2012 resultaten.
In memoriam patris
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
978 Zo is nu voor u ook gekomen de nacht
en wij tasten als blinden in ’t duister.
Wij vragen Uw vrede, o God, als de kracht
die ons draagt door ’t vermoeide gefluister.
1 september....…
Dag na dag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
748 De zon aarzelt nog op flarden mist huiverig
zachte kussens waterdamp eronder bewegen
met het felle ros van Venus nog in de lucht
Verscholen is de maan volop vanzelf aanwezig
"Dag maan" zegt de man met blauwzwarte haren
de ogen grijs en de lippen stijfjes gesloten
Hij spreekt door zijn neus in puntige gebaren
vanwege dolle blinden in de zaal…
Apart mens
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
749 Je zegt dat ik niet zo apart ben als ik denk
en ik wil dat ook wel denken
maar ik denk anders
ik begrijp de ware gekken beter dan
de ware normalen
die beduvelen de boel
maken het zootje nog groter
met bibberloze hanegekraai
in mijn hart blijf ik altijd klein
ik snap de botte verharding van anderen niet
hun blinde woede en vijandschap…
Max Havelaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
807 ‘Keizer van het prachtig Rijk van Insulinde
dat zich slingert als een gordel van smaragd
om den evenaar, hoor aan toch deze klacht
er wordt gekneveld in Lebak, ondervinden
dertig miljoen onderdanen in den blinde
aangepakt door aanbidders van de macht
mishandeld in Uw naam en niets verzacht
hun lot, noch God noch Gij, twee dikke vrinden…
Nostalgie brengt mij huiswaarts
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
722 Een gapend gat
is als de wond waar ik
Omheen dans
Een afgrond waar
mijn hand de hemel
niet plukken kan
Waar dorre bloemen
mijn vermoeide aangezicht
ontsieren
en de echo
van lieflijke klanken
wegsterft
Ik vind ogentroost
klimmend tegen blinde
muren
in vale herinneringen
aan een zacht bemoste
bedding
waar ik mij te ruste…
Kruiend ijs
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
631 Noordenwinden gieren zoals ze
meestal waaien en zaaien twijfel
in het hoofd, spoken sluipen door
de kieren, magere lijven gekluisterd
aan ketting van de tijd, glippen
langs de gekozen paden om de
daadkracht in te lijven, slierten
wierrook waart langs vagevuur
en blinde hellegaard, dooft de gulle
lach om al té vastberaden lippen,…
In kinderogen verloren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
586 Het zijn de gebroken geesten
in een stervende stilte
waarin het lot onomkeerbaar
zijn tinnen soldaten smeedt
Het bloed is als rode inkt
geknoeid op een wreed beschreven aarde
Blind navigeert men
richting een “nieuwe wereld”
in verwondende handen
Tussen triomfboog en kerkhof
is de scheidslijn dun
Wanneer uit geestesgloed
een allesverwoestend…
Gij daar
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
610 eens in dromen te huwen
Maar, helaas, ik ben u niet werd
Het hoofd dat u behoort
Drijft op wolken
In mijn aards paradijs
O, mijn verre lieve
Gij brengt mij van de wijs
Laat krachten in mij kolken
En laat mijne ziel zo achter
Innig verstoord
Schouders, zoals ik die zie
Wiegend op en neer
Mijn ogen wagenwijd openend
In blinde…
Lentelied
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
521 vaccin als deel, en ach
die bult op je arm
die voelt alleen een beetje warm; niet
wetende hoe dat met een verduisterd verstand
de boze krachten tegen je zijn gekant
een traan welt op uit de aarde
onder de zon die spreidt
haar stralen tussen spot en hoon
de vogelklanken en kleuren wonderschoon
zoals door het wijs spreken
de blinden…
Ganzen
gedicht
5.0 met 2 stemmen
10.558 Dat is wat ik bedoel zei je: ganzen
godvergeten hoog hun dunne geschreeuw
wat is het dat alleen zijn samen
dat blinde lot
weten van die diepte die we hemel noemen
het is een heel oud gevoel - soort medelijden
ouder dan ik
ik heb dit mijn leven lang gezien en gehoord
ik heb als kind gedroomd dat ze me mee wilden nemen
ik weet nu dat ik ergens…
Het onverborgene
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.123 Je leest een gezicht met je vingers,
je ziet als een blinde, je voelt wat er is. Geduldig
gemis, geluiden, oogopslag, ogenblik. Geluk is
een kwestie van kijken. Door het oog van de ander
aanschouw je voor het eerst jezelf. En je ziet.
