1451 resultaten.
Pa
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.045 mijn kant
Terwijl jij
Nauwelijks verstoord
Verder, onbestemd ver weg
Over cijfers en rentevoeten boog
Ergens bij een fronsende klant
Misschien wil ik wel jouw talent roven
De kunst van het overtuigen
Met het geduld van de druppel die de steen uitholt
Maar mijn stem is het wachten ontwend
En welt op en sist en borrelt
Een geiser die het ijs…
mijn vrouw blijft onbehandelbaar
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.470 hele dagen gekluisterd voor de ramen
bevroren tranen diep in het dal
grijs van het ijs ogen spuwen gal
vraag je wat – het is hooguit ja nee amen
geen land met mijn vrouw te bezeilen
of het zou er één met lappen moeten zijn
met dubbel paspoort kan ze met chagrijn
daar in hun mand liggen te verwijlen
pas dreef ik haar met zachte hand vooruit…
langs zeekraal en engels gras
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
894 boven op het duin
daarachter Knokke en rechts ziet ge Cadzand
zoveel beelden, zoveel schoons en rust
een hele grote groep plevieren kantelt in
het zonneke, wolken van vleugels die afsteken
tegen de horizon, terwijl de straatjes mee
stapelluchten liggen te wachten op zee, zie maar
oude staken van de zeeaster staan als witte
paters in het ijs…
De wintermaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 En mijn kinderbenen breken op het ijs terwijl ik probeer te schaatsen.
Mijn oren breken als van een theekop.
Kou, koude EN STILTE , en zo hoort het in de winter.
Ik voel me nu kwetsbaar ondergedompeld door de strenge tucht van de winter.
Ik zucht onder de wintertucht.
Ik klaag steen en been onder de wintertucht.…
Oude Kerstkaarten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
951 ’t naaldendak
binnen zat de familie gezellig rond ‘t haardvuur
rode kaarsjes voor de stal, lichtjes aan de boom
en kinderen knielden eerbiedig voor het heilig uur
of zongen de bekendste kerstliedjes heel vroom
klokslag twaalf gingen de mensen naar de nachtmis
met hoge laarzen en warme jassen en wanten aan
ook al was het bitterkoud, ijs…
Stel je dit gevoel eens voor (2)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.489 een belangrijk proefwerk
terwijl jij bij jouw buurman hebt gegluurd
In een drukke stad ineens oog in oog
met jouw grote jeugdliefde uit de brugklas
helemaal niemand voor jou aan de kassa
terwijl het bij binnenkomst zo druk was
In een versleten jas van 2 jaar geleden
een nieuw biljet van 100 euro vinden
samen met jouw kind op het verse ijs…
- De Straten van papier -
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
830 Het ijs dat van je wangen liep,
de stapel geheime documenten die in je hartje achterbleef,
het zweet dat door je schoenen ging
loopt met je gevoelens zo het ghetto in...
geen kristalglas dat voelde hoe het verder moest
verbrak mijn hand ter ere van mijn zuiver hart?…
PEREN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
3.635 Dat ‘t donker is, dat ‘t waait en buist;
dat verre is al het groen verhuisd;
dat, naakt, of heel met ijs belaân,
onvriendelijk de bomen staan.
Vaarwel, o zonne!... Hij is groot,
diens hand u in de hemel schoot;
diens goedheid, die geen' beurte en kent,
bij beurten, ons die zomer zendt.…
Bedelbrief
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.614 Het wintert streng, het wintert lang;
Het ijs ontdooit niet van de glazen;
De maan neemt af en wast weer aan,
Het vriest al voort met elke maan;
Het Oosten blijft aan 't blazen.
U deert het niet, gij hardt het wel,
Gegoede burgers en mijnheren!…
‘n Donderdag met raadselachtige honger.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
622 Deze neiging , de dag overdekken met een laagje ijs
weerhoudt menig vogel olijk zonnig te zingen als sijs.
Wind striemt als lasso, als los koord van een giek
rustiek licht te vroeg duisterend met menig hogere piek.
