766 Ik berg ze in mijn hart.
Want weet m'n kind ik...
Ik zie je graag!…
De vrouw van de zon
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.778 de zon, het diamanten vlamsel,
dat de heemlen uitstroomt uwer haren
langs de wolkenloze bergen van de dag
o! de nacht -
waar uw fonkelende gouden tocht
in de hoge, sidderende loop der herten
eenzaam eindigt,
in de diepste verten.…
Transfiguratie
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
551 Zoveel moet losgelaten worden: straks
weer de lente, het licht op de berg en
de uren met vrienden, het vrolijke spel;
niets blijft hier duren – de tijd verstrijkt.
Steeds weer moet losgelaten worden: niets
bindt voorgoed, geen woorden of dromen,
maar we gaan verder, het leven is groter
dan enkel maar het hier en het nu.…
Perpetuum mobile zoektocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 In lijnen loop ik mijn weg
over deze aarde
zoekend de rechte baan
maar kom mijzelf dikwijls tegen
daar paden in cirkels gaan
volg mijn leven in hoeken
donker uit het licht
blijf stug in schaduw zoeken
naar zonneschijn en evenwicht
geen wegen lopen recht,
noch krom door vlakten of bergen
en langs de waterkant
kan niet de stroom verbergen…