-------------------------------------
uit: 'Niets is bestendig', 2006.…
Tot de volgende storm
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
484 Terwijl schuld knaagt aan angst
laveert hij met gesloten ogen
op gevoel net langs de obstakels
blind op de vlucht voor het leven
tot de golven van de zee
dwingen tot een keuze:
recht door zee vooruit
hopend op een reddingsboei
misschien wel een vlot
of de vloedlijn blijven volgen
tot het volgende obstakel
de volgende golf van pijn…
Alde Feanen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 Navigeren zonder zicht op de overzijde
terwijl ver weg een hoorn wenkt
varen we blind op de boeien van het verleden
schepelingen zijn we, schamel
ons schip en het gerafelde zeil
schipbreuk is een dreigend letsel
eilanden drijven langszij
als reddingssloepen met zielloze masten
onbegaanbaar wordt de waterweg
peddelend gaan we voort
tot…
VOOR DE TREIN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
737 Voor de trein speelde een kind
zijn haren door elkaar gewaaid
Voor ’t gevaar scheen hij blind
hij had naar die trein gezwaaid
Het gevaarte naderde gezwind
iedereen hield ontsteld adem in
want ze zagen ‘t spelende kind
geen echter, verroerde een vin
Het jochie speelde lekker door
toen ‘t schril geluid weerklonk
Keek zelfs niet op van ’t…
Doe mee, verlos de zee
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
620 De drek van onze welvaart ligt op het Noordzeestrand
Waar de badgast heel gênant op een vuilnisbelt belandt
Wegwerpflessen, nylon pluistouw, zachte brokken gelig schuim
Lekke emmer, harde kwasten, gore handschoen zonder duim
Flarden plastic, lege tubes, stukken visnet, Colablik
Doppen, stoppen, alle kleuren, blinde barbiepop met strik
Ginds…
Een neus als geen ander
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
584 Zo dichtbij, overal, zo nergens
was ik bijziend en jij was:
de parasol tegen de blinde zon
paraplu tegen de jankende hemel
schutting tegen de treurende zijwind;
[…]
fijnneuzer voor het aroma
van koffie bij de overbuurvrouw
neusneuzer voor de geur
van een groene lenteliefde.…
Onversneden raadsel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
698 In een vloeibare wereld van reflecties
gaat de waard kopje onder
draagt de toog geen glazen
aan de wand een schilderij
waarop de gulden snede
elke scherpte verloren heeft
botte lijnen in verwaterde compositie
ze vullen gezonken stegen
met trambanen zonder haltes
een blinde reiziger tast naar de vluchtheuvel
- het perspectief -
nergens…
HET MISDRIJF
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.433 Ik die misdreef en die, uw straffen ziend,
Staan zal gelijk uw zoon, niet blind, niet schuw,
Straf mij en duld dat ik als eenmaal, nu
Vóór u zal staan, wel bevend, niet ontvliênd.
Ik hief mijn Beeld zoo hoog dat gij alleen
Eraan kunt raken. Brijzel, 't is uw recht.…
Vaarwel
gedicht
3.6 met 7 stemmen
12.424 Naast u is rust genoeg voor hen, zelfs avontuur;
want beter dan wie ook weet ik dat vreemde landen
niets anders voor ons zijn dan de oude, blinde muur
Dus zeg ik u tot ziens, oprecht, daar zal ik keren.