’t Weer plukt kruiend kruinen eensgezind frisser gezwind
aanzwellend herfstig met deze allesoverheersende wind.…
Drie koningen geven handen vol leven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
808 De tijd kruipt koppig stapvoets huiswaarts in de Randstad
Gladheid eet thans tijd van lieden die nu zelf kunnen glijden
Lijdend met hun kapitale slecht trager zich om sneeuw verblijden
Op bevroren wegen is door het tij het ijs op paden niet te vermijden.…
De renner
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
711 In mijn neus
de geur van de grond
de wind suizelt zacht voorbij
zij brengt de kou van het grote ijs
dat blauwglanzend wacht in de verte.
Ik staar
daar waar al dagenlang
geen beweging is.
Duikeend slaapt
Witte uil werkt aan een speerpunt
de zon komt even
in de verte
trilt dan de lucht.…
December
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.839 December brengt naar oude wijs
Ons regen, sneeuw of vorst en ijs.
De lucht, somtijds als as zo grauw,
Is soms van 't allerzuiverst blauw,
Waarin bij nacht de lieve maan
En duizend gouden sterren staan. -
Als men die helder tintlen ziet,
Dan dient men braaf te stoken,
Dan moet de schoorsteen roken;
Want warm is het dàn buiten niet.…
Culinair avontuur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
668 piet
ze zongen op het
heerlijk avondje
een noodruftlied
Uit pure
dankbaarheid
aan Nicolaas
als eerbetoon
bliezen zij
op hoop van
overvloed
de winterhoorn
En wilt u
voor een midweek
naar een plek
op nova zembla
ga dan voor een
weekje weg niet
blindelings op zoek
U stuit immers
voor u het weet
op schotsen
drijvend ijs…
IS, NEERLAND! DIT UW BEELD?
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.249 [Uit de Tweede Zang van: De Hollandsche Natie]
Op de eeuwige Alpen, dik met sneeuw en ijs omschorst,
Ontwringt de schone Rijn zich aan der bergen korst.
Eerst sluipt hij nietig voort, met ongewisse gangen,
Als een versmade beek, nauw waard een naam te ontvangen.…
De thuiskomst van de jagers
gedicht
2.9 met 15 stemmen
6.120 Niet alleen:
op het monochrome ijs – zie de hemel – stoeien
mensen als kinderen, in ’t polderland,
dat aan deze kant de jagers binnensjokken
en aan de andere als een big ligt
aan de tepels van een plotseling rotsgebergte,
groeien massa’s fijne bomen, alsof ’t land
er al te lang lag, schimmel dat bewees.
En die éne vogel in de lucht?…
Heimwee (naar iets dat nog staat te gebeuren)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
573 jurk
uitwaaierend over alles dat ademt
of dat misschien zou willen ademen
in haar nabijheid, haar stille verlangen
het is heimwee, de heimwee naar iets
dat nog staat te gebeuren, in een verte
een onbekende tijd, waarin het water
over en dwars door haar lichaam stroomt
langs haar af glijdt, zoekend, meanderend
om loom en langzaam in ijs…
HET ONWEDER.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.642 Daar storten trots gebouwde torens,
Als smeltend ijs ter neer!
Zo zinkt uw grootheid , wufte vorsten,
Als God, door donders, spreekt!
Als hij, gewapend, met zijn bliksem,
Zijn forse orkanen ment!
Dan werpen de verschrikte golven
Haar lillend schuim omhoog!
Dan werpen zij de zwaarste kielen
Als lillend schuim, omhoog!…
VIJF EN TWINTIG JAREN
poëzie
3.6 met 28 stemmen
7.425 ’t Mochte zijn, dat een winter voorbij waar gevaren,
en haar ijs bij de stralen der lentezon smolt; —
dat — een reeks van onvruchtbaar vervlotene jaren
door één oogst voor het minst al die dorheid vergold!
Neen! de mens mag zijn lente geen tweedemaal smaken;
op zijn winter volgt nooit weer herleving en groei!…
Aarde, over-oude
poëzie
4.0 met 14 stemmen
2.439 Gewielde en will'ge wentling der seizoenen,
ijs-zwaart der peer als zonne-dans van 't kaf;
mijne aarde, wisslend teken van verzoenen
die waart het Paradijs en wordt het graf:
gij wordt het graf de dankb're derver, die men
zal bergen, onbewogen, in uw schoot,
om dáar voor aarde en hemel weer te ontkiemen
tot dubbel leve', o broze,…
1 mei
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
772 Hoe graag zou ik je maar één dag weer terug willen,
samen genieten van gebak, ijs, patat en rode wijn!