Bewaar dit huis terwijl ik elders zwerven moet
Waarom, ik weet het niet.…
Stereotiep
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
483 Kinderen brengen soms iets van de vogels
in de ruimten achter de blinde deuren.
Al vlug wordt het stof in de vaste tapijten
in de vaste gewoonten in de vaste woorden.
De ouderen zitten in hun leren fauteuils
tableaux vivants tussen rekwisieten.…
Op de Petrus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Vanuit een rots in
de eeuwige stad tot
miljarden splinters;
menselijkerwijs betekent
zoiets wat voor wie niet
blind is. Symboliseert
zo'n stoel heiligheid;
tegen de duivels van
de nieuwe tijd.…
HOMEROS
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.893 Waar mag Homeros met het blind gezicht
wel dolen, dacht ik; maar waarom zo denken:
is de dichter dan meer dan het gedicht?…
Weeffout?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 Zaai mijn loten in de wind
van een naderende storm
mijn onrustig hart als ik naar
onbekende oorden reis,
verstrooi mij in de sporen
van de golven van een
oceaan, om daar te ontwaken
leer mij van de vruchtbare
grond te eten indien ik de
aardse armen ontstegen
in het oog van een argeloze
orkaan, die mij zwijgend aan
de blinde…
Geen angst meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
541 Ik wil me niet blind staren
Op overwinningen of gevaren
Ik wil niets accepteren of overzien
Mijn verdriet is er toch wel en bovendien
Ik kan niet leven van rottende bladeren
of bloeiende bloemen
Ik ken de liefde
Ik accepteer de gevaren
Ik heb het geprobeerd
en soms opgegeven
Ik voelde geen regen,
geen zon bovendien
Ik dacht: ik zal…
EEN VRUCHT DIE VALT...
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.042 - En waar ik sta, ten zatte levens-zome,
vol als de nacht, maar even stil; blind als de lucht
hoe rijk ook aan ‘t verholen licht van mijne dromen,
voel ‘k - lomer dan in ‘t loof der luideloze bomen
een vrucht die valt, - mijn hart, gelijk een vrucht
die valt...…
verspilde woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 waar zoekend
de wereld roept
om vrijheid
gelijkheid ook
en broederschap
schallen luid
ons slogans toe
hartstochtelijk spreken
de harten van mensen
tot ieders verbeelding
maar het lukt hen niet
van de doof denkenden
de blinde muur
neer te halen
zelfs de grootsten
die bruggen willen slaan
strijden tevergeefs
met verspilde woorden…
een zonnige ochtend
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.160 De zon die hem wakker sloeg
volstaan zou te schrijven:
de hamer neerkomend op de domme
of achteloze vinger
ontketent een wereldoorlog
of beter: de eerste blinde schermutselingen
in het omstreden grensland: in het jonge zonlicht
gaat het oude weerlicht nog even
volledig verloren
de rest is pakpapier, houtwol
journalistiek, psychologie…
Enerzijds anderzijds
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Daar vallen ook de schellen,
van onze ziende blinde ogen.
Daar waar vrije vogels tijdloos vliegen,
voorbij een eindeloze horizon.…
nectar zong in warme zoenen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
986 ik heb mijn vleugels
weer versteld
de flarden opgelapt
kleuren bijgesteld
en kan weer vliegen
je had me weggetrapt
ineens was ik oud vuil
te min om naar te kijken
in blinde haat ging
je agressie over lijken
we vlogen goud
het zilver schitterde
in bloemen, nectar
zong van warme zoenen
in een koperkleurig woud
de helling op…
Samen sterker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
759 seconde
werd het ritme van mijn hart
Waar ze slaat in de ronte
Ging zweven
Het beeld van de wolken
Zal ik nooit meer vergeten
Ze ging maar viel terug
Naar de grond omdat ze
Niet los laten kon
Aan verhalen
Die ze wil vertellen
Ik hoor het haar zeggen
Je gunde rust
Toen ik niet meer wou
En kust mijn tranen
Bewust en onbewust
Blind…