Hoe graag, alleen al om mijn verdrietige moeder!
Of samen weer naar Rolde fietsen, zoals we gedaan
hebben en wij genoten als vanouds.
Ik mis je. Ik kan het verdomme niet beter uitdrukken.
1 mei. Eenheid. Ik heb je ten diepste begrepen.…
Schepping
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
260 verenigende ideeën
In een wordend zijn, de ruimte tussen de dingen
In zoveel zieltjes, allemaal op zoek
Naar ergens iets, daarbinnen, daarbuiten
Als water door beken van bergen
De ruisende fluister der bomen
Het duister dat daalde door volle maan
Tot er in die ene, oeroude dag
Toen zij viel in een ster
En de jarenlange nacht
Gruis en ijs…
COLMA
poëzie
3.3 met 11 stemmen
4.439 De noodstormen huilden,
De springvloeden gierden,
En 't ijs loeide in 't rond.
Een dwarrelend lampje
Verspreidde aan de kleiwand
Een nevelig licht;
Gelijk bij de doden,
De statige doden,
De lijklampen doen.
Daar zat zij en treurde,
Zo eenzaam, zo ledig,
Zich 't harte van één.
Wat baat haar de morgen?…
geen kerstgevoel
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
2.780 Al Gore met zijn grote verhalen
Doet me wakker schudden
Klimaatveranderingen en wegsmeltend ijs
We lijken hier op aarde wel niet goed wijs...…
Volkstuinen in trek, maar de wachtlijsten zijn lang (AD donderdag 15 mei 2025. pagina 15)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 doen en laten overleven
want het leven kan heel, heel erg tegenzitten::
betaald lievelingswerk KvK gestopt (2008)
dochter Giulia (4 mnd) (3-5-'07) levenslang ziek gemeld
ga er maar aan staan, ga het maar verwerken
doch ik overleefde heelhuids op de volkstuin
onbeschrijfelijk mooi waren de ochtenden
de winters met een pak sneeuw en ijs…
De sonnetten, gedicht geschreven door en bij de vier jaargetijden van Antonio Vivaldi
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
750 Opnieuw het ijs opgaan en behoedzaam
haasten, opdat het niet scheuren zal.
Plotseling breken de Sirocco, de Borea en alle andere winden
uit een fel gevecht.
Dit is de winter, hij brengt ons zijn eigen vreugde.…
Odysseus’ verhaal; valwind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
477 Om het ijs te breken, als grap,
liet ik mij strak vastbinden aan de mast, ik schreeuwde dat het
een lieve lust was om boven dat onbenoembare volume van die
sirenes, die natuurverschijnselen uit te komen.…
Klaaglied van Jan Chagrijn.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.038 Als ik liedjes zingen zou,
Ben ik dood verkouën;
Waar ik me op het ijs vertrouw -
Kan 't me niet meer houën....
En toch lachte ik dol van pret
Bij die zielensteken,
Was mijn lieve SIENE-BET
Niet voor mij verkeken.
Ach, wat troost me in al 't chagrijn?
Wijs me toch het klooster!
Of, zo daar geen plaats mocht zijn....…
Memoires 1 tot en met 10
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
663 wat zij bracht
doorheen het tikken van de klok
keek ik naar buiten
ik was het niet zelf die sprak
maar zat wel achter bejaarde ruiten
4)
in steen
ben ik nooit geaard
was al vroeg onderweg
telkens elders gebaard
ben altijd op reis gebleven
de koffer bij de hand
het gevoel aldoor wegedreven
wijsgerig was mijn verstand
3)
op het ijs…
De olympische ringen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
880 Jacques Rogge moest haar nog wel de hele nacht zoeken met het olympisch comitee met nachtlantaarns over het gladde ijs.
Ze vonden haar met een heilig kruis om de hals.
Daarna ging ze in de auto van Jacques Rogge weer terug naar het kunstijsstadion.
Voor een kop warme chocolademelk.
Nu wordt het olympisch vuur weer gedoofd